Νέα γενιά για την αρκούδα της Πίνδου

Ολο τον χειμώνα δεν ησύχαζε καθόλου μέσα στη φωλιά της. Οι βιολόγοι που την παρατηρούσαν στέκονταν ανήμποροι να εξηγήσουν την... ανησυχία της. Ωσπου το μυστήριο λύθηκε με τις πρώτες ανοιξιάτικες μέρες.

Η μικρή Κατερίνα, η 5χρονη θηλυκή αρκούδα που κινείται στη βορειοανατολική Πίνδο, ξεμύτισε για να πιει νερό στο κοντινό ρέμα. Ακριβώς πίσω της στέκονταν τα δύο νεογέννητα αρκουδάκια της. Να γιατί ήταν ανήσυχη!

«Είναι η πρώτη περίπτωση ραδιοσημασμένης αρκούδας που γεννάει τα μικρά της και ενώ βρίσκεται "υπό παρακολούθηση"», επισημαίνει η περιβαλλοντική οργάνωση για την άγρια ζωή και τη φύση «Καλλιστώ», που την «προσέχει».

Η παρακολούθησή της με τη μέθοδο της δορυφορικής τηλεμετρίας εντάσσεται στα αντικείμενα του ειδικού ερευνητικού προγράμματος διετούς διάρκειας (2006-2008), που ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2006, για τη μελέτη της επίδρασης της όχλησης από τα έργα κατασκευής της Εγνατίας Οδού στο τμήμα Παναγία - Γρεβενά, στις συνήθειες και τις μετακινήσεις των αρκούδων της περιοχής.

Η φωλιά της Κατερίνας (που είναι μία από τις 13 αρκούδες με ραδιοκολάρο που κινούνται στη ΒΑ Πίνδο) απέχει μόλις 1 χλμ. από το κατασκευαζόμενο τμήμα της Εγνατίας Οδού Παναγία - Γρεβενά.

Το ερώτημα που προκύπτει τώρα, όπως τονίζει η «Καλλιστώ», είναι «πόσο εύκολα θα προσαρμοστούν τα μικρά αρκουδάκια σε ένα τοπίο που συνεχώς αλλάζει και αλλοιώνεται, όχι μόνο από την ίδια την κατασκευή στη ζώνη κατάληψης του έργου, αλλά και από τα λεγόμενα «συνοδά» έργα (καθ' υπέρβαση των περιβαλλοντικών όρων), όπως δημιουργία δανειοθαλάμων -λατομείων σε αδιατάρακτα τμήματα του δασικού βιοτόπου της αρκούδας».

* Ημερίδα για την ευαισθητοποίηση και ενημέρωση του κοινού σχετικά με τον Γράμμο συνδιοργανώνει η «Καλλιστώ» με το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Καστοριάς και την Εταιρεία Προστασίας Περιβάλλοντος Καστοριάς. Θέμα της ημερίδας, η οποία θα γίνει αυτή την Κυριακή (30 Μαρτίου) στις 11 το πρωί στην αίθουσα του Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Καστοριάς, είναι: «Η προστατευόμενη περιοχή του Γράμμου. Ευαισθητοποίηση και ενημέρωση για τα ορεινά οικοσυστήματα του Ν. Καστοριάς και τα είδη - σύμβολα αυτού. Ο ρόλος των εθελοντών και εθελοντριών σε δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης».

ΝΑΤΑΣΑ ΜΠΕΡΗ
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 27/03/2008

Πλανήτης ΓΗ, η ταινία

Παρακολούθησα την Κυριακή την ταινία ντοκυμαντέρ του BBC με τον ελληνικό τίτλο "Πλανήτης ΓΗ".

Είναι μια καταπληκτική ταινία με μοναδικές λήψεις από τα πιο απίθανα σημεία του Πλανήτη. Χρειάστηκαν περισσότερες από 2.000 ώρες λήψεων σε περισσότερες από 200 περιοχές για περίπου 5 χρόνια. Το οπτικό-ακουστικό υλικό είναι μοναδικό και έχουν προφανώς χρησιμοποιηθεί τα τελειότερα μέσα.

Ανάμεσα σε άλλα θα δείτε

1. Γιατί και πως ακριβώς πεθαίνει η πολιτική αρκούδα στην Αρκτική από την μείωση των παγονησίδων.
2. Πως παλεύουν τα γεράνια με τις απότομες αλλαγές καιρού για να περάσουν πάνω από την ψηλότερη κορυφή των Ιμαλαϊων !
3. Το αγωνιώδες ταξίδι των ελεφάντων επί μήνες για την εύρεση πόσιμου νερού
4. Το ταξίδι της φάλαινας απο τον Ισημερινό μέχρι την Ανταρκτική για να προλάβουν τις τεράστιες ποσότητες από γαρίδες του καλοκαιριού

και άλλα πολλά! Όλα αυτά συσχετίζονται με τις Κλιματικές Αλλαγές αλλά με τρόπο που δεν προκαλεί τον τρόμο και την συναισθηματική απεμπλοκή του κοινού που μπορεί να δημιουργούσε η ενοχοποίηση του ανθρώπου ως υπεύθυνου για την επιδείνωση του κλίματος.

Μοναδικές εικόνες, μοναδικοί ήχοι, το μόνο που λείπει είναι μυρωδιές! Ντράπηκα που αθόμουν μέσα σε μια κλειστή αίθουσα κινηματογράφου ενώ τα άλλα ζώα δίνουν τον αγώνα της ζωής εκεί έξω.

Η συνέχεια και trailer εδω -> Πλανήτης ΓΗ, η ταινία

Αυξάνεται ο αριθμός των ειδών που κινδυνεύουν

Πάνω από 16,300 για την ακρίβεια, είναι τα είδη φυτών και ζώων που οδεύουν προς εξαφάνιση.
Έτσι η σχετική λίστα έχει μεγαλώσει από πέρυσι.
Ανάμεσα στα άλλα, για πρώτη φορά εμφανίζονται στην λίστα και τα κοράλια.
Τέλος πάντων, ο λόγος στους ειδικούς και εδώ η σχετική ανακοίνωση.
Πολύ περισσότερα στο site.

Η ευκολία έκαψε τη χώρα .

Ο ΚΑΙΡΟΣ
Πίσω από το γραφείο του, στο τζάμι, ο συνάδελφός μου ο Νάσος έχει κολλήσει με σελοτέιπ έναν τίτλο από εφημερίδα, με πηχυαία γράμματα, που γράφει: «Η βλακεία είναι ανίκητη». Ισως είναι και η εξήγηση γιατί οι άνθρωποι πάνε προς τα εκεί που την πάνε τη ζωή και το μέλλον τους και όχι προς τ' αλλού.Η βλακεία, εν πάση περιπτώσει όμως, είναι μια αγιάτρευτη έλλειψη νοητικής ικανότητας και δεν μπορείς να κατηγορήσεις, έτσι, κανέναν επειδή είναι βλάκας. Τόσο του κόβει, τελεία και παύλα.Το μόνο πρόβλημα, λοιπόν, που μπορεί να μας απασχολεί, γιατί αυτό μπορούμε να θεραπεύσουμε, είναι η απαιδεψιά. Η άγνοια. Η αμορφωσιά. Η ασχετοσύνη. Για το δεύτερο, εξίσου σοβαρότερο πρόβλημα, «να περνάμε καλά», θα τα πούμε πιο κάτω.Πριν τον Αύγουστο είχα γράψει για το ακατανόητο να αναπαράγεται από όλα ανεξαιρέτως τα δημοσιογραφικά στόματα η νοοτροπία, με θριαμβολογίες, ότι είναι ευτύχημα που η φωτιά αντί να καίει οικισμούς πάει προς το δάσος! Είναι τέτοια η κοντόφθαλμη ανθρωπολατρική, καταστροφική νοοτροπία και έχει δηλητηριάσει σε τέτοιο βαθμό σχεδόν όλο τον ιστό της κοινωνίας, που δεν μπορεί να δει το πασιφανές:Ωραία. Δεν κάηκε το σπίτι στην Αρτέμιδα και στην κάθε Αρτέμιδα. Με τι θα ζήσουν σ' αυτό το σπίτι, όταν όοολα γύρω είναι καμένα;Τα νέα αμπέλια θέλουν τρία με τέσσερα χρόνια να σου δώσουν καρπούς, αν καθαρίσει το έδαφος και βρέξει και δεν σου πάρει η βροχή το στέρφο χώμα που απόμεινε. Αν οι καιρικές συνθήκες σε ευνοήσουν.Τα γροθάρια οι νέες ελιές θέλουνε πάνω από οχτώ χρόνια να σου δώσουν σοδειά, αν σ' ευνοήσει το κλίμα, κι αφού καθαρίσει και οργωθεί καλά το έδαφος.Τα ξινά και οι μουριές για τις ζωοτροφές θέλουν νερό και προστασία τα πρώτα χρόνια, βάρδα μην πέσει κανένας πάγος.Τα θερμοκήπια θέλουνε δύο και τρία χρόνια για να πάρουνε μπρος και να σου δίνουνε καρπό ίσα για να ξεχρεώσεις το δάνειο για να τα φτιάξεις. Χώρια οι σπόροι, το λίπασμα, τα φάρμακα, τα μεταφορικά, τα πετρέλαια και τα λάδια για τα μηχανήματα, τα καθαρίσματα, τις αβαρίες.Για τη βρόμη, τα καλαμπόκια και τ' άλλα καλλιεργητικά να μη μιλήσουμε τι καθάρισμα θέλει η γη, τι όργωμα και τι νερό, σε ένα χώμα που δεν έχει πια ρίζες δέντρων να το συγκρατήσουν. Χρόνια υπομονής.Τα ζώα, όσα επιζήσουν, τι θα τρώνε; Ζωοτροφές με ιχθυάλευρα έτοιμα, όπως εκείνα που δηλητηριάζουν τροφή και ζωντανά σε Βέλγιο, Αγγλία, Γαλλία, Ολλανδία; Τι θα βοσκάν τα πρόβατα και τα κατσίκια; Τα φρέσκα φυλλαράκια που θα φυτρώνουνε δειλά από τα καμένα δέντρα, ώστε να μη φυτρώσει πλέον τίποτε ποτέ; Χωρίς μελίσσια πώς θα αναπαράγεται όοοολο το φυτικό βασίλειο; Το ξέρουν οι νέοι αστοί και οι πρωτευουσιάνοι ότι τα δέντρα και τα λουλούδια δεν πηδιώνται μεταξύ τους, ούτε μπορεί να υπάρξει το ένα δίχως τ' άλλο, ούτε σπαρτά καν δεν υπάρχουν χωρίς τις μελισσούλες;Χωρίς πουλιά και έντομα δεν γίνονται ήμερα ένα σωρό από δέντρα, μήτε τα σύκα δεν καρπίζουν. Χωρίς το δάσος δεν έχεις χτήμα, δεν έχεις νερά, δεν έχεις οξυγόνο, δεν έχεις θερμοκρασία, δεν έχεις σπίτι.Ωραία, σώθηκε ο οικισμός, αφού τόσο πολύ το λαχταράτε, ανθρωπολάτρες αποχαυνωμένοι από της πόλης τα καλούδια, που καταστρέφει τα χωριά. Και πώς θα ζήσει ο οικισμός; Με σουπερμάρκετ;Αν είχε καεί ο οικισμός κι είχε σωθεί το περιβάλλον, σε ένα τρίμηνο, άντε εξάμηνο, άντε χρόνο ξαναχτιζόντουσαν τα σπίτια, με αρωγή, θαλασσοδάνεια, προσφορές, 7.000.000 ευρώ κάνει για να ξαναχτιστεί η Αρτέμιδα. Θα 'χαν οι κάτοικοι τη γη, τα ζώα, τα δάση να ξαναχτίσουνε το βιός και νέα σπίτια.Κοίτα τώρα τα σπίτια έρημα, ανέγγιχτα απ' τη φωτιά στη μέση των καμένων. Κοίτα τι αξία έχουν. Κοίτα ανθρωπάκο.Κοίτα τα απ' την πόλη, χαλλλαρά. Και ρώτα, ποιος την έκαψε τη χώρα;Η πόλη σου την έκαψε τη χώρα. Η πόλη, που ερήμωσε την ύπαιθρο απ' όλα όσα την έσωζαν χιλιάδες χρόνια. Οαστικός πολιτισμός πνίγει τα γύρω. Είναι το τίμημα.Μια φωτίτσα άναβε κι όλο και θα 'τανε κοντά ένας βοσκός, ένας από το καρβουνιάρικο, ένας συλλέκτης ρετσινιού, μια συντροφιά γυναίκες που θα πλέναν, ένας από τους αγροφύλακες, κανένας υλοτόμος, καθαρισμένοι οι λόφοι, τα χωράφια απ' τα ξερά, όλα καλλιεργημένα και φροντισμένα, ήταν το βιος. Και πλήθος οι άνθρωποι παντού, πλήθος και τα νερά.Τώρα, τρώμε απ' τα συσκευασμένα και τα χωριά φροντίζουν οι γέροι κι οι Αλβανοί, σκληρή η δουλειά για τις λεπτές επιδερμίδες των νεοσσών, που κατεβαίνουν εκδρομή στο χαλλλαρά για βόλτα φυσιολατρική στην πιο καλή περίπτωση, για ανέμελη φραπεδιά προ της καταστροφής στην πιο κακή. Τα δάση έρημα.Κανείς δεν έκαψε τη χώρα, οι πόλεις θα την καίνε διαρκώς. Τα σπίτια κάψανε τα δέντρα και τις περιουσίες. Τα σπίτια μας. Η ευκολία έκαψε τη χώρα, το χαλλλαρά την έκαψε. Το χαλλλαρά της εξουσίας, που δεν ιδρώνει να σκιστεί για να δουλέψει, το χαλλλαρά του δημοσίου, που δεν ιδρώνει να σκιστεί για να προσφέρει, το χαλλλαρά της τοπικής αυτοδιοίκησης, που είναι πρώτη και καλή στα πανηγύρια, θέλει να είναι ανεξάρτητη με κρατική ελεημοσύνη και 9 στις 10 περιπτώσεις, όπως η τωρινή, δεν έχει ούτε σχέδιο, ούτε μέσα να σώσει την ίδια την περιουσία της από μια συμφορά αναμενόμενη. Αναμενόμενη στο 100%. Ενας λαός την έκαψε.Με πευκοδάση σε όρια ηλικιακά των 150 και 200 χρόνων, που τρίζανε έτοιμα να σκάσουν από την ξηρασία και τους καύσωνες, τ' άκουγαν σ' όλα τα χωριά. Λες και δεν τους αφορούσε.Κι όσοι χτυπήσαν πόρτες και προειδοποιούσαν σπάσαν τα μούτρα τους σε κεντρική εξουσία παιχνιδούπολη, του χαλλλαρά βιλαέτι. Χεστήκαμε αν εμπρηστές καίνε φιλέτα. Εσύ τι κάνεις, εξουσία, για να τα σώσεις.Μια εξουσία που επιζεί ανώδυνα και κερδοφόρα, αφού μπορεί κι αναπαράγεται, μόνο και μόνο βάζοντας σφραγίδες και χαρτόσημα σ' ένα κωλόχαρτο. Αυτό είν' ικανή να κάνει. Δεν έχει πληρώσει ποτέ κανένα τίμημα, ούτε για τους σεισμούς, που πιάνεται ξεβράκωτη, ούτε για τις φωτιές, που καίνε ασταμάτητα 30 χρόνια, ούτε για τα ναυάγια σε ήρεμα νερά, ούτε για τα λουκέτα σε κραταιές περιουσίες του δημόσιου συμφέροντος, ούτε για τις διεθνείς ξεφτίλες όταν πετάει κάνας γείτονας μια πέτρα, ούτε για τις βαθιές βουτιές στην τσέπη των χαχόλων υπηκόων. Ολοι περνάνε χαλλλαρά.Στην πλάτη και στην καρδιά όλων αυτών, που τρέξαν να προσφέρουν απ' το υστέρημά τους, που τρέχουν πάντα. Χωρίς ποτέ να γίνονται εξουσία. Η εξουσία είναι για άγρια θηρία και για χοντρόπετσους. Δεν θα την πάρουνε ποτέ όσοι προσφέρουν στέγη και τροφή, όσοι χαρίζουνε το εμπόρευμά τους, όσοι δίνουνε τα γελάδια τους, όσοι κατάθεσαν ένα ευρώ, αυτό που είχαν, όσοι πηδάνε στις φωτιές, καμένοι αυτοί, για να σωθεί ο γείτονας.Αυτοί, που δεν θα γίνουν εξουσία, είναι η ψυχή αυτού του τόπου. Ητανε πάντα η ψυχή. Ψυχή κι αυτοί που μένουν στη φωτιά για να υπερασπιστούν το βιός τους. Τι όμορφος τόπος θα 'τανε, αν από χρόνια ήξεραν ότι το δάσος στην κορφή βιός τους είναι. Περιουσίας τους. Και με την ίδια λύσσα να το συντηρούν. Οπως το σπίτι τους. Οι λίγοι νέοι, οι γέροι κι οιΑλβανοί, που αφήσαμε έρμαιους στο πιο ωραίο κομμάτι της ψυχής μας. ΥΓ Ξεπερνάει το νου μου πόσο απολίτιστος μπορεί να είναι ο άνθρωπος, που θριαμβολογεί ότι το τοπίο της αρχαίας Ολυμπίας κάηκε, αλλά τα αρχαία σώθηκαν. Δεν έχει σκεφτεί ποτέ ότι τα αρχαία ΕΙΝΑΙ το τοπίο τους. Για το τοπίο ήρθαν και χτίσαν οι αρχαίοι. Το τοπίο θαυμάζουν οι επισκέπτες της Ολυμπίας. Τα νερά και τα δάση της δίνουν αξία στα χτίσματα. Αλλά όχι στα ντουβάρια.
Γ. Παπαδόπουλος Τετράδης tetradis@enet.gr.

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 02/09/2007

Το Τέλος Των Δελφινιών του ποταμού Γιανγκ Τσε

Δεν υπάρχει στ' αλήθεια πιο όμορφο υδρόβιο πλάσμα από το δελφίνι. Τυχεροί όσοι το έχουμε δεί από τη βάρκα μας ή, όταν ταξιδεύουμε, από το πλοίο της γραμμής. Αυτό όμως που λίγοι ξέρουμε είναι πως υπάρχουν και δελφίνια του γλυκού νερού, τα οποία ζουν στους μεγάλους ποταμούς του πλανήτη και είναι ελαφρώς διαφορετικά από τα αδέλφια τους της ανοιχτής θάλασσας με πιο μακρυές μύτες και μεγαλύτερη "καμπούρα" στο κεφάλι.

Υπάρχουν;

Αυτό δεν ισχύει πλέον για τα ποταμίσια δελφίνια του ποταμού Γιανγκ Τσε της Κίνας. Μετά από 20 εκατ. χρόνια παρουσίας μόλις πολύ πρόσφατα το είδος αυτό αφανίστηκε ολοκληρωτικά από το πρόσωπο της Γης.


Ως αιτία οι περιβαλλοντικές οργανώσεις δίνουν την αλόγιστη ανθρώπινη δραστηριότητα, την υπερβολική και παράνομη αλιεία, αλλά και τη γιγάντωση της ναυσιπλοΐας, στην περιοχή. Θα κάνω μια απόπειρα να βρώ το συνεκτικό κρίκο αυτών των αιτιών. Πιστεύω ότι δε μπορεί να είναι άλλος από τη αυξανόμενη δυσαρμονία της ανθρωπότητας με τη φύση, είτε αυτή εμφανίζεται στον καπιταλισμό είτε στον εξουσιαστικό και ανύπαρκτο σοσιαλισμό της Κίνας.

Πρέπει σιγά σιγά να αποφασίζουμε. Θέλουμε να φοράμε ο καθένας από 50 μπλουζάκια, να έχουμε από 2 αυτοκίνητα και 3 σπίτια ή θέλουμε να ζούμε παρέα με τα ποταμίσια δελφίνια ; Ας χωνέψουμε πρώτα το πως θα μοιάζουν οι μελλοντικές αρμονικές με τη φύση κοινωνίες μας και μετά ας κινηθούμε, για να τις κάνουμε πραγματικότητα. Τα δελφίνια πάντως δεν έχουν την πολυτέλεια να μας περιμένουν.

FREEDOM OF CHOICE BABΥ

Τιμά η Ελλάδα τις Διεθνείς Συμβάσεις που υπογράφει; (π.χ. τη Σύμβαση του Ρίο)

ΑΝΑΔΑΣΩΣΗ
MIXER

παγίδες θανάτου

Παγίδες θανάτου εξολοθρεύουν τους καρχαρίες του Ατλαντικού. Οι πλυθυσμοί έχουν πέσει αισθητά στα βρετανικά και διεθνή ύδατα λόγω ενός στόλου αλιευτικών που τοποθετεί χιλιάδες μίλια ημιμόνιμων διχτυών στον πυθμένα της θάλασσας και μένουν για μήνες. Επιστήμονες υπολογίζουν πως συλαμβάνονται περίπου 50.000 τόνοι καρχαριών τον χρόνο σ' αυτά τα δίχτυα. Συλαμβάνονται κυρίως για τα πτερύγια, το λάδι τους που πωλείται σε βιομηχανίες καλλυντικών και υγιεινής διατροφής. Το κρέας τους έχει αρχίζει πλέον και κοσμεί τα ράφια των σουπερμάρκετ.
Ετσι μειώθηκαν αρκετά είδη καρχαρία, όπως και τα ψάρια μοναχοί. Τα τελευταία μόνο δέκα χρόνια τα αποθέματα του καρχαρία των βαθιών νερών του Βόρειου Ατλαντικού έχουν πέσει 20% και τα δίχτυα αποτελούν μιά σοβαρή απειλή για το μέλλον.
Ο καρχαρίας Leafscale gulper και τα Πορτογαλικά σκυλόψαρα έχουν μειωθεί 80%.
Τα αλιευτικά που συνήθως ανήκουν σε Ισπανικές εταιρίες ψαρεύουν κυρίως στην Βρετανία, την Ιρλανδία, τα Διεθνή χωρικά ύδωτα κοντά στα νησιά St Kilda, Rockall και δυτικά των Εβρίδων.
"Είναι τρομερό αυτό που κάνουν. Υπολογίζεται πως κάθε ταξίδι αλιευτικού μεταφέρει 100 τόνους καρχαρία." είπε ο Dominic Rihan, υπεύθυνος για την Ιρλανδική Αλιεία. "Κάτι πρέπει να γίνει επειγόντως."
Τα σκάφη ρίχνουν τα δίχτυα τους για 3 ως 10 ημέρες κάθε φορά και τα μαζεύουν εβδομάδες ή μήνες αργότερα. Παγίδες θανάτου στον βυθό που εξαφανίζουν τα ψάρια, κάποιες φορές παραμένουν για χρόνια.
Ενας άγραφος νόμος σιωπής μοιάζει να έχει επιβληθεί για το θέμα και η Ευρωπαική Ενωση μοιάζει να ασχολείται μόνο με τις ποσοστώσεις και το μέγεθος των διχτυών.
Εν τω μεταξύ οι καρχαρίες μειώνονται και ίσως εξαφανιστούν μέχρι να παρθούν μέτρα.

Σούπα από πτερύγιο καρχαρία

Την επόμενη φορά που θα πάτε σε κινέζικο εστιατόριο ελπίζω να θυμηθείτε πως η υπερβολική αλιεία του καρχαρία θα τους εξαφανίσει. Πως είναι μιά αιματηρή βιομηχανία. Πόσο μάλλον αν σκεφτεί κανείς τα δολώματα που χρησιμοποιούν. Φάλαινες, δελφίνια, θαλάσσιες χελώνες και άλμπατρος είναι συνήθως τα δολώματα.
Το εμπόριο πτερύγιων καρχαρία ανθεί στην Ανατολική Ασία. Θεωρείται τόσο εκλεκτό πιάτο όσο το χαβιάρι για τους Ευρωπαίους και είναι σημάδι ευμάρειας. Και η ζήτηση αυξάνεται 5% ετησίως.
Και θα μπορούσαμε να κατηγορήσουμε τους Ασιάτες, αλλά ο μεγαλύτερος εισαγωγέας και εξαγωγέας πτερύγιων καρχαρία βρίσκεται στην Ισπανία! Η παραγωγή τους αυξάνεται με γοργούς ρυθμούς και έχει καταφέρει μέχρι στιγμής να εμποδίσει κάθε προσπάθεια που θα συνέβαλε στην προστασία του καρχαρία με τρομερή επιτυχία.
Οι Ισπανοί υπερασπίζονται το δικαίωμα τους να σκοτώνουν καρχαρίες όπως οι Ιάπωνες τις φάλαινες.

Η φωτογραφία είναι από το devian art.

o παρεξηγημένος

Οι καρχαρίες απειλούνται με εξαφάνιση από τους ωκεανούς. Σύμφωνα με την τελευταία έκδοση του Science οι πληθυσμοί έχουν μειωθεί σε επικίνδυνο βαθμό.
Ο μεγάλος λευκός απειλείται με εξαφάνιση.
Από το 1972 ο αριθμός των μαυροπτέρυγων έχει μειωθεί 93%, ενώ ο Τίγρης 97%, ο ταύρος και ο σφυροκέφαλος 99%.
Ενώ σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Nature πριν από 4 χρόνια τα θαλάσσια κήτη γενικότερα (ξιφίες, τόνοι κλπ) έχουν μειωθεί κατά 90%.
Ισως το ψάρεμα του καρχαρία είναι η πιό αιματηρή μαζική δολοφονία αφού 70.000.000 σφαγιάζονται κάθε χρόνο για να γίνουν σούπες και λοιπά εδέσματα της Ασιατικής κουζίνας.
Ναι, καλά διαβάσατε. 70 και 6 μηδενικά!
Οι καρχαρίες συλλαμβάνονται, τους κόβουν το πτερύγιο και τους πετάνε ζωντανούς πίσω στην θάλασσα. Αν δεν έχουν την τύχη να τους κατασπαράξουν διερχόμενοι καρχαρίες, ίσως περάσουν εβδομάδες πριν πεθάνουν από την πείνα.
Αν ο καρχαρίας θεωρείται ένα επικίνδυνο πλάσμα του βυθού, ο άνθρωπος τι είναι;


Η φωτογραφία είναι από το devian art.