Επιχείρηση "Απόλλων"

Στον Απόλλωνα ξανά



ΕΥΓΕΝΙΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ


Η Αίγινα είναι το αγαπημένο μου νησί. Η κοντινή απόσταση από την Αθήνα και η προσβασιμότητα με τα πλοία της γραμμής ή με τα flying dolphins την κάνουν προσιτή στους ντόπιους και ξένους επισκέπτες. Από το 1985 έχω ΄΄ κολλήσει ΄΄ σε αυτό το νησί και δεν μου πέρασε η ασθένεια. Ναι ! είμαι πάλι εδώ. Ξανά στο αγαπημένο μου ξενοδοχείο .Η θάλασσα με χαιρετάει και ο παφλασμός των κυμάτων με νανουρίζει. Τα πουλιά, στο διπλανό δάσος, μου υπενθυμίζουν ότι το μόνο που έμεινε όμορφο στην λεηλατημένη μας Ελλάδα είναι η φύση..Ούτε που κατάλαβα το πότε πέρασαν τα δύο χρόνια. Μία χρονιά έφυγε άδοξα με την ιστορία με το στήθος. Ένας εφιάλτης που ευτυχώς τελείωσε .Άλλη χρονιά με το ατύχημα και το κάταγμα στο πόδι. Θέλω να ξεχάσω την ταλαιπωρία με τις πατερίτσες και την καθήλωση μου στην θέση του ανάπηρου. Σκέφτηκα ότι η καλύτερη λύση είναι να έρθω και να χαλαρώσω. Μάζεψα πολύ κούραση ,τις τελευταίες ημέρες αλλά η επαφή με το ακρογιάλι με αναζωογονεί. Νιώθω ανανεωμένη και τα κομπλιμάν που μου λένε οι άνθρωποι του ξενοδοχείου ,ότι δεν άλλαξα καθόλου, μου δίνουν αέρα στα πανιά.

Το ξενοδοχείο χτίσθηκε το 1970 από τον αρχιτέκτονα Βαλσαμάκη που επιμελήθηκε όχι μόνο το χτίσιμο αλλά και την εσωτερική διακόσμηση του. 107 δίκλινα καθαρά και ηλιόλουστα δωμάτια περιμένουν κάθε χρόνο τους επισκέπτες τους .Από τον Απρίλιο μέχρι τον Οκτώβριο ανοίγουν οι πόρτες του και έρχονται δεκάδες χιλιάδες. Το 1970 η σειρά των ξενοδοχείων Ξενία αποτελούσανε έμπρακτη προσπάθεια του κράτους να προελκύσει το ξένο και ντόπιο τουρισμό. Το ξενοδοχείο αυτό δεν ανήκε σε αυτή την κατηγορία .Στυλώθηκε και αναπτύχτηκε σταθερά με πολύ πετυχημένη λειτουργία. Από το 1970 πολλές βελτιώσεις έχουνε γίνει .Η σταθερή πελατεία του ξενοδοχείου οφείλεται κυρίως και στο ότι οι ιδιοκτήτες δεν έχουνε αλλάξει από τότε. Η ανθρωπιά και η ευγένεια του προσωπικού που επίσης έχει ανανεωθεί μόνο στην βάση των συνταξιοδοτήσεων και όχι των απολύσεων. Η επαφή κάθε χρόνο με τις ίδιες ευγενικές φυσιογνωμίες και η οικειότητα που αναπτύχτηκε ,αποτελούν τα μεγάλα ατού της επιχείρησης. Συζήτησα όλα αυτά με μία κυρία 90 ετών που έρχεται ανελλιπώς από το 1971 σε αυτό το ξενοδοχείο. Λυπηθήκαμε και οι δύο όταν μάθαμε ότι πέρσι έπαθε μεγάλη ζημιά .Της αρχές του Σεπτέμβρη με την πλημύρα ,που ήταν συνέχεια μιας νεροποντής ,πλημμύρησε το ισόγειο και όλα τα δωμάτια γέμισαν λάσπη και βρωμιές. Την ίδια ημέρα υπήρχε προγραμματισμένη δεξίωση και όμως δεν αναβλήθηκε. Όλα έγιναν στην εντέλεια. Απτόητοι οι άνθρωποι του ξενοδοχείου αλλάξανε τα πάντα, ξήλωσαν τις μοκέτες που είχανε μουχλιάσει και τα έπιπλα που είχανε σαπίσει. Το θαύμα έγινε και το ξενοδοχείο άνοιξε μετά 12 ώρες ξανά περιμένοντας τους γνωστούς πελάτες τους. Μπράβο τους που το καταφέρανε!.

Πράσινη ανάπτυξη και κρίση.

Πράσινη ανάπτυξη, κλιματικές αλλαγές και διέξοδος από την κρίση
Του Γιάννη Τόλιου*
διδάκτορα οικονομικών επιστημών
Η νέα οικονομική κρίση, με το μεγάλο βάθος, διάρκεια και διεθνείς διαστάσεις, έχει φέρει στο επίκεντρο το θέμα της πολιτικής εξόδου σε εθνικό και υπερεθνικό επίπεδο. Ταυτόχρονα η περιβαλλοντική κρίση και οι συντελούμενες κλιματικές αλλαγές περιπλέκουν τις διαδικασίες εξόδου, θέτοντας γενικότερα ζητήματα αναδιάρθωσης του μοντέλου παραγωγής και κατανάλωσης και διασφάλισης φερέγγυων όρων επιβίωσης του πλανήτη. Ιδιαίτερα απαγοητευτικά είναι τα αποτελέσματα των μέτρων της ΕΕ που εξάγγειλε πριν ένα χρόνο για την αντιμετώπιση της κρίσης. Οι απολύσεις, η άνοδος της ανεργίας, η συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους και η πτώση του βιοτικού επιπέδου της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών, συμπυκνώνουν τα αδιέξοδα των ευρωπαϊκών κοινωνιών μαζί και της ελληνικής. Ταυτόχρονα παραμένουν σε ισχύ τα βασικά δόγματα της νεοφιλελεύθερης ορθοδοξίας που αποτέλεσαν την κύρια αιτία της κρίσης. Υπό αυτές τις συνθήκες δεν είναι παράδοξο που οι απόψεις περί «πράσινης οικονομίας» αποκτούν μια ιδιαίτερη αίγλη και αντιμετωπίζονται από ορισμένους ως «σανίδα σωτηρίας» για την διέξοδο από την οικονομική και την περιβαλλοντική κρίση.
Στην έννοια της «πράσινης οικονομίας» περιλαμβάνονται όλες εκείνες οι οικονομικές δραστηριότητες που υποκαθιστούν ορυκτά καύσιμα και κυρίως πετρέλαιο με «ανανεώσιμες πηγές ενέργειας» (αιολικά πάρκα, φωτοβολταϊκά, γεωθερμία, υδροηλεκτρικά, βιοαέριο, κά), καθώς και μέτρα «εξοικονόμησης ενέργειας» (βιοκλιματική δόμηση, υβριδικά αυτοκίνητα, καθαρά μέσα μαζικής μεταφοράς, νέες συσκευές, κά), παραγωγικές διαδικασίες που μειώνουν την αποβολή αερίων ρύπων (βιοκαλλιέργειες, καθαρές τεχνολογίες, ανακύκλωση απορριμμάτων, εναλλακτικός τουρισμός κά), η προστασία πολύτιμων φυσικών πόρων (δασών, νερού, πρώτων υλών), εξωραϊσμός δημόσιων αστικών χώρων (ενίσχυση πράσινου, αναπλάσεις), κά. Όλες οι παραπάνω δραστηριότητες προϋποθέτουν μέτρα και πολιτικές προώθησης «πράσινων επενδύσεων» (για παραγωγή «πράσινων προϊόντων», «πράσινων κτηρίων», «πράσινων έργων υποδομής», «πράσινων μεταφορών», «πράσινων υπηρεσιών» και κατ’ επέκταση «πράσινων θέσεων εργασίας»), που σηματοδοτούν τη λεγόμενη «πράσινη ανάπτυξη» και συμβάλλουν στην ανάσχεση των κλιματικών αλλαγών.
Ωστόσο η «πράσινη οικονομία» ως ανερχόμενος οικονομικός τομέας, δεν μπορεί από μόνη της να λειτουργήσει ως ατμομηχανή εξόδου από την κρίση, δεδομένου ότι από το σύνολο της ανάπτυξης ένα μικρό ποσοστό, περίπου 3% αντιστοιχεί σ’ αυτήν. Επίσης τα κεφάλαια που ξόδεψαν οι κυβερνήσεις μεγάλων οικονομιών για την έξοδο από την κρίση, μικρό ποσοστό κατευθύνθηκε σε πράσινες επενδύσεις (μόλις 12% στις ΗΠΑ, 15% στη Γερμανία, 7% στη Βρετανία).
Από την άλλη δεν δικαιώνονται οι προσδοκίες για επίλυση του προβλήματος της ανεργίας. Κατά τον Επίτροπο Περιβάλλοντος ΕΕ κ.Στ. Δήμα, οι «πράσινες επενδύσεις» για ΑΠΕ και εξοικονόμηση ενέργειας στην ΕΕ, θα δημιουργήσουν ως το 2020 περίπου 2 εκατ. νέες θέσεις εργασίας. Παρ’ ότι ο αριθμός τους είναι σημαντικός, σε σχέση με τα 20 εκατομμύρια των ευρωπαίων ανέργων, αποτελούν σταγόνα στον ωκεανό. Κάτι αντίστοιχο ισχύει και στην άλλη όχθη του ατλαντικού, όπου ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ Μπάρακ Ομπάμπα μίλησε για 4 εκατ. νέες θέσεις εργασίας στην «πράσινη οικονομία» ως το 2020, τη στιγμή που ο σημερινός αριθμός ανέργων ξεπερνά τα 9 εκατ. Κατά συνέπεια το θέμα της ανεργίας και πλήρους απασχόλησης παραμένει άλυτο με τις καλύτερες προοπτικές ανάπτυξης της «πράσινης οικονομίας».
Η αναζήτηση πόρων για «πράσινες επενδύσεις», γίνεται κυρίως με την επιβολή «πράσινων φόρων», είτε στη λογική ο «ρυπαίνων πληρώνει», είτε στο όνομα κάλυψης του κόστους των κινήτρων «εξοικονόμησης ενέργειας», παραγωγής «καθαρών προϊόντων», κλπ. Ωστόσο η επιβολή προστίμων ή φόρων με βάση την αρχή ο «ρυπαίνων πληρώνει», δεν αποτελεί αποτελεσματικό μηχανισμό μείωσης των ρύπων, όταν τα πρόστιμα και οι φόροι προς επιχειρήσεις είναι κατά κανόνα μικρού ύψους σε σχέση με τα οφέλη από τη συνέχιση της ρύπανσης. Από την άλλη η χρησιμοποίηση «πράσινων φόρων» ως πρόσθετου μηχανισμού φορολογικής αφαίμαξης λαϊκών εισοδημάτων, χωρίς την αλλαγή του χαρακτήρα του φορολογικού συστήματος, διαιωνίζει την άδικη φορολογική μεταχείριση υπέρ των μεγάλων εισοδημάτων και των κερδών.Aρα τα όποια δημοσιονομικά μέτρα στήριξης της «πράσινης οικονομίας» δεν αποτελούν πάντα από περιβαλλοντική και κοινωνική άποψη ορθή επιλογή. Η φιλολογία εκπροσώπων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ «περί πράσινης ανάπτυξης» αξιοποιείται κυρίως για επικοινωνιακούς λόγους. Η δημοσιονομική πολιτική μπορεί να συμβάλλει θετικά όταν εξασφαλίζει πράγματι μείωση ρύπων, δικαιότερη κατανομή φορολογικών βαρών, αύξηση θέσεων εργασίας, κά.
Κατά συνέπεια η έξοδος από την κρίση, σε όφελος της κοινωνίας και του περιβάλλοντος, χρειάζεται μια άλλη πολιτική στον αντίποδα των σημερινών κυρίαρχων πολιτικών. Μια πολιτική που θα έχει επίκεντρο τις κοινωνικές ανάγκες, την αλλαγή του παραγωγικού προτύπου, την ανάσχεση των κλιματικών αλλαγών και τη βιώσιμη ανάπτυξη. Μιας πολιτικής που τα δημόσια αγαθά δεν θα αποτελούν εμπόρευμα και αντικείμενο κερδοσκοπίας, αλλά θα διασφαλίζεται η προσφορά τους σε όλους του πολίτες. Όπου οι αγορές δεν θα κυριαρχούν στην κοινωνία αλλά η κοινωνία πάνω στις αγορές. Όπου η αύξηση της παραγωγικότητας θα συνδυάζεται με πλήρη απασχόληση και μείωση του χρόνου εργασίας, με δικαιότερη κατανομή εισοδήματος και πλούτου, με δραστική μείωση των ανισοτήτων, εξάλειψη της εκμετάλλευσης, της καταπίεσης και ποικίλων κοινωνικών διακρίσεων, με δημοκρατική αποκέντρωση, ουσιαστική συμμετοχή εργαζόμενων στη λήψη αποφάσεων, με αναβάθμιση αντιπροσωπευτικών θεσμών κά. Μια πολιτική ισότιμης συνεργασία των λαών, ειρηνικής επίλυσης των διαφορών, μείωσης των στρατιωτικών δαπανών και ενεργή στήριξη των λιγότερο αναπτυγμένων χωρών για αντιμετώπιση κρίσιμων κοινωνικών και περιβαλλοντικών προβλημάτων. Δηλαδή μιλάμε για μια πολιτική υπέρβασης της κρίσης εμπνεόμενη από τις αξίες και τα οράματα του οικοσοσιαλισμού. Σε αυτό ακριβώς έγκειται η τεράστια προγραμματική διαφορά μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και των δύο μεγάλων κομμάτων εξουσίας, ενώ η αγωνιστική του παρέμβαση για την υπεράσπιση εργασιακών δικαιωμάτων και προώθησης των παραπάνω στόχων, τον κάνει αναντικατάστατη δύναμη για μια ελπιδοφόρα πορεία της ελληνικής κοινωνίας.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΟΛΙΟΣ

Κυκλώπειες οπές

Η Κεφαλονιά απέκτησε ιδιαίτερη σημασία προς το τέλος της Μυκηναϊκής περιόδου, μετά την παρακμή των μεγάλων κέντρων της ηπειρωτικής Ελλάδας.

Το Πάσχα του 2005 επισκέφτηκα την προϊστορική ακρόπολη της Κράνης, κοντά στο Αργοστόλι.

Δεν υπήρχε κανένα έργο ανάδειξης. Αντίθετα, ο χώρος ήταν μέσα στα σκουπίδια και στα μπάζα.

Μια τεράστια ταμπέλα ανέφερε ότι στη συγκεκριμένη θέση, μαζί με δύο άλλες, υλοποιούταν έργο το οποίο είχε ενταχθεί στο Περιφερειακό Επιχειρησιακό Πρόγραμμα των Ιονίων Νήσων για την προγραμματική περίοδο 2000 – 2006. Ο προϋπολογισμός του έργου 1.467.350 €.

Μια άλλη ταμπέλα, από εκείνες τις καφετιές που δείχνουν το δρόμο για, ή τοποθετούνται σε αρχαιολογικούς χώρους, είχε γίνει σουρωτήρι από τα σκάγια κυνηγών. Μόλις μπορούσες να διακρίνεις γραμμένο “Κυκλώπεια τείχη”.

Το δυσάρεστο με τέτοιες περιπτώσεις είναι ότι θέσεις όπως αυτή της Αρχαίας Κράνης, όχι και τόσο γνωστές παρά μόνο σε όσους έχουν κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον, επισκέπτονται ξένοι τουρίστες με συχνότητα μεγαλύτερη από ότι οι Έλληνες.

Άντε μετά να τους πείσεις για το δίκιο σου στο ζήτημα των Σκοπίων.

Βοτανικός κήπος Αθηνών,Ιερά Οδός 401.

Bοτανικός Kήπος, Iουλίας & Aλεξάνδρου N. Διομήδους, Iερά οδός 401, Xαϊδάρι

Το 1961 και μετά την παραχώρηση έκτασης, από το Υπουργείο Γεωργίας, στο Ίδρυμα άρχισαν οι εργασίες διαμόρφωσης του Βοτανικού Κήπου με βάση τα σχέδια της καθηγήτριας του Πανεπιστημίου του Βερολίνου Η. Hammerbacher.

O Κήπος βρίσκεται Βόρεια του Αιγάλεω και σε απόσταση 8 χλμ. από το κέντρο της Αθήνας. Τα όρια του κήπου αρχίζουν μετά το Δρομοκαϊτειο Νοσοκομείο και συνεχίζει κατά μήκος της Ιεράς Οδού μέχρι το Τουριστικό περίπτερο του ΕΟΤ (και σήμερα του Δήμου Χαϊδαρίου).
Άνοιξε τις πύλες του στο κοινό το 1975 Στους σκοπούς της λειτουργίας του κήπου περιλαμβάνεται η προώθηση της επιστημονικής έρευνας με τη μελέτη ,την ανάπτυξη και την διαφύλαξη του πλούτου της ελληνικής χλωρίδα.

Γράφει η Λιλιάνα Αβρούσιν «Eίναι ο μεγαλύτερος βοτανικός κήπος της Eλλάδας και της ανατολικής Mεσογείου και παρόλο που άνοιξε πριν από 31 χρόνια (!), παραμένει άγνωστος στους περισσότερους κατοίκους τής «πρωτεύουσας με το λιγότερο πράσινο». Kαλύπτει συνολικά μια έκταση 1.860 στρεμμάτων με φυσική κυρίως βλάστηση, διακόσια από τα οποία είναι καλλιεργημένα και φιλοξενούν 2.500 είδη φυτών, κατανεμημένα σε διαφορετικά θεματικά τμήματα.

Kάποια από αυτά είναι ο Δενδρώνας, ο Aνθώνας, ο Pοδώνας και τα τμήματα ιστορικών, φαρμακευτικών, καλλωπιστικών και οικονομικών φυτών. Στον Δενδρώνα, που φιλοξενεί δέντρα από όλες τις ηπείρους, μην παραλείψετε να δείτε το γκίνγκο, ένα ζωντανό απολίθωμα, το οποίο υπήρξε τροφή των φυτοφάγων δεινοσαύρων τριακόσια εκατομμύρια χρόνια πριν και την κινεζική μηλιά με τα λιλιπούτεια μηλαράκια. Στο τμήμα ιστορικών φυτών -το μοναδικό που υπάρχει σε βοτανικό κήπο- θα θυμηθείτε μύθους, θεούς και αρχαίους συγγραφείς.

Eδώ το ενδιαφέρον σας θα τραβήξει το κώνειο, ο νάρθηκας -μέσα στα κούφια κλαδιά του οποίου ο Προμηθέας μετέφερε τη φωτιά στους ανθρώπους (ανθίζει το χειμώνα), η άκανθος, που τα φύλλα της διακοσμούν τα αρχαία κορινθιακά κιονόκρανα και το παλιούρι από το οποίο φτιάχτηκε το ακάνθινο στεφάνι του Xριστού. Tο τμήμα των καλλωπιστικών φυτών περιλαμβάνει 15 μεγάλα πολύχρωμα παρτέρια, ενώ στο τμήμα των οικονομικών φυτών το βαμβάκι, ο καπνός, τα εποχιακά φυτά του λαχανόκηπου και η διακοσμητική λίμνη με τα γιγάντια νούφαρα θα σας εντυπωσιάσουν. Δίπλα τους, θα δείτε ακόμα το χρυσόξυλο (η κίτρινη χρωστική ουσία του έβαφε ρούχα), τη φυτόλακκα (παράγει κόκκινη χρωστική ύλη), το βερνικόδεντρο και το λινάρι. Στα φαρμακευτικά φυτά θα δείτε, μεταξύ άλλων, μπελαντόνα, εφέδρα ή βαλεριάνα και μανδραγόρα. O Βοτανικός Κήπος, που είναι δημιούργημα του «Kοινωφελούς Iδρύματος Iουλίας και Aλεξάνδρου N. Διομήδους», συντηρείται από τα έσοδα των κληροδοτημάτων του.»

Ο Αλέξανδρος Ν. Διομήδης (1875-1950) γράφει η Σοφία Ριζοπούλου δεν είναι από τις μορφές που τοποθετούνται στην ιστορία για να ξεχαστούν. Η σταδιοδρομία του συνδέθηκε με θέσεις όπως νομάρχης Αττικοβοιωτίας 1909, βουλευτής Σπετσών 1910,1912-15, υπουργός Δικαιοσύνης και Οικονομικών κυβερνήσεων του Ελ Βενιζέλου, απεσταλμένος της κυβέρνησης Βενιζέλου σε Λονδίνο και Παρίσι 1916-17, συνδιοικητής στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος 1918-20, διοικητής 1923-28, Υπουργός εξωτερικών στη κυβέρνηση Σ. Κροκιδά 1919, ιδρυτής και πρώτος διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος 1928-31. Έγινε ακαδημαϊκός στις 15-3-1947 και το 1949 στην οικουμενική κυβέρνηση του Σοφούλη αντιπρόεδρος και πρωθυπουργός. Στην ομιλία του κατά την υποδοχή του σε εκείνη τη συνεδρίαση είπε:
« Οταν περί τα 387 π.Χ. ο Πλάτων ίδρυεν εις τους Κήπους του Ακάδημου την Πρώτην Ακαδημίαν εκόχλαζεν πέριξ τα πολιτικά και κοινωνικά πάθη»

Οι «Βυζαντιναί μελέται» του, Α’ και Β’ τόμος (1942, 1946) άφησαν εποχή για τις αναφορές κατά της μεγάλης ιδιοκτησίας και της επίδρασης της εκκλησίας και ειδικά του ασκητισμού πάνω στα παιγνίδια εξουσίας. Επίκαιρος έ! « Η οκνηρία, η απληστία, η φιλοχρηματία, η αχρειότης, ο παρασιτισμός η εκμετάλλευσις ψευδούς αγιωσύνης, η υποκρισία, έχουν αποβή κοινά χαρακτηριστικά της τάξεως αυτής.»
Αποβίωσε 11-11-1950. Άφησε το σπίτι του Ρηγίλλης 18 στο Πανεπιστήμιο Αθηνών ,μεγάλη βιβλιοθήκη και χρεόγραφα και αξίες 2.000.000 δραχμών. (Πρακτικά 12-12-1950 Συνεδρίαση συγκλήτου τόμος 62) Ναι καλά το καταλάβατε η Νέα Δημοκρατία νοικιάζει σήμερα αυτό το σπίτι από το Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Η Πενταμελής επιτροπή που διοικεί ως νομικό πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου το Βοτανικό κήπο ειναι ο εκάστοτε πρύτανης του Καποδιστριακού, ο καθηγητής Βοτανικής ως γραμματέας, ο διοικητής της Εθνικής, ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου και ο Διευθυντής Εθνικών Κληροδοτημάτων του Υπουργείου Οικονομικών.
Από της γιαγιάς του το σόι ήταν ο Σωτήρης Ανάργυρος που έχτισε την Αναργύριο-Κοργιαλένιο Σχολή Σπετσών. Ο θείος του Παύλος Διομήδης-Κυριακού ο ιδρυτής της Εστίας 1894. Η θεία του Ελένη παντρεύτηκε τον Διονύση Αρεταίος (χειρουργό) και άφησαν την περιουσία τους για να χτιστεί το Αρεταίειο Νοσοκομείο. Στον παππού του Βασίλη Οικονομίδη αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου έλεγε ο Αλέξανδρος Διομήδης όφειλε την αγάπη του προς τα γράμματα και τον σεβασμό στην επιστήμη.

Οπως καταλαβαίνετε σας μιλάω σήμερα για ανθρώπους πολιτικούς που ήξεραν όταν έστω δεν είχαν κληρονόμους να προσφέρουν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΕΡΓΟ στο κοινό συμφέρον. Ο χώρος δεν έχει καλό πάρκιγκ, είναι στο δρόμο της Ιεράς οδού απέναντι από το Δαφνί και συνδυάζεται και με βόλτα στην παρακείμενη μονή Δαφνιού που άνοιξε πάλι εδώ και δύο βδομάδες μετά το σεισμό της Πάρνηθας. Έχει οργανωμένο δίκτυο πυρασφάλειας και νοικοκυριό και οικονομία στους χώρους της. 25 λιμνούλες με νούφαρα και βατράχια που επικοινωνούν μεταξύ τους. Πέργκολές πεζούλες κιόσκια και κληματαριές προσφέρονται για περίπατο και τρέξιμο. Ενα μικρό κυλικείο και παιδότοπους. Έχουμε καταντήσει μια πρωτεύουσα σκουπιδαριό και το χειρότερο βλέπω πια τα παιδιά μας να παίζουν με τα σκουπίδια που μας περιτριγυρίζουν. Δεν θα σας πώ περισσότερα για τον υπέροχο κήπο που πολλοί θα ξέρετε ήδη.
Ο κύριος Κωστόπουλος και όποιοι έχουν αναλάβει την αναμόρφωση του Εθνικού κήπου στο κέντρο των Αθηνών έχουνε ζωντανό παράδειγμα καλής λειτουργίας αυτό το Βοτανικό κήπο. Βέβαια όσοι δήμαρχοι “θωπεύουν” το λόφο των Νυμφών, το Λυκαβηττό, το Αττικό πάρκο, το δάσος Συγγρού, της Καισαριανής ή το πάρκο Τρίτση οφείλουν να ξέρουν οι ψηφοφόροι τους ότι η εύρυθμη λειτουργία είναι δίπλα τους ζωντανό παράδειγμα με λίγα λεφτά και αισθητικό περιβαλλοντικά σωστό παράδειγμα. Άσε που ακόμα περιμένουμε κ. Σουφλιά την υποσχεθείσα έναρξη εργασιών το 2008 στο Μητροπολιτικό πάρκο Ελληνικού ως πρώτη προτεραιότητα.
Σας αφήνω να τον ανακαλύψετε μόνοι σας ,η είσοδος είναι δωρεάν αλλά πριν τις 2 μεσημβρινή. Οι συγκρίσεις με τους βοτανικούς κήπους του εξωτερικού τον καθιστούν ακόμα φτωχό συγγενή. Στο λήμμα κατά φύσιν ηδύ στο blog θα δείτε μερικούς υποδειγματικά προτεινόμενους.
Mπορείτε να ζητήσετε να σας ξεναγήσουν στο χώρο. Ξεναγήσεις συνήθως οργανώνονται κατόπιν συνεννόησης για συλλόγους και σχολεία, αν όμως επικοινωνήσετε με τα γραφεία του Bοτανικού Kήπου (τηλ.: 210-58.11.557 και 210-58.13.049), μπορείτε να κανονίσετε μια ξενάγηση από γεωπόνο του Iδρύματος έναντι 2 ευρώ ­ το άτομο. H επίσκεψη, αν γίνει με ξεναγό, είναι βέβαια άλλο πράγμα. Aν όμως δεν είστε τόσο διψασμένοι για πρόσθετες γνώσεις, το ενημερωτικό φυλλάδιο του Κήπου, που διανέμεται δωρεάν στην είσοδο, θα σας λύσει αρκετές από τις απορίες σας.

Διόνυσος.

Πολύτιμες πληροφορίες πήρα από το βιβλιαράκι της Σοφίας Ριζοπούλου που με μεράκι διηγείται τι θα δείτε μέσα πλούσιο σε ιστορικά στοιχεία. Εκδόσεις Δίαυλος 2007.

Η ακόρεστη, χωρίς όρια ανάπτυξη θα είναι το μεγαλύτερο περιβαλλοντικό πρόβλημα του αιώνα μας

Αρκετοί οικονομολόγοι προβλέπουν ότι η παγκόσμια οικονομία θα αναπτυχθεί κατά 3% τον χρόνο μέχρι το τέλος του 21ου αιώνα.

Μια τέτοια σταθερή ανάπτυξη της τάξεως του 3% συνεπάγεται διπλασιασμό της οικονομικής δραστηριότητας κάθε 23 έτη. Μέχρι το 2100, λοιπόν, η παγκόσμια κατανάλωση θα έχει αυξηθεί κατά 1.600%. Βάσει των εξισώσεων του καθηγητή Ρόντερικ Σμιθ, του Imperial College, αυτό συνεπάγεται ότι κατά τη διάρκεια του 21ου αιώνα θα έχουμε χρησιμοποιήσει τις οικονομικές πηγές του πλανήτη 16 φορές περισσότερο απ' όσες καταναλώσαμε από τη στιγμή που ο άνθρωπος κατέβηκε από τα δέντρα.

Συμπερασματικά, η οικονομική ανάπτυξη κατά τη διάρκεια του 21ου αιώνα μπορεί να αποδειχτεί 32 φορές μεγαλύτερο περιβαλλοντικό πρόβλημα απ' ό,τι η αύξηση του πληθυσμού.

Μέχρι το 2115 η παγκόσμια κατανάλωση θα έχει αυξηθεί κατά 3.200% και το 2138 θα έχει φτάσει το 6.400%. Δεδομένου, βέβαια, ότι οι οικονομικές πηγές δεν είναι ανεξάντλητες κάτι τέτοιο είναι αδύνατο. Αρα πολύ νωρίτερα, θα έχει επέλθει το τέλος..

Πλήρες άρθρο: The Guardian: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 3-1-2008

Tο πικρό αστείο είναι οτι ολες οι κυβερνήσεις κάνουν το παν για να πετύχουν το πολύφερνο ετήσιο 3% στην ανάπτυξη. Εχουμε ελάχιστο χρόνο να το ξανασκεφτούμε. Και φυσικά δεν εξαιρείται κανείς, ούτε οι φτωχοί αλλά απληστοι και ακόρεστοι για ανάπτυξη (και ολυμπιακές φιέστες) κινέζοι... [Πέτρος Τζεφέρης]

Η ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

H Κρήτη δεν έχει ανάγκη Αφύσικες Αρπαχτές.

e-Epiloges: H Κρήτη δεν έχει ανάγκη Αφύσικες Αρπαχτές.

Πόσο βιώσιμο είναι το αειφόρο τίποτε;

Ο πολιτισμός δεν προέρχεται από παρθενογένεση. Διαμορφώνεται μέσα από διαρκές εξελικτικό γίγνεσθαι και δεν είναι μια ιδεατή αναγεννησιακή εικόνα σαν της «Αρκαδίες» που υπάρχουν στην πραγματικότητα μόνο στην βουκολική ποίηση του Βιργιλίου, και στους πίνακες του Τζιορτζιόνε, του Τισιανού και του Πουσσέν!

Ομοίως και η ενέργεια, το ηλεκτρικό ρεύμα, δεν παράγεται «in the socket». Παράγεται σε εργοστάσια που «ρυπαίνουν» καθένα με τον τρόπο του είτε είναι θερμοηλεκτρικά, είτε πυρηνικά, είτε ηπιότερων μορφών. Και μάλιστα που η ρύπανσή τους σήμερα είναι παγκόσμιου χαρακτήρα, μεταφέρεται και διαπιστώνεται παντού, είτε αυτή παράγεται εδώ είτε στην …Κίνα.

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΣΤΟ "Η ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ"