Friday, September 11, 2009

Ταψάκια για είδη ζαχαροπλαστικής από λάσπη βιολογικού καθαρισμού χαρτοβιομηχανίας έφτιαχνε «επιχείρηση» κοντά στο Τάχι Θήβας.

από ΤΑ ΝΕΑ

Σύμφωνα με ανθρώπους που γνωρίζουν την υπόθεση, η χαρτοβιομηχανία από την οποία προέρχονταν τα βιομηχανικά απόβλητα δραστηριοποιείται στον τομέα του ανακυκλωμένου χαρτιού, κατά την επεξεργασία του οποίου χρησιμοποιείται πλήθος επικίνδυνων για την ανθρώπινη υγεία χημικών. Τα απόβλητα αυτά περιέχουν λευκαντικές ουσίες και απομελανωτές που ενοχοποιούνται για την τοξικότητά τους καθώς και πλήθος άλλων στοιχείων, όπως για παράδειγμα βαρέα μέταλλα και τοξικά που χρησιμοποιούνται στα μελάνια.

Όπως αναφέρεται σε χθεσινή ανακοίνωση του ΥΠΕΧΩΔΕ, στις 8 Σεπτεμβρίου κλιμάκιο της Υπηρεσίας Επιθεωρητών Περιβάλλοντος σε συνεργασία με την Ελληνική Αστυνομία εντόπισε φορτηγό που μετέφερε από την περιοχή του Ασπροπύργου βιομηχανικά απόβλητα σε μη αδειοδοτημένη για τον σκοπό αυτό δραστηριότητα στην περιοχή της Θήβας. Κατόπιν ελέγχων διαπιστώθηκε ότι τα απόβλητα της χαρτοβιομηχανίας χρησιμοποιούνταν παράνομα από την επιχείρηση στην περιοχή της Θήβας «με σκοπό την παραγωγή συσκευασιών τροφίμων (ταψάκια για είδη ζαχαροπλαστικής), με κίνδυνο τη δημόσια υγεία και φυσικά εις βάρος του περιβάλλοντος».

Γνώστες της συγκεκριμένης υπόθεσης αναφέρουν ότι έξω από την παράνομη δραστηριότητα στη Θήβα εντοπίστηκε «λίμνη λυμάτων, προφανώς παρόμοιας σύστασης με αυτά που χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή των ταψιών. Ωστόσο δεν είναι εύκολο να εντοπιστούν οι αποδέκτες λόγω του ότι η “επιχείρηση” ήταν παράνομη και δεν υπάρχουν αναλυτικά παραστατικά». Επιπλέον επισημαίνουν πως «απόβλητα από τη συγκεκριμένη χαρτοβιομηχανία βρέθηκαν προ διμήνου να διοχετεύονται ανεξέλεγκτα από διαφορετικό μεταφορέα- σ.σ.: όχι αυτόν που μετέφερε στις 8 Σεπτεμβρίου τη λάσπη από τον βιολογικό καθαρισμό- στον Ασπρόπυργο».

Σύμφωνα με τον επίκουρο καθηγητή Χημείας Τροφίμων του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Γιάννη Ζαμπετάκη, «όταν ένα τρόφιμο έρχεται σε επαφή με υλικά συσκευασίας που περιέχουν τοξικές ουσίες, όπως πιθανότατα ισχύει για τα εν λόγω ταψάκια, πραγματοποιείται “μετανάστευση” των ουσιών αυτών προς το τρόφιμο. Το οποίο σημαίνει ότι τα είδη ζαχαροπλαστικής που φιλοξενήθηκαν σε αυτά μπορεί να είναι από βλαβερά έως άκρως τοξικά». Όπως επισημαίνει ο επίκουρος καθηγητής, η διάρκεια του χρόνου που παραμένουν τα τρόφιμα στη συσκευασία παίζει μεγάλο ρόλο στη μετανάστευση των τοξικών και επικίνδυνων στοιχείων. «Επειδή τα γλυκά σε γενικές γραμμές έχουν μεγάλη διάρκεια ζωής- έως και μήνες- επόμενο είναι να έχουμε μεγάλη μετανάστευση στοιχείων από τα ταψάκια σε αυτά. Μία ακόμα καθοριστικής σημασίας παράμετρος για την πιθανή τοξικότητα των ειδών ζαχαροπλαστικής που βρίσκονται ή βρέθηκαν σε αυτές τις συσκευασίες είναι η θερμοκρασία: εάν διατηρούνται στο ψυγείο η μετανάστευση τοξικών από τα ταψάκια στα γλυκά αναμένεται να είναι έως και τέσσερις φορές μικρότερη απ΄ ό,τι αν βρίσκονται σε θερμοκρασίες δωματίου», εξηγεί ο κ. Ζαμπετάκης και αναφέρει ότι όσο μεγαλύτερη η περιεκτικότητα των συσκευασιών σε επικίνδυνες ουσίες τόσο μεγαλύτερη συγκέντρωση αναμένεται να βρεθεί και στα τρόφιμα που έρχονται σε επαφή με αυτές.

Υπολειτουργεί ο ΕΦΕΤ

«Σύμφωνα με τη νομοθεσία, για τους ελέγχους των συσκευασιών τροφίμων υπεύθυνος είναι ο ΕΦΕΤ. Αντί όμως να ενοποιήσουν τους ελεγκτικούς μηχανισμούς σε έναν φορέα, να επανδρωθούν κατάλληλα και να εκπαιδευτούν οι ελεγκτές- επιθεωρητές, το μόνο που έγινε ήταν να μεταφερθεί ο ΕΦΕΤ από το υπ. Ανάπτυξης στο υπ. Αγροτικής Ανάπτυξης και να συνεχίσει να υπολειτουργεί. Αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι 16 μήνες μετά το σκάνδαλο του ηλιελαίου δεν έχει ανακοινωθεί επίσημα ποιες εταιρείες παρανόμησαν και τι πρόστιμα τους επιβλήθηκαν», λέει ο κ. Ζαμπετάκης.

Labels: , , , ,

Tuesday, December 23, 2008

Τακτική τύπου Δον Κιχώτης η κλιματολογική & περιβαλλοντική υποκρισία



Ένα μήνα πριν περίπου σχολίαζα το γεγονός, πως η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε θέσει ως στόχο της την υπογραφή του νέου δεσμευτικού νομοσχεδίου για την "καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής" έως τα τέλη της χρονιάς και σίγουρα πριν τις ευρωεκλογές του 2009...
(τακτική τύπου Δον Κιχώτης: "ορμάτε γενναίοι μου στον
φανταστικό εχθρό"... "τώρα που προλαβαίνουμε και δεν μας πήραν πολλοί χαμπάρι"...)

Χθες παρακολουθούσα με προσοχή τις δηλώσεις αντιπροσώπων του Ευρωκοινοβ
ουλίου σχετικά με τις δεσμεύσεις που προωθούνται, αλλά και τις πιέσεις που ασκούν μεγάλες βιομηχανίες της Ευρώπης -όπως οι αυτοκινητοβιομηχανίες- για ελαστικότερα μέτρα σχετικά με τις εκπομπές...

Πόση υποκρισία αναρωτιέμαι... και πόσο θέατρο!


Ενώ οι πολίτες που κατανοούν πλέον τη διαφορά ανάμεσα στις πραγματικές αιτίες και εστίες μόλυνσης (ανθρωπογενή μόλυνση) και την δήθεν "ανθρωπογενή υπερθέρμανση" αυξάνουν ολοένα, κάποια λόμπι, αλλά και εκλεγμένοι εκπρόσωποι μας, συνεχίζουν να "εργάζονται" με ασίγαστο πάθος και σχεδιάζουν τα όπλα που θα χρησιμοποιηθούν για να "πολεμήσουν" το κλίμα! τη μόλυνση όμως, που είναι και το πραγματικό πρόβλημα, ούτε να την αγγίξουν δεν τολμούν, αφ
ού οι "μολυντές" είναι ταυτόχρονα το μεγάλο κεφάλαιο... και αυτό δεν το αγγίζει κανείς... (να μην πω πως αυτό έτσι κι αλλιώς κυβερνά και αποφασίζει...)

Το ότι το ενδιαφέρον κινείται με βάση τα συμφέροντα και το χρήμα είναι οφθαλμοφανές. Αυτοί που πραγματικά μολύνουν, δεν φαίνονται διατεθειμένοι να αλλάξουν τον τρόπο λειτουργίας τους και εννοείται, ότι τα όποια έξοδα βρεθούν να πληρώνουν για "δικαιώματα ρύπων" θα τα μετακυλίσουν σε όλους τους απλούς καταναλωτές... (ΔΕΗ, βιομηχανίες κτλ). Θα αλλάξουν τις μεθόδους και τις τεχνολογίες τους, μόνο όταν είναι εξασφαλισμένο ένα επιπλέον κέρδος...

Το ότι οικονομικά είναι και τα προωθούμενα συμφέροντα -και όχι περιβαλλοντικά- φαίνεται και από την αντιμετώπιση των υπο-ανάπτυξη χωρών, που δικαίως δεν συμφωνούν με τα μέτρα-φρένα που τους βάζουν οι περιορισμοί εκπομπών ρύπω
ν. Έτσι ελέγχονται οι οικονομίες τους καλύτερα...

Από την άλλη πλευρά είχαμε στη χώρα μας και το πρόσφατο χωροταξικό σχέδιο για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (
σχετικό Δελτίο Τύπου από το Δίκτυο Οικολογικών Οργανώσεων Αιγαίου: εδώ), όπου για άλλη μία φορά φάνηκε ξεκάθαρα με βάση ποιά κριτήρια γίνονται οι σχετικοί σχεδιασμοί... Όχι τα περιβαλλοντικά και ενεργειακά λογικά κριτήρια, αλλά το μοίρασμα της "πίττας" των κερδών από την κερδοφόρα αγορά των ΑΠΕ είναι που κρίνουν τους τελικούς σχεδιασμούς... Οι επιχειρηματίες δηλαδή αποφασίζουν. Αυτό φαίνεται και από το γεγονός της υπερβολικής, και μη λογικής στρατηγικά, προώθησης της αιολικής ενέργειας, σε μια χώρα όπου θα έπρεπε να υπερέχει τουλάχιστον η ηλιακή ή η κυματική ενέργεια... (για τη γεωθερμία δε ούτε λόγος να γίνεται...) Άρα που καταλήγουμε πάλι? Τα οικονομικά συμφέροντα αποφασίζουν αν, σε ποιό ποσοστό και ποιές θα είναι οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας που θα προωθηθούν. Λέτε να ενδιαφέρονται για το περιβάλλον? Αμφιβάλλω... ακόμη και να ενδιαφέρονται όμως... τι μετράει πρώτα? το κέρδος τους -ως επιχειρηματίες- ή η προστασία του περιβάλλοντος?

Οι πραγματικές λύσεις υπάρχουν, αλλά το θέμα είναι ποιός τις διαχειρίζεται και με ποιό σκοπό...

Ανάλογη είναι και η μοίρα της ανακύκλωσης, όπου οι πολίτες έχουν μεν συνειδητοποιηθεί και συμμετέχουν, αλλά οι υποδομές δεν μπορούν να τη στηρίξουν ή κρινόμενη από τους επιχειρηματίες ως μη κερδοφόρα... υπολειτουργεί ώστε τελικά υποβαθμίζεται ο ρόλος της.

(Ας μη συζητάμε βέβαια για το θέμα πρόληψης: στην Ευρώπη εδώ και δεκαετίες περιορίζεται ο όγκος απορριμμάτων ήδη στη φάση της συσκευασίας των προϊόντων, εδώ δεν υπάρχει καν σχετική μέριμνα για πρόληψη...)

Από τη μία δηλαδή ξοδεύονται χρήματα για καμπάνιες και από την άλλη οι ίδιοι οι φορείς δεν στηρίζουν τις προσπάθειες... εν τω μεταξύ όμως κάποιοι έξυπνοι επιχειρηματίες δεν χάνουν την ευκαιρία να προσθέσουν σοβαρότατα ποσά στις τσέπες τους, εκμεταλλευόμενοι τις περιβαλλοντικές "μόδες"...

Είναι μετά να μην στολίζουν οι εξαπατημένοι πολίτες τα χριστουγεννιάτικα δέντρα με σκουπίδια?...


Το πιο ωραίο ανέκδοτο όμως είναι ο νέος ηγέτης στον "πόλεμο κατά της κλιματικής αλλαγής"... μιας και ο "πόλεμος κατά της τρομοκρατίας" δεν ευδοκίμησε αρκετά...
στο ρόλο του Δον Κιχώτη τώρα... οι ΗΠΑ με τον Ομπάμα...

...κι όλοι εμείς εξαναγκασμένοι θιασώτες στο κλιματικό-περιβαλλοντικό θέατρο του παραλόγου με ακριβότατο εισητήριο στο χέρι...


Labels: , ,

Monday, March 3, 2008

Καταστηματάρχες & Ανακύκλωση

Εδώ και καιρό αγανακτώ με τους καταστηματάρχες που βγάζουν συνέχεια στοίβες από χαρτόκουτα κι αντί να τα αφήσουν στον κάδο ανακύκλωσης, προτιμούν τον σκουπιδοτενεκέ.
Πονάει η ψυχή μου να βλέπω τόση ΑΠΑΘΕΙΑ και ΜΗΔΕΝΙΚΗ οικολογική συνείδηση.

Κάποιος φορέας του Δήμου Θεσσαλονίκης (όπου ανήκω), μου είπε ότι παλιά είχε μοιραστεί κάποιο φυλλάδιο με παροτρύνσεις ανακύκλωσης και μεταξύ των άλλων, ειδοποιούσε τους καταστηματάρχες που έχουν χαρτόκουτα, να τηλεφωνούν στο 195 για να έρχεται ένα φορτηγάκι του Δήμου και να τα μαζεύει.

Μόλις την προηγούμενη βδομάδα, είδα ότι το εμπορικό κατάστημα κάτω από το σπίτι μου είχε υπερβολικά μεγάλο αριθμό κουτιών στον κάδο σκουπιδιών (φαίνεται του ήρθαν οι πασχαλινές παραγγελίες) και πήρα μόνη μου τηλέφωνο στο 195, έδωσα τα δικά μου στοιχεία και ήρθαν οι άνθρωποι από την ανακύκλωση και τα πήραν.
Όμως όταν είναι για τρία και τέσσερα κουτιά αξίζει τον κόπο να καλείς το 195;
Κι όταν γίνεται σχεδόν καθημερινά από όλους τους γύρω καταστηματάρχες;

Όμως κι αυτοί έχουν το δίκιο τους.
Πώς να σπάζουν και να πετούν στον κάδο ανακύκλωσης από κείνη την μικρή χαραμάδα τόσα κουτιά κάθε μέρα;
Θα μου πείτε να τα αφήνουν έξω από τον κάδο.
Σας φωτογραφίζω το αποτέλεσμα του να αφήνεις κουτιά έξω από κάδο ανακύκλωσης.

Γύρω-γύρω σκουπίδια!!!
Ακόμα κι αν κάποιοι ευσυνείδητοι συμπολίτες αφήσουν τα κουτιά έξω από τον κάδο, υπάρχουν άλλοι τόσοι ασυνείδητοι που βρίσκουν ένα βολικό μέρος να πετάξουν ή καλύτερα να αφήσουν για ευκολία τα σκουπίδια τους.
Το αποτέλεσμα; Όλα γίνονται τελικά για πέταμα.

Ποιος θα καθήσει να ξεχωρίσει τα χαρτόνια από τα σκουπίδια;.
Κάποιος άφησε κι αυτό το αγαναχτισμένο σημείωμα:
"Ο κάδος αυτός είναι μόνο για χαρτί και εφόσον χωράει.
Τα υπόλοιπα σκουπίδια ανήκουν σε άλλους κάδους Ασυλλόγιστοι Συμπολίτες"

Προτείνω, ο Δήμος και ο ΟΤΑ σε συνεργασία με τον Εμπορικό Σύλλογο:

1. Να σκεφτούν κάποια πρακτικότερη λύση.

2. Να ξαναμοιράσουν τα σχετικά φυλλάδια για όσους καταστηματάρχες δεν τα έχουν υπ' όψιν τους.

3. Να υπάρξει ένα ειδικό συνεργείο που να επιθεωρεί καθημερινά τους κάδους ανακύκλωσης, να μαζεύει τα αφημένα χαρτοκιβώτια έξω από αυτούς και να ενημερώνει ποιο κάδοι είναι γεμάτοι για να πηγαίνει να τους αδειάζει το ειδικό φορτηγό συλλογής.

4. Αν χρειάζεται να σχεδιάσουν νέους κάδους ανακύκλωσης που να δέχονται (και να συμπιέζουν ίσως;) και πιο μεγάλα χάρτινα ανακυκλώσιμα υλικά.

(Σημείωση: Τις φωτογραφίες τις τράβηξα μόλις σήμερα το πρωί-Τρίτη 4 Μαρτίου 2008)

Labels:

Monday, December 10, 2007

Τώρα το χειμώνα μπορούμε να κρατάμε το τηγανισμένο λάδι για να ανάβουμε το τζάκι...


Χτές έλαβα το email που ακολουθεί...Πιστεύω ότι είναι χρήσιμο, γι΄αυτό και το μοιράζομαι μαζί σας...

Ξέρεις που να ρίξεις το λάδι μετά από το μαγείρεμα στο σπίτι;Ίσως ναι, αλλά πάντα είναι καλό να διαδίδουμε τέτοιου είδους πληροφορίες.Ακόμα και αν δεν τηγανίζουμε πολύ, όταν το κάνουμε, ρίχνουμε συνήθως το χρησιμοποιημένο λάδι στο νεροχύτη της κουζίνας.Αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα λάθη πουμπορούμε να κάνουμε.Γιατί το κάνουμε? Γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει κανείςγια να μας πει το σωστό τρόπο.Γι αυτό λοιπόν, το καλύτερο που μπορούμε νακάνουμε είναι να τοποθετούμε το λάδι σε ένα πλαστικό μπουκάλι (νερού,αναψυκτικού), να το κλείνουμε καλά και να το πετάμε στα κανονικά σκουπίδια..Και αυτό, γιατί ΕΝΑ ΛΙΤΡΟ ΛΑΔΙΟΥ ΜΟΛΥΝΕΙ ΣΧΕΔΟΝ ΕΝΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ ΛΙΤΡΑ ΝΕΡΟΥ,ποσότητα η οποία είναι ικανή να καλύψει τις ανάγκες ενός ατόμου σε νερό για 14χρόνια !!!.Αν επιλέξεις να προωθήσεις αυτό το μήνυμα στους φίλους σου, το περιβάλλον θα σε ευγνωμονεί.Στο κάτω-κάτω είναι καλό για όλους μας!!!Γιώργος Καρούντζος Χημικός. Μηχ., PhD Υπεύθυνος Περιβαλλοντικής Διαχείρισης

Ακόμα, αν έχεις τζάκι ή μπάρμπεκιου, μπορείς να το ανάβεις με χρησιμοποιημένο λάδι." Παίρνει" αμέσως!

Labels: , ,

Friday, November 2, 2007

Ερώτηση κρίσεως...

Έχουμε μια σακούλα γεμάτη σκουπίδια, την οποία φυσικά θέλουμε να ξεφορτωθούμε.
Ψάχνουμε λοιπόν να βρούμε ένα κάδο απορριμάτων...Και τι βρίσκουμε; Έναν ωραιότατο πράσινο κάδο, που περιμένει να φιλοξενήσει τα σκουπίδια μας! Τα ρίχνουμε; Όχι βέβαια!! Διότι δίπλα του είναι ένας άλλος πιο ελκυστικός κάδος! Ένας μπλέ κάδος ανακύκλωσης, καινούριος και καθαρός! Ωραίο μέρος να πετάξουμε τα σκουπιδάκια μας! Αλήθεια ανακύκλωση τι σημαίνει; Μπα! Σιγά μην προβληματιστούμε κιόλας!
Και αναρωτιέμαι εγώ τώρα...
Πόσο ΜΠΙΠ πρέπει να είναι κάποιος για να πετάξει τα σκουπίδια του σε κάδο για ανακυκλώσιμα υλικά;

CrazyTourist2

Labels:

Wednesday, September 26, 2007

ανακυκλώσιμα

Το τελευταίο τρίμηνο που έχουν μπεί οι μπλέ κάδοι ανακύκλωσης έχω δεί κάτι εντυπωσιακό
Ελάχιστα είναι τα πραγματικά σκουπίδια που καταλήγουν στους πράσινους κάδους.

Περιτυλίγματα συσκευασιών, πλαστικά μπουκάλια ή κουτιά απορυπαντικών, μεταλλικές χάρτινες ή γυάλινες συσκευασίες τροφίμων και χυμών κ.α. , δηλαδή το 90% των οικιακών “σκουπιδιών” μόνο σκουπίδια δεν είναι.

Ετσι προέκυψε ένα άλλο θέμα το καθάρισμα όλων αυτών των συσκευασιών
Σχεδόν όλες οι συσκευασίες θέλουν καθάρισμα δηλαδή ξέπλυμα ή πλύσιμο δηλαδή επιπλέον κατανάλωση νερού

Το πιο αποτελεσματικό που μπόρεσα να σκεφτώ είναι να μπαίνουν στο σπίτι όσο λιγότερες (και περιττές καμμιά φορά) συσκευασίες θέλουν έστω ξέπλυμα
πχ έτοιμο φαγητό ..καφές απ’έξω σε πλαστικό κ.α.

Προσοχή στο νερό!

Labels:

Thursday, August 23, 2007

Ανακύκλωση και τέχνη από τα σκουπίδια




Ενα ενδιαφέρον site που θα μπορούσε να μας διδάξει πολλά για την διαχείρηση των σκουπιδιών.

Εδώ θα δείτε τον τρόπο ανακύκλωσης και τα εντυπωσιακά νούμερα που έχουν πετύχει μέχρι τώρα. 67% των σκουπιδιών του San Francisco ανακυκλώνονται και γίνονται μέχρι και πάρκο τέχνης!

Labels: , ,

Saturday, June 23, 2007

Το «πορτρέτο» των σκουπιδιών μας


Ενα κουτάκι αλουμινίου «καίει» 0,1 λίτρο πετρέλαιο

Γι'αυτό το ταπεινό κουτάκι, που ζυγίζει 15 γραμμάρια, χρειάστηκε βωξίτης βάρους 60 γραμμαρίων. Τα κοιτάσματα βωξίτη δεν είναι ανεξάντλητα. Μεγάλες ποσότητες από το υλικό αυτό βρίσκονται στα τροπικά δάση. Η εξόρυξη τους σημαίνει αποψίλωση των πνευμόνων της Γης ή σκάψιμο των βουνών. Επιπλέον, για να παραχθεί το ένα κουτάκι ξοδεύτηκε ενέργεια, ικανή να λειτουργήσει μια τηλεόραση για τρεις ώρες. Όλοι αυτοί οι πολύτιμοι φυσικοί πόροι πάνε χαμένοι εάν το κουτάκι πέσει στα κοινά σκουπίδια, όπου θα μείνει για πολλά χρόνια πριν διαλυθεί.

Αντίθετα, η ανακύκλωση του έχει πολλά οφέλη. Για να παραχθεί ένα ολοκαίνουργιο κουτάκι από ανακύκλωση απαιτείται μόλις το 5% της ενέργειας της κανονικής παραγωγής. Αποφεύγουμε έτσι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα σχεδόν ίσες με το βάρος του. Για κάθε τόνο ανακυκλώσιμου αλουμινίου κερδίζουμε 4 τόνους βωξίτη, 37 βαρέλια πετρέλαιο, 500 κιλάσόδα και 100 κιλά ασβεστόλιθο. Και όλα αυτά σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, αφού χρειάζονται μόλις 90 μέρες για να εμφανισθεί πάλι στα ράφια.

Ένα γυάλινο μπουκάλι θα ... φώτιζε ένα δωμάτιο για 8 ώρες

Κατασκευάζεται από άμμο (που μας δίνει πυρίτιο), ανθρακικό νάτριο και ασβεστόλιθο. Τα τρία αυτά υλικά συγχωνεύονται σε υψηλές θερμοκρασίες - και γι'αυτό απαιτείται σημαντική ενέργεια. Υπολογίζεται ότι για την κατασκευή ενός μπουκαλιού καταναλώνεται ενέργεια ίση με αυτή που καίει ένας λαμπτήρας 100 Wσε οκτώ ώρες. Γιατί να πετάμε στα σκουπίδια αυτόν τον πλούτο όταν η ανακύκλωση ενός γυάλινου μπουκαλιού μας δίνει το ίδιο προϊόν με 50% λιγότερη ενέργεια; Πόσο μάλλον, όταν υπολογίζεται ότι με την ανακύκλωση αποσοβούμε εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα ίσες με το ένα τρίτο του βάρους του μπουκαλιού.

Μια μπαταρία μολύνει 400 κυβικά μέτρα νερού

100 εκατομμύρια μπαταρίες οικιακής χρήσης πωλούνται κάθε χρόνο στην Ελλάδα. Μεγάλο ποσοστό από τις μπαταρίες αυτού του τύπου (εώς και 20%) περιέχουν υδράργυρο, ένα υλικό που προκαλεί νευρολογικές διαταραχές, θάνατο και τύφλωση. Αν και μικροσκοπικές, οι μπαταρίες μπορεί να προκαλέσουν ανυπολόγιστη καταστροφή, εάν πεταχτούν ανεξέλεγκτα, καθώς περιέχουν το εξαιρετικά επικίνδυνο κάδμιο (συνδέεται με καρκινογένηση, πνευμονοπάθειες, νεφρικές βλάβες κ.λ.π.) και σειρά ακόμα τοξικών ουσιών. Σκεφτείτε ότι μια μπαταρία είναι αρκετή για να μολύνει ένα κυβικό μέτρο χώμα και 400 κυβικά μέτρανερού!

Αν και η ανακύκλωση ,μπαταριών δεν αποδίδει άμεσα οικονομικά, μας προστατεύει από τέτοιος κινδύνους.

5 μπουκάλια = 1 μπουφάν!

Εκτός από το ότι αυξάνουν τον όγκο των σκουπιδιών εάν δεν «τσαλακωθούν» (έχει υπολογιστεί ότι ο όγκος που καταλαμβάνουν κάθε ένα είναι 2,5 φορές το βάρος τους) θα χρειαστεί να περάσουν 400 - 500 χρόνια πριν αρχίσουν να αποσυντίθενται.

Αντίθετα, ανακυκλώνοντας μισό κιλό ΡΕΤ πλαστικά μπουκάλια, εξοικονομεί κανείς ενέργεια αντίστοιχη με 12.000 ΒΤU. Η διαδικασία για την ανακύκλωση τους είναι η εξής! Χωρίζονται ανά είδος ( PET, PVC, PP), πλένονται και κομματιάζονται. Από τις νιφάδες κατασκευάζονται διάφορα προϊόντα : από νέα πλαστικά μπουκάλια έως ύφασμα, επένδυση μαξιλαριών και μπουφάν. έχει υπολογιστεί ότι πέντε πλαστικά μπουκάλια είναι αρκετά για την επένδυση ενός μπουφάν, 25 για ένα φλις παλτό ή 26 μπουκάλια για να φτιαχτεί ένα κοστούμι από πολυεστέρα.

Πάνα μιας χρήσης: 15 δέντρα ανά παιδί

Μπορεί να είναι πρακτική αλλά με πολύ υψηλό κόστος. Και δεν μιλάμε μόνο για το οικονομικό κόστος (που μπορεί να ξεπεραστεί τα 2.000 ευρώ για κάθε παιδί), αλλά για το περιβαλλοντικό. Έχει υπολογισθεί ότι για κάθε παιδί χρειάζονται πάνω από 5.000 πάνες μιας χρήσης, ποσότητα που απαιτεί την θυσία 15 δέντρων! Ένα εκατομμύριο δέντρα κόβονται παγκοσμίως κάθε χρόνο μόνο για πάνες μιας χρήσης.

Από την άλλη, είναι από τα σκουπίδια που «φουσκώνουν» τον συνολικό όγκο απορριμμάτων, καθώς οι πάνες που χρησιμοποιεί ένα και μόνο παιδί στην ανάπτυξη του ξεπερνούν σε βάρος τον ένα τόνο!

Ένα σπίτι «παράγει» 7,7 κιλά τετραπάκ ετησίως

Οι συσκευασίες από τετραπάκ κατακτούν όλο και μεγαλύτερο κομμάτι της αγοράς, καθώς είναι αρκετά εύχρηστες, τόσο για τις εταιρίες, όσο για τους καταναλωτές. Υπολογίζεται ότι μια οικογένεια σε ένα χρόνο καταναλώνει 300 λίτρα γάλα και «παράγει» σκουπίδια τετραπάκ βάρους 7,7 κιλών.

Αν και ελαφρύ, μαλακό και ταυτόχρονα ανθεκτικό, το τετραπάκ αποτελεί πραγματικό εφιάλτη για οποιοδήποτε σύστημα ανακύκλωσης. Καθώς αποτελείται κατά 77% από χαρτί, 18% από πλαστικό και 5%από αλουμίνιο, η ανακύκλωση του απαιτεί τον διαχωρισμό των διαφορετικών υλικών, πράγμα που καθιστά ιδιαίτερα δαπανηρό το κόστος της. Σε κάποιες περιπτώσεις οι ίδιες οι εταιρίες που παράγουν τη συσκευασία αναλαμβάνουν και την ανακύκλωση, φτιάχτοντας νέα συσκευασία.

300 εκατ. Ευρώ το χρόνο γίνονται ... σακούλες

Παράγωγο του πετρελαίου και σύμβολο της κοινωνίας μιας χρήσης, η πλαστική σακούλα έχει κατακλύσει τη ζωή μας. Πάνω από 60.000 τόνοι πλαστικού μιας χρήσης καταναλώνονται κάθε χρόνο στην Ελλάδα. Η παραγωγή τους υπολογίζεται ότι στοιχίζει περίπου 300 εκατ. Ευρώ, δηλαδή 5 ευρώ το κιλό. Πολλαπλάσιο είναι το κόστος τους από τη στιγμή που θα πεταχτούν. Αυξάνουν τον όγκο των σκουπιδιών, η διαχείριση τους είναι δύσκολη, ενώ μια πλαστική σακούλα χρειάζεται από 100 έως 400 χρόνια για να διαλυθεί, αφού ταφεί. Επιπλέον, δυσκολεύει την αποσύνθεση και των απορριμμάτων οργανικής προέλευσης, που περιέχουν. Ειδικά όταν οι πλαστικές σακούλες πέφτουν στη θάλασσα είναι πολύ επικίνδυνες. Δεν είναι μόνο η ρύπανση - προκαλούν τον θάνατο χελωνών και ψαριών.

Και μη νομίζετε ότι είναι δωρεάν :έρευνα του συνδέσμου των σουπερ μαρκετ αναφέρει ότι η αχρέωτη διανομή της πλαστικής σακούλας επιβαρύνει 0,3% την τελική τιμή.

Ο βασικός στόχος είναι η μεγάλη μείωση της χρήσης τα. Από 'κει και πέρα η εκ νέου χρησιμοποίηση, η ξεχωριστή συλλογή και η ανακύκλωση (παρ΄ ότι κοστίζει αρκετά) αποτελούν καλύτερες επιλογές από το πέταγμα στο σωρό.

Για κάθε τόνο χαρτιού, γλιτώνεις 32.000 λίτρα νερό

Η έκρηξη των εντύπων κατακλύζει το σπίτι μας με χαρτί κάθε είδους. Μπορεί πολλά απ'αυτά (ειδικά τα διαφημιστικά) να δίνονται δωρεάν, το πραγματικό κόστος του χαρτιού όμως είναι πολύ μεγάλο. Το ποσό, γίνεται κατανοητό όταν δούμε τι κερδίζουμε από την ανακύκλωση του. Για κάθε τόνο χαρτιού που ανακυκλώνουμε, λοιπόν, σώζουμε 17 δέντρα, 32.000 λίτρανερού, δύο βαρέλια πετρελαίου και 4.100 κιλοβατώρες ηλεκτρικού ρεύματος, ικανού να καλύπτει τις ανάγκες ενός σπιτιού για πέντε μήνες. Σημαντική είναι και η εξοικονόμηση αερίων του θερμοκηπίου (πάνω από 74%), καθώς και η μείωση του όγκου των απορριμμάτων.

Ενας τόνος από υψηλής ποιότητας ανακυκλωμένο χαρτί μπορεί να αντικαταστήσει τρεις τόνους ξύλο για χαρτί. Δυστυχώς, όμως, τα περισσότερα περιοδικά που κυκλοφορούν σήμερα στην Ελλάδα δεν χρησιμοποιούν ανακυκλωμένο χαρτί.

Ταυτόχρονα, στην προσπάθεια για ιλουστρασιόν εκτυπώσεις περνούν το χαρτί με επικάλυψη καολίνης, η οποία περιέχει άργιλο. Ο άργιλος όμως δυσκολεύει την ανακύκλωση, καθώς δημιουργεί σβώλους και δίνει κακής ποιότητας ανακυκλωμένο χαρτί.

5 λεπτά για να αδειάσει, 200 χρόνια για να λιώσει

Χρησιμοποιούμε ένα ποτηράκι για ένα λεπτό και αυτό κάνει 200 χρόνια να λιώσει! Μάλλον δεν συμφέρει... Αλλά καθώς τα φαστ φουντ, το φαγητό «παραγγελία απ'έξω» και το φαγητό στο πόδι επεκτείνονται, τα πλαστικά πιατάκια, ποτηράκι, μαχαιροπήρουνα και κάθε είδους σκεύη μιας χρήσης γίνονται πια συνώνυμα της καθημερινότητας. Φτιαγμένα συνήθως από πολυστυρένιο, αποτελούν μεγάλο μέρος του συνολικού όγκου των πλαστικών απορριμμάτων και είναι εξίσου δύσκολο να διαλυθούν.

Το 1/3 των σκουπιδιών μας είναι κομπόστ

Φλούδες από φρούτα, λαχανικά και κάθε είδους υπολείμματα φαγητού πέφτουν «χύμα» στον σκουπιδοτενεκέ μας, φτάνοντας το 35% - 50% του συνόλου των σκουπιδιών μας. Τα οργανικά σκουπίδια αποτελούν έτσι ένα μεγάλο μέρος του όγκου των αποβλήτων που κατευθύνονται για ταφή. Όπως ανακατεύονται με τα άλλα απορρίμματα, δυσκολεύουν την ανακύκλωση. Απεναντίας, εάν έπεφταν σε ξεχωριστό κάδο ή (ακόμα καλύτερα) εάν συλλέγονταν σε ειδικούς κάδους κομποστοποίησης σε κάθε σπίτι, θα μπορούσαν να μας δώσουν πολύ καλό κομπόστ, κατάλληλο για επιχωματώσεις και καλλιέργειες.»



Ελαφρός Γιάννης, «Το «πορτρέτο» των σκουπιδιών μας», περιοδικό «Κ» της Καθημερινής, τ.χ. 195, 25 Φεβρουαρίου 2007, σ. 20 -26

Labels: , , ,