Δηλητηριάζουν τις λύκους και όχι μόνο

Δελτίο Τύπου της ΜΚΟ ΚΑΛΛΙΣΤΩ

Επτά λύκοι, πολλοί κυνηγετικοί - ποιμενικοί σκύλοι και άλλα είδη της άγριας πανίδας «θυσιάζονται» στο βωμό της παράλογης ανθρώπινης δραστηριότητας στα δάση. Συνεργάτες της περιβαλλοντικής οργάνωσης «Καλλιστώ» περισυνέλεξαν νεκρό λύκο από ορεινή περιοχή του νομού Γρεβενών και συγκεκριμένα από το δημοτικό διαμέρισμα Λάβδας.

Το ζώο είναι ο 7ος λύκος που βρίσκεται δηλητηριασμένος στα Γρεβενά από τους συνεργάτες της οργάνωσης, που δραστηριοποιείται στο νομό, στο πλαίσιο πολυετούς προγράμματος παρακολούθησης των μεγάλων θηλαστικών (αρκούδα, λύκος). Εκατοντάδες επίσης κυνηγετικοί και ποιμενικοί σκύλοι εκτός από είδη της άγριας πανίδας, θανατώνονται κάθε χρόνο από την παράνομη αυτή πρακτική. Οι αρμόδιες υπηρεσίες (δασική υπηρεσία, αστυνομία, συνοριοφυλακή) φαίνεται να αδυνατούν να ελέγξουν το φαινόμενο που έχει αποκτήσει μεγάλες διαστάσεις.

Το φαινόμενο παρουσιάζει έξαρση λίγο μετά το τέλος της κυνηγετικής περιόδου (την άνοιξη) και συμπίπτει χρονικά με την περίοδο «εκγύμνασης» των κυνηγετικών σκύλων. Η παράνομη χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων υποτίθεται ότι γίνεται για την καταπολέμηση της αλεπούς. Δυστυχώς πολλοί παραγωγοί τα «αξιοποιούν» ως μέσο αντεκδίκησης αλλά και καταπολέμησης των μεγάλων θηλαστικών, όταν αυτά προκαλούν ζημιές στην παραγωγή.

Πληροφορίες: Γ. Ηλιόπουλος, Βιολόγος (6978-210075) & Γ. Μερτζάνης Δρ. Βιολογίας (6999-230693)

Συνημμένες φωτογραφίες

Photo 1: Νεκρός δηλητηριασμένος λύκος, Λάβδα Γρεβενών, 3ος 2007.

Photo 2: Δηλητηριασμένοι ποιμενικοί σκύλοι και αλεπούδες από δηλητηριασμένα δολώματα, Κρανιά Γρεβενών.

Φωτογραφίες: Ηλιόπουλος Γιώργος, «ΚΑΛΛΙΣΤΩ».

Η Περιβαλλοντική ΜΚΟ «ΚΑΛΛΙΣΤΩ» [www.callisto.gr] σχεδιάζει και εφαρμόζει δράσεις για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και τη συνύπαρξη του ανθρώπου με την άγρια ζωή. Αναπτύσσει δραστηριότητες και συνεργασίες στην Ελλάδα και όλη τη ΝΑ Ευρώπη, εστιάζοντας στην διατήρηση των μεγάλων σαρκοφάγων και της βιοποικιλότητας σε ορεινές περιοχές.

Από εδώ.

Παλιό αλλά επίκαιρο.

Λύκος

Λύκος (Canis lupus)

Κανένα άλλο ζώο δεν έχει πλουτίσει τους μύθους και τις παραδόσεις των λαών όλου του κόσμου όπως ο λύκος. Σύμβολο δύναμης και ελευθερίας στοιχειώνει με την παρουσία του θρύλους και παραμύθια εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Ο πρώτος πρόγονος του λύκου εμφανίστηκε πριν από 54 εκ. χρόνια στη Β. Αμερική ενώ ο λύκος στη σημερινή του μορφή πριν από 1,5 εκ. χρόνια. Ο λύκος υπήρξε το θηλαστικό με τη μεγαλύτερη γεωγραφική εξάπλωση στον πλανήτη μας. Πριν από μερικούς αιώνες ο λύκος ζούσε σε όλα τα μέρη του Βόρειου ημισφαιρίου του πλανήτη μας. Από τον 14ο αιώνα και ύστερα από συστηματικές προσπάθειες εξόντωσής του, εξαφανίστηκε από 14 χώρες της κεντρικής και δυτικής Ευρώπης, ενώ στις χώρες που ζει, ο πληθυσμός του έχει μειωθεί δραματικά. Στην Ελλάδα ο λύκος δεν ζει πια στην Πελλοπόνησο και την Κρήτη και τον συναντάμε μόνο σε ορεινές και ημιορεινές περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας.

Η μείωση της φυσικής λείας του λύκου και η αρνητική εικόνα που έχει διαμορφωθεί γι’ αυτόν στη συνείδηση των ανθρώπων σε συνδυασμό με τους άλλους κινδύνους που απειλούν το είδος οδηγούν στη μείωση των πληθυσμών −με κύριο αίτιο τον άνθρωπο.

Στις μέρες μας ο “κακός λύκος” των παραμυθιών δεν είναι παρά ένα τρωτό είδος που χρειάζεται προστασία.

Χαρακτηριστικά:

Βασίλειο:	Animalia
Φύλο:	Chordata
Κλάση:	Mammalia
Τάξη:	Carnivora
Οικογένεια:	Canidae
Γένος:	Canis
Μήκος: Βάρος:	100 -160 εκατοστά 15 - 80 κιλά

Καθεστώς: Ο λύκος προστατεύεται σε όλη την Ευρώπη από τη νομοθεσία, με τη Σύμβαση της Βέρνης και την Οδηγία 92/43 της ΕΕ. Στην Ελλάδα, ο λύκος έπαψε να θεωρείται επιζήμιο είδος από το 1991 και χαρακτηρίζεται επίσημα «τρωτό» είδος.

Περιγραφή: Ο λύκος αποτελεί τον μεγαλύτερο σε μέγεθος εκπρόσωπο της οικογένειας των κυνοειδών (Canidae) και χαρακτηρίζεται από υψηλή νοημοσύνη και ανεπτυγμένη κοινωνική οργάνωση. Ο πρώτος πρόγονος του λύκου εμφανίστηκε πριν από 54 εκατ. χρόνια στη Β. Αμερική ενώ πήρε τη σημερινή του μορφή πριν 1,5 εκατομμύριο χρόνια. Ο λύκος υπήρξε το θηλαστικό με τη μεγαλύτερη γεωγραφική εξάπλωση στον πλανήτη μας. Ο θεός Απόλλωνας συχνά αναφέρεται ως Λύκειος. Αυτή είναι μια επίκληση του Απόλλωνα ως θεού του φωτός που δηλώνει την καταγωγή των λέξεων λυκόφως και λυκαυγές. Εξάπλωση: Ο λύκος (Canis lupus) υπήρξε το θηλαστικό με τη μεγαλύτερη γεωγραφική εξάπλωση στον πλανήτη μας που κάλυπτε όλο σχεδόν το Βόρειο Ημισφαίριο. Σήμερα εξαιτίας των συστηματικών προσπαθειών εξόντωσης έχει χάσει μεγάλο μέρος της ιστορικής του επικράτειας. Στην Ευρώπη, εκτός από τη χώρα μας, λύκους συναντά κανείς σε μικρούς πληθυσμούς στις Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία, στις σκανδιναβικές χώρες, σε μεγαλύτερους πληθυσμούς στα ανατολικά της Ευρώπης ενώ πρόσφατα επανεμφανίστηκε στις Γαλλία, Ελβετία και Γερμανία. Στην Ελλάδα η εξάπλωσή του εκτείνεται σε όλο σχεδόν το ηπειρωτικό ανάγλυφο της χώρας, βόρεια της Βοιωτίας.

Βιότοπος: Ο λύκος είναι εξαιρετικά προσαρμοστικό είδος και ζει σε πολλές ημιορεινές και ορεινές ηπειρωτικές περιοχές.

Βιολογία: Κοινό χαρακτηριστικό των πληθυσμών λύκου ανά τον κόσμο είναι η κοινωνική οργάνωση σε μικρές ή μεγάλες ομάδες, τις αγέλες. Ο πυρήνας μιας αγέλης είναι το κυρίαρχο αναπαραγωγικό ζεύγος που μπορεί να παραμείνει μαζί για όλη του τη ζωή. Ο λύκος φτάνει σε αναπαραγωγική ηλικία μετά τους 22 μήνες. Η λύκαινα γεννά μία φορά το χρόνο, την άνοιξη, μετά από κύηση 63 συνήθως ημερών, κατά μέσο όρο 3 έως 7 μικρά. Η διασπορά των νεαρών λύκων, όταν συμβαίνει, αρχίζει από την ηλικία του ενός έτους. Τα νεαρά ζώα εγκαταλείπουν σταδιακά την περιοχή όπου γεννήθηκαν, σε αναζήτηση δικής τους επικράτειας. Η κατασκευή του σώματος του και οι θηρευτικές του ικανότητες έχουν προσαρμοστεί έτσι ώστε να μπορεί να ακινητοποιεί εύκολα τη λεία του. Διαθέτει μεγάλο κεφάλι και δυνατές σιαγόνες (δύο φορές πιο ισχυρό δάγκωμα από αυτό του σκύλου), στενό στέρνο, ψηλά πόδια και ελαφρύ σκελετό (προσαρμογή για τη διάνυση μεγάλων αποστάσεων αντοχής), κινείται τρέχοντας ή περπατώντας γρήγορα οκτώ με δέκα ώρες τη μέρα διανύοντας αρκετά χιλιόμετρα. Ενώ ως σαρκοφάγο, ο λύκος έχει εξελιχθεί ώστε να τρέφεται κυρίως με άγρια φυτοφάγα ζώα (οπληφόρα), σε περίπτωση που αυτά εκλείπουν ή έχουν ελαττωθεί σημαντικά, τότε στρέφεται σε μικρότερα σπονδυλόζωα, κτηνοτροφικά ζώα, ή ακόμα και σε ανθρωπογενείς πηγές τροφής (σκουπίδια, νεκρά ζώα). Οι λύκοι χρησιμοποιούν όλες τους τις αισθήσεις για να εντοπίσουν και να καταδιώξουν τη λεία τους. Εντοπίζουν κινούμενα αντικείμενα από πολύ μεγάλες αποστάσεις και διαθέτουν ικανοποιητική νυκτερινή όραση. Οι πιο ανεπτυγμένες αισθήσεις τους είναι η ακοή και η όσφρηση. Το μέγεθος της ρινικής τους κοιλότητας είναι 14 φορές μεγαλύτερο συγκρινόμενο αναλογικά με του ανθρώπου. Οι λύκοι επικοινωνούν μεταξύ τους με ποικιλία ήχων κυρίως όμως φανερώνουν τις διαθέσεις και τις προθέσεις τους με εκφράσεις του προσώπου και συγκεκριμένες στάσεις του σώματος.

Απειλές: Η ελάττωση της φυσικής λείας του λύκου (ελάφι, ζαρκάδι, αγριογούρουνο) που οφείλεται σε ανθρωπογενείς παράγοντες, τον στρέφει προς τα κτηνοτροφικά ζώα σε συνδυασμό με τη σταδιακή χαλάρωση εφαρμογής μεθόδων και τρόπων πρόληψης των ζημιών συνιστά γεγονός που επιτείνει τη σύγκρουση ανθρώπου-λύκου. Οι παγάνες και τα δηλητηριασμένα δολώματα συνεχίζουν να αποτελούν ευρύτατα διαδεδομένες πρακτικές θανάτωσης λύκων αν και ο νόμος, ήδη από το 1993, απαγορεύει αυστηρά τη χρήση τους. Επίσης, η επέκταση της ανθρώπινης δραστηριότητας ακόμα και σε δυσπρόσιτες και απομακρυσμένες περιοχές, τα μεγάλα τεχνικά έργα που υλοποιήθηκαν και συνεχίζουν να υλοποιούνται, χωρίς επαρκή περιβαλλοντικό σχεδιασμό, η διάνοιξη εκτεταμένου και ανεξέλεγκτου δικτύου δασικών δρόμων, η επέκταση των βοσκοτόπων και η μείωση των δασικών εκτάσεων, οδηγούν σταδιακά στην υποβάθμιση των βιοτόπων του λύκου απειλώντας την επιβίωσή του.

Δράσεις: Ο ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ δραστηριοποιείται από το 1998 για τη διατήρηση των πληθυσμών του λύκου σε όλη την Ελλάδα με έμφαση στις περιοχές που αποτελούν βιότοπο του λύκου και βρίσκονται κάτω από τον 39ο παράλληλο (Στερεά Ελλάδα), όπου ο λύκος αποτελεί προστατευόμενο είδος. Οι δράσεις στοχεύουν στη μελέτη και διατήρηση των πληθυσμών του λύκου στην Ελλάδα καθώς και στη βελτίωση της σχέσης λύκου και ανθρώπου. Πιο συγκεκριμένα, οι δράσεις αφορούν σε:

• Συγκέντρωση στοιχείων για την κατανομή και τον πληθυσμό του λύκου στην Ελλάδα
• Προληπτικά μέτρα για την προστασία του κτηνοτροφικού κεφαλαίου
• Δράσεις που σχετίζονται με την ενίσχυση της φυσικής λείας του λύκου
• Κτηνιατρική περίθαλψη και φιλοξενία λύκων που προέρχονται από αιχμαλωσία στο Καταφύγιο του Λύκου
• Ευαισθητοποίηση του κοινού
• Λειτουργία Κέντρου Ενημέρωσης για το Λύκο

Η περιπέτειά του λύκου κατά τους τελευταίους αιώνες

Κανένα άλλο ζωικό είδος δεν έχει πλουτίσει τους μύθους και τις παραδόσεις των λαών του βόρειου ημισφαιρίου, όπως ο λύκος. Σύμβολο δύναμης αλλά και φόβου, εμπλουτίζει με την παρουσία του, θρύλους και παραμύθια, εδώ και χιλιάδες χρόνια, αποτελώντας τον κύριο ανταγωνιστή του ανθρώπου στα πρώτα βήματά του ως τροφοσυλλέκτη και κυνηγού. Ο λύκος, πριν από μερικούς αιώνες, αποτελούσε το είδος με τη μεγαλύτερη γεωγραφική εξάπλωση στο βόρειο ημισφαίριο μετά τον άνθρωπο. Εξαφανίστηκε από πολλά μέρη, στα οποία «ανθεί» ο ανθρώπινος πολιτισμός (Ευρώπη-Βόρεια Αμερική). Στην Ελλάδα σήμερα, ο ελάχιστος δυνατός πληθυσμός υπολογίζεται σε 500-700 άτομα η κατανομή των οποίων, περιλαμβάνει τις κεντρικές και βόρειες, ορεινές και ημιορεινές περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας. Στις περιοχές αυτές, ο λύκος επιβιώνει σε πολλές μικρές και απομονωμένες μεταξύ τους ομάδες, με εντονότερη παρουσία όπου υπάρχει νομαδική κτηνοτροφία ή όπου υφίστανται ακόμη μεγάλα ορεινά συγκροτήματα χωρίς έντονη ανθρώπινη παρουσία. Ο λύκος εξαφανίστηκε από την Πελοπόννησο στο τέλος της δεκαετίας του ‘30.

Η νομοθετική προστασία του

Ο λύκος περιλαμβάνεται:

α) στα αυστηρά προστατευόμενα είδη στο ANNEX II της σύμβασης της Βέρνης, που έχει υπογραφεί το 1979 από όλες τις χώρες της Ε.Ε. και

β) στην οδηγία 92/43/Ε.Ε., όπου χαρακτηρίζεται ως πρωτεύον για προστασία είδος κάτω από τον 39ο παράλληλο.

Σε εθνικό επίπεδο τα νομοθετικά μέτρα προστασίας που έχουν θεσπισθεί περιλαμβάνουν:

α) την κατάργηση αμοιβής για το φόνο λύκου (1980)

β) την εξαίρεσή του από τη λίστα των «επιβλαβών» (1991)

γ) την απαγόρευση χρήσης δηλητηριασμένων δολωμάτων (1980)

δ) την απαγόρευση της κατοχής λύκων από ιδιώτες (1969)

Επιπλέον, ο λύκος περιλαμβάνεται επίσης και στο «κόκκινο βιβλίο» για τα απειλούμενα είδη της Ελλάδας.

Το σύστημα αποζημιώσεων από τον ΕΛ.Γ.Α. (Ελληνικές Γεωργικές Ασφαλίσεις), παρ’ ότι υφίσταται, παρέχει αποζημιώσεις που δεν καλύπτουν το 100% του ύψους της ζημιάς σε ζωικό κεφάλαιο και που καταβάλλονται αρκετά καθυστερημένα.

Οι κίνδυνοι που τον απειλούν

Οι σημαντικότεροι κίνδυνοι που απειλούν τον λύκο είναι:

I. Ο φόνος από κτηνοτρόφους και κυνηγούς.

II. Η χρήση δολωμάτων.

III. Η σύλληψη των κουταβιών από τις φωλιές.

IV. Ο υβριδισμός λύκου-σκύλου είτε λόγω της χαμηλής πυκνότητας των πληθυσμών του λύκου και της αντίθετα υψηλής των περιπλανώμενων σκύλων (συμβαίνει περιστασιακά να ζευγαρώνουν άτομα από τα δυο είδη και να γεννιούνται υγιή και συχνά γόνιμα υβρίδια), είτε εσκεμμένα από παράνομους κατόχους αιχμάλωτων λύκων έχοντας την εσφαλμένη εντύπωση πως θα δημιουργήσουν λυκόσκυλα.

V. Η όχληση λόγω αυξημένης πυκνότητας του οδικού δικτύου σε ευαίσθητες για το λύκο περιοχές.

VI. Η απώλεια ζωτικών στοιχείων του βιοτόπου του, όπως οι πληθυσμοί άγριων οπληφόρων.

VII. Ο κατακερματισμός του γεωγραφικού χώρου, όπου κινείται το ζώο, από μεγάλης κλίμακας τεχνικά έργα. Η επικοινωνία μεταξύ των πληθυσμών του είναι καθοριστική για την επιβίωση του λύκου καθώς οι εποχικές μετακινήσεις για εξεύρεση τροφής είναι συχνές και εκτεταμένες.

Από τον Αρκτούρο

Ενας ακόμα απολογισμός για τα καμμένα της Πελοποννήσου

Ο ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ, με τη σκέψη ακόμη στη μεγάλη καταστροφή της Πελοποννήσου, ανθρώπινη και περιβαλλοντική και στο πλαίσιο της δράσης του για την άγρια ζωή και τις ορεινές περιοχές παραθέτει έναν απολογισμό των επιπτώσεων από τις πρόσφατες πυρκαγιές στην Πελοπόννησο για την πανίδα και την άγρια ζωή.

Το τσακάλι, είδος απειλούμενο στη χώρα μας έχασε έναν από τους σημαντικότερους βιοτόπους του χωρίς μάλιστα να μπορεί να εποικήσει γειτονικές κατάλληλες περιοχές. Η απώλεια εκατοντάδων ατόμων από είδη πανίδας θέτει σε κίνδυνο ακόμη και τη συνέχεια ύπαρξης κάποιων ειδών και η συνέχεια δεν μπορεί παρά να είναι επισφαλής.

Με σεβασμό και μνήμη για τις ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν και με την πεποίθηση ότι μόνο με δράση για τον άνθρωπο και το περιβάλλον θα υπάρξει ζωή στον τόπο που κάηκε, καταθέτουμε στην Πολιτεία και στους πολίτες τις προτάσεις μας, τη γνώση και την πρόθεσή μας να δουλέψουμε εθελοντικά για την εφαρμογή τους άμεσα και αποτελεσματικά.

Επιπτώσεις στην πανίδα από τις πρόσφατες πυρκαγιές στην Πελοπόννησο και προτάσεις της επιστημονικής ομάδας του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ

για την αντιμετώπιση των προβλημάτων

ΑΜΕΣΕΣ επιπτώσεις στην πανίδα:

- Απώλεια βιότοπου (περιοχών τροφοληψίας και φωλεοποίησης) για τα περισσότερα είδη ζωικών ειδών ─από ασπόνδυλα έως μεγάλα θηλαστικά και αρπακτικά πουλιά.

- Άμεση θανάτωση της συντριπτικής πλειοψηφίας ατόμων από έρποντα ασπόνδυλα, ερπετά, αμφίβια και μικρά θηλαστικά και γενικότερα ζώα που κινούνται αργά, βρίσκουν καταφύγιο σε δέντρα, σε μικρό υπόγειο βάθος αλλά και κάτω από μικρές πέτρες.

- Άμεση θανάτωση σημαντικού ποσοστού από τα μεγαλύτερα θηλαστικά – ανάλογα με το είδος και την ηλικία.

- Μετακινήσεις πληθυσμών ανώτερων σπονδυλωτών (πουλιών, μεγάλων θηλαστικών) σε οριακούς βιότοπους από τροφή και καταφύγιο με αποτέλεσμα τη μείωση ή τον κατακερματισμό του πληθυσμού τους αλλά και πιθανές τοπικές εξαφανίσεις σε ευαίσθητα είδη.

ΜΕΤΡΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ:

Για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που προκύπτων μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές θα πρέπει να ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα έτσι ώστε να εξασφαλισθεί στο μέγιστο δυνατό βαθμό η φυσική αποκατάσταση των περιοχών.

1) Άμεση εκτίμηση των καταστροφών στο βιότοπο, των επιπτώσεων στην πανίδα αλλά, στις ανθρώπινες δραστηριότητες και περιουσίες

2) Ψηφιακή αποτύπωση και χαρτογράφηση καμένων εκτάσεων με τη χρήση δορυφορικών εικόνων

3) Απαγόρευση του κυνηγίου στις πληγείσες περιοχές και περιφερειακές με αυτές ζώνες όπου αναμένεται να έχει καταφύγει η πανίδα.

4) Έλεγχος κυκλοφορίας στις καμένες δασικές εκτάσεις

5) Μελέτη αντιπλημμυρικών και αντιδιαβρωτικών έργων

6) Μελέτη για την αναδάσωση των καμένων περιοχών όπου αυτό κρίνεται απαραίτητο.

7) Αποφυγή τεχνικών παρεμβάσεων σε περιοχές με μεγάλη κλίση.

8) Ορθολογική διαχείριση της βόσκησης των περιοχών έτσι ώστε να εξασφαλισθεί και η βιωσιμότητα των κτηνοτροφικών μονάδων αλλά και η προστασία της βλάστησης και του εδάφους.

9) Καθιέρωση μόνιμου και σταθερού συστήματος παρακολούθησης της πανίδας, με έμφαση στις προστατευόμενες περιοχές και στα σπάνια και προστατευόμενα είδη.

10) Ενίσχυση της επιστημονικής έρευνας για τις πυρκαγιές και εφαρμογή στη διαχείριση, πρόληψη και αντιμετώπισή τους.

ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΛΗΨΗΣ:

1. Δράσεις παρακολούθησης της πανίδας φυσικών περιοχών και ιδιαίτερα απειλούμενων ειδών όπως το τσακάλι.

2. Δημιουργία ενιαίου φορέα δασοπροστασίας με τη συμμετοχή κρατικών φορέων, υπηρεσιών, περιβαλλοντικών οργανώσεων και εθελοντών πολιτών

3. Ενίσχυση του προϋπολογισμού και του ανθρώπινου δυναμικού της Πυροσβεστικής υπηρεσίας

4. Αξιοποίηση σύγχρονων συστημάτων ειδοποίησης πυρκαγιών

5. Προώθηση και καθιέρωση της πυροπροστασίας ως αντικείμενο προτάσεων επιδότησης των Κοινοτικών Πλαισίων Στήριξης

6. Κλείσιμο παράνομων χωματερών

7. Συντήρηση του δικτύου των στύλων της ΔΕΗ και καθαρισμός βλάστησης περιμετρικά των στύλων σε ακτίνα 5μ. τουλάχιστον

8. Αποκατάσταση πυροφυλακίων και δημιουργία νέων όπου κρίνεται απαραίτητο

9. Τακτικός καθαρισμός, συντήρηση των δασικών δρόμων και διάνοιξη ζωνών πυροπροστασίας (όπου κρίνεται απαραίτητο).

10. Έλεγχος δραστηριοτήτων εντός ή/και πλησίον δασικών εκτάσεων που αυξάνουν τον κίνδυνο πυρκαγιάς όπως χρήση αλυσοπρίονων και το εποχικό κάψιμο των αγρών

11. Άμεση οικονομική ενίσχυση φορέων διαχείρισης εθνικών πάρκων

· Δημιουργία Δασολογίου και Κτηματολογίου

· Δημιουργία ανεξάρτητου Υπουργείου Περιβάλλοντος

ΤΟ ΤΣΑΚΑΛΙ

Σοβαρά απειλούμενο και ευαίσθητο είδος που επηρεάστηκε από τις καταστροφές και το μεγαλύτερο σαρκοφάγο θηλαστικό της Πελοποννήσου είναι το Τσακάλι (Canis aureus) -είδος το οποίο απαντάται σε λίγες μόνο περιοχές της Ελλάδας: την Πελοπόννησο, τη Φωκίδα, τη Χαλκιδική, την πεδινή ζώνη της Θράκης και τη Σάμο. Το είδος αυτό επιβιώνει σε μικρούς απομονωμένους πληθυσμούς πολύ ευαίσθητους σε ανθρώπινες και περιβαλλοντικές μεταβολές. Σημαντική αιτία εξαφάνισης του ζώου σε πολλές περιοχές της χώρας είναι η απώλεια πυκνών συστάδων βλάστησης στις οποίες βρίσκει καταφύγιο.

Οι περιοχές που κάηκαν περιλαμβάνουν μερικούς από τους σημαντικότερους βιότοπους του είδους στην Πελοπόννησο, όπως:

- Δυτικό και Βόρειο Ταΰγετο

- Αν. Μάνη-Οίτυλο

- Νοτιοδυτική Αρκαδία

- Περιοχή Ιθώμης, βόρεια και δυτική Μεσσηνία

- Ανώτερο τμήμα της κοιλάδας του Αλφειού ποταμού

Στις περιοχές αυτές επιβίωνε το 70% τουλάχιστον του πληθυσμού του ζώου στην Πελοπόννησο και αποτελούσαν ένα από τα τελευταία σημαντικά καταφύγια του αλλά και περιοχές διασποράς σε γειτονικές περιοχές.

Σημαντικές επίσης περιοχές για το τσακάλι, που κάηκαν, ήταν η περιοχή Χαλκείου – Σουληναρίου, καθώς και το δάσος του Σοφικού όπου επιβίωναν μερικές από τις τελευταίες ομάδες τσακαλιών στη βόρεια Πελοπόννησο.

Τσακάλια που πιθανόν επιβίωσαν από τις πρόσφατες πυρκαγιές είναι πολύ δύσκολο να βρουν καταφύγιο και να επιβιώσουν μακροπρόθεσμα σε γειτονικούς οριακούς βιότοπους.

Για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που προκύπτων μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές θα πρέπει να ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα έτσι ώστε να εξασφαλισθεί στο μέγιστο δυνατό βαθμό η φυσική αποκατάσταση των περιοχών.

2. Αποτύπωση και αξιολόγηση των καταστροφών και επίπεδο βιοτόπων των διαφόρων σημαντικών ειδών χλωρίδας και πανίδας.

3. Ορθολογική διαχείριση της βόσκησης των περιοχών έτσι ώστε να εξασφαλισθεί και η βιωσιμότητα των κτηνοτροφικών μονάδων αλλά και η προστασία της βλάστησης και του εδάφους.

4. Απαγόρευση του κυνηγίου στις πληγείσες περιοχές και περιφερειακές με αυτές ζώνες όπου αναμένεται να έχει καταφύγει η πανίδα.

5. Εφαρμογή εποχικού αποκλεισμού τροχοφόρων σε δευτερεύοντες δασικούς δρόμους, ειδικότερα στις περιοχές του δικτύου προστατευόμενων περιοχών ΦΥΣΗ 2000. Το μέτρο έχει εφαρμοστεί με επιτυχία σε πιλοτικές δράσεις από τον ΑΡΚΤΟΥΡΟ σε συνεργασία με το Υπουργείο Γεωργίας.

6. Αποφυγή τεχνικών παρεμβάσεων σε περιοχές με μεγάλη κλίση.

7. Τακτικός καθαρισμός και συντήρηση των δασικών δρόμων.

8. Αναπροσαρμογή του συστήματος πρόληψης πυρκαγιών με τη συμμετοχή της Δασικής Υπηρεσίας, Εθελοντικών και Περιβαλλοντικών Οργανώσεων.

9. Καθιέρωση μόνιμου και σταθερού συστήματος παρακολούθησης της πανίδας, με έμφαση στις προστατευόμενες περιοχές και στα σπάνια και προστατευόμενα είδη.

10. Ενίσχυση της επιστημονικής έρευνας για τις πυρκαγιές και εφαρμογή στη διαχείριση, πρόληψη και αντιμετώπισή τους.

Για περισσότερες πληροφορίες παρακαλώ επικοινωνήστε στα τηλέφωνα:

Λάζαρος Γεωργιάδης, Βιολόγος, Επιστημονικός Υπεύθυνος του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ, τηλ. 6972640062, lgeorgiadis(παπάκι) arcturos.gr

Δημήτρης Μπούσμπουρας, Βιολόγος- Περιβαλλοντολόγος, Επιστημονικός Σύμβουλος ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ, τηλ. 6977635336, dbousbouras(παπάκι)arcturos.gr

Γιώργος Γιαννάτος, Βιολόγος Άγριας ζωής, Επιστημονικός Σύμβουλος ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ, τηλ. 6944266194, ggiannatos(παπάκι)arcturos.gr

Μάθετε για τον Αρκτούρο

Γίνετε εθελοντής

Πως μπορείτε να βοηθήσετε