Batorama Strasburg

Check out this SlideShare Presentation:

Batorama Strasburg

View more presentations from Dennis Labadarios.

Την 1η θέση σε παγκόσμιο διαγωνισμό φωτογραφίας με θέμα την υπερθέρμανση του πλανήτη κατέλαβε η φωτογραφία του Χρήστου Λαμπριανίδη...

Το Ιούνιο του 2010 δημιουργείται στο www.deviantart.com ένα group με το όνομα Coolclimate που θα αναλάμβανε να διοργανώσει έναν διεθνή διαγωνισμό με θέμα την υπερθέρμανση του πλανήτη. Συγκεντρώνονται περίπου χίλιες δουλειές μεταξύ των οποίων φωτογραφίες, αγάλματα, γραφικά και ζωγραφιές. Οι συμμετέχοντες ήταν από όλες τις γωνιές του πλανήτη.
Ένα πάνελ από αξιόλογους εμπειρογνώμονες Τέχνης επιλέγουν τις 20 finalist οι οποίες δημοσιεύονται στη Huffington Post σε δημόσια ψηφοφορία μέσω της οποίας θα αναδεικνύονταν οι 5 καλύτερες. Οι κριτές ήταν :
• Jackson Browne (μουσικός)
• Chevy Chase (κωμικός) και Jayni Chase (φιλάνθρωπος)
• Mel Chin (καλλιτέχνης)
• Dianna Cohen (καλλιτέχνης)
• Philippe Cousteau (οικολόγος)
• Agnes Gund (συλλέκτης και φιλάνθρωπος)
• Van Jones (Ακτιβιστής)
• Carrie Mae Weems (Καλλιτέχνης)
• David Ross (Επιμελητής)

Οι “top 5 Climate Artists του 2010” όπως ονομάστηκαν και ψηφίστηκαν είναι:

1η θέση: No Pollution Please από τον Λαμπριανίδη Χρήστο (Ελλάδα)
2η θέση: AIR από τον David Criado (Βολιβία)
3η θέση: Oil Spill Duck Sculpture από τον Donald Gialanella (Wisconsin, Η.Π.Α.)
4η θέση: Donʼt Trash It από το Starkman Design Group (California, Η.Π.Α.)
5η θέση: Tick Tock από την Juliet McIver (California, Η.Π.Α.)

Οι νικητές τιμήθηκαν στης 7 Οκτωβρίου στην Ουάσιγκτον, στο «Κέντρο για την Αμερικανική Πρόοδο», και τα έργα τους θα εμφανιστούν στο show “Green Planet 100”. Μεταξύ των άλλων, τα έργα θα διανεμηθούν παγκοσμίως σε οργανισμούς για το περιβάλλον με τις οποίες θα υποστηρίξουν επικοινωνιακά τις ανακοινώσεις τους.
Ο Van Jones, ακτιβιστής, σύμβουλος του Ομπάμα σε θέματα οικολογίας κατά το 2009 και ένας από τους κριτές του διαγωνισμού δήλωσε «Αυτές οι εικόνες μιλάνε για τον αέρα, το νερό και την γη που μας συντηρεί. Και μας αποκαλύπτουν την επικίνδυνη εξάρτηση μας από το πετρέλαιο και το κάρβουνο. Η ανθρώπινη εφευρετικότητα δημιούργησε αυτά τα προβλήματα, και η ανθρώπινη δημιουργικότητα – όπου την βλέπουμε εδώ να είναι εμφανής - μπορεί να μας οδηγήσει στη λύση τους. Παροτρύνω τους περιβαλλοντικούς ακτιβιστές να χρησιμοποιούν αυτές τις εικόνες για τις δράσεις τους .»

Το blog που δημιούργησε η Huffington post για τον Λαμπριανίδη Χρήστο μπορείτε να το δείτε εδώ : http://www.huffingtonpost.com/christos-lamprianidis/coolclimate-art-contest-w_b_754929.html

Οι πέντε καλύτερες φωτογραφίες του διαγωνισμού : ttp://coolclimate.deviantart.com/favourites/?41307675#_41307675
Σπόνσορες
• 1Sky
• 350.org
• Artillery Magazine
• Big New Ideas
• The Canary Project
• The Center for American Progress
• Chesapeake Climate Action Network
• Clean Energy Works
• Climate Change Education
• Creative Visions Foundation
• Defenders of Wildlife
• deviantART
• Earth Day Network
• Ecorazzi
• Energy Action Coalition
• Environmental Defense Fund
• Green Community Schools
• Green For All
• Hip Hop Caucus
• Huffington Post
• Kaze Design
• Metropolis Magazine
• National Wildlife Federation
• Oceana
• Planet100
• Plastic Pollution Coalition
• Rock the Vote
• Sierra Club
• Student PIRGS
• Southern Energy Network
• SustainUS
• World Wildlife Fund

Tο κείμενο που απέστειλε ο Χρήστος Λαμπριανίδης στην Huffington post (μεταφρασμένο στα ελληνικά) και διαβάστηκε στην τελετή απονομής βραβείων

Πρώτα απʼ όλα θα θελα να σας ευχαριστήσω. Εσάς και όλους τους συμμετέχοντες σʼ αυτό τον διαγωνισμό. Ήταν μια πραγματική πρόκληση κι ένα διαβατήριο για μας να θίξουμε ένα σημαντικότατο πρόβλημα που μας αφορά όλους. Σε όποια γωνιά του πλανήτη κι αν ζούμε. Μας αφορά όλους κι όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσουμε τόσο πιο δραστικά μέτρα μπορούμε να πάρουμε.

• Λίγα λόγια για μένα και την περιοχή που ζω.
Εγώ είμαι Έλληνας. Κι έχω πιστεύω το προνόμιο να ζω σʼ ένα προικισμένο τόπο. Στη Δυτική Μακεδονία, στην Βορειοδυτική πλευρά της χώρας. Και το πιο παράδοξο για κομμάτι της Ελληνικής γης? Δεν βρέχεται από θάλασσα. Δεν της λείπει όμως. Πυκνά δάση, ποτάμια και λίμνες καλύπτουν σχεδόν το 65% της επιφάνειάς της. Μαζί με τον πολιτισμό και την ιστορία της , έχει κι ένα μοναδικό θησαυρό. Τον πλούσιο ορυκτό της πλούτο. Το υπέδαφός της έχει πλούσια κοιτάσματα λιγνίτη που εδώ και 50 χρόνια αποτελούν πηγή ηλεκτροδότησης όλης της χώρας μας. Ο λιγνίτης είναι πολύ σημαντικός για τον ενεργειακό τομέα της Ελλάδας αφού καλύπτει το 70% των αναγκών της χώρας σε ηλεκτρική ενέργεια. Η εξόρυξη του λιγνίτη γίνεται σε δύο κυρίως περιοχές της χώρας, στη Δυτική Μακεδονία και στην Πελοπόννησο.
Το νόμισμα αυτό όμως έχει 2 όψεις, όπως άλλωστε όλα τα νομίσματα. Η μία όψη λέει «ενεργειακή καρδιά» της χώρας, ανάπτυξη της μεγαλύτερης βιομηχανίας εξόρυξης και παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος, της ΔΕΗ, δουλειά σε περισσότερους από 8000 ανθρώπους, υψηλό ΑΕΠ, σημαντικά περιθώρια ανάπτυξης. Για πολλά χρόνια η περιοχή μας είναι συνώνυμη της ενέργειας.
• Η άλλη όψη του νομίσματος - Το πρόβλημα
Η μακρόχρονη παραμονή των ηλεκτροπαραγωγικών μονάδων στην περιοχή έχει επιφέρει τεράστια περιβαλλοντική ρύπανση. Η τέφρα και τα αιωρούμενα σωματίδια που εκπέμπονται από τις υψικαμίνους της ΔΕΗ είναι ιδιαίτερα επιβαρυντικά για τη χλωρίδα και την πανίδα, ενώ καθιστούν την περιοχή ως την πιο επιβαρυμένη περιβαλλοντικά σε όλη την Ελλάδα. Η ελληνική ΔΕΗ, είναι η 5η μεγαλύτερη εταιρία παραγωγής λιγνίτη στον κόσμο, ενώ οι πιο ρυπογόνοι θερμοηλεκτρικοί σταθμοί στην Ευρώπη είναι αυτοί του Αγίου Δημητρίου και της Καρδιάς στην Κοζάνη (έκθεση της WWF).
Οι συνέπειες στο περιβάλλον είναι ανυπολόγιστες:
Οι λιγνιτικοί σταθμοί της ΔΕΗ εκλύουν τεράστιες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα (CO2)στην ατμόσφαιρα, το οποίο ως γνωστόν είναι η βασική αιτία για την υπερθέρμανση του πλανήτη και το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Σύμφωνα με έρευνες που έχουν γίνει οι σταθμοί της ΔΕΗ στην Ελλάδα εκλύουν κάθε χρόνο 43 εκατ. τόνους διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, ποσό που αποτελεί το 40% των συνολικών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα της χώρας.
Και το χειρότερο? Τα σοβαρά προβλήματα υγείας και κυρίως τα αναπνευστικά που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι της περιοχής και ιδιαίτερα τα μικρά παιδιά. Οι σταθμοί της ΔΕΗ εκπέμπουν υψηλές ποσότητες μικροσωματιδίων, τα οποία σύμφωνα με έρευνες σχετίζονται με σοβαρές ασθένειες, όπως αναπνευστικά προβλήματα, αλλεργίες ακόμη και καρκινογενέσεις. Ακόμη εκπέμπουν μονοξείδιο του άνθρακα, οξείδια του αζώτου, διοξείδιο του θείου, αρσενικό, κάδμιο, νικέλιο, όλα πολύ επικίνδυνοι ρύποι.
Δεν είναι του παρόντος να αναφερθώ περαιτέρω σε στατιστικές και αριθμούς. Αυτό είναι δουλειά των επιστημόνων και των ερευνητών και είναι στη διάθεση όσων πραγματικά ενδιαφέρονται να μάθουν.
Δεν ήταν αυτό που με παρακίνησε. Το πρόβλημα άλλωστε είναι γνωστό.
Εγώ είμαι εκπαιδευτικός. Διδάσκω παιδιά Γυμνασίου. Πάνω από όλα όμως είμαι πατέρας. ΚΑΙ ΦΟΒΑΜΑΙ. Δεν θέλω το περιβάλλον που ζούμε να υποθηκεύσει τη ζωή και το μέλλον των παιδιών. Των δικών μου παιδιών, των μαθητών μου, των συντοπιτών μου.
Είμαι όμως και φωτογράφος. Από χόμπι, από αγάπη. Πως θα μπορούσα άλλωστε να αποτυπώσω καλύτερα την ομορφιά του τόπου μου. Μα και τις ανάγκες του, την φθορά του, την αγωνία των κατοίκων του.
Δεν θέλω ο τόπος μου, που έχει τόσες ομορφιές, να πεθαίνει καθημερινά μέσα από την ανεξέλεγκτη χρήση του ορυκτού του πλούτου με αντάλλαγμα την ευμάρεια της περιοχής. Κι όταν εξαντληθεί ο πλούτος αυτός τι θα συμβεί; Τι γη και αέρα θα αφήσουμε στα παιδιά και στα εγγόνια μας;
Δεν ζητάμε τίποτα περισσότερο από το να προστατέψουμε τον τόπο μας, το περιβάλλον του, τις ζωές μας. Αυτό μπορεί να γίνει με την εγκατάσταση σύγχρονων φίλτρων, με την συμβολή των εναλλακτικών μορφών ενέργειας, με την απόφαση να υιοθετήσουμε πράσινες πολιτικές που θα προστατέψουν το περιβάλλον που ζούμε, που δημιουργούμε και που θα κληροδοτήσουμε στις επόμενες γενιές.
Είναι εγκληματικό το κόστος αυτών των εργασιών να λειτουργεί ως δικαιολογία για την μη τέλεσή τους. Δεν ανεχόμαστε τα κέρδη να μπαίνουν πάνω από τις ζωές μας και την προστασία του περιβάλλοντος
Αυτή η αγωνία με παρακίνησε.
Με εργαλείο την μηχανή μου έβγαλα μια φωτογραφία. Την δούλεψα σαν να ζωγράφιζα με τα μάτια της ψυχής μου ένα πίνακα. Και του δώσα ένα όνομα. ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΗΝ ΜΟΛΥΝΣΗ! Για να χουμε μέλλον, ζωή, ελπίδα.
Δεν ξέρω αν πέτυχα κάτι, αν κατάφερα να ευαισθητοποιήσω κάποιους. Αν τους έκανα να κοιτάξουν κατάματα το πρόβλημα. Όμως εγώ αυτό ήθελα. Μέσα από την αγάπη μου για την φωτογραφία προσπάθησα να δείξω πόσο αγαπώ τον τόπο μου και πόσο απεγνωσμένα όλοι αυτοί που τον αγαπούν και τον σέβονται ζητούν απʼ όλους όσους ευθύνονται να κάνουν κάτι. Με όποιο μέσο, από κάθε πόστο. Εγώ έχω μόνο την μηχανή μου. Κάποιοι μπορούν πολύ περισσότερα. Αρκεί να το θελήσουν. Ας προσπαθήσουμε όλοι μαζί. Μακάρι να τα καταφέρουμε…
Σας ευχαριστώ πολύ, και ιδιαίτερα την κ. Λιάνα Παπατέρπου που φρόντισε ιδιαίτερα για την οργάνωση και την έκφραση των σκέψεων μου.

Χρήστος Λαμπριανίδης
Κοζάνη 7/10/2010

Πηγή: www.kozan.gr

Εγκληματική αδιαφορία για την Χαραυγή...

Στην Κοζάνη, υπήρχε ένα χωριό που λεγόταν Χαραυγή. Το όνομα με το οποίο ήταν γνωστό το χωριό αυτό ήταν Τζουμάς. Λέξη τούρκικη που σημαίνει αγορά (παζάρι). Το 1928 ονομάστηκε Αμύγδαλα λόγω της μεγάλης του παραγωγής σε αμύγδαλα. Αυτή ήταν και η πρώτη ελληνική ονομασία που πήρε το χωριό.
Επειδή όμως υπήρχαν και άλλα χωριά με το ίδιο όνομα το 1961 πήρε το όνομα Χαραυγή. Πρόκειται για ένα παλιό χωριό που η ιστορία του αρχίζει από την εποχή της τουρκοκρατίας ίσως και νωρίτερα. Είναι χτισμένο στους πρόποδες του Βερμίου και κατοικήθηκε από Έλληνες μετά την μικρασιατική καταστροφή το 1922-1924, μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών. Εγκαταστάθηκαν σ' αυτό πρόσφυγες από τη Θράκη (κυρίως από τα χωριά Κερμένι και Νεοχώρι-Νιχώρι), από τη Μικρά Ασία (Μενεμένη - Σμύρνης) και από τον Πόντο (Καύκασος - Καρς της Ρωσικής Καυκασίας). Αυτή ήταν λίγο ως πολύ και η σύσταση πληθυσμού των διπλανών χωριών. Οι πρόσφυγες που ήρθαν από διαφορετικά μέρη του ξεριζωμένου Ελληνισμού μετέφεραν μαζί τους και διαφορετικούς τρόπους ζωής και εργασίας, ήθη και έθιμα. Από τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1950 άρχισαν οι διαδικασίες για την εκμετάλλευση της περιοχής, που σύντομα κατέληξαν στη δημιουργία των εργοστασίων ηλεκτροπαραγωγής και παρασκευής λιπασμάτων με τη χρησιμοποίηση του λιγνίτη σαν πρώτη ύλη για τα λιπάσματα και καύσιμη κινητήρια δύναμη για την ηλεκτροπαραγωγή. Όλος ο χώρος μεταβλήθηκε. Εκεί όπου λόφοι και χωράφια και χερσότοποι, υψώθηκαν καμινάδες κι' άπλωσαν σε χιλιόμετρα οι ταινίες μεταφοράς λιγνίτη στο χώρο των εργοστασίων. Χιλιάδες μηχανήματα κι' εργάτες μπήκαν στα σπλάχνα της γης και αναποδογύρισαν τον τόπο κι' έγιναν όλα αγνώριστα. Μέσα στη λιγνιτοφόρο περιοχή βρέθηκε και ο οικισμός της Χαραυγής και όλα σχεδόν τα κτήματα του χωριού, καθώς και τα μικρότερων χωριών: Εξοχή, Κλείτος, Καρδιά, Κόμανο, ενώ θα ακολουθήσουν σύντομα και άλλα. Έτσι άρχισαν οι διαδικασίες των απαλλοτριώσεων τόσο των αγροκτημάτων όσο και των σπιτιών και άλλων κτισμάτων και τέθηκαν προθεσμίες μέσα στις οποίες έπρεπε να εγκαταλειφθεί το χωριό. Οι κάτοικοι πρόσφυγες του 1922, βρέθηκαν και πάλι μπροστά σε καινούργιο ξεριζωμό και ξεσπίτωμα, σε μια καινούργια προσφυγιά. Καινούργιες πάλι στενοχώριες και περιπλανήσεις και ταλαιπωρίες. Όπως ήταν φυσικό, το γεγονός προκάλεσε αναστάτωση και γενική έντονη ανησυχία για τη μελλοντική επιβίωση. Στα καφενεία και σε κάθε χώρο συγκέντρωσης αναπτύσσονταν και ζωντάνευαν οι συζητήσεις γύρω από το θέμα και αναζητούνταν λύσεις και τρόποι αντίστασης κατά των όποιων θα επιχειρούσαν τη διάλυση και τη ζημία τους. Η ΔΕΗ σαν Δημόσια Επιχείρηση προβάλλοντας το "είναι έργο κοινής ωφελείας" προχωρούσε στις διαδικασίες σύμφωνα με το νόμο, χωρίς δισταγμούς και χωρίς κάποια ιδιαίτερη φροντίδα για τη μελλοντική τύχη του χωριού, θεωρούσε αρκετή την αποζημίωση των κτημάτων με την τρέχουσα αξίας του όπως την καθόριζαν τα δικαστήρια και ελάχιστα απασχολούσε ότι τους πετούσε ανεπάγγελτους και ακτήμονες στους δρόμους. Στην αντίληψη αυτή της ΔΕΗ αντιπαρατάχθηκε η αντίσταση των κατοίκων που βρέθηκαν αντιμέτωποι πολλές φορές με τα ΜΑΤ. Η ΔΕΗ ανέλαβε πρόσθετες υποχρεώσεις ως προς την αποκατάσταση των πληττομένων με την πρόσληψή τους στα εργοστάσια και επήλθε συμφωνία για τη μεταφορά των χωριών σε άλλες εκτάσεις. Πέρασαν εννέα χρόνια αφότου, οι βουλευτές του ΠΑ.ΣΟ.Κ και της Ν.Δ. ανάμεσα στους οποίους και οι βουλευτές του νομού Κοζάνης (και οι 5 που εκπροσωπούν το νομό), ψήφισαν το Νόμο 2941/2001 με τον οποίο αντικατέστησαν το άρθρο 1 του Ν. 1280/82, δίνοντας νομική κάλυψη στη ΔΕΗ για την υφαρπαγή των περιουσιών των κατοίκων του Ν. Κοζάνης (πάνω από 300.000 στρέμματα αγροτικής γης και 5 αστικούς οικισμούς). Ο Ν. 183 Α/1955 ήταν η σύμβαση με την οποία η ΛΙΠΤΟΛ έπαιρνε με αναγκαστικές απαλλοτριώσεις τα χωράφια για να εκμεταλλευτεί για Δημόσιο όφελος τον λιγνίτη που είχαν στο υπέδαφος τους, με τη ρητή όμως υποχρέωση μετά το πέρας της εξόρυξης να αποκαταστήσει τα εδάφη και να τα αποδώσει για γεωργικές και άλλες χρήσεις στις τοπικές κοινωνίες. Ο Ν. 1820/82 ψηφίστηκε το 1982 όταν η ΛΙΠΤΟΛ απορροφήθηκε από τη ΔΕΗ και επαναδιατύπωνε και συμπλήρωνε το Ν. 183 Α/1955 με πλήρη σαφήνεια ως εξής :
Ν. 1820/2.9.1982 (ΦΕΚ Α΄ 108)
Παραχώρηση αγροτικών εκτάσεων ιδιοκτησίας ΔΕΗ
Άρθρο 1 : Αγροτικές εκτάσεις που αποκτώνται με οποιοδήποτε τρόπο από την ΔΕΗ για κατασκευή υδροηλεκτρικών έργων ή για εκμετάλλευση στερεών καυσίμων (λιγνίτης, τύρφη κ.λ.π.) και παύουν να είναι αναγκαίες για την εκπλήρωση των σκοπών της, παραχωρούνται κατά κυριότητα στο Δημόσιο
χωρίς αντάλλαγμα με αποφάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΕΗ εγκρινόμενες από τον Υπουργό Ενεργείας και Φυσικών Πόρων. Η μεταβίβαση πραγματοποιείται με αποδοχή της απόφασης από τους Υπουργούς Οικονομικών και Γεωργίας που μεταγράφεται στα οικεία βιβλία μεταγραφών. Η κατά την παρούσα παράγραφο παραχώρηση απαλλάσσεται από κάθε φόρο ή τέλος υπέρ του Δημοσίου ή τρίτου.
2. Οι εκτάσεις που σύμφωνα με την προηγούμενη παράγραφο παραχωρούνται στο Δημόσιο μπορούν : α) να διατίθενται σε ακτήμονες ή, σύμφωνα με τις διατάξεις της αγροτικής νομοθεσίας, σε γεωργικούς ή κτηνοτροφικούς συνεταιρισμούς, για ομαδική καλλιέργεια ή άλλη ομαδική γεωργική εκμετάλλευση, β) να κηρύσσονται ολόκληρες ή τμήματα αυτών αναδασωτέες δασικές εκτάσεις, σε περίπτωση που δεν είναι κατάλληλες για γεωργική η κτηνοτροφική εκμετάλλευση, γ) να διατίθενται τμήματα αυτών για οικιστική αποκατάσταση των μελών των γεωργικών και κτηνοτροφικών συνεταιρισμών και των ακτημόνων στους οποίους διατίθεται η εκμετάλλευση των εκτάσεων, καθώς και άλλων ατόμων που εγκαθίστανται μόνιμα στον οικισμό, για την εξυπηρέτηση των αναγκών της λειτουργίας του οικισμού και δ)να διατίθενται στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης για χρήσεις που εξυπηρετούν τους σκοπούς τους.
Για να καταλάβει κανείς το μέγεθος της αδικίας που συντελέστηκε σε μία νύχτα (μεταμεσονύκτια Συνεδρίαση του θερινού τμήματος της Βουλής) σε βάρος κυρίως της Εορδαίας και των κατοίκων της, παραθέτουμε την αμαρτωλή τροπολογία N. 2941/2001.

Ν. 2941/2001 - Άρθρο 9 - Θέματα ΔΕΗ Α.Ε.
1. Το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 1 του Ν. 1280/1982 (ΦΕΚ 108 Α΄) αντικαθίσταται ως ακολούθως :
Άρθρο 1: «Αγροτικές εκτάσεις που αποκτώνται με οποιονδήποτε τρόπο από τη ΔΕΗ για κατασκευή υδροηλεκτρικών έργων και παύουν να είναι αναγκαίες για την εκπλήρωση των σκοπών της, μεταβιβάζονται κατά κυριότητα στο Δημόσιο χωρίς αντάλλαγμα με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΕΗ που εγκρίνεται από τον Υπουργό Ανάπτυξης».
Επί 50 χρόνια η ΔΕΗ «άρπαζε», με αναγκαστικές απαλλοτριώσεις και όχι με ελεύθερες διαπραγματεύσεις, από τους κατοίκους της Εορδαίας τις περιουσίες τους, σύμφωνα όμως με τους όρους των νόμων 183 Α/1955 και 1280/82, τους οποίου καταργεί το 2001. Έτσι στα κρυφά καταργήθηκε το άρθρο 1, παράγραφος 2 του Νόμου 1280/ 82 σύμφωνα με το οποίο η ΔΕΗ ήταν υποχρεωμένη να αποκαταστήσει και επαναποδόσει τις εκτάσεις, όπου ολοκλήρωσε την εξόρυξη του λιγνίτη, στις τοπικές κοινωνίες για αξιοποίηση και επιβίωσή τους στην μεταλιγνιτική εποχή. Αντί αυτού η Δ.Ε.Η. αποφάσισε να δημιουργήσει φωτοβολταϊκά πάρκα, προς όφελος της και προς όφελος τρίτων ( μεγαλοεργολάβων) στις εκτάσεις – που θα έπρεπε να αποδώσει στους πληττόμενους.
Είναι αίτημα των καιρών η δημιουργία ενός ενιαίου μετώπου των κατοίκων των πληττόμενων χωριών, για την προάσπιση των δικαιωμάτων του τόπου και των κατοίκων του, Φτάνει το ακριβό τίμημα που πλήρωσαν επί 50 ολόκληρα χρόνια για να εξασφαλίσει η Ελλάδα την ενεργειακή της επάρκεια και να απολαμβάνουν όλοι οι Έλληνες το αγαθό που λέγεται ηλεκτρικό ρεύμα.
Η αποκατάσταση και προστασία του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος και η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας αποτελεί όνειρο απατηλό για τους κατοίκους – κατάργηση του Συλλόγου Πληττομένων από κομματικά ψηφοθηρικά στελέχη των εκάστοτε κυβερνήσεων - καθώς η ανεργία έφτασε σε δραματικά επίπεδα, επειδή η ΔΕΗ δεν αναπληρώνει την εργασία που εκτόπισε από την περιοχή, ενώ παράλληλα η μόλυνση του περιβάλλοντος της περιοχής διαρκώς αυξάνεται με δραματικά αποτελέσματα.
Τα εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας που λειτουργούν με την καύση λιγνίτη, ή του λιθάνθρακα προκαλούν αλόγιστη ρύπανση, στον αέρα, το έδαφος, το υπέδαφος, τον υδροφόρο ορίζοντα, αλλά και στην υγεία των πολιτών. Η ελληνική ΔΕΗ, είναι η 5η μεγαλύτερη εταιρία παραγωγής λιγνίτη στον κόσμο, ενώ οι πιο ρυπογόνοι θερμοηλεκτρικοί σταθμοί στην Ευρώπη είναι
αυτοί του Α.Η.Σ Πτολεμαϊδας, του Αγίου Δημητρίου και της Καρδιάς στην Κοζάνη.

Οι συνέπειες στο περιβάλλον είναι ανυπολόγιστες:
- Οι λιγνιτικοί σταθμοί της ΔΕΗ εκλύουν τεράστιες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα (CO2)στην ατμόσφαιρα, το οποίο ως γνωστόν είναι η βασική αιτία για την υπερθέρμανση του πλανήτη και το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Oι σταθμοί της ΔΕΗ στην Ελλάδα εκλύουν κάθε χρόνο 43 εκατ. τόνους διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, ποσό που αποτελεί το 40% των συνολικών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα της χώρας.
- Οι σταθμοί της ΔΕΗ εκπέμπουν υψηλές ποσότητες μικροσωματιδίων, τα οποία σύμφωνα με έρευνες σχετίζονται με ασθένειες, όπως αναπνευστικά προβλήματα, αλλεργίες ακόμη και καρκινογενέσεις. Ακόμη εκπέμπουν μονοξείδιο του άνθρακα, οξείδια του αζώτου, διοξείδιο του θείου, αρσενικό, κάδμιο, νικέλιο, όλα πολύ επικύνδυνοι ρύποι.
- Δραματικές είναι και οι επιπτώσεις στον υδροφόρο ορίζοντα. Καταρχήν γιατί τα ορυχεία μολύνουν τα επιφανειακά νερά, κι επιπλέον γιατί τα εργοστάσια της ΔΕΗ προχωρούν σε υπεράντληση νερού.
- Τα επικίνδυνα μικροσωματίδια στην περιοχή της Κοζάνης ξεπερνούν τα επιτρεπτά όρια σχεδόν κάθε στιγμή της ημέρας, ενώ η μέση ετήσια τιμή είναι σχεδόν διπλάσια της επιτρεπόμενης. Ο μέσος όρος τιμών στην Πτολεμαΐδα και τη Φλώρινα είναι επίσης πάνω από τα επιτρεπτά όρια.
Τα στοιχεία για τις συνέπειες στην υγεία των πολιτών είναι ενδεικτικά:
- Έρευνα της Μονάδας Αιμοστατικής της Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ για την Πτολεμαΐδα (που βασίστηκε στη μελέτη 6.457 πιστοποιητικών θανάτων, από το 1950 έως το 2005) δείχνει ότι τα κρούσματα καρκίνου στην περιοχή αυξάνονται κάθε δεκαετία με ρυθμούς γεωμετρικής προόδου. Σήμερα τα κρούσματα καρκίνου φτάνουν στο 30,5%, που πρακτικά σημαίνει ότι ένας στους τρεις θανάτους που σημειώνονται στην περιοχή προκαλείται από καρκίνο! Επιπλέον, μειώνεται ο μέσος όρος ηλικίας θανάτου στην περιοχή.
- Μελέτη που έχει γίνει σε παιδιά ηλικίας 9-12 ετών στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας έδειξε ότι παρατηρούνται ιδιαίτερα υψηλές συχνότητες ρινίτιδας και βρογχίτιδας στην Πτολεμαΐδα, την Κοζάνη και τη Φλώρινα.
- Σύμφωνα με στοιχεία του τοπικού νοσοκομείου της Πτολεμαΐδας, το 80% των μαθητών της Πτολεμαΐδας εμφανίζει κάποιου είδους βλάβη στο αναπνευστικό.

Πηγή: http://www.mediasoup.gr- του Μυρώδη Αδαμίδη

Εκατομμύρια τόνοι τέφρας στο Νομό Κοζάνης χωρίς τις απαιτούμενες αδειοδοτήσεις...

Ο Νομάρχης Κοζάνης Γιώργος Δακής, επέβαλε στη ΔΕΗ πρόστιμο συνολικού ύψους 60.000 ευρώ, για καταστρατήγηση της κείμενης νομοθεσίας σε σχέση με τη διαχείριση 61,8 εκατομμυρίων τόνων τέφρας ετησίως, που παράγονται από την καύση του λιγνίτη στους ΑΗΣ Αγ. Δημητρίου, Καρδιάς και Πτολεμαΐδας, καθώς και τη διάθεσή τους στα Λιγνιτωρυχεία Πτολεμαΐδας.
«Οι συνεχείς παραβάσεις των εγκεκριμένων περιβαλλοντικών όρων και της ισχύουσας Ευρωπαϊκής και Εθνικής Νομοθεσίας σχετικά με την καθημερινή διαχείριση των τεράστιων ποσοτήτων τέφρας, που παράγεται ως απόβλητο της καύσης λιγνίτη για την ηλεκτροδότηση της πατρίδας μας, συνιστά μείζον περιβαλλοντικό πρόβλημα με πολλαπλές αρνητικές επιδράσεις στην ποιότητα ζωής και στην υγεία των εργαζομένων και των κατοίκων της περιοχής μας.
Η απαίτηση της κοινωνίας μας για τη διασφάλιση της αειφορίας του τόπου μας είναι αδιαπραγμάτευτη», τονίζει ο Νομάρχης Κοζάνης Γιώργος Δακής, που απέστειλε επιστολή στην αρμόδια Υπουργό Τίνα Μπιρμπίλη.

Aκολουθεί η επιστολή του Νομάρχη Κοζάνης Γιώργου Δακή στην Υπουργό Τίνα Μπιρμπίλη για την αναγκαιότητα αδειοδότησης διαχείρισης τέφρας.

Αδειοδότηση διαχείρισης της τέφρας.
ΣΧΕΤ. :
1) Η ΚΥΑ οικ. 11484/3671/23-10-03 Έγκριση Περιβαλλοντικών όρων για την εκμετάλλευση των λιγνιτωρυχείων Πτολ/δας και η ΚΥΑ οικ. 189708/3440/23-9-08 Απόφαση τροποποίησης.
2) Η ΚΥΑ οικ. 142453/753/23-2-06 Έγκριση περιβαλλοντικών όρων για την εκμετάλλευση λιγνιτωρυχείων Μαυροπηγής και η ΚΥΑ 124313/2558/27-8-09 Απόφαση τροποποίησης.
3) Η ΚΥΑ 29826/24-10-97 Έγκριση περιβαλλοντικών όρων του ΑΗΣ Πτολ/δας και η ΚΥΑ 130497/15-7-05 Αναθεώρησης των περιβαλλοντικών όρων.
4) Η ΚΥΑ 29827/19-7-05 Έγκριση Περιβαλλοντικών όρων του ΑΗΣ Καρδιάς και η ΚΥΑ 93855/14-7-05 Αναθεώρησης των περιβαλλοντικών όρων.
5) Η ΚΥΑ 94560/12-9-06 Έγκριση Περιβαλλοντικών όρων του ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου.
6) Η ΚΥΑ 29269/19-9-97 Έγκριση Περιβαλλοντικών όρων Ι & ΙΙ και ΑΗΣ ΛΚΠ-Α και η ΚΥΑ 118055/14-7-05 Αναθεώρησης των Περιβαλλοντικών όρων.
7) Η ΚΥΑ 50910/2727/03/ΦΕΚ 1909 Β/22-12-03 «Μέτρα και όροι για τη Διαχείριση Στερεών Αποβλήτων. Εθνικός και Περιφερειακός Σχεδιασμός Διαχείρισης».
8) Η Οδηγία 75/442/ΕΟΚ/15-7-75 περί στερεών αποβλήτων.
9) Η Απόφαση της 28ης/6/1999 του ΣΕΚ για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή.
10) Η Οδηγία 2008/98/ΕΚ/19-11-08 για τα απόβλητα και την κατάργηση ορισμένων οδηγιών.
11) Η με Α.Π. οικ.396/15-5-02 Απόφαση Νομάρχη Αρκαδίας χορήγησης άδειας διάθεσης των στερεών παραπροϊόντων του συγκροτήματος αποθείωσης καυσαερίων του ΑΗΣ Μεγαλούπολης Βʼ της ΔΕΗ Α.Ε.
12) Η με Α.Π. 289/24-2-05 Απόφαση Νομάρχη Φλώρινας χορήγησης άδειας μεταφοράς, προσωρινής αποθήκευσης και οριστικής διάθεσης στερεών παραπροϊόντων του ΑΗΣ Μελίτης-Αχλάδας.
13) Το με Α.Π. οικ. 134/16-1-04 έγγραφό μας προς το ΥΠΕΧΩΔΕ-Τμήμα Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων.
14) Το με Α.Π. οικ. 983/22-4-10 έγγραφό μας.
15) Η με Α.Π. Γρ.Δ/2361/17-5-10 επιστολή του Διευθύνοντος Συμβούλου της ΔΕΗ Α.Ε.

Αναφερόμενοι στην παραπάνω σχετική έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής :
1. Από τη μέχρι σήμερα εμπειρία και τις μελέτες που κατά καιρούς έχουν δημοσιευτεί σε ημερίδες, σεμινάρια και έγκριτα επιστημονικά περιοδικά δεν αμφισβητούνται οι ιδιότητες της τέφρας ως πρόσθετου στην παραγωγή τσιμέντου, διάστρωση δρόμων, φραγμάτων κ.λ.π.
2. Με βάση τους επιβληθέντες περιβαλλοντικούς όρους στις ΚΥΑ ΕΠΟ, η διάθεση της τέφρας πραγματοποιείται μετά από άδεια των αρμοδίων υπηρεσιών της Ν.Α. βάση υποβληθείσας και εγκριθείσας σχετικής μελέτης. Το γεγονός ότι μέχρι σήμερα δεν έχει αδειοδοτηθεί η ΔΕΗ για την διαχείριση της τέφρας δεν την νομιμοποιεί. Η μέθοδος που χρησιμοποιείται, δηλαδή η μεταφορά της στα ορυχεία και η απόθεσή της ανάμεσα στα στείρα, μαζί με τη γύψο και τις ιλύες, μέχρι να ολοκληρωθεί το ανάγλυφο μιας περιοχής και η φύτευση, δεν είναι αποδεκτός τρόπος διάθεσής της, γιατί σύμφωνα με τη νομοθεσία θα πρέπει να διατίθενται με περιβαλλοντικά αποδεκτό τρόπο, σε ειδικούς χώρους ταφής αποβλήτων.
Επισημαίνεται ότι στην ΑΕΠΟ του ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου που είναι και η πλέον πρόσφατη (2006) στην παρ. Γ3.1. προβλέπει τη διάθεση μετά από άδεια της αρμόδιας υπηρεσίας, στη δε Γ3.3. την υποχρέωση υποβολής διαχειριστικού σχεδίου αποβλήτων, το οποίο θα οριστικοποιηθεί μετά την έγκρισή του από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου, γεγονός που δεν το γνωρίζουμε κατά πόσο έχει γίνει.
Όμως στην παρ. Γ3.4. προβλέπει ότι μέχρι τη χορήγηση των αδειών, τα απόβλητα να διατίθενται σύμφωνα με την μέχρι σήμερα ακολουθούμενη τακτική και τα αναφερόμενα στη σχετική ΜΠΕ.
3. Η διάθεση της τέφρας στους Νομούς Φλώρινας και Αρκαδίας γίνεται σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους (ΧΥΤΑ) (11 και 12 σχετικά) σε εκτάσεις εντός των λιγνιτωρυχείων και μόνο στο Νομό Κοζάνης, όπου παράγεται και η μεγαλύτερη ποσότητα, διατίθεται κατʼ αυτόν τον απαράδεκτο περιβαλλοντικά τρόπο.
4. Η απαρίθμηση των πλεονεκτημάτων της μεθόδου, που αναφέρεται στην παρ. 2 της επιστολής, αμφισβητείται από μέρους μας, γιατί οι μηχανικές ιδιότητες της τέφρας όσον αφορά την σταθεροποίηση εδαφών δεν συνεπάγονται και την βέλτιστη μέθοδο για αποκατάσταση εδαφών, με την διάστρωση επιφανειακά ενός στρώματος περίπου 40 εκ. φυτικής γης και την φύτευση των διαφόρων ειδών δένδρων.
Από ελέγχους που διενεργήθηκαν από την αρμόδια υπηρεσία, το είδος που χρησιμοποιείται σχεδόν κατά αποκλειστικότητα στις φυτεύσεις, είναι η ακακία και το οποίο στην παρούσα φάση δείχνει να ευδοκιμεί. Όμως οι αρμόδιες υπηρεσίες καθώς και η κοινωνία του Νομού Κοζάνης διαφωνεί με τη χρήση της ακακίας, ενός είδους που καμιά ωφέλεια δεν προσφέρει για την επαναδημιουργία του οικοσυστήματος. Οι ακακίες είναι ένα ψυχανθές ξενικό φυτό (πουθενά στην Ελλάδα δεν υπάρχει αντίστοιχο φυσικό δάσος), με μεγάλο εύρος προσαρμογής σε ΡΗ (4,5-8,2), ιδιαίτερα ολιγαρκές σε εδαφικά θρεπτικά στοιχεία, επιπολεόριζο με μεγάλη ριζοβλαστική ικανότητα και πολύ γρήγορη ανάπτυξη, ώστε να προλαβαίνει να εξαπλωθεί ως πραγματικό ζιζάνιο στις εκτάσεις αυτές. Όμως ακόμα και τα δένδρα αυτά αντιμετωπίζουν τα πρώτα χρόνια προβλήματα οξύτητας εδαφών.
Για την δασική επιστήμη η ακακία θεωρείται «νεκρό είδος», που δημιουργεί μεγάλα προβλήματα στα εδάφη, αφού ως ζιζάνιο πνίγει τα υπόλοιπα μη ανταγωνιστικά είδη.
Όσον αφορά τη γονιμότητα των εδαφών που αναπτύσσονται στις αποθέσεις των λιγνιτωρυχείων, δεν υπάρχουν διαχρονικές μελέτες που να αποδεικνύουν ότι ο κίνδυνος από τη διαχείριση των υποπροϊόντων δεν υφίσταται.
Το ίδιο ισχύει και για τα υπόγεια νερά. Εξάλλου η ποσοτική και ποιοτική σύσταση της τέφρας διαφέρει ανάλογα με τον χρησιμοποιούμενο λιγνίτη.
Η δημιουργία υπόγειου υδροφορέα θα αποτελεί υπόθεση εργασίας στο μέλλον και η αξιοποίησή του δεν θα μπορεί να καλύψει τις απαιτούμενες ανάγκες, γιατί δεν λαμβάνεται υπόψη στις αποθέσεις η κοκκομετρία των υλικών για να εξασφαλισθεί ικανό ενεργό πορώδες.
5. Στο άρθρο 5 παρ. 1 της Οδηγίας 2008/98/ΕΚ ως «υποπροϊόντα» ορίζονται «μια ουσία ή αντικείμενο που προκύπτει από διαδικασία παραγωγής, πρωταρχικός σκοπός της οποίας δεν είναι η παραγωγή αυτού του στοιχείου, μπορεί να θεωρείται ότι δεν συνιστά απόβλητο όπως αναφέρεται στο άρθρο 3, αλλά υποπροϊόν μόνον εάν πληρούνται οι ακόλουθοι όροι».
α. Είναι βέβαιη η περαιτέρω χρήση της ουσίας ή του αντικειμένου,
β. Η ουσία ή το αντικείμενο είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν απʼευθείας χωρίς άλλη επεξεργασία πέραν της συνήθους βιομηχανικής πρακτικής
γ. Η ουσία ή το αντικείμενο παράγεται ως αναπόσπαστο μέρος μιας παραγωγικής διαδικασίας και
δ. Η περαιτέρω χρήση είναι σύννομη, δηλαδή η ουσία ή το αντικείμενο πληροί όλες τις σχετικές απαιτήσεις περί προϊόντων και προστασίας του περιβάλλοντος και της υγείας για τη συγκεκριμένη χρήση και δεν πρόκειται να έχει δυσμενείς επιπτώσεις στο περιβάλλον ή την ανθρώπινη υγεία.
Όμως από τους περιγραφόμενους όρους δεν τηρούνται όλοι και ιδιαίτερα ο (δ).

Άρα για να θεωρηθεί η τέφρα υποπροϊόν θα πρέπει να πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις του άρθρου 5 και επιπλέον δεν έχουν αποφασιστεί τα μέτρα που θα καθορίζουν τα κριτήρια που πρέπει να πληρούνται προκειμένου η τέφρα να θεωρηθεί ως υποπροϊόν και όχι απόβλητο, σύμφωνα με την παρ. 2 του προαναφερθέντος άρθρου.
Συμπερασματικά καταλήγουμε, ότι η ΔΕΗ Α.Ε. ήταν γνώστης της υποχρέωσής της για την αδειοδότηση της διαχείρισης της τέφρας, γεγονός που αποδεικνύεται από την αδειοδότηση συγκεκριμένων χώρων από τις Ν.Α. Φλώρινας και Αρκαδίας.
Από στοιχεία της ΔΕΗ η ποσότητα της παραγόμενης τέφρας για τα έτη 2009-2020 υπολογίζονται σε 61,8 Χ 106 tn, της γύψου σε 0,2 Χ 106 tn και της ιλύος σε 0,02 Χ 106 tn ετησίως. Από την ποσότητα αυτή ποσοστό μόνο 10% διατίθεται στην τσιμεντοβιομηχανία ως ασθενές ποζολανικό υλικό και το υπόλοιπο θα διατεθεί στις αποθέσεις, ποσότητα που θεωρείται υπερβολική.
Κατόπιν των ανωτέρω και επειδή η τέφρα δεν χαρακτηρίστηκε επίσημα σαν υποπροϊόν, εξακολουθεί να θεωρείται σύμφωνα με τους Ε.Π.Ο. των ΑΗΣ σαν απόβλητο της κατηγορίας 10 01 02 του ΕΚΑ του παραρτήματος ΙΒ της ΚΥΑ 50910/2727/03/ΦΕΚ 1909 Β/22-12-03 «Μέτρα και όροι για τη Διαχείριση Στερεών Αποβλήτων. Εθνικός και Περιφερειακός Σχεδιασμός Διαχείρισης» και η αδειοδότησή της είναι επιβεβλημένη σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία (παράρτημα ΙΙ, Β ΙΙ3).


Ο ΝΟΜΑΡΧΗΣ ΚΟΖΑΝΗΣ
ΔΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

If you go Zante: Blue caves

Check out this SlideShare Presentation:

If you go Zante: Blue caves

View more presentations from Dennis Labadarios.

Συνορεύοντας με το θάνατο...

Στην Ακρινή Κοζάνης το χωριό που «συνορεύει» με το θάνατο, ασθένειες όπως καρκίνος, καρδιοπάθειες, άσθμα και αλλεργική ρινίτιδα δεν είναι κάτι το ασυνήθιστο.
Στη δυτική πλευρά του οικισμού, σε απόσταση 700 μέτρων από τα σπίτια, βρίσκονται οι εξωτερικές αποθέσεις τέφρας των σταθμών της ΔΕΗ, στη νότια πλευρά οι ταινιόδρομοι μεταφοράς τέφρας και λιγνίτη και σε απόσταση 2,5 χλμ. ο Ατμοηλεκτρικός Σταθμός (ΑΗΣ) Αγίου Δημητρίου. Το τελευταίο στοιχείο, βέβαια, δε χρειάζεται να σου το πουν, γιατί τα πέντε τεράστια φουγάρα του σταθμού απλώνουν καθημερινά βαριές τις σκιές τους επάνω στις κατοικίες.
«Είμαστε, δηλαδή, περικυκλωμένοι. Κάθε μέρα από το μπαλκόνι του σπιτιού μου αντικρίζω τα φουγάρα και το μόνο που σκέφτομαι είναι: θάνατος. Ολόκληρη η περιοχή εδώ είναι μολυσμένη», περιγράφει η κ. Θωμαΐδου δείχνοντας ολόκληρο τον οικισμό.

Το όνειρο της μετεγκατάστασης
Εναν οικισμό περίπου 1.300 κατοίκων, ο οποίος τα τελευταία πέντε χρόνια ζει με το όνειρο της μετεγκατάστασης. Η γειτνίαση με ένα από τα πλέον ρυπογόνα εργοστάσια της χώρας, η αυξημένη περιβαλλοντική επιβάρυνση, καθώς και οι αυξημένοι πρόωροι θάνατοι δεν αρκούν για την απαλλοτρίωση της περιοχής από τη ΔΕΗ, αφού στο υπέδαφος της Ακρινής δεν κατοικεί ο λιγνίτης - το πολύτιμο καύσιμο που μέχρι σήμερα οδήγησε στη μετεγκατάσταση και αποζημίωση περίπου 4.500 κατοίκων από την Καρδιά, τη Χαραυγή, τον Κόμανο, την Εξοχή και το Κλείτος.
«Κάθε μέρα που ξημερώνει σκέφτομαι πώς θα καταφέρω να φύγω για να γλιτώσω», αναφέρει και η Κυριακή Ελευθεριάδου, η οποία κατοικεί λίγα μέτρα πιο δίπλα. Οταν πήγε για πρώτη φορά στην Ακρινή ήταν 19 χρόνων και το κλίμα, όπως λέει, ήταν μοναδικό. «Για να καταλάβεις, σκέφτονταν να φτιάξουν σανατόριο στην περιοχή», διηγείται. Σήμερα, έχει δίπλα της το 12χρονο εγγονό της, Ξενοφώντα, ο οποίος υποφέρει από άσθμα. «Μόλις ήρθαν τα ορυχεία η κατάσταση έγινε δραματική. Η τέφρα είναι ο μεγάλος μας εχθρός και έχει αλλάξει ολόκληρη τη ζωή μας, με αποτέλεσμα να τρέχουμε κάθε μέρα στους γιατρούς», δηλώνει.

Ζήτημα επιβίωσης
Του αγώνα των κατοίκων για τη μετεγκατάσταση ηγείται τα τελευταία χρόνια ο πρόεδρος του Συλλόγου Περιβάλλοντος και Ανέργων Ακρινής, Κώστας Πουτακίδης. Οπως εξηγεί στον «Α», «όταν τη δεκαετία του '80 άρχισαν οι πρώτες απαλλοτριώσεις της ΔΕΗ σε απόσταση 500 μέτρων από το χωριό μας δεν είχαμε καταλάβει τι ακριβώς συνέβαινε. Στη συνέχεια αποκαλύφθηκε πως επρόκειτο για μία χωματερή στην οποία εναπόθεταν την τέφρα που προέκυπτε από την καύση λιγνίτη στον ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου». Αυτή η τέφρα, όπως διαπιστώθηκε στην πορεία, θα γινόταν ο εφιάλτης τους. Εισβάλλει στα σπίτια, στις καλλιέργειες και –το χειρότερο- στα πνευμόνια τους. Εκεί, όπως αναφέρει ο ίδιος, τα μεγαλύτερα σωματίδια προκαλούν αναπνευστικές παθήσεις και καρκίνο, ενώ τα μικρότερα εισέρχονται στην κυκλοφορία προκαλώντας γενικότερη τοξικότητα.
«Αυτή η τέφρα είναι ο θάνατός μας. Σχεδόν κάθε σπίτι στην Ακρινή έχει και από έναν άρρωστο. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι τα περισσότερα πιστοποιητικά θανάτου στο ληξιαρχείο μας έχουν ως αιτία τον καρκίνο του πνεύμονα. Η μετεγκατάσταση είναι για εμάς ζήτημα επιβίωσης, ζήτημα ζωής και θανάτου, και γι' αυτό είμαστε αποφασισμένοι να φτάσουμε μέχρι και τα ευρωπαϊκά δικαστήρια», επισημαίνει.

ΔΕΗ: Πολιτική απόφαση η μετεγκατάσταση
Από την πλευρά τους, οι υπεύθυνοι της ΔΕΗ σημειώνουν πως η μετεγκατάσταση του οικισμού αποτελεί πολιτική απόφαση. «Από μόνη της η ΔΕΗ δε δικαιούται να ζητήσει απαλλοτρίωση της Ακρινής, καθώς στο υπέδαφος δεν υπάρχει λιγνίτης. Τίθεται εξάλλου και ζήτημα χρηματοδότησης και γι' αυτό θα απαιτηθεί πολιτική απόφαση. Εξ όσων γνωρίζουμε πάντως η Πολιτεία βλέπει θετικά το αίτημα των κατοίκων», σημειώνει ο γενικός διευθυντής Ορυχείων, Παναγιώτης Νικολακάκος. Οσο για τα παράπονα του κόσμου σχετικά με τις επιπτώσεις της λειτουργίας των σταθμών στην υγεία τους, ο βοηθός διευθυντής της διεύθυνσης Θερμοηλεκτρικών Σταθμών, Θεόδωρος Παπαδέλης, σημειώνει πως «η ποιότητα ατμόσφαιρας δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τις εκπομπές ρύπων και τις άλλες δραστηριότητες της ΔΕΗ ή τρίτων. Η Θεσσαλονίκη, για παράδειγμα, έχει πολλές φορές χειρότερη ποιότητα ατμόσφαιρας από την Κοζάνη κι ας μην υπάρχουν καμινάδες και ορυχεία στην περιοχή». Σύμφωνα με τους ίδιους, μάλιστα, ειδικά στον ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου, όπου η εγκατάσταση των φίλτρων ολοκληρώθηκε πριν από τρία χρόνια, δεν έχει παρατηρηθεί καμία υπέρβαση των ορίων, ενώ μέχρι στιγμής δεν υπάρχει κάποια επίσημη επιδημιολογική μελέτη που να επιβεβαιώνει πως τα προβλήματα υγείας των κατοίκων σχετίζονται με τη λειτουργία της ΔΕΗ.

Επιδημιολογική μελέτη
Τον παραπάνω ισχυρισμό, πάντως, ενδέχεται να ανατρέψει η επιδημιολογική μελέτη που εκπονεί εδώ και λίγο καιρό το τμήμα Υγιεινής και Ιατρικής Στατιστικής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου σε συνεργασία με τη νομαρχία Κοζάνης αναφορικά με τη συσχέτιση ανάμεσα στην περιβαλλοντική ρύπανση και την αυξανόμενη νοσηρότητα και θνησιμότητα της ευρύτερης περιοχής της Κοζάνης. «Την τελευταία 15ετία δεν υπάρχει κάποια επίσημη μελέτη που να συσχετίζει αυτά τα δύο στοιχεία και εμάς μας καίνε αυτά τα τελευταία χρόνια αλλά και το μέλλον. Πιστεύουμε πως μόλις ολοκληρωθεί η έρευνα θα αποδειχθεί πως υπάρχει αυξημένη συχνότητα τόσο κάποιων νεοπλασματικών παθήσεων όσο και αναπνευστικών και καρδειαγγειακών παθήσεων που σχετίζονται με τα αιωρούμενα σωματίδια», σημειώνει η παθολόγος και πρόεδρος του Κέντρου Περιβάλλοντος της νομαρχίας Κοζάνης, Κική Αποστολίδου.

Πρωτόγνωρη επιβάρυνση
Σοβαρές συνέπειες από τη δραστηριότητα της ΔΕΗ τόσο στο περιβάλλον όσο και στην ποιότητα ζωής των κατοίκων διαπιστώνει και ο νομάρχης Κοζάνης, Γιώργος Δακής. «Στο νομό Κοζάνης δοκιμάζεται η έννοια του κράτους δικαίου και τα αυτονόητα συνταγματικά δικαιώματα των πολιτών σε σχέση με την ποιότητα ζωής και το δικαίωμα στην υγεία. Η επιβάρυνση της αειφορίας της περιοχής μας βρίσκεται σε πρωτόγνωρα επίπεδα τόσο σε κοινωνικό, οικονομικό όσο και σε περιβαλλοντικό επίπεδο. Ειδικότερα στα περιβαλλοντικά η επιβάρυνση της ποιότητας του αέρα που αναπνέουμε, η αλλοίωση και η δέσμευση του εδάφους, καθώς και η καταστροφή του υπόγειου υδροφορέα καταγράφουν εντυπωσιακές αρνητικές πρωτιές», δηλώνει.

Σωρεία παραβάσεων
Αλλωστε, πρόσφατη έρευνα της Υπηρεσίας Επιθεωρητών Περιβάλλοντος του υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής στον Ατμοηλεκτρικό Σταθμό (ΑΗΣ) Πτολεμαΐδας είχε αποτέλεσμα τη διαβίβαση στην Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Κοζάνης Πράξης Βεβαίωσης, η οποία, μεταξύ άλλων, διαπίστωνε υπέρβαση των στόχων για τις εκπομπές σωματιδίων του Εθνικού Σχεδίου Μείωσης Εκπομπών (ΕΣΜΕ), διάχυτες εκπομπές αερίων ρύπων, έλλειψη άδειας διάθεσης στερεών αποβλήτων, έλλειψη αντιρρυπαντικής τεχνολογίας, ελλιπή παρακολούθηση εκπομπών αερίων ρύπων.

Πηγή: Εφημερίδα ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ-ΤΗΣ ΛΑΜΠΡΙΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΠΑΥΛΟΣ ΜΑΚΡΙΔΗΣ

Οι τελευταίοι του Κλείτους...

Με το χέρι του ο 60χρονος Γιώργος Τσανακτσίδης ζωγραφίζει στον αέρα το περίγραμμα ενός σπιτιού. «Το βλέπεις αυτό; Εκεί κάποτε ήταν το πατρικό μου», λέει. Στη θέση του πατρικού του, στο χωριό Κλείτος της Κοζάνης, σήμερα υπάρχουν μόνο χαλάσματα. Πέτρες, τούβλα, κεραμίδια, σπασμένα ξύλα. « “Αναγκαστική απαλλοτρίωση” το είπαν από τη ΔΕΗ. Είχαμε, ξέρεις, λιγνίτη στο έδαφος. Τον χρειάζονταν και έτσι μας είπαν να φύγουμε», εξηγεί.
Δεν έφυγαν όλοι όμως. Στο σεληνιακό τοπίο του χωριού, ανάμεσα στα μπάζα, εξακολουθούν να στέκουν όρθια 18 σπίτια. Είναι τα τελευταία του Κλείτους, του χωριού που φέρει το όνομα ενός από τους κορυφαίους στρατηγούς του Μεγάλου Αλεξάνδρου και το οποίο σταδιακά μετατράπηκε σε χωριό - φάντασμα.
«Το Κλείτος παλιά ήταν κεφαλοχώρι. Είχε ζωή, είχε κίνηση. Η απαλλοτρίωση ξεκίνησε πριν από χρόνια. Πέρυσι έφυγαν και οι τελευταίοι από τους 1.300 κατοίκους και μείναμε εμείς οι λίγοι. Κι εγώ έχω περιθώριο μέχρι τον Αύγουστο για να φύγω», αναφέρει.
Οι εναπομείναντες κάτοικοι ασχολούνται με την κτηνοτροφία και αυτός είναι ο λόγος που δε μεταφέρθηκαν στα οικόπεδα που τους παραχώρησε η ΔΕΗ σε άλλους οικισμούς, προκειμένου να εκμεταλλευτεί τα κοιτάσματα της γης τους. «Μας έδωσαν οικόπεδα αλλά όχι κτηνοτροφική ζώνη. Μας άφησαν στο έλεος του Θεού να παλεύουμε μόνοι μας», αναφέρει ο κ. Τσανακτσίδης, καθώς μετακινείται με δυσκολία ανάμεσα στο ρημαγμένο σπίτι του, ενώ σε απόσταση μόλις 20 μέτρων χάσκει η μαύρη τρύπα του ορυχείου της ΔΕΗ.
«Το ορυχείο ήταν κίνδυνος για όλους μας, για καρκίνο, άσθμα, ρινίτιδες. Υποφέρουμε. Επρεπε να είχαμε φύγει νωρίτερα, αλλά δεν έγιναν σωστά οι διαδικασίες. Πέθανε πολύς κόσμος. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην παίρνει ένα και δύο χάπια την ημέρα. Κι εγώ έχασα τον αδερφό μου, τον ανιψιό μου, την ανιψιά μου...», λέει και από τον τόνο της φωνής του γίνεται κατανοητό ότι ο κατάλογος δεν έχει τέλος.
Λίγα μέτρα πιο πέρα, μέσα από το επόμενο όρθιο σπίτι βγαίνει η Ευαγγελία Σισμανίδου. «Μείναμε μόνοι μας εδώ, είναι σκέτη απελπισία», αναφέρει. Στο νέο Κλείτος τους περιμένει ένα σπίτι, αλλά η ΔΕΗ δεν τους έδωσε οικόπεδο για να χτίσουν μαντρί, με αποτέλεσμα να έχουν μείνει πίσω για να προσέχουν το βιος τους. «Μέχρι τον Αύγουστο έχουμε παράταση κι εμείς και θα φύγουμε μετά», εξηγεί. Και μετά; «Μετά, πάει το Κλείτος. Θα σβήσει για πάντα».

Πηγή: Εφημερίδα ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

το δέντρο που έδινε, για πόσο θα συνεχίσει να δίνει;

Η υπέροχη αυτή ιστορία μέσα στην παιδική της απλότητα, όλο και κάτι μας θυμίζει.

Μήπως τη σχέση μας με το περιβάλλον;

Μήπως τις δύο ακραίες πλευρές της ανθρώπινης φύσης;

Από τη μια δίνεις τα πάντα και νιώθεις απόλυτη ευτυχία μέχρι να αισθανθείς το απόλυτο κενό...

Και από την άλλη παίρνεις τα πάντα μέχρι να συνειδητοποιήσεις ότι δεν έχεις τίποτε...

Απολαύστε την.. ΚΑΙ ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

Η συνέχεια στον Η ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Vondelpark Amsterdam

Check out this SlideShare Presentation:

Vondelpark Amsterdam

View more presentations from Dennis Labadarios.

Ο ΔΗΜΟΣ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ ΘΑΝΑΤΩΝΕΙ ΤΑ ΑΔΕΣΠΟΤΑ ΤΟΥ. Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Τρια θεσσαλονικιώτικα αδεσποτάκια μόρτικα βγήκαν στο σεργιάνι!
Ομως οι δρόμοι δεν τους ανήκουν.

Ετσι αποφάνθηκε ο Δήμαρχος Καλαμαριάς κος Οικονομίδης, το διαδημοτικό κέντρο περίθαλψης αδέσποτων ζώων ΣΥ.Π.Π.Α.Ζ.Α.Θ (Σύνδεσμος Προστασίας και Περίθαλψης των Αδέσποτων Ζώων ένδεκα δήμων της Ανατολικής Θεσσαλονίκης) & οι επιστημονικοί συνεργάτες τους.

Πριν ένα μήνα περισυνέλλεξαν εννέα σκυλάκια από τους δρόμους & έκριναν ότι είναι επικίνδυνα και πρέπει να θανατωθούν. Καθώς όμως στην Πρωτοβάθμια Επιτροπή υπήρξε διαφωνία μεταξύ των μελών, τρία από τα εννέα ζώα κρίθηκαν επιθετικά και παραπέμφθηκαν στην Επιστημονική Επιτροπή, όπως προβλέπει ο Νόμος 3170/03 η οποία και αποφάνθηκε ότι τρία από αυτά τα ζώα είναι επικίνδυνα & προγραμματίστηκε η ΘΑΝΑΤΩΣΗ τους.

Φιλόζωοι και Φιλοζωικά Σωματεία της Θεσσαλονίκης αμέσως παρενέβησαν άμεσα, ζήτησαν εξηγήσεις & καταθέσαν αιτήσεις υιοθεσίας γι’ αυτά τα ζώα καθώς τίποτα δεν στοιχειοθετούσε οτι τα ζώα ήταν ΑΠΡΟΚΛΗΤΑ ΕΠΙΘΕΤΙΚΑ (όπως ορίζει ο νόμος). Δεν είχαν καμία ανταπόκριση.

Με Εισαγγελική διαταγή τελικά τους παραδόθησαν στις 17 Ιουλίου τα πρακτικά των συνεδριάσεων της Επιτροπής (τα οποία μέχρι τότε αρνούνταν κάθε αρμόδια υπηρεσία να προσκομίσει) , ώστε ο δικηγόρος τους να ετοιμάσει αίτηση αναστολής εκτέλεσης της απόφασης.

Στις 20/07 το πρωί τα σωματεία πήγαν στα Δικαστήρια να καταθέσουν τις αιτήσεις. Την ίδια όμως στιγμή το ΣΥ.Π.Π.Α.Ζ.Α.Θ. ΕΝ ΚΡΥΠΤΩ φόρτωσε τα ταλαίπωρα ζώα με προορισμό κτηνιατρείο ώστε να θανατωθούν. Σημειώνουμε ότι σε τηλεφωνική επικοινωνία μαζί τους, η ενημέρωση που έδωσαν ήταν ότι τα ζώα ΕΙΧΑΝ ΗΔΗ ΘΑΝΑΤΩΘΕΙ(!!)

Ξεκίνησε ένας αγώνας δρόμου.
-Εθελοντές εντόπισαν το βαν του ΣΥΠΠΑΖΑΘ με τα ζώα & έτσι αποδείχτηκε ότι η προαναφερθείσα ενημέρωση ήταν παντελώς ψευδής!
-Την ίδια στιγμή ο δικηγόρος των σωματείων εργάστηκε ασταμάτητα μέχρι να επιδοθεί με δικαστικό επιμελητή η σχετική απόφαση-διαταγή αναστολής της ευθανασίας.
-Οι δε κτηνίατροι της πόλης ενημερώθηκαν να σταματήσουν την ευθανασία καθώς θα εμπλέκονταν σε διαδικασία μηνύσεων!

Μετά κόπων & βασάνων αργά το μεσημέρι επιδόθηκε η διαταγή αναστολής στη γραμματεία του ΣΥ.Π.Π.Α.Ζ.Α.Θ & τα ζώα επέστρεψαν & ξαναμπήκαν στα κλουβιά του ξενοδοχείου, αφόρητα ταλαιπωρημένα αλλά και ζωντανά!

Και αναρωτιόμαστε ως πολίτες
ΤΙ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΚΥΡΙΟ ΔΗΜΑΡΧΟ ΤΟΣΟ ΕΠΙΜΟΝΟ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΕΥΘΑΝΑΣΙΑΣ?
α) ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΙΣ ΜΗΝΥΣΕΙΣ & ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΒΑΡΟΣ οπως ισχυριζεται που θα προκύψει από μια καταγγελία που ειναι προς διερεύνηση?
Εδώ κατάφερε να καλύψει τεράστια χρεη ποδοσφαιρικής ομάδας προκειμένου να αποφευχθεί βαθμολογικός κίνδυνος ( http://www.makthes.gr/index.php?name=News&file=article&sid=36115). Δεν μπορεί να αντέξει το βάρος 3 αδέσποτων ζώων?

β)ΑΠΟΧΩΡΕΙ ΟΠΩΣ ΔΙΑΦΑΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ & ΘΑ ΑΣΧΟΛΗΘΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ (http://www.makthes.gr/index.php?name=News&file=article&sid=30483)
Για αυτό αδιαφορεί για τις κραυγές αγωνίες των πολιτών?
Για αυτό αποφάσισε να εξαντλήσει όλη του την αυστηρότητα πάνω στις πλάτες τριών ζώων?

γ)ΔΕΝ ΣΥΜΠΑΘΕΙ ΤΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΩΝ & ΤΙΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ όπως έγινε καθως μάθαμε και το ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ του 2009 όπου κάλεσε ΜΑΤ για να διαλύσει μια λαική συνέλευση? http://zdang.blogspot.com/2009/01/blog-post_05.html

Και ΑΠΟΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΜΜΟΝΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΛΕΙΣΤΕΣ ΠΟΡΤΕΣ ΤΟΥ ΣΥΠΠΑΖΑΘ.
Γνωρίζουν ότι τα δημόσια έγγραφα που ζητούν επιμόνως σωματεία & πολίτες ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑ???? Κοινώς καλύπτονται από το νόμο περί διαφάνειας!
(Το δικαίωμα στη γνώση και την πληροφόρηση των πολιτών και η υποχρέωση της διοίκησης, αντίστοιχα, για παροχή πληροφόρησης στους πολίτες και τις επιχειρήσεις είναι συνταγματικά θεμελιωμένα δικαιώματα που προϋποθέτουν για την ικανοποίησή τους το δικαίωμα πρόσβασης στα δημόσια έγγραφα (ν. 2690/1999, άρθρο 5), το οποίο συμπληρώθηκε με το δικαίωμα περαιτέρω χρήσης της δημόσιας πληροφορίας (ν. 3448/2006 που ενσωμάτωσε την 2003/98 -L 345/90/31-12-2003- κοινοτική οδηγία)..........)

Θεωρούμε απαράδεκτο ότι σε μία πολιτισμένη χώρα, νέων Μουσείων, Μετρό, μεγαλεπήβολων έργων, ατελείωτων οδικών δικτύων, πολυόροφων κτιρίων, ένας Δήμος να καταφεύγει στην ευθανασία, ζώων απλά γιατί αδυνατεί να εκπαιδεύσει κατάλληλα τους πολίτες του!

Θεωρούμε απάραδεκτη την έλλειψη συνεργασίας από πλευράς ΔΗΜΑΡΧΟΥ, των αρμόδιων υπηρεσιών του ΔΗΜΟΥ & ΣΥΠΠΑΖΑΘ που αντί να προστατεύουν τα αδέσποτα, τα αφήνει έρμαιο στις πελατειακές σχέσεις, στη φιλοζωικη ή μη διάθεση όλων μας!

Θεωρούμε απαράδεκτες τις κλειστές πόρτες, τα κρυφά έγγραφα, τα κυνηγητά, τα μισόλογα, τις παραπλανήσεις! Ετσι διαχειριζόμαστε τις υποθέσεις του κράτους και την εθνική μας περιουσία? ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΑΔΕΣΠΟΤΑΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΟΛΩΝ ΜΑΣ! ΔΕΝ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΔΗΜΟ & ΚΑΝΕΝΑ ΣΥΠΠΑΖΑΘ!

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ ΟΛΕΣ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΖΗΤΟΥΜΕ
Α. Σε πρώτη φάση , ΤΑ ΖΩΑ ΝΑ ΠΑΡΑΔΟΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΣΤΗ ΦΥΛΑΞΗ ΤΩΝ ΦΙΛΟΖΩΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΠΟΥ ΤΑ ΕΧΟΥΝ ΖΗΤΗΣΕΙ
Β. Σε δεύτερη φάση, ΤΑ ΖΩΑ ΝΑ ΠΑΡΑΔΟΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΖΗΤΗΣΕΙ ΝΑ ΤΑ ΥΙΟΘΕΤΗΣΟΥΝ
Γ. Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΝΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΕΙ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ περί ζώων φονιάδων & εκατοντάδων επιθέσεων σκύλων στις οποίες συνεχώς αναφέρεται χωρίς ποτέ να αναφέρει τις κακοποιήσεις ζώων απο πολίτες και την επιθετική & άνανδρη συμπεριφορά των ανθρώπων απέναντι στα ζωα
Δ.ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΟ ΚΡΥΦΤΟ & ΝΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΕΙ ΔΗΜΟΣ & ΣΥΠΠΑΖΑΘ ΩΣ ΟΦΕΙΛΕΙ ΜΕ ΤΑ ΦΙΛΟΖΩΙΚΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΤΕΙ Η ΕΥΖΩΙΑ ΚΑΙ ΜΑΚΡΟΖΩΙΑ ΤΩΝ ΑΔΕΣΠΟΤΩΝ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ!

Εχουμε δημοκρατία που καλύπτει ανθρώπους & ζωα!
Ας τη σεβαστούμε και ας τη σεβαστούμε ΤΩΡΑ!*************************************************************
Περισσοτερες πληροφορίες για την υποθεση καθώς και για ενίσχυση της προσπάθειας για τη σωτηρία των ατυχων ζωωνΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΔΕΣΠΟΤΩΝ ΖΩΩΝ "Η ΑΓΑΠΗ",Τηλ. 6977951694, Fax 2310 323258Email spazth@hotmail.com

Για καταγγελίες προκειμένου να σωθουν τα ζωα παρακαλώ τηλεφωνήστε ή στείλτε φαξ ή και email στο Δήμαρχο Καλαμαριάς κο. Τάκη Οικονομίδη (2313 314.101 ή http://www.kalamaria.gr/index.php?option=com_contact&Itemid=3) , ο οποίος είναι υπεύθυνος για το συγκεκριμένο πρόγραμμα φέτος.

"Πλανήτης Γη, το κοινό μας σπίτι" - Εκδηλώσεις στον σταθμό Μετρό πλ. Συντάγματος

Πάνω από 1000 μαθητές έλαβαν μέρος στον Πανελλήνιο Μαθητικό διαγωνισμό Καλλιτεχνικής Δημιουργίας ο οποίος απευθύνεται σε παιδιά πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Στόχος είναι η ανάδειξη θεμάτων περιβαλλοντικής φύσεως μέσα από τα μάτια των παιδιών. Οι μαθητές έλαβαν μέρος με ζωγραφιές, κολάζ, φωτογραφίες και θεατρικά κείμενα, ατομικά η ομαδικά.

Τον διαγωνισμό με τίτλο " Πλανήτης Γη : Το κοινό μας σπίτι..." διοργάνωσε η Τράπεζα Κύπρου σε συνεργασία με την Περιβαλλοντική μη Κυβερνητική Οργάνωση " Δίκτυο Μεσόγειος SOS" στα πλαίσια της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης της Τράπεζας Κύπρου και συγκεκριμένα του εκπαιδευτικού προγράμματος Οίκαδε.

Τα έργα των μαθητών θα εκτεθούν στον εκθεσιακό χώρο του σταθμού Μετρό της Πλ. Συντάγματος από τις 5 έως τις 8 Φεβρουαρίου 2009 ενώ στις 7 Φεβρουαρίου θα πραγματοποιηθεί η τελετή βράβευσης των νικητών.

Στόχος είναι η συγκεκριμένη ημέρα (7 Φεβρουαρίου) να αναδειχθεί ως ημέρα περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης για όλα τα παιδιά. Αυτή την ημέρα έχουν προγραμματιστεί από τις 10 το πρωί στην αίθουσα εκδηλώσεων του σταθμού Μετρό της Πλ. Συντάγματος δραστηριότητες περιβαλλοντικού χαρακτήρα

με ελεύθερη είσοδο για το κοινό, όπως :

• εργαστήρι κηπουρικής,
• εργαστήρι κατασκευών από ανακυκλώσιμα υλικά,
• παρουσίαση σε μακέτες της λειτουργίας Φωτοβολταϊκού και Αιολικού πάρκου καθώς και υδροηλεκτρικού εργοστασίου.

Ζώντας εναλλακτικά στη Πόλη

Στο κυρίαρχο καταναλωτικό πρότυπο ζωής αντιπαρατίθενται -έστω δειλά και σκόρπια- άλλοι εναλλακτικοί τρόποι ζωής ... η συνέχεια στο ΚΟΒΟΝΤΑΣ ΔΡΟΜΟ

Καρκινογόνα και επικίνδυνα μέταλλα στο ποτάμι σε νέες μετρήσεις παρά τις διαψεύσεις ΥΠΕΧΩΔΕ

Το μεγάλο ψέμα του Ασωπού

Νέα έρευνα- βόμβα διαψεύδει την ανακοίνωση του ΥΠΕΧΩΔΕ ότι στα νερά του Ασωπού δεν ανιχνεύεται εξασθενές χρώμιο. Παρά τις διαβεβαιώσεις του υπουργείου στις 31 Ιουλίου, η πλέον πρόσφατη μελέτη του Τομέα Διαχείρισης Περιβάλλοντος του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών αποδεικνύει ότι η ρύπανση συνεχίζεται με αμείωτους ρυθμούς.
Καρκινογόνο εξασθενές χρώμιο, βάριο και άλλα τοξικά μέταλλα διαρρέουν στην κοίτη του ποταμού σε υψηλές συγκεντρώσεις, όπως προκύπτει από την έρευνα που βλέπει το φως της δημοσιότητας πριν παρουσιαστεί σε διεθνές συνέδριο για το νερό στις 16 Οκτωβρίου.

Στα νερά του Ασωπού καταγράφηκαν συγκεντρώσεις εξασθενούς χρωμίου έως και 148 μικρογραμμάρια ανά λίτρο. «Από αυτά υπολογίζεται ότι τα 100 μικρογραμμάρια καταλήγουν στον υδροφόρο ορίζοντα καθώς η περιοχή αποτελείται κυρίως από πετρώματα που διαπερνώνται εύκολα από υγρά», λέει στα «ΝΕΑ» ο αναπληρωτής καθηγητής του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών δρ. Θεολόγος Μιμίδης.

ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ

Τα νερά του ποταμού από τα Οινόφυτα έως τον Ωρωπό κρίνονται ακατάλληλα για άρδευση. Και όμως, χρησιμοποιούνται

Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι σε προηγούμενη έρευνα του κ. Μιμίδη σε γεωτρήσεις κοντά στην κοίτη η συγκέντρωση των υπογείων υδάτων σε εξασθενές χρώμιο ανερχόταν σε 100 μικρογραμμάρια. Σημειώνεται δε ότι το όριο για το πόσιμο νερό σε ολικό χρώμιο είναι 50 μικρογραμμάρια ενώ δεν υπάρχει όριο για την περιεκτικότητά του σε εξασθενές χρώμιο καθώς θεωρείται καρκινογόνο. Ωστόσο, οι αναλύσεις της έρευνας που ολοκληρώθηκε τον Ιούλιο του 2008 διαψεύδουν την ανακοίνωση του ΥΠΕΧΩΔΕ όπου αναφερόταν: «από τις συνεχείς δειγματοληψίες στην περιοχή διαπιστώνεται ότι δεν ανιχνεύεται τον τελευταίο καιρό εξασθενές χρώμιο στα επιφανειακά νερά»...

Από Οινόφυτα μέχρι Ωρωπό
Όπως προκύπτει από τα ευρήματα, οι μεγαλύτερες συγκεντρώσεις εξασθενούς χρωμίου αλλά και των άλλων τοξικών μετάλλων εντοπίζονται στη βιομηχανική περιοχή γύρω από τα Οινόφυτα έως και τις εκβολές του Ασωπού στον Ωρωπό. Πιο συγκεκριμένα, εκτός από εξασθενές χρώμιο, εντοπίζεται νικέλιο σε συγκεντρώσεις 31 μικρογραμμαρίων ανά λίτρο (20 το όριο σύμφωνα με την έρευνα), κοβάλτιο 30 μικρογραμμάρια (όριο 0), σίδηρος 420 μgr (όριο 200), μαγγάνιο 157 μgr (όριο 50) και βάριο 18.000 μgr (όριο 0). «Ιδιαίτερα σπάνια και χαρακτηριστική της μόλυνσης των υδάτων του Ασωπού είναι η συνύπαρξη νιτρικών και καρκινογόνων νιτρωδών στη βιομηχανική περιοχή των Οινοφύτων», επισημαίνει ο κ. Μιμίδης. Στην έρευνα επισημαίνεται ότι οι καλλιεργούμενες εκτάσεις στην λεκάνη του Ασωπού ανέρχονται σε 351.400 στρέμματα. Στα συμπεράσματα περιλαμβάνεται και το εξής: τα νερά του ποταμού από το ύψος της βιομηχανικής περιοχής Οινοφύτων έως και τις εκβολές του στον Ωρωπό κρίνονται ακατάλληλα για άρδευση λόγω της ρύπανσής τους από βαρέα μέταλλα.

Από καταγγελίες κατοίκων της ευρύτερης περιοχής προκύπτει ότι σε σημεία όπου ο ποταμός εμφανίζει ροή υπάρχουν σωλήνες οι οποίοι αντλούν από την κοίτη νερό για την άρδευση παρόχθιων καλλιεργήσιμων εκτάσεων, ενώ και στις γεωτρήσεις που αντλούν τα υπόγεια ύδατα έχουν καταγραφεί υψηλές συγκεντρώσεις σε εξασθενές χρώμιο και άλλα τοξικά μέταλλα που θεωρούνται επιβλαβή για την ανθρώπινη υγεία σε τιμές που ξεπερνούν τα όρια.


13.000 κυβικά μέτρα απόβλητα την ημέρα!

ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΛΗΨΗ της έρευνας αναφέρεται ότι «η συλλογή μεγάλου αριθμού δειγμάτων κατά μήκος όλης της έκτασης του ποταμού επιβεβαίωσε την καθολική ρύπανση και μόλυνσή του. Το νερό το οποίο παροχετεύεται προς τις εκβολές του οφείλεται αποκλειστικά σε εκχύσεις βιομηχανικών αποβλήτων, οι οποίες ανέρχονται περίπου σε 13.000

κυβικά μέτρα ανά ημέρα κατά την υγρή περίοδο», δηλαδή από τον Οκτώβριο έως και τον Απρίλιο.

Σύμφωνα με την απογραφή που πραγματοποιήθηκε από τους συντάκτες της μελέτης, στην ευρύτερη περιοχή της λεκάνης του Ασωπού δραστηριοποιούνται συνολικά 407 βιομηχανικές και βιοτεχνικές μονάδες «ποικίλης ρυπαντικής δραστηριότητας, με πιο ήπιες αυτές των μονάδων διατροφής και πιο έντονες αυτές των βαφείων- φινιριστηρίων και των μεταλλουργικών μονάδων». Ειδικότερα, προέκυψε ότι στην περιοχή εδρεύουν 164 βιομηχανίες επεξεργασίας μετάλλων, 20 χημικών προϊόντων, 12 χρωμάτων- βερνικιών, 1 βυρσοδεψείο και πολλές ακόμα. Ανάμεσά τους εντοπίζονται και 73 παραγωγής ειδών διατροφής, αφού ποτέ στην περιοχή δεν υπήρξε χωρική ομαδοποίηση ομοειδών βιομηχανιών. «Πολλές από τις βιομηχανίες αφήνουν απόβλητα στην αυλή τους, με αποτέλεσμα αυτά να διαχέονται λόγω των καιρικών συνθηκών σε άλλες που βρίσκονται σε κοντινή απόσταση», προσθέτει ο κ. Μιμίδης.

Τα Νέα
περιβάλλον

Ο ΘΕΟΣ ΠΥΡΟΦΥΛΑΚΑΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΝΗΘΑ

ΠΟΙΟΣ ΦΥΛΑΕΙ ΑΠΟ ΦΩΤΙΕΣ ΤΗΝ ΠΑΡΝΗΘΑ;;;
Ο ΘΕΟΣ!!!


Εκπληκτικά πράγματα συμβαίνουν στην Πάρνηθα.
Μετά από την περιήγησή μας στην Πάρνηθα και φτάνοντας μέχρι το πυροφυλάκιο της Σκίπιζας αποφασίσαμε να πάμε και στο πυροφυλάκιο της Μόλα.

Είναι τα δύο φυλάκια από όπου μπορείς να ελέγχεις όλη την πίσω πλευρά της Πάρνηθας και η ορατότητα φτάνει από τη Χαλκίδα μέχρι τα Δερβενοχώρια και από την Εύβοια έως την Βοιωτία... (Διαβάστε περισσότερα και δείτε και το φωτορεπορτάζ του Αυγερινού):

ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ

http://ellines-energoi-polites.blogspot.com

Παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος, για μια χρονιά ακόμη!

Παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος, για μια χρονιά ακόμη. Ας σκεφτούμε τί έκανε ο καθένας από μας για το περιβάλλον του, πχ. τον υπηρεσιακό του χώρο.

Για παράδειγμα, σε ποιές δράσεις συμμετείχαμε, τι δράσεις προτείναμε, τι πετύχαμε;

Πόσα Μέγαβατς καταναλώσαμε, πόσα Νέγαβατς εξοικονομήσαμε; Πόσες φορές πριν φύγουμε από το γραφείο σκεφτήκαμε αν αφήνουμε τα φώτα και τις βρύσες ανοιχτά, το κλιματιστικό να δουλεύει και παράλληλα το παράθυρα και τις πόρτες ορθάνοιχτα;

Πόσες φορές σκεφτήκαμε να σβήσουμε το φωτοτυπικό μετά το τέλος του ωραρίου εργασίας και ακόμη να μην αφήσουμε τις ηλεκτρονικές συσκευές πχ. οθόνη υπολογιστή, στην κατάσταση αναμονής (stand-by) που κι αυτή καταναλώνει;

Πόσες φορές μετακινούμενοι στους διαδρόμους, τα κουζινάκια και τις τουαλέτες των ορόφων, σβήσαμε τα φώτα που παραμένουν καθ’ όλη την ημέρα προκλητικά αναμμένα; Πόσο δύσκολος είναι ο αθέατος κόσμος των …Νέγαβατς (Negawatts);

Πόσο χαρτί που δεν χρειαζόταν να χρησιμοποιηθεί αποφύγαμε να χρησιμοποιήσουμε? Πόσες φορές πριν εκτυπώσουμε ή φωτοτυπήσουμε ένα κείμενο σκεφτήκαμε:
«μήπως μπορώ να το αποφύγω;” «μήπως πρέπει να κόψω τη συνήθεια να τυπώνω δέκα φορές πριν τελειώσω ένα υπηρεσιακό έγγραφο;” «μήπως, αν δεν γίνεται αλλιώς, να εκτυπώσω χρησιμοποιώντας και τις δύο πλευρές του χαρτιού;» ή «να χρησιμοποιήσω το πίσω μέρος της εκτυπωμένης σελίδας για σημειώσεις;» «μήπως τέλος, δεν χρειάζομαι εκτυπωμένο το e-mail που έλαβα;” “Μήπως να το σκεφτώ διπλά για τις έγχρωμες εκτυπώσεις;»

Πόσο χαρτί κάναμε «διαλογή στην πηγή» ώστε να ανακυκλωθεί στη συνέχεια και επιπλέον να μην καταλήξει στη χωματερή και αναγκαστούμε να το διαχειριστούμε ως άχρηστο υλικό; Μήπως αντί να κάνουμε αυτό πετάξαμε μαζί εφημερίδες, χαρτιά φωτοτυπικού, φλούδες από φρούτα, αλουμίνια αναψυκτικών, πλαστικές σακούλες κλπ και μετά αφήσαμε την …καθαρίστρια να κάνει «διαλογή» πετώντας τα όλα μαζί στον κοινό ή μπλε κάδο?

Θυμόμαστε πού πετάξαμε το γραφίτη (cartridge) του εκτυπωτή που αλλάξαμε με καινούργιο; Μήπως αυτό έπρεπε να το ξαναγεμίσουμε και να γλιτώσουμε λεφτά και ενδεχομένως κανένα ..γυφτάκι από αυτά που ψάχνουν με το κεφάλι σκυμμένο μέσα στα σκουπίδια?

Πού «πετάξαμε» τον υπολογιστή μας τον οποίο αντικαταστήσαμε με άλλον πιο σύγχρονο; Εχουμε σκεφτεί πού πάει ο υπολογιστής μας όταν "πεθάνει"; Ξέρετε τί είναι και πού είναι η Γκουιγιού; Είναι ένα από τα ασιατικά νεκροταφεία των hightech trash (ηλεκτρονικά σκουπίδια) όπου πηγαίνει ο υπολογιστής μας για να ανακυκλωθεί και όπου παίρνει στο λαιμό του και πολλά κινεζάκια… θύματα της σκοτεινής πλευράς της ψηφιακής εποχής..

Πλήρες άρθρο στο Η ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

13 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ-ΛΥΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΑΣΙΚΕΣ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
13 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ - ΛΥΣΕΙΣ
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΗΜΕΡΙΔΑ ΠΟΥ ΟΡΓΑΝΩΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΑΣΙΚΕΣ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ
ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ

Μετά την ολοκλήρωση της διημερίδας για τις δασικές πυρκαγιές, την 15η και 16η Μαΐου 2008, θέλουμε να ευχαριστήσουμε όλους τους ομιλητές και τους συμμετέχοντες για την σημαντική συμβολή τους στην συζήτηση, αλλά και στην ενημέρωση όλων μας. Επίσης μια ξεχωριστή αναφορά και στους δημοσιογράφους που συμμετείχαν και έδειξαν πολύ μεγάλο ενδιαφέρον.

Μετά τη διημερίδα καταλήξαμε σε δεκατρείς βασικές προτάσεις οι οποίες είναι:

1. Δημιουργία ενιαίου εθνικού φορέα με αποκλειστική αρμοδιότητα την πρόληψη, διαχείριση, προστασία, και πυρόσβεση των πυρκαγιών και, άμεση χρηματοδότηση των ανάλογων αρμοδίων υπηρεσιών, για τον καθαρισμό, την προστασία και την πυροφύλαξη των δασών, για φέτος, μέχρι τη δημιουργία του ενιαίου εθνικού φορέα.
2. Δημιουργία φορέα έρευνας και τεχνολογικών εφαρμογών στα πλαίσια του υπό δημιουργία ενιαίου εθνικού φορέα συνολικής αντιμετώπισης των πυρκαγιών.
3. Άμεσος προγραμματισμός και σχεδιασμός για την διαχείριση -καθαρισμό-διαμόρφωση των δασικών και αγροτικών εκτάσεων, τη δημιουργία αντιπυρικών ζωνών και πυροφυλακίων.4. Άμεση θεσμοθέτηση διαδικασιών για την ευχερή και διαφανή απορρόφηση των Ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων από τους κρατικούς φορείς και υπηρεσίες, Ένοπλες Δυνάμεις, Σώματα Ασφαλείας, Πυροσβεστική Υπηρεσία κλπ.5. Άμεση δημιουργία εθνικών βάσεων δεδομένων γης (εθνικό GIS, ψηφιακό δασολόγιο κλπ) και συνεργασία μεταξύ ερευνητικών και επιχειρησιακών φορέων που σχετίζονται με την πρόληψη επικινδυνότητας των πυρκαγιών (ΕΑΑ, ΕΜΥ, ΓΥΣ κλπ).
6. Συνέχιση και επέκταση των προγραμμάτων της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος (ESA), RISK-EOS και εκμετάλλευση άλλων προγραμμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης πχ EFFIS, GMES.
7. Δημιουργία συνολικής πρότασης, από την επιστημονική κοινότητα με χρήση νέων τεχνολογιών, για πρόληψη, διαχείριση, προστασία πληρωμάτων, εθελοντών, πολιτών, μηχανημάτων και υλικών πυρόσβεσης, και πυρόσβεση πυρκαγιών.
8. Αλλαγή και εκσυγχρονισμός νομοθετικού πλαισίου ώστε να εκλείψει ο γραφειοκρατικός κυκεώνας, που καταλήγει πολλές φορές σε αδιέξοδο, και κάποιοι κρύβονται πίσω από νόμους, καλύπτοντας την ανικανότητά τους.
9. Δημιουργία νέου νομοθετικού πλαισίου ικανού και σύγχρονου για τις εθελοντικές ομάδες πυροπροστασίας, πυρόσβεσης, πρώτων βοηθειών και διάσωσης, με ασφαλιστική κάλυψη, και υποχρεωτικά ενιαίο πρωτόκολλο εκπαίδευσης πιστοποιημένο από διεθνείς οργανισμούς.
10. Άμεση δημιουργία εθνικού σχεδίου παιδείας για την σχέση νέων και φύσης – περιβάλλοντος - δάσους, σε θεωρητικό αλλά κυρίως σε πρακτικό επίπεδο με τη συμμετοχή τους σε δράσεις μέσα στο δάσος, με στόχο να αγαπήσουν οι νέοι και να συνυπάρξουν με τη φύση και το περιβάλλον.
11. Προσπάθεια δημιουργία εθνικής συνείδησης προστασίας περιβάλλοντος, φύσης και δασών, μέσω καμπάνιας άμεσης επαφής με τους πολίτες.
12. Άμεση αξιοποίηση της μελέτης «αποκατάστασης και ανάπτυξης του αγροτικού τομέα – δασών και της προστασίας του περιβάλλοντος στις πυρόπληκτες περιοχές» που εκπόνησε φέτος το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο και άλλοι φορείς, για λογαριασμό του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, με την αποκατάσταση ζωικού και φυτικού κεφαλαίου, την κατασκευή, οικιών και βοηθητικών οικημάτων, την αποζημίωση των πληγέντων και την κατασκευή των απαραίτητων έργων (εγγειοβελτιωτικών, των απολύτως απαραίτητων αναδασώσεων, κτλ).
13. Μέτρα με πλήρη χρονοδιαγράμματα για την επιστροφή των κατοίκων στους οικισμούς και στις εργασίες τους, και τη μείωση της εσωτερικής μετανάστευσης που παρατηρείται από της πληγείσες περιοχές προς τα αστικά κέντρα.

ΜΙΑ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ

Σήμερα είναι μια μοναδική ευκαιρία, καθώς όλοι σχεδόν οι απαραίτητοι πόροι και δυνατότητες για την αντιμετώπιση των μεγαπυρκαγιών σε όλα τα στάδια είναι εύκολα προσβάσιμες για τη χώρα μας. Χρειάζεται πολιτική θέληση και άμεση κινητοποίηση, όχι μόνο του κρατικού μηχανισμού, αλλά και των πολιτών μέσα από τις τοπικές κοινωνίες.
Mία μοναδική ευκαιρία που οφείλεται:
1. Στην αναγνώριση του προβλήματος από μεγάλα στρώματα του λαού και τοπικών φορέων, που θέλουν και μπορούν να ενεργοποιηθούν.
2. Στην ύπαρξη μεγάλων βάσεων δεδομένων στις υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), πχ ESA, που στοχεύουν ακριβώς προς τέτοιες κατευθύνσεις.
3. Στην ύπαρξη, στην Ελλάδα, των απαραίτητων επιστημονικών και τεχνικών γνώσεων για την αξιοποίηση των κατάλληλων βάσεων δεδομένων στον αντιπυρικό σχεδιασμό και την αντιμετώπιση των μεγαπυρκαγιών.
4. Στην ύπαρξη προγραμμάτων της ΕΕ που μπορούν να χρηματοδοτήσουν τον σχεδιασμό αντιμετώπισης των μεγαπυρκαγιών.

Ορυχεία Χρυσού -Μία Πολυεθνική Απειλή

Για τον τρόπο που προωθούν τα συμφέροντα τους οι πολυεθνικές εταιρίες χρυσού και οι αντιδράσεις των ντόπιων κοινωνιών στη Χαλκιδική και στη Πέργαμο στη Τουρκία... συνέχεια στο Κόβοντας Δρόμο

Θα αρχίσει να μυρίζει καλοκαιράκι

σε λίγο καιρό...
Ναι, για τις πυρκαϊές μιλάω, για τις οποίες θα ήθελα να πω 2-3 πράγματα. Βασικά το σημαντικό είναι η πρόληψη, στην οποίαν συνήθως πάσχουμε (σώπα...), οπότε τουλάχιστον ας ξέρουμε 2-3 πράγματα για την αντιμετώπισή τους.
Ίσως τα περισσότερα να φανούν άσχετα, αλλά μόνο άσχετα δεν είναι.

Θα ξεκινήσω με δυο λόγια για το τι είναι μια φωτιά.
Κατ' αρχήν η φωτιά για να ξεκινήσει χρειάζεται κάποιους παράγοντες, ακριβώς όπως για να φτιάξουμε μια μακαρονάδα χρειαζόμαστε μακαρόνια, νερό, μια χύτρα και μια κουζίνα. Και ποιοι είναι αυτοί οι παράγοντες; Χονδρικά, είναι η καύσιμος ύλη (πχ ξύλα, ξερόχορτα κλπ), το οξυγόνο και η θερμότητα (πχ, ύπαρξη φλόγας). Με αυτά τα τρία στοιχεία μαζί, είναι δυνατόν να υπάρξει φωτιά. Δίχως ένα από αυτά τα τρία, αδύνατον. Η "διαδικασία" με την οποίαν λαμβάνει χώρα μια φωτιά είναι πάνω-κάτω η εξής: η θερμότητα βοηθάει στην ανάφλεξη, για την οποίαν καταλύτης είναι η ύπαρξη οξυγόνου, με αποτέλεσμα μέσω μιας "χημικής" αντίδρασης να δημιουργείται καύση της ύλης. Φανταστείτε λοιπόν αυτούς τους παράγοντες σαν αλυσίδα.
Παρόλο που ο περισσότερος κόσμος το αγνοεί, όταν προσπαθούμε να σβήσουμε μια φωτιά στην πραγματικότητα προσπαθούμε να επενεργήσουμε σε έναν από αυτούς τους τρεις παράγοντες. Με ποιον σκοπό; Μα, να "σπάσουμε" την αλυσίδα της φωτιάς. Ας υποθέσουμε ότι καίγεται ένας κάδος με απορρίματα. Η λογική λέει ότι θα πάμε να ρίξουμε νερό. Στην αυτήν περίπτωση επενεργούμε στην θερμότητα της καύσεως, όπου εκμεταλλευόμενοι την χαμηλή θερμοκρασία του νερού, ρίχνουμε τη θερμοκρασία στην εστία της πυρκαϊάς. Έτσι, η πυρκαϊά σβήνει.
Τρόποι αντιμετώπισης πυρκαϊάς υπάρχουν πολλοί πχ, καλύπτοντας με χώμα το υλικό που καίγεται (απομονώνουμε το οξυγόνο από τη φλεγόμενη ύλη), πετάγοντας το φλεγόμενο υλικό μέσα σε νερό (απότομη ψύξη και ταυτόχρονη απομόνωση οξυγόνου) κλπ. Πολλές φορές όμως η πυρκαϊά (που τρόπον τινά είναι ένας ζωντανός οργανισμός) μπορεί να δράσει με περίεργους τρόπους. Περίεργους, ένεκα της δικής μας αγνοίας φυσικά.
Αν δούμε φερ'ειπείν ένα μπετόνι βενζίνης να φλέγεται, καλά θα κάνουμε να απομακρυνθούμε τρέχοντας διότι η βενζίνη εκτός από εξαιρετικά εύφλεκτη είναι ιδιαίτερα πτητική και εκρηκτική, γι'αυτό τα υγρά για να σβήσουν χρειάζονται ειδικά χημικά. Πολύ δύσκολα σβήνουν με κάποιον συμβατικό τρόπο. Το πετρέλαιο απεναντίας δύσκολα αρπάζει, αλλά αν αρπάξει, την κάτσαμε. Πάντως περίπτωση πυρκαϊάς σε υγρά είναι λίγο σπάνιο φαινόμενο (για ανοικτό περιβάλλον), αλλά την αναφέρω για λόγους "αρχείου" περισσότερο, μιας και όλοι θα έχουμε ακούσει για τηγάνια που ξεχάστηκαν σε αναμένο μάτι της κουζίνας και τα έκαναν κολυμπιθρόξυλο: το χειρότερο που μπορούμε να κάνουμε σε μια τέτοια περίπτωση είναι να ρίξουμε νερό. Το νερό καθώς πέφτει προς το τηγάνι αυτόματα αυξάνει απότομα και αλματωδώς τη θερμοκρασία του ομε αποτέλεσμα τα μόριά του να αυξάνουν την "απόστασή" του και σχεδόν να διαχωρίζονται. Έτσι, το υδρογόνο ουσιαστικά αυταναφλέγεται και γι'αυτό παρατηρούμε να πιάνει απότομα φωτιά (και μάλιστα η φλόγα να πιάνει στιγμιαία μεγάλη έκταση κιόλας, γεγονός που οφείλεται σε αλυσιδωτή αντίδραση). Στην περίπτωση του τηγανιού, απλά το παίρνουμε προσεκτικά και το αφήνουμε κάπου έξω (σε αυλή ή μπαλκόνι), μακρυά από ο,τιδήποτε άλλο που να μπορεί ν'αρπάξει φωτιά και απλώς περιμένουμε να κρυώσει.
Ας επιστρέψω στα δάση όμως, διότι αυτά με καίνε (καθώς θα καούν πάλι, αν και ήδη έχουν καεί αρκετά).

Ας υποθέσουμε ότι βλέπουμε μια πυρκαϊά, η οποία δεν φαίνεται να είναι μεγάλη. Θέλω να πω, η έκτασή της είναι τέτοια που να μπορεί να αντιμετωπιστεί σε πρώτη φάση από 2-3 άτομα. Υπάρχει κάτι πολύ σημαντικό που πρέπει να ξέρουμε: ακόμη κι αν δεν σταθεί εφικτή η κατάσβεση, καλό είναι να προσπαθήσουμε να την κρατήσουμε όσο το δυνατόν πιο περιορισμένη γίνεται, και αυτό διότι η πυρκαϊά συνήθως μεταφέρεται με ρυθμούς γεωμετρικής προόδου (διπλασιασμού ανά μονάδα χρόνου δηλαδή), οπότε το να καθυστερήσουμε μια πυρκαϊά έστω και για 5-10 λεπτά είναι χρονικό διάστημα πολύ πιο πολύτιμο απ'όσο μπορεί να νομίζουμε. Με τι να την καθυστερήσουμε όμως; Μα με ο,τιδήποτε έχουμε διαθέσιμο. Με φτυάρι μπορούμε να πετάμε χώμα. Μπορούμε να πάρουμε κλαδιά που καίγονται και να τα μεταφέρουμε σε κάποιο ασφαλές σημείο (όπου δεν θα υπάρχει κίνδυνος να δημιουργηθεί νέα εστία). Μπορούμε να καλύψουμε μια μικρή επιφάνεια γρήγορα με μια κουβέρτα και να αρχίσουμε να χοροπηδάμε πάνω της. Μπορούμε να κόψουμε ένα κλαρί με πυκνή φυλλωσιά και να "χτυπάμε" τις φλόγες μέχρι να σβήσουν (αν και αυτή η τακτική θέλει ταχύτητα, διότι μπορεί να δράσει αντίθετα και αντί να σβήσουμε τη φωτιά να της διοχετεύουμε περισσότερο οξυγόνο). Μπορούμε να ρίξουμε νερό με μια απλή μάνικα. Γενικά, η αντιμετώπιση μιας φωτιάς απαιτεί γρήγορα αντανακλαστικά, στοιχειώδεις γνώσεις, μεγάλη προσοχή και προπάντων αυτοσχεδιασμό.

Που στοχεύουμε όμως; Χαμηλά. Δηλαδή στο "επίκεντρο" της φλόγας, εκεί που λαμβάνει χώρα η χημική αντίδραση της φωτιάς. Δεν έχει κανένα νόημα να προσπαθήσουμε να καταπολεμήσουμε το πάνω μέρος της φωτιάς. Όλη η "διεργασία" γίνεται χαμηλά. Εκεί δηλαδή πρέπει να πετάμε το νερό, εκεί αποσκοπούμε καλύπτωντας με μια κουβέρτα κλπ. Ως επίσης, αν η φωτιά "φεύγει" δεν έχει κανένα απολύτως νόημα να την κυνηγάμε από πίσω. Η σωστή αντιμετώπιση όμως δεν γίνεται ούτε κατά μέτωπον, παρά "πλαγιομετωπικά". Φυσικά όλες αυτές οι περιπτώσεις αναφέρονται σε πολύ μικρής εκτάσεως φωτιές, εκεί δηλαδή όπου και δίχως πυροσβεστικό όχημα μπορεί να κάνει κάτι μια μικρή ομάδα μη εξειδικευμένων ανθρώπων. Σε μια μεγάλη φωτιά δηλαδή, αν και οι βασικές αρχές σε γενικές γραμμές παραμένουν ίδιες, πολλές επιμέρους λεπτομέρειες αλλάζουν και αυτό είναι κάτι που πρέπει να γίνει κατανοητό.

Υπάρχουν πολλές λεπτομέρειες που έχουν άμεση σχέση με μια φωτιά και που εκείνη τη στιγμή ουδείς έχει τη δυνατότητα (μα και την πολυτέλεια) να σκεφτεί, όπως το ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε μέσα που είναι εύφλεκτα. Αυτονόητο θα μου πείτε, αλλά σε στιγμές πανικού (διότι η φωτιά είναι ένα φυσικό φαινόμενο που δημιουργεί μεγάλο πανικό) το μυαλό βραχυκυκλώνει συνήθως. Μια κουβέρτα δηλαδή, πρέπει να είναι μάλλινη και όχι συνθετική. Ως επίσης ό,τι είναι υγρό δεν είναι και νερό, μπορεί να είναι και λάδι. Ή -για να δώσω και μιαν άλλη έκταση- μια μικρή φωτιά είναι εξαιρετικά επικίνδυνη αν πνέουν ισχυροί άνεμοι (και ισχυροί όχι για τα μέτρα του ανθρώπου, αλλά για τα μέτρα της φωτιάς...) αφού η φωτιά θα μπορεί να λάβει μεγάλες διαστάσεις μέσα σε δευτερόλεπτα, ή ακόμη χειρότερα ν'αλλάξει διεύθυνση. Και όμως, παρόλο που όλες αυτές οι συνιστώσες ουσιαστικά περιορίζονται στο πλαίσιο της κοινής λογικής, είθισται αν μας διαφεύγουν, ή πιο σωστά να τις αγνοούμε πλήρως, με αποτέλεσμα πολλές φορές παρά την αναμφισβήτητα καλή μας θέληση να κάνουμε τα πράγματα χειρότερα. Είπα και πιο πάνω, και επιμένω, ότι δεν είναι πολλές οι γνώσεις που απαιτείται να έχουμε, αρκεί όμως να τις γνωρίζουμε καλά και να είμαστε πολύ προσεκτικοί.

Κάποια άλλα φαινόμενα που παρουσιάζει μια φωτιά και που συνήθως δε γινεται αντιληπτή η σημασία τους είναι και τα εξής:
-ο καπνός. Γνωστή η παροιμία πως όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά. Αγνοούμε όμως ότι ο καπνός είναι πολύ ύπουλος και επικίνδυνος, αλλά δεν είναι της παρούσης να αναφέρω τους λόγους. Αρκεί να γνωρίζουμε πως επειδή ο καπνός πάντοτε φεύγει προς τα πάνω, καλό είναι να απομακρυνομαστε όσο το δυνατόν περισσότερο σκυφτοί (όχι περισσότερο από το "επιτρεπώμενο" όμως) για να αναπνέουμε καλύτερα.
-η απώλεια προσανατολισμού. Αν δεν ξέρουμε καλά μια περιοχή, καλό είναι να μην κάνουμε πολλές μαγκιές. Μέσα σε συνθήκες πανικού ο προσανατολισμός μπορεί να χαθεί πολύ εύκολα.
-η θερμότητα της φωτιάς. Αν πλησιάσουμε πολύ σε μια φωτιά μπορεί να πάθουμε μεγάλες ζημιές δίχως καν να το περιμένουμε: από τα γυαλιά ηλίου που φοράμε, τα οποία όπως και όλα τα μεταλλικά αντικείμενα που μπορεί να έχουμε πάνω μας θα λειτουργήσουν ως συσσωρευτές θερμότητας και θα μας προκαλέσουν εγκαύματα, από τον αναπτήρα ή το κινητό τηλέφωνο που είναι πολύ πιθανό έως και να εκραγούν, από συνθετικά ρούχα τα οποία μπορεί να λιώσουν πάνω μας κλπ.
-το μέσον μετάδοσης της φωτιάς. Το ξεραμένο πούσι από τα δέντρα πχ λειτουργεί σχεδόν ως πυρίτιδα με αποτέλεσμα την ταχύτατη εξάπλωση. Ομοίως επενεργούν "ευεργετικά" τα σκουπίδια, ξερόκλαδα, "απεριποίητοι" αγροί με ξερόχορτα κλπ. Η έκφραση απορίας, δηλαδ,ή, "μα πως εξαπλώθηκε τόσο γρήγορα, ούτε που κατάλαβα" συνήθως είναι -συγγνώμη που θα το θέσω έτσι- χαζή και αυτό διότι είμαστε τόσο αφελείς που δεν μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε πως τα πάντα γύρω μας, ακόμη ένα "χαλάκι" από πευκοβελόνες ύψους 5 εκατοστών είναι δυνάμει πυριταποθήκες. Γενικά το μέσον μετάδοσης όμως είναι μια κουβέντα μεγάλη που θα κρατήσω για κάποιαν άλλη στιγμή.
Γενικά πρέπει πάντοτε να θυμόμαστε ότι η φωτιά δεν είναι μόνο αυτά που βλέπουμε, αλλά και αυτά που ΔΕΝ βλέπουμε (και που συνήθως δεν μπορούμε να φανταστούμε κιόλας).

Πως σας φαίνονται οι πυρκαϊές; Λίγο αγγούρι, ε; Είναι. Πολύ μεγάλο κιόλας.
Ακριβώς επειδή είναι απρόβλεπτες και επικίνδυνες. Ακριβώς επειδή χρειάζονται συνδυασμό ιδιοτήτων (γνώση, προσοχή, δημιουργηκότητα, άμεση επέμβαση κλπ). Ακριβώς επειδή για την πυρκαϊά τα πάντα είναι το φυσικό της περιβάλλον, το οποίο "αναπροσαρμόζει" στις ορέξεις της, κι έτσι όταν εμείς πάμε να τη σβήσουμε ουσιαστικά προσπαθούμε να την αποκόψουμε από το φυσικό της περιβάλλον.
Από μιαν άποψη δηλαδή δεν εκπλήσσομαι που πολύς κόσμος προτιμάει να κατεβαίνει σε διαδηλώσεις για το περιβάλλον αντί να γίνεται δασοπυροσβέστης, ούτε που οι περισσότεροι γονείς προτιμούν να δουν το καμάρι τους διορισμένο σε καμια Εφορία αντί για την Πυροσβεστική. Πέραν του ότι καλό είναι να έχουμε κάποιες γνώσεις όμως, μήπως υπάρχει και άλλος τρόπος;

Ναι, μιλάω για την πρόληψη, αυτήν τη μισητή και σιχαμερή λέξη...
Διότι μέσω της πρόληψης, μπορούμε να γλυτώσουμε από περιπέτειες. Τι σημαίνει πρόληψη; Τα πάντα.
Όπως δεν πετάω τσιγάρα στο πάτωμα του σπιτιού μου, έτσι μπορώ να σταματήσω να τα πετάω και έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου. Όπως δεν πετάω σκουπίδια χύμα μέσα στο σπίτι μου, μπορώ να μην τα πετάω και στα δάση. Όπως αν δω κάποιον να αφήνει τα σκουπίδια του έξω από την πόρτα μου θα του την πω, έτσι μπορώ να κάνω κι αν δω κάποιον να το κάνει στην εξοχή. Όπως θα φωνάξω την αστυνομία αν συνεχίσει να το κάνει, έτσι μπορώ να κάνω και για ένα δάσος. Όπως θα βάλω σκούπα και θα ξεσκονίσω μέσα στο σπίτι μου, έτσι μπορώ να ξεχορταριάσω και τον κηπο μου ή ένα κομμάτι ανοικτής γης. Και όπως θα μαζέψω τα σκουπίδια του καθαρισμού αντί να τ'αφήσω χύμα, έτσι δεν υπάρχει λόγος ν'αφήσω τα ξερόχορτα χύμα στο ανοικτό περιβάλλον. Και πάει λέγοντας. Δεν είναι δύσκολα, μήτε τ'ακούμε για πρώτη φορά. Ενώ όμως θα ασχοληθούμε με το σπίτι μας, για το περιβάλλον έχουμε την απαίτηση ν'ασχοληθούν οι "άλλοι". Κοινώς, αυτό που απουσιάζει σταθερά και διαχρονικά είναι η θέληση.

Με λίγα λόγια, η πρόληψη δεν είναι κάτι το δύσκολο, το εξεζητημένο, κάτι που δεν γνωρίζουμε τι να κάνουμε και πως να το κάνουμε. Πρόληψη είναι αυτά που ήδη κάνουμε και που ξέρουμε καλά όλοι μας. Το σπίτι μας το προσέχουμε, το περιβάλλον γιατί να μην το προσέχουμε;
Αν όσοι είχαν μαζευτοί στις περσυνές διαδηλώσεις για το περιβάλλον, είχαν διαλέξει την Πάρνηθα αντί για το Σύνταγμα ξέρετε πόσο διαφορετικά θα μπορούσαν να είανι τα πράγματα; Αλλά τι να λέμε μετά, όταν στη μια περίπτωση έχουμε κανονίσει και καφέ ή ποτό για μετά, ενώ στην άλλη μετά βίας θα μπορούμε να πάμε να πέσουμε κατάκοποι για ύπνο...

Σε πρώτη φάση, αυτά.
Χαίρετε.

Ανθίζει το τσιμέντο;

Πώς φαινόμαστε, άραγε, από ψηλά;... εμείς κι ο 'πολιτισμός' μας...
Όχι, δεν σου μιλάω για το έσελον και άλλους δορυφόρους που μαγαρίζουν την Ομορφιά της Ύψιστης Αρμονίας. (Ίσως η επέμβαση οφείλεται στο γεγονός πως η Ομορφιά όχι μόνο πονάει, αλλά και αποδιοργανώνει˙ άρα δεν συμφέρει!...)

Αυτή είναι η πρώτη θέα του ήλιου, λίγο πριν ανοίξει την αυλαία
της καινούργιας μέρας κι αρχίσει να βάφει... κατά τα ειωθότα.

Κι αυτή είναι η τρύπα του όζοντος
ιδωμένη απ' έξω απ' τον όμορφο
πλανήτη μας. Όχι πως εδώ είμαστε καλύτερα
από την Ανταρκτική...!...

Κανονικά, οι σύγχρονες Ερινύες (για τους ισχυρούς), θα 'πρεπε να είναι τα παιδιά που πεθαίνουν κατά χιλιάδες κάθε λεπτό - κάθε λεπτό που γερνάει ο 'πολιτισμένος' κόσμος - κάθε λεπτό: από πείνα, κακομεταχείριση, ανέχεια, αρώστιες, πολέμους...
Και λέω 'κανονικά', γιατί όλα είναι εξω-φρενικά.
Δεν ισχύει τίποτα κανονικό!
Λες και ο καιρός γυρίζει τα μέσα-έξω την ανθρώπινη βρώμα και την κάνει ορατή από παντού. Το χειρότερο δεν είναι ότι δεν ξέρεις πώς να ξεφύγεις, αλλά ότι σε τρώνε και οι τύψεις από πάνω! Κουρέλι...

Παρ' όλ' αυτά και ακριβώς εξαιτίας τους!
Άνοιξη, συνταξιδιώτες,
ας ανθίσουμε κι εμείς:
Να μνημονεύουμε
δέντρα, ζώα και λουλούδια˙
να τα θυμόμαστε
κατ' όνομα τουλάχιστον,
όταν θα έχουν εξαφανιστεί...
Βλέπεις:
τα παγόβουνα λιώνουν,
οι αρκούδες δεν μπορούν
πια να κοιμηθούν
το χειμώνα, ο Αμαζόνιος
εξακολουθεί να αποψιλώνεται

- κι εγώ, το φυτό, δεν αισθάνομαι και τόσο καλά τώρα τελευταία...;)

Η Ώρα της Γης

της Ελένης Σκρέκου

Η Ώρα της Γης αφορά στην ανάληψη δράσης από τον καθένα μας για το θέμα των κλιματικών αλλαγών. Η πρωτοβουλία ξεκίνησε πέρυσι στην Αυστραλία, όταν στις 31 Μαρτίου 2007, πάνω από δύο εκατομμύρια κάτοικοι και 2.100 επιχειρήσεις στο Σίδνεϊ έσβησαν τα φώτα για μία ώρα.

Η κατανάλωση του ηλεκτρικού ρεύματος μειώθηκε κατά 10,2%, μέγεθος που ισοδυναμεί με την απομάκρυνση 48.000 αυτοκινήτων από το δρόμο για μία ώρα. Με αυτή τη συμβολική κίνηση, οι κάτοικοι του Σίδνεϊ πήραν θέση για το θέμα της κλιματικής αλλαγής και απέδειξαν ότι μία μικρή κίνηση, όταν γίνεται με συλλογικότητα, έχει δύναμη και αποτέλεσμα.

Φέτος, η Ώρα της Γης πήρε παγκόσμιες διαστάσεις. Στις 29 Μαρτίου 2008, στις 8 το βράδυ τοπική ώρα, πάνω από 30.000.000 άτομα σε 24 πόλεις σε όλο τον κόσμο, όπως το Σαν Φρανσίσκο, το Σικάγο, το Σίδνεϊ, το Δουβλίνο και το Τελ Αβίβ, θα σβήσουν τα φώτα τους για μία ώρα, αναλαμβάνοντας έτσι τη δέσμευση να ενημερωθούν για το θέμα της υπερθέρμανσης του πλανήτη και να συμβάλλουν, όπως μπορεί ο καθένας, στη μείωση των εκπομπών του θερμοκηπίου.

Μικρές καθημερινές κινήσεις, όπως το να σβήνουμε τα φώτα όταν βγαίνουμε από ένα δωμάτιο και το να βγάζουμε από την πρίζα τις συσκευές που δεν χρησιμοποιούμε, έχουν σημασία και συμβάλλουν στη μείωση των αερίων του θερμοκηπίου. Συγκεκριμένα, στην Ελλάδα, το 19% της συνολικής κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος καλύπτει τις ανάγκες φωτισμού, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΔΕΕ. Στα νοικοκυριά αυτό το ποσοστό κυμαίνεται στο 10%, ενώ στα καταστήματα μεταξύ 25 και 50%. Επιπλέον περίπου το 1,5% της ηλεκτρικής ενέργειας καταναλώνεται από ηλεκτρικές συσκευές που βρίσκονται σε κατάσταση αναμονής (stand by).

Στην χώρα μας κανένας επίσημος φορέας δεν ανέλαβε την προώθηση της ΄Ωρας της Γης. Στην Αίγινα, γίνεται μια προσπάθεια από μία μικρή ανεξάρτητη ομάδα νέων που είδαν σε αυτή τη συμβολική κίνηση μία ευκαιρία ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των Αιγινητών για ένα παγκόσμιο πρόβλημα που μας αφορά όλους άμεσα. Στα πλαίσια αυτά θα πραγματοποιηθεί μια σειρά ενημερωτικών εκδηλώσεων για το κοινό.

Στις 29 Μαρτίου σβήνουμε όλοι τα φώτα για μία ώρα και κάνουμε τη διαφορά!

Για περισσότερες πληροφορίες γράψτε μας στο earthhour@mail.gr και επισκεφθείτε την ιστοσελίδα μας www.earthhourhellas.wordpress.com