Sunday, September 2, 2007

Τι πρέπει, τι δεν πρέπει

Με περισσότερο καθαρό μυαλό, πέντε ημέρες μετά τη μαύρη πορεία του Συντάγματος και ενώ οι φωτιές συνεχίζουν ακόμη, μεσούσης της προεκλογικής περιόδου και των αλισβερισίων, μπορούν να προστεθούν κάποιες σκέψεις σχετικά με το πού είμαστε και πού πάμε.
Θετικότατο στοιχείο η ανταπόκριση όλων μας. Η συγκέντρωση διαμαρτυρίας ήταν συγκλονιστική σε μέγεθος, αλλά και σε παλμό. Απουσίαζαν σε μεγάλο βαθμό οι απόπειρες κομματικής εκπροσώπησης και καπήλευσης – ακόμη και όταν εμφανίστηκαν τα πανώ, ο κόσμος ανταποκρίθηκε αυθόρμητα γιουχάροντας. Ούτε φωνές, ούτε φασαρία και σε μεγάλο βαθμό ούτε σκουπίδια, τουλάχιστον μέχρι τις 9 περίπου που αποχώρησα. Μητέρες με καρότσια, μπαμπάδες με τα παιδιά στους ώμους, ηλικιωμένοι που το λέει η καρδούλα τους και που έχουν ένα λόγο παραπάνω να πονάνε την επαρχία. Άνθρωποι από εκεί που δεν το περιμένεις. Βρήκα τουλάχιστον έξι γνωστούς μου από το πουθενά, άνθρωποι που δεν περίμενα να τους βρω εκεί, άλλος από τη δουλειά, άλλος συμφοιτητής χαμένος εδώ και χρόνια, άνθρωποι στα μαύρα με διάθεση να δηλώσουν κάτι σημαντικό: την παρουσία τους, την απουσία του κράτους και τη διάθεσή τους για προσφορά.

Μελανά σημεία της διαμαρτυρίας λίγα αλλά υπαρκτά. Πέρα από το γνωστό παιχνίδι αριστερίζουσων οργανώσεων με τα κανάλια – δεν είναι τυχαίο ότι ανεβάσανε τα πανώ γύρω στις 8:20 που κάνανε τις ανταποκρίσεις τους τα δελτία των ιδιωτικών καναλιών – και κάποιες άλλες οργανώσεις προσπαθήσανε να εκμεταλλευτούν την περίσταση, εν τούτοις ο κόσμος δεν ενέδωσε. Το αντίθετο, μάλιστα. Ενεργή παρουσία από μέσα, κυρίως ο ΣΚΑΙ και η ΝΕΤ. Άλλο μελανό σημείο, πράγματα που γίνανε γύρω στις 9. Έμαθα για τις χειροβομβίδες που τραυματίσανε κόσμο, για τη ρίψη μπουκαλιών προς τους ανθρώπους των ΜΑΤ. Αυτό που είδα και μου έκανε κακή εντύπωση ήταν επιστρέφοντας κατά τις 11 στην πλατεία, οι τελευταίοι τριακόσιοι γνωστοί-άγνωστοι (όπως έχουμε συνηθίσει να λέμε) που πετούσαν μπουκάλια, καθόντουσαν κάτω, πίνανε μπύρες και πετούσαν σκουπίδια ένα σωρό. Είναι κρίμα μια δυναμική κόσμου να αμαυρώνεται από την παρουσία ελαχίστων. Δεν πετύχαμε τον στόχο για καθαρότητα του χώρου, παρόλο που η μεγάλη μάζα απέφυγε να επιτείνει την κατάσταση. Μία επίσης ευκαιρία που δεν αξιοποιήθηκε ήταν η δίψα του κόσμου για ενημέρωση. Θα μπορούσαν να υπάρχουν κάποια σταντ που να ενημέρωναν τον κόσμο για περιβαλλοντικά ζητήματα, για θέματα πυρκαγιών και θέματα σχετικού ενδιαφέροντος. Ευτυχώς υπάρχει το Ίντερνετ για να καλύψει αυτό το κενό. Οψόμεθα.

Τι κρατάω από όλη την προσπάθεια; Ότι για πρώτη φορά μεγάλη μερίδα του κόσμου ενεργοποιείται, ξυπνάει, αρχίζει να ενδιαφέρεται για τα κοινά (όχι μόνο με την πολιτική έννοια). Ποτέ άλλοτε σα λαός δεν είχαμε τέτοια μαζική ανταπόκριση και είναι πρόδηλο, μέσω Ίντερνετ, μέσω συγκεντρώσεων. Συστήνονται ομάδες ενεργοποίησης, ο κόσμος διψά να μάθει και να προσφέρει. Συγκινητική επίσης η προσφορά του κόσμου σε είδος, σε χρήματα, αλλά και σε εργασία στους πληγέντες συνανθρώπους μας. Κόσμος πηγαινοέρχεται στον Ερυθρό Σταυρό και άλλες οργανώσεις προσφέροντας, καταθέτει χρήματα στις τράπεζες, ρωτάει, μαθαίνει.

Η επόμενη ημέρα; Η ενεργοποίηση αυτή του κόσμου πρέπει να αξιοποιηθεί τώρα που τα πράγματα είναι ζεστά (sic). Τώρα, γιατί μετά θα ξεχαστεί γρήγορα. Έχουμε την τάση αυτή σαν λαός. Μέσα από το κλίμα των ημερών, όμορφες κινήσεις και πάνω απ’ όλα δραστήριες ξεπετιόνται. Χαρακτηριστικό παράδειγμα επί του πρακτέου η αξιόλογη προσπάθεια του SaveGalatsi, χαρακτηριστικό παράδειγμα του τι μπορούμε να κάνουμε ως πολίτες. Γιατί μπορούμε, εάν θέλουμε.

Τι μένει ακόμη; Πολλά. Καταρχάς, η σωστή ενημέρωση όλων μας. Γιατί ο ενημερωμένος πολίτης μπορεί να γίνει καλύτερα ενεργός. Ο συντονισμός, όχι τόσο σε κεντρικό επίπεδο, όσο σε επίπεδο μικρών ομάδων που μπορούν να αναλάβουν δράση πχ για πυροφύλαξη με περιπολίες, με ομάδες «εκχερσώσεων» τύπου SaveGalatsi. Σε ατομικό επίπεδο, η εντατικοποίηση της ανακύκλωσης και ενημέρωση γνωστών και φίλων. Η σωστότερη ενημέρωση περί θεμάτων περιβάλλοντος – ας είναι καλά το Ίντερνετ που παρέχει πολλές ευκαιρίες ενημέρωσης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, το http://www.oikologio.gr/.

Τέλος, με μία μικρή έκκληση – πρόταση. Μπορεί να φαίνεται μικρό, μπορεί να φαίνεται ελάχιστο, αλλά είναι μία σημαντική κίνηση. Μία επιπλέον γλάστρα ο καθένας μας, ένα παραπάνω δέντρο στη βεράντα μας. Σαν μονάδα δεν είναι τίποτε, αθροιστικά όμως το καλό που μπορεί να προκύψει είναι πολλαπλάσιο. Γιατί όλα τα μεγάλα βήματα ξεκίνησαν από κάτι μικρό. Ας το έχουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας. Απλές σκέψεις, λοιπόν, ενός απλού ανθρώπου.

6 comments:

Anonymous said...

Tο φιλότιμο oikologio, δυστυχώς, επί 2 μήνες δεν έχει καταφέρει να δει τη διαφορά κωλυσιεργίας των "ειδικών", από τις άμεσες αντιπλημμυρικές σπορές, που κάνει η Κύπρος (http://www.simerini.com.cy/nqcontent.cfm?a_id=309626) και συστήνουν ως και οι ΗΠΑ (www.epa.gov/owow/info/NewsNotes/issue77/77issue.pdf)!
Αντί για πανελλήνιο αίτημά μας τις σπορές, που θα κινητοποιούσε τουλάχιστο τους πληγέντες, τα λαμόγια χασκογελάνε με τη διχόνοια, αυτή που μόνο ξέρουν να σπέρνουν...
Εδώ φαίνεται πώς δούλεψε τόσες δεκαετίες το κατευθυνόμενο μίσος για την αυτάρκεια (μέσω της πλύσης εγκεφάλου για τις εξουθενωτικές-ερημωτικές μονοκαλλιέργειες, αντί για τα ξεκούραστα περιβόλια) και τα κατευθυνόμενα εθιστικά ξενύχτια, για τα οποία το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού περηφανεύεται κιόλας...
Για όσους και όσες μη μοιρολάτρες ενδιαφέρονται οι σπορές ξεκίνησαν !

Xριστίνα said...

Εχετε κάποιο λινκ με περισσότερες λεπτομέρειες για τις αντιπλημμυρικές σπορές; Ενδιαφέρομαι να μάθω περισσότερα. Υπάρχει κάποια ομάδα που μπορώ να εργαστώ ως εθελόντρια;
Ευχαριστώ.

Anonymous said...

http://whispering-planet.blogspot.com/2007/07/free-reforestation-video.html
Χριστίνα,
στην αρχή σκέψου πώς πολυδιαφημίζονται δόλια οι "ειδικοί" που πάνε κόντρα, με διάφορα προσχήματα, στην αναγκαία ενίσχυση της φυσικής αναδάσωσης που από μόνη της γίνεται με ΣΠΟΡΟΥΣ, έπειτα πόσο δύσκολο είναι να ΜΗ φοβάται για κάποιον που δεν έχει ακούσει ποτέ του ότι σκέτα σπόρια φυτρώνουν και σε γλάστρες, και στη συνέχεια δες γύρω μας πόσα δέντρα εκ περιτροπής σε δρόμους και άλση κάνουν όλο το χρόνο σπόρια, συνήθως σε λουβιά (θήκες όπως τα φασολάκια), τα οποία μόλις ξεραθούν προσφέρουν δωρεάν το περιεχόμενό τους, που τα λαμόγια κατάφεραν να μην το βλέπουμε καν!
Τώρα λένε για πλημμύρες στην κατακαμένη πέρσι Κασσάνδρα, και όχι για την από δεκαετίες ανικανότητα των ειδικών να έχουν ετοιμαστεί για όλα αυτά...
15 χρόνια, έχουμε ασκήσει εκατοντάδες άτομα στη σβωλοποίηση, και, όσο και να φαίνεται περίεργο, μετά το φετινό ανταγωνισμό στη μοιρολατρεία, νομίζω ότι περισσότερο όσοι και όσες δεν είναι εθισμένοι στο ξενύχτι και την επιθετικότητα, έχουν την απαραίτητη διάθεση για ανιδιοτελή προσφορά.
Σβώλοι μπορούν να γίνουν, όπως δείχνει η γελαστή φωτογραφία από το Μεξικό, με μια χούφτα ποικιλία σπόρων σε λεκάνη με πηχτή λάσπη. Τους αφήνουμε σε ίσκιο να ξεραθούν και, ΕΤΟΙΜΟΙ !
Τόσο απλά και δωρεάν!
Κρίνε μας και καλή αντάμωση!

Anonymous said...

Εντυπωσιακό ανάμεσα στα μέλη σας να είναι ο κύριος Τετράδης, το οποίον θέλω να συγχαρώ για την προσπάθεια.
Κώστας Τ.

Anonymous said...

To be a good lenient being is to have a philanthropic of openness to the mankind, an skill to trust unsure things beyond your own manage, that can take you to be shattered in hugely extreme circumstances for which you were not to blame. That says something very impressive with the fettle of the honest compulsion: that it is based on a conviction in the uncertain and on a willingness to be exposed; it's based on being more like a weed than like a treasure, something somewhat tenuous, but whose acutely item handsomeness is inseparable from that fragility.

Anonymous said...

Advice in old age is foolish; for what can be more absurd than to increase our provisions for the road the nearer we approach to our journey's end.
[url=http://accutro5607.tumblr.com/]Watches[/url]
Watches