Wednesday, December 29, 2010

Κάνε άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά.mp4

Friday, December 24, 2010

Προώθηση στα μεταλλαγμένα

Παρασιτισμός στην περιβαλλοντική εκπαίδευση - Προώθηση ΓΤΟ από έκθεση του Ιδρύματος Ευγενίδου

- 03/12/2010
Σαφές προμοτάρισμα των μεταλλαγμένων στην Ελλάδα συνιστά η μόνιμη έκθεση βιοτεχνολογίας που λειτουργεί στο Ίδρυμα Ευγενίδου και έχει ως αποδέκτες, νέους και σχολεία που επισκέπτονται το Ίδρυμα. Συγκεκριμένα, στην υποενότητα της έκθεσης1 με τίτλο «Η τροποποιημένη φύση», η οποία περιλαμβάνει 21 εκθέματα και δραστηριότητες, προσκαλείται καθημερινά το πιο εύπλαστο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, η μαθητική νεολαία, σε μια «ευχάριστη» (όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην ιστοσελίδα του Ιδρύματος) γνωριμία με «ασυνήθιστους κήπους» γενετικά τροποποιημένων οργανισμών.

Οι μαθητές επιδίδονται επίσης στη διεξαγωγή πειραμάτων γενετικής τροποποίησης προϊόντων, καθώς και στην παρακολούθηση εκπαιδευτικών βιντεο-προβολών (όπου η υβριδοποίηση, η γενετική μηχανική και η καλλιέργεια in vitro παρουσιάζονται ως τρόποι βελτίωσης των φυτικών καλλιεργειών) και στο τέλος καλούνται να δώσουν τις «σωστές» απαντήσεις.

Το Αρχιπέλαγος, Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας αποδοκίμασε ευθύς εξαρχής τη συγκεκριμένη έκθεση με επιστολή που απέστειλε στο Ίδρυμα Ευγενίδου, η οποία εντάσσεται σαφώς στο πλαίσιο μίας οργανωμένης στρατηγικής προώθησης των γενετικά μεταλλαγμένων προϊόντων στην Ελλάδα από πολυεθνικές που στόχο έχουν να γίνουν οι κυρίαρχοι του παγκόσμιου διατροφικού μονοπωλίου.

Στην ίδια λογική εντάσσονται τα σεμινάρια που λαμβάνουν χώρα σχεδόν κάθε μήνα σε διάφορα μέρη της Ελλάδας για να προσελκύσουν το ενδιαφέρον και να κάμψουν τις αντιστάσεις των αγροτών (προλειαίνοντας το έδαφος για την εισαγωγή μεταλλαγμένων στη χώρα μας), αλλά και οι πιέσεις που ασκούν στην Ελλάδα οι ΗΠΑ σε διπλωματικό επίπεδο για την νομιμοποίηση της εισαγωγής και καλλιέργειας γενετικά μεταλλαγμένων σπόρων.Χαρακτηριστικές είναι οι δηλώσεις2 του πρώην αναπληρωτή υπουργού περιβάλλοντος, κ. Θεόδωρου Κολιοπάνου «Οι πιέσεις που δεχόμαστε είναι απίστευτες…. Η πρώτη επίσκεψη που δέχεται κάθε νέος υπουργός είναι από τον πρεσβευτή των ΗΠΑ, ο οποίος ζητάει την είσοδο των ΓΤΟ στην Ελλάδα».

Απέναντι σε αυτή την κατακριτέα πρακτική, τόσο το Αρχιπέλαγος (μέλος της ομάδας εργασίας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης για την προστασία των τοπικών ποικιλιών που κινδυνεύουν από άμεση εξαφάνιση) όσο και αρκετοί φορείς στη χώρα μας καταβάλουν μεγάλη προσπάθεια να ενημερώσουν τον κόσμο και να οξύνουν την κριτική σκέψη των αγροτών.

Ωστόσο, γεγονότα όπως η συγκεκριμένη έκθεση που φιλοξενεί το Ίδρυμα Ευγενίδου, δημιουργούν συναισθήματα έκπληξης και αγανάκτησης, καθώς είναι τουλάχιστον σοκαριστικό να διαποτίζεται η μαθητική νεολαία, που δεν διαθέτει ακόμα την απαραίτητη κριτική σκέψη, με την παραφύση φιλοσοφία εταιρικών αντιλήψεων οι οποίες πατεντάρουν και κερδοσκοπούν εις βάρος της φύσης με ανήθικες μεθόδους.

H κατάσταση στην Ελλάδα όπως έχει διαμορφωθεί δεν αφήνει κανένα περιθώριο εφησυχασμού. Σε λίγες μόνο δεκαετίες οι ποικιλίες σιταριού έχουν εξαφανισθεί στη συντριπτική τους πλειοψηφία, ενώ πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι μόνο το 2-3% των ποικιλιών λαχανικών που υπήρχαν πριν 50 χρόνια στην Ελλάδα έχει διασωθείυπό καλλιέργεια μέχρι τις μέρες μας. Ταυτόχρονα, δεκάδες μελέτες καταδεικνύουν τις βλαβερές επιπτώσεις που προκαλούν οι ΓΤΟ στη γεωργική παραγωγή καθώς και τους σοβαρούς κινδύνους που ελλοχεύουν για τη δημόσια υγεία.


Το Αρχιπέλαγος, μέσω της Κιβωτού - Τράπεζας Σπόρων Αιγαίου (Διαβάστε περισσότερα εδώ και παρακολουθείστε επίσης σχετικό Video) που έχει δημιουργήσει, δίνει καθημερινή μάχη για τη συγκέντρωση και μακροχρόνια φύλαξη των ελάχιστων ελληνικών ποικιλιών σπόρων που έχουν απομείνει μέχρι σήμερα, καθώς και τον πολλαπλασιασμό και τη διάδοση της ασφαλούς καλλιέργειας των τοπικών ποικιλιών καλλιεργούμενων φυτών, περιορίζοντας τον κίνδυνο επιμόλυνσης από τα γενετικά τροποποιημένα φυτά.

Στο ίδιο μήκος κύματος πολλά δίκτυα πολιτών, οργανισμοί, μη κυβερνητικοί φορείς (Αιγίλοπας, Πελίτι, BiotechWatch, Σπόρος, ΒΙΟΖΩ κα) στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, έχουν δημιουργήσει ένα δυναμικό δίκτυο ενημέρωσης του κοινού για την ανάγκη προστασίας του, επί αιώνες προσαρμοσμένου στις κατά τόπους εδαφοκλιματικές συνθήκες, φυτογενετικού υλικού.

Απέναντι σε αυτήν την ύπουλη και δόλια προπαγάνδα που έχει ως στόχο να μολύνει αντιλήψεις, να ξεπουλήσει το ελληνικό φυτογενετικό υλικό και να μας καταστήσει διατροφικά εξαρτημένους, το Αρχιπέλαγος στέκεται απέναντι.
Καλούμε φορείς, περιβαλλοντικές οργανώσεις, δίκτυα πολιτών και πολίτες που αντιλαμβάνονται το πρόβλημα να πάρουν ανοικτά θέση. Να ασκήσουν τις δικές τους πιέσεις προς τη διοίκηση του ιδρύματος Ευγενίδου για να αποσυρθεί η συγκεκριμένη έκθεση, η οποία αποτελεί άλλον έναν Δούρειο Ίππο στη διαδικασία απενοχοποίησης και εισαγωγής των μεταλλαγμένων στην Ελλάδα.

Η άγνοια είναι επικίνδυνη και η σιωπή συνενοχή.

Η ερευνητική & επιστημονική ομάδα του Αρχιπελάγους

Το κείμενο συνυπογράφουν:
Αιγίλοπας
ΒΙΟΖΩ
BiotechWatch
Δίκτυο Οικολογικών Οργανώσεων Αιγαίου
Πελίτι
Σπόρος

από το Αρχιπέλαγος

Saturday, December 18, 2010

Slavoj Zizek's political joke (with GREEK SUBTITLES)

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΣΤΟ ΑΤΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ-ΚΥΡΙΑΚΗ 19.12

Το “χαμόγελο” του δελφινιού είναι η μεγαλύτερη πλάνη της φύσης.

Τα δελφίνια συμβολίζουν την ελευθερία, την χαρά, τη δύναμη, το μεγαλείο της φύσης, την αρμονία και τον αλτρουισμό. Είναι πλάσματα κοινωνικά, ζουν σε αγέλες και μπορούν να σχηματίσουν ομάδες αγέλων που μπορούν να φτάσουν τα 1000 δελφίνια, εξαιρετικά ευφυή (χρήση εργαλείων, πολύπλοκη γλώσσα και συμπεριφορά) προσόντα που τον ίδιο τον άνθρωπο πολλές φορές τον έχουν σώσει από βέβαιο πνιγμό. Είναι οι πολύτιμοι Φίλοι μας. 'Ο Λαός της Θάλασσας' όπως τα αποκαλούσαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι.

Μια ζωή στην φύση ή θάνατος σε ένα πάρκο;

Η φυσική διάρκεια ζωής ενός δελφινιού στη θάλασσα είναι 45-50 χρόνια. Σε συνθήκες αιχμαλωσίας ένα στα δύο δελφίνια πεθαίνει μέσα στα 2 πρώτα χρόνια της φυλάκισής του, από το στρες, τις αρρώστιες ή τη μόλυνση εντός της δεξαμενής. Το στρες είναι ένα μόνιμο στοιχείο της ζωής σε δελφινάριο. Ξεκινάει από τη στιγμή που το δελφίνι θα αποκοπεί βίαια από το κοπάδι του, συνεχίζεται με τη στέρηση τροφής κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης και είναι συνυφασμένο με τη ζωή εντός πισίνας. Ο περιορισμός στην ακτίνα κολύμβησης είναι ακραίος και βασανιστικός καθώς τα ελεύθερα δελφίνια κολυμπούν αποστάσεις μέχρι 160 χιλιόμετρα τη μέρα και καταδύονται έως τα 100 μέτρα βάθος. Χρησιμοποιούν υπερήχους για να πάρουν πληροφορίες για το περιβάλλον τους όπως η απόσταση ή το σχήμα αντικειμένων (ηχοεντοπισμός) και σε μία δεξαμενή η αλλεπάλληλη αντήχηση του σόναρ τους από τα τοιχώματα τα οδηγεί πολλές φορές στην τρέλα. Ακόμη και αν ένα δελφίνι γεννηθεί σε συνθήκες αιχμαλωσίας δεν υπάρχει καμμία δικαιολογία να κρατείται και να αποτελεί αντικείμενο εμπορικής εκμετάλλευσης χωρίς καμμία προοπτική απελευθέρωσης στο φυσικό του περιβάλλον.

Με το εισιτήριο σου πληρώνεις την φυλακή μου!

Για τα δελφίνια η πισίνα δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα κελί. Η μεταχείρισή τους από τους εκπαιδευτές είναι αυτή του θηριοδαμαστή που τιμωρεί τους ανυπάκουους και εκβιάζει την υποταγή με πείνα. Η αιχμαλωσία τους σημαίνει αέναη στέρηση των βασικότερων βιολογικών και ψυχολογικών τους αναγκών. Σημαίνει ότι θα ζήσουν όπου και όπως επιλέξουν τα αφεντικά τους και θα πεθάνουν όταν πια δεν θα τους προσφέρουν κέρδος. Σημαίνει ότι δεν θα ζήσουν μία ζωή όπως τη θέλουν. Ελεύθερη.

Οι Νέοι Πράσινοι θέλουμε να ενημερώσουμε τον κόσμο για τις απαράδεκτες αυτές πρακτικές και να αναδείξουμε το θέμα της αιχμαλωσίας των δελφινιών και τις άθλιες συνθήκες κάτω από τις οποίες ζουν. Θέλουμε, επίσης, να δηλώσουμε την αντίθεσή μας με την συνεχιζόμενη λειτουργία του δελφιναρίου του Αττικού Πάρκου, που κρατάει αιχμάλωτα τώρα 11 δελφίνια, και ζητάμε την ΑΜΕΣΗ ΠΑΥΣΗ των παραστάσεων αλλά και την ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ της εκμετάλλευσης των δελφινιών στη χώρα μας με πρόσχηματα τύπου αδυναμίας επανένταξης στο φυσικό περιβάλλον λόγω ανατροφής σε συνθήκες αιχμαλωσίας και προστασίας αυτών σε δεξαμενές. Τέλος, θέλουμε να εκφράσουμε την κάθετη αντίθεση μας στο γεγονός ότι το πάρκο αποτελεί προορισμό περιβαλλοντικών εκδρομών σχολείων και ζητάμε από την πολιτεία να επαναπροσδιορίσει την έννοια της εκπαίδευσης με εναλλακτικούς τρόπους.

από το μπλογκ των Νέων Πράσινων

Thursday, December 16, 2010

ΚΥΠΡΟΣ ~ KIBRIS ~ CYPRUS IndyMedia: Έλατο, ω! έλατο

ΚΥΠΡΟΣ ~ KIBRIS ~ CYPRUS IndyMedia: Έλατο, ω! έλατο

Εγκλημα Δημοκρατίας και απαξίωση της Φωκίδας

Έγκλημα Δημοκρατίας και απαξίωση της Φωκίδας
Απαξιώνοντας πλήρως την Φωκίδα και καταστρατηγώντας κάθε έννοια Δημοκρατίας, το Σύνταγμα ακόμα κι αυτόν τον Καλλικράτιο νέο νόμο, το Νομαρχιακό Συμβούλιο της Φωκίδας προχωράει σε συζήτηση για έγκριση όρων περιβαλλοντικών μέτρων 14 ενεργειών μεταλλευτικών και άλλων εταιρειών στα βουνά, κυρίως σε Παρνασσό και Γκιώνα,10 μέρες πριν λήξει η θητεία του και 40 μέρες μετά τις εκλογές, που στην θέση αυτή εξέλεξαν άλλο συμβούλιο!

Την στιγμή, που ακόμα και τις υπόγειες εξορύξεις, οι μεταλλευτικές εταιρείες τις μετατρέπουν σε επιφανειακές καταστρέφοντας το περιβάλλον, με την εναπόθεση των στείρων στην περιοχή γύρω από την είσοδο της εκμετάλλευσης, αντί να τα τοποθετήσουν σε παλιές άχρηστες πιά σήραγγες. Αντί με τα στείρα αυτά υλικά να φτιάξουν δρόμους, προτείνεται να εγκριθεί άλλη περιβαλλοντική μελέτη για άνοιγμα λατομείου για στείρα υλικά κατασκευής δρόμων!!!

Το παράλογο της καταστροφής του περιβάλλοντος σε όλο του το μεγαλείο!

Το απερχόμενο Νομαρχιακό Συμβούλιο, που κρίθηκε στις εκλογές του περασμένου Νοεμβρίου, δεν έχει κανένα δικαίωμα να πάρει αποφάσεις για το μέλλον της Φωκίδας γιατί γι αυτές του τις πράξεις δεν θα κριθεί από κανέναν! Παραβιάζεται κάθε έννοια Δημοκρατίας, το Σύνταγμα και το πνεύμα του νέου Καλλικράτιου νόμου, που στο άρθρο 65 §5 αναφέρει για τις δημοτικές αρχές, που θα αντικαταστήσουν τις νομαρχίες: «Ένα (1) μήνα πριν από τη διενέργεια των εκλογών και μέχρι την εγκατάσταση των νέων δημοτικών αρχών, το δημοτικό συμβούλιο αποφασίζει μόνο για θέματα που αναφέρονται σε έκτακτες περιπτώσεις εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης». Στην συνέχεια δείτε την:

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΓΚΙΩΝΑΣ


ΤΟ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΔΕΝ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΝΑ ΥΠΟΘΗΚΕΥΣΕΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΦΩΚΙΔΑΣ

Την Τετάρτη 15 Δεκέμβρη οι εργαζόμενοι, άνεργοι και νεολαία θα διαδηλώνουν απ΄ άκρη σε άκρη της χώρας την αντίθεση τους στην πολιτική της κυβέρνησης, στη λογική του μνημονίου και της τρόικας που μας κάνει απίστευτα φτηνούς και αναλώσιμους, θα διεκδικούν το δικαίωμα στη ζωή με αξιοπρέπεια.

Αυτή την ημέρα διάλεξε ο Νομάρχης Φωκίδας για να συγκαλέσει το Νομαρχιακό Συμβούλιο, δεκαπέντε μόλις μέρες πριν την ολοκλήρωση της θητείας του αλλά και του θεσμού της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης γενικότερα, προκειμένου να λάβει αποφάσεις και να γνωμοδοτήσει για θέματα που θα καθορίσουν δραματικά τη ζωή του τόπου τα επόμενα χρόνια. Απόλυτα ευθυγραμμισμένος με την κυβερνητική πολιτική του fast track, δηλαδή της γρήγορης και ευέλικτης προώθησης των ιδιωτικών επενδύσεων, σε μια πρωτοφανή επιχείρηση «σκούπα» συγκαλεί το Νομαρχιακό Συμβούλιο με ημερήσια διάταξη 24 θεμάτων από τα οποία τα 12 αφορούν γνωμοδοτήσεις επί Μελετών Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για εκμετάλλευση και ερευνητικές εργασίες κοιτασμάτων βωξίτη και τα 4 γνωμοδοτήσεις επί Μελετών Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για εγκατάσταση και λειτουργία αιολικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Είναι προκλητικά προφανής η διάθεση και η πρόθεση τους να ξεμπερδεύουν μαζικά με τις «καυτές πατάτες» που κρατούν στα χέρια τους, να εξοφλήσουν υποχρεώσεις και γραμμάτια πριν οι ίδιοι και ο θεσμός της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης αποτελούν ιστορία.

Τα περισσότερα από τα παραπάνω θέματα είχαν όλως τυχαίως δημοσιευτεί μέσα στη καρδιά του Αυγούστου και τέθηκαν σε «δημόσια διαβούλευση» σε χρονικά πλαίσια που η περίοδος, το εύρος των περιοχών επέμβασης αλλά και ο όγκος των «Μελετών» ακύρωναν στην πράξη το δικαίωμα διατύπωσης θέσεων, προτάσεων ή ενστάσεων από τους ενδιαφερόμενους πολίτες και συλλογικότητες.

Παρόλα αυτά η κίνηση για τη Σωτηρία της Γκιώνας στις 10 Σεπτεμβρίου 2010 κατέθεσε έγγραφο με τις απόψεις της προς το Υ.Π.Ε.Κ.Α. εντός των προβλεπομένων προθεσμιών. Εκεί μεταξύ άλλων τονίζαμε πως

· «…Ο χρόνος δημοσίευσης των παραπάνω εγγράφων, … και το χρονικό περιθώριο που διατίθεται για την κατάθεση απόψεων ή προτάσεων από πολίτες ή φορείς, αλλοιώνει επί της ουσίας το πνεύμα της Κ.Υ.Α. 37111/2021/26.09.03 τόσο ως προς τη δυνατότητα άμεσης ενημέρωσης όσο και διάθεση εύλογου διαστήματος για διαβούλευση και τεκμηρίωση απόψεων ή προτάσεων»

· «…Οι φορείς ή / και ακόμη οι ομάδες πολιτών και μεμονωμένοι πολίτες που καλούνται σήμερα να διατυπώσουν απόψεις και προτάσεις, εξαιτίας της διοικητικής αναδιάρθρωσης (ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ) «δεσμεύουν» με τη θέση τους τα νέα όργανα και φορείς που θα υπάρχουν σε λίγους μόνο μήνες και στο χωρικό και διοικητικό πεδίο δικαιοδοσίας του…»

· «…Το μεγάλο μέγεθος της περιοχής επέμβασης και οι συνακόλουθες δραστηριότητες …., είναι τέτοιο που δυνητικά μπορεί να αντιστρατεύεται ή να έρχεται σε σύγκρουση με το στρατηγικό – αναπτυξιακό σχεδιασμό των νέων διοικητικών μονάδων που προκύπτουν από τον Ν 3852/ 2010 (ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ)…»

· «…Η υφιστάμενη κατάσταση από πλευράς περιβαλλοντικής προστασίας και περιβαλλοντικών αποκαταστάσεων από τη μεταλλευτική δραστηριότητα στην ευρύτερη περιοχή της Γκιώνας αλλά και στη συγκεκριμένη όπου αιτούνται οι νέες αδειοδοτήσεις, κατά τεκμήριο χαρακτηρίζεται από κακή ως κάκιστη…»

και για τους λόγους αυτούς ζητούσαμε

«…Να προσδιοριστούν νέες ημερομηνίες σε εφαρμογή της Κ.Υ.Α. 37111/2021/26.09.03 που να συνάδουν αφενός με το νέο θεσμικό πλαίσιο (Ν 3852/ 2010) και τη διοικητική αναδιάρθρωση που επέρχεται και αφετέρου με την κοινή αντίληψη περί ουσιαστικής δυνατότητας ενημέρωσης και διατύπωσης απόψεων επί συγκεκριμένων θεμάτων..»

Τρεις μήνες μετά κι ενώ το Υ.Π.Ε.Κ.Α. απαξιώνει προκλητικά , άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά, να απαντήσει έστω και αρνητικά στις αιτιάσεις και τα αιτήματα μας ο Νομάρχης με μια και μόνο κίνηση επιδιώκει να «κλείσει» όλες τις εκκρεμότητες υποθηκεύοντας εκ νέου τον τόπο, το δημόσιο πλούτο και περιουσία στα κερδοσκοπικά συμφέροντα των εταιριών.

Πριν ένα μήνα πραγματοποιήθηκαν οι αυτοδιοικητικές εκλογές για την ανάδειξη των νέων αιρετών οργάνων. Οι περισσότεροι από τους εκλεγέντες και κυρίως αυτοί που άσκησαν ή συνεχίζουν να ασκούν εξουσία και φέρουν την ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση παρόλο που διατείνονται ότι «διάβασαν» και κατάλαβαν το μήνυμα των εκλογών απ΄ ότι φαίνεται μάλλον πάσχουν από πολιτικό αναλφαβητισμό και κατ΄ επέκταση διαβάζουν ότι θέλουν. Αυτό βέβαια δεν τους απαλλάσσει από την ευθύνη της στάσης που παίρνουν για το «σήμερα» και το «αύριο» του τόπου.

Απευθυνόμαστε στο Νομαρχιακό Συμβούλιο και σε κάθε μέλος του ξεχωριστά απαιτώντας να αφουγκραστούν την κοινωνία και τα μηνύματα που στέλνει, να μην υποκύψουν σε κανενός είδους εκβιασμούς και εκβιαστικά διλήμματα, να μην συνυπογράψουν την παραπέρα υποθήκευση του τόπου σαν την τελευταία πράξη της θητείας τους.

Μπροστά στο νέο τοπίο που διαμορφώνεται και που προφανώς δεν αφορά μονοσήμαντα τις δραστηριότητες μιας εταιρίας, καλούμε τους κατοίκους των Δημοτικών Διαμερισμάτων, τους εργαζόμενους, τη νεολαία , τις συλλογικότητες και αυτοδιοικητικές παρατάξεις, όλους αυτούς που «δεν χρωστάνε σε κανένα» και που «δεν τα φάγανε μαζί» να πάρουν θέση, να καταγγείλουν τη σύγκληση του Νομαρχιακού Συμβουλίου σαν κατ΄ ουσία παράνομη και ανήθικη, να συντονίσουν την αντίσταση και τους κοινούς αγώνες για την υπεράσπιση του περιβάλλοντος, των δικαιωμάτων , της ίδια της ζωής μας.

Γκιώνα, 14 Δεκεμβρίου 2010

ΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΓΚΙΩΝΑΣ

Πηγή η biozo.gr

Monday, December 13, 2010

Δελτίο τύπου από την Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή Ζωοφιλικών Σωματείων

Η Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή 106 Ζωοφιλικών Σωματείων και τα Κρητικά Σωματεία μέλη της σας ενημερώνουν ότι αύριο 13 Δεκεμβρίου, στις 9 η ώρα το πρωί στα δικαστήρια στον Αγ. Νικόλαο θα δικαστεί η υπόθεση του βοσκού από την Ελούντα που προέβη σε εξόρυξη των ματιών του σκύλου του με αιχμηρό αντικείμενο.
Οι πολίτες της περιοχής που ασχολούνται με την προστασία των ζώων θα συγκεντρωθούν στα δικαστήρια για να διαμαρτυρηθούν για τις συνεχιζόμενες κακοποιήσεις στο νησί μας και στην χώρα μας και για την μέχρι τώρα ανικανότητα των κυβερνήσεων να δώσουν ένα τέλος στο θέμα αυτό.
Στην συγκέντρωση θα διαβαστεί ποίημα το οποίο μας έστειλαν δύο Ολλανδοί πολίτες, όταν ενημερώθηκαν από το διαδίκτυο για την αποτρόπαια αυτή πράξη, για την οποία θεωρούμε ότι το δικαστήριο θα πρέπει να επιβάλει την ανωτέρα των ποινών , ήτοι ποινή φυλάκισης 6 μηνών χωρίς αναστολή και χρηματικό πρόστιμο.
Καλούμε τα ΜΜΕ να παρευρεθούν έτσι ώστε να φτάσει σε κάθε σημείο της Κρήτης η οργή και αγανάκτησή μας για τις αποτρόπαιες κακοποιήσεις ζώων και τις εν γένει άθλιες συνθήκες που μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων επιφυλάσσει στα ζώα, καταδεικνύοντας την έξαρση βίας στην κοινωνία μας.

Η ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΖΩΟΦΙΛΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ

Τηλ. επικοινωνίας
Αν. Μπομπολάκη 6976489349
Μ. Χουστουλάκη 6979913007

Αστυνομία τροφίμων

Monday, December 6, 2010

Schwarzwald 1

Check out this SlideShare Presentation:

Friday, December 3, 2010

Θα επιβιώσει τελικά το Τουβαλού;


[του Πέτρου Τζεφέρη] [by Tzeferis Peter]

Τα νησιά Τουβαλού, οι εννέα κοραλλιογενείς ατόλες, των 26 τετρ. χιλ. και των 10.000 ανθρώπων, που εκτείνονται μόλις λίγα μέτρα (4-5) πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας σε μια μακρινή γωνιά του Ειρηνικού Ωκεανού, ανοικτά της Αυστραλίας, κινδυνεύουν να "βυθιστούν"  στα επόμενα 30-50 χρόνια εάν συνεχισθεί ο σημερινός ρυθμός ανόδου της στάθμης των υδάτων.
Θα βυθιστεί άραγε το Τουβαλού; Το ερώτημα φαντάζει εύλογο.....

Η συνέχεια εδώ: Η ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Thursday, December 2, 2010

Επίκαιρες αφίσες προπαγάνδας του Β' Παγκοσμίου Πολέμου

Οι επιτακτικές ανάγκες ενός πολέμου αναγκάζει μια κοινωνία ή χώρα να αναθεωρήσει πολλά αυτονόητα της καθημερινής ειρηνικής ζωής. Η ενεργοβόρα και πολυδάπανη στρατιωτική μηχανή απαιτεί θυσίες και πολλούς υποχρεωτικούς ή εθελοντικούς περιορισμούς και υποχρεώσεις στα μετόπισθεν από τη μάζα των αμάχων. Αυτές οι επιτακτικές ανάγκες έχουν αποτυπωθεί στις προπαγανδιστικές αφίσες, κυρίως κατά την περίοδο των δύο παγκοσμίων πολέμων, που στόχευαν στον πατριωτισμό των πολιτών σε όποιες περιπτώσεις η υποχρεωτικότητα και η επίταξη δεν μπορούσαν να είναι αποτελεσματικές.

Οι πιο πετυχημένες τέτοιες ιστορικές αφίσες ήταν των Αμερικάνων και των Καναδών, οι οποίες, σχεδιασμένες από επαγγελματίες και δημοφιλείς γραφίστες, παρήγαγαν μεγάλη γκάμα έξυπνων σλόγκαν και ιδεών για ορθολογική διαχείριση των πόρων και των αγαθών σε περίοδο σπάνης και μεγάλων αναγκών και οι οποίες, βλέποντάς τες σήμερα, μας εντυπωσιάζουν για την αναπάντεχη επικαιρότητά τους, ίσως και διαχρονικότητά τους, σε μια εποχή που η υπερκατανάλωση και η σπατάλη ενέργειας και φυσικών πόρων πλησιάζουν τα όρια του πλανήτη και της κοινωνικής ευημερίας μας.

Ας δούμε λοιπόν, κάποιες αντιπροσωπευτικές από αυτές και ας προβληματιστούμε πάνω στην επικαιρότητα των σλόγκαν τους.

Victory Gardens (poster by Morley, World War II)

Μια κίνηση στις ΗΠΑ κατά τη διάρκεια των δύο Παγκοσμίων πολέμων να μειώσουν το βάρος του επισιτισμού των στρατιωτών, με το να καλλιεργεί ο καθένας πολίτης την τροφή του στον κήπο του, συλλογικά στις γειτονιές, στα πάρκα, κλπ, ώστε οι τροφές στην αγορά να είναι όσο το δυνατόν πιο πολύ διαθέσιμες στον στρατό και γενικά να μην υπάρχει έλλειψη σε αυτές..

Το εγχείρημα είχε μεγάλη επιτυχία (περιπου 20.000.000 τέτοιοι κήποι δημιουργήθηκαν) και υπολογίζεται πως παρήχθησαν ατομικά ποσότητες ίσες σχεδόν με την εμπορική παραγωγή.

http://en.wikipedia.org/wiki/Victory_garden

Μια ιδέα που δεν θα ήταν καθόλου άσχημη, αν οι πόλεις μας είχαν πιο ανθρώπινο πρόσωπο με ελεύθερους χώρους, οπωροφόρα δέντρα και όχι καλλωπιστικά, κλπ. Θα ήταν αυτάρκεις και όχι άμεσα εξαρτώμενες από την ύπαιθρο για την διατροφή. Ενας πόλεμος ή οποιαδήποτε εκτεταμένη ανωμαλία στην σημερινή παραγωγική διαδικασία και διανομή θα χτυπήσει ανελέητα τις 100% εξαρτημένες μεγαλουπόλεις, που τρέφονται από τα ράφια των σούπερ μάρκετ και καθόλου από την κατά 90% τσιμεντοποιημένη γη τους.


Καναδικό πόστερ του Β' Παγκοσμίου Πολέμου που καλεί τους πολίτες να περιορίσουν τις σπατάλες και να κάνουν οικονομία, αγοράζοντας τα απολύτως αναγκαία και να προσφέρουν για τις ανάγκες του πολέμου.

Αυτή η αφίσα κάλλιστα θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί αυτούσια και σήμερα από τα αντικαταναλωτικά κινήματα, καλώντας τους πολίτες σε έναν άλλο τρόπο και μοντέλο ζωής.


Αυτή η γνωστή αφίσα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου προτρέπει τους πολίτες να κουβαλούν οι ίδιοι στα χέρια τους τα αγαθά που αγοράζουν και όχι με μεταφορικό μέσο, το οποίο και βενζίνη καταναλώνει και ανταλλακτικά απαιτεί η συχνή χρήση του, πράγματα που θα τα στερήσουμε από τις ανάγκες του Στρατού στον πόλεμο. Αλλωστε και οι ίδιοι οι στρατιώτες, κουβαλούν πάντα μαζί τους τα άμεσης ανάγκης πράγματα στις εξαρτήσεις τους….

Και αυτή η αφίσα ξαναγίνεται επίκαιρη σήμερα μέσα από τους προβληματισμούς για την ελαχιστοποίηση της χρήσης του ΙΧ. Κάτι που δυστυχώς οι σημερινές εξελίξεις στην αγορά και οι εξαπλώσεις των μεγακαταστημάτων, κυρίως εκτός πόλης, μαραζώνουν την αγορά της γειτονιάς και μας αναγκάζουν να είμαστε εξαρτημένοι από την αυτοκίνηση για να κάνουμε ψώνια για όλη τη βδομάδα με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό για την ποιότητα ζωής στην πόλη….


Weimer Pursell, 1943

Άλλη μια καμπάνια για οικονομίες στα αγαθά την περίοδο του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου στα μετόπισθεν στις ΗΠΑ. Η ατάκα διαχρονική και πολύ έξυπνη: Όταν οδηγάς μόνος (χωρίς να μοιράζεσαι το αμάξι και την βενζίνη) είναι σαν να εξυπηρετείς τον ίδιο τον Χίτλερ, γιατί κάνεις άσκοπη σπατάλη βενζίνης και ανταλλακτικών, τα οποία είναι πολύτιμα για τα μηχανοκίνητα άρματα και οχήματα του στρατού.

Μια ιδέα που κατά καιρούς έρχεται και σήμερα στο προσκήνιο, είτε άνωθεν, είτε από τα κάτω με ατομικές πρωτοβουλίες, που το κυκλοφοριακό, η ρύπανση και η απειλή εξάντλησης του πετρελαίου έχουν φτάσει στο απροχώρητο. Αλλά ούτως ή άλλως αποτελεί ημίμετρο, μια και η λύση στις μεγαλουπόλεις είναι η προώθηση και ανάπτυξη των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς, σε ατομικό δε επίπεδο του ποδηλάτου και άλλων σχετικών μέσων, από πατίνια μέχρι και τα segways.


Η διανομή αγαθών με δελτίο.

Μια αφίσα των ΗΠΑ την εποχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου που καλούσε σε τήρηση των δελτίων στην διατροφή για είδη τα οποία παρουσίαζαν συχνότερα ελλείψεις.

Το θέμα αυτό είναι επίκαιρο σε πλανητικό επίπεδο με την τεράστια ανισοκατανομή πόρων, οι οποίοι κρατούν σε υπερκαταναλωτικά επίπεδα τις χώρες της Δύσης και στα όρια της φτώχειας ή του λιμού τον Τριτο Κόσμο.

Saturday, November 27, 2010

Η Κατάσταση του Κόσμου 2010: από τον καταναλωτισμό στην αειφορία..

Το νέο πόνημα του Ινστιτούτου WorldWatch είναι γεγονός. Με τίτλο "Η κατάσταση του Κόσμου 2010. Ο πολιτισμός μας σε μετάβαση: Από τον πολιτισμό της Κατανάλωσης, στον πολιτισμό της Αειφορίας" παρουσιάστηκε ήδη σε εκδήλωση την Κυριακή 21 Νοεμβρίου και μεταφράστηκε με πρωτοβουλία της Καθημερινής (δίνεται στο κοινό με το σημερινό της φύλλο).

Είμαστε ευχαριστημένοι που αυτή τη φορά το Ινστιτούτο WorldWatch αποφάσισε να καταπιαστεί με το δύσκολο ζήτημα της πολιτισμικής αλλαγής του κόσμου μας. Της ανάγκης να αλλάξει το για αρκετούς αιώνες εδραιωμένο πολιτιστικό παράδειγμα του καταναλωτισμού και να αντικατασταθεί από εκείνο της βιωσιμότητας, της μεγαλύτερης προκλησης του καιρού μας.

Tuesday, November 23, 2010

EVENTS BY YOUNG GREENS

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΓΟΥΝΑΣ(WORLDWIDE FUR FREE FRIDAY)


Παγκόσμια ημέρα κατά του αιματοβαμμένου εμπορίου της γούνας. Ενός εμπορίου που με σκοπό το κέρδος κακοποιεί ανελέητα με τους πιο βάναυσους τρόπους αθώα ζώα που είχαν την ατυχία να γεννηθούν με όμορφη γούνα! Κάθε χρόνο περισσότερα από 50 εκατομμύρια γουνοφόρα ζώα (μινγκ, αλεπού, τσιντσιλά, ρακούν, κτλ.) χωρίς να υπολογίζονται τα εκατομμύρια κουνέλια, βρίσκουν φρικτό θάνατο που περιλαμβάνει μεθόδους όπως ηλεκτροπληξία στον πρωκτό, κρέμασμα, πνίξιμο, κτυπήματα στο κεφάλι, σπάσιμο λαιμού, και εισπνοή τοξικού αερίου για να μη
καταστραφεί η γούνα τους. Τις περισσότερες φορές γδέρνονται ενώ διατηρούν ακόμη τις αισθήσεις τους.

Οι διαμαρτυρίες σε όλο τον κόσμο από εκατομμύρια ευαισθητοποιημένους ανθρώπους, η εγκατάλειψη της αληθινής γούνας από πολλούς σχεδιαστές και καταστήματα, αλλά και η άρνηση ολοένα και περισσότερων διασημοτήτων να φορέσουν αληθινή γούνα, στέλνουν ένα ηχηρό μήνυμα, ότι ο βασανισμός και η θανάτωση των ζώων για τη μόδα δεν είναι αποδεκτά!

Σε ολόκληρο τον κόσμο οργανώσεις για τα δικαιώματα των ζώων έχουν ξεκινήσει έναν μακροχρόνιο αγώνα με σκοπό την απαγόρευση της εκτροφής γουνοφόρων ζώων, καθώς και την κατάργηση εισαγωγής γούνας από άλλα κράτη. Στο Ισραήλ υπάρχει νομοσχέδιο για ολική κατάργηση του εμπορίου της γούνας (εκτροφή και εισαγωγή).

Στην Ελλάδα μπορεί οι πωλήσεις στο εσωτερικό της χώρας να βρίσκονται σε ύφεση, όμως στις χώρες της ανατολικής Ευρώπης καθώς και στην Κίνα, παρατηρείται αύξηση των πωλήσεων με αποτέλεσμα οι έλληνες γουνοποιοί να στρέφονται στην ενίσχυση των εξαγωγών προς τις χώρες αυτές.

Όμως ο βασανισμός και η θανάτωση των ζώων δε μπορεί να αποτελεί κλάδο προς ανάπτυξη!

Η Παγκόσμια Παρασκευή Κατά της Γούνας (WFFF) είναι μία από τις πιο σημαντικές παγκόσμιες ημέρες δράσης στην ιστορία των δικαιωμάτων των ζώων, με περισσότερες από 120 κινητοποιήσεις σε όλο τον κόσμο.
Ενώνουμε και τη δική μας φωνή με τους χιλιάδες πολέμιους της γούνας σε όλο τον κόσμο, με σκοπό να αποκαλύψουμε το πραγματικό πρόσωπο της βρώμικης αυτής βιομηχανίας και να στείλουμε ένα μήνυμα σε όλους όσους κερδοσκοπούν από την κακοποίηση των ζώων!

Ο χρόνος τους τελειώνει και θα κάνουμε τα πάντα για να τελειώσει όσο πιο σύντομα γίνεται!!!

Καλούμε κάθε φιλοζωϊκό σωματείο και κάθε ευαισθητοποιημένο πολίτη να ενισχύσει την παγκόσμια αυτή κινητοποίηση συμμετέχοντας στη διαμαρτυρία αλλά και διοργανώνοντας παρόμοιες κινητοποιήσεις σε άλλες πόλεις της Ελλάδας!

Παρασκευή 26 Νοεμβρίου 2010 - Πλατεία Συντάγματος 18:30

Θα συγκεντρωθούμε στην πλατεία Συντάγματος και θα ακολουθήσει πορεία στους γύρω εμπορικούς δρόμους!

Until every closet is empty!!!

η σελίδα στο facebook

Thursday, November 11, 2010

ΑΝΑΔΑΣΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΕΔΑΣΑ 2010-2011

Αγαπητοί εθελοντές του ΕΔΑΣΑ,

ο ΕΔΑΣΑ συνεπής στον σκοπό του για την αποκατάσταση του Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας μετά και την καταστροφική πυρκαγιά του 2007, συμμετέχει σε όλες τις δράσεις αποκατάστασης όπως αναδασώσεις, σποροσυλλογές κτλ.

Σας καλούμε λοιπόν να συμμετέχετε στις εθελοντικές αναδασώσεις που θα πραγματοποιηθούν από το Νοέμβριο του 2010 ως τον Μάρτιο του 2010 από τον Φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας, το Δασαρχείο Πάρνηθας και την Δ/νση Αναδασώσεων Αττικής δηλώνοντας συμμετοχή στο http://parnitha.wwf.gr

Να σημειώσουμε ότι στα πλαίσια των αναδασωτικών προσπαθειών ο ΕΔΑΣΑ και η ΑΝΙΜΑ έχουν υιοθετήσει και θα αναδασώσουν στις 20-21-27-28 Νοεμβρίου 2010 περιοχή στη θέση Βίλλα Παπαδόπουλου της Πάρνηθας, εις μνήμη του πρώην Δασάρχη Πάρνηθας Γιώργου Ντούρου. Ο Γιώργος Ντούρος ήταν γνήσιος λάτρης της Πάρνηθας και υπερασπιστής του δάσους εναντίον αυθαιρεσιών και παρανομιών.

Για την παραπάνω ενέργεια θα σας αποστείλουμε αναλυτικό email, αλλά μπορείτε και από τώρα να δηλώσετε συμμετοχή απαντώντας στο παρόν email.

Φιλικά,

Εχασαν πατρίδα και περιβάλλον, κέρδισαν όμως λεφτά, έγιναν Spillionaires...



[του Πέτρου τζεφέρη] [by Tzeferis Peter]

Ποιός είπε ότι η επικοινωνιακή περιβαλλοντική μπίζνα δεν έχει λεφτά; Καραβιές χρήμα μοίρασε η BP στα αλιευτικά σκάφη στην περιοχή Bayou La Batre της Αλαμπάμα αλλά και της Λουιζιάνα προκειμένου να αφήσουν τη δουλειά τους (αλιείς γαρίδας, οστρακοειδών,αστακού κλπ) και να μετατραπούν σε oil  skimmers- με κόστος μέχρι και £ 2.000 την ημέρα ανά πλοίο...

Διαθέτοντας τα σκάφη τους για την επιχείρηση καθαρισμού της πετρελαιοκηλίδας, ορισμένοι έχουν θησαυρίζει κερδίζοντας εκατοντάδες χιλιάδες λίρες για ενα έργο μόλις τριών μηνών.. Μια νέα λέξη έκανε την εμφάνισή της στο λεξικό της περιοχής που είχε να ακουστεί από την περίοδο του  exxon valdez: spillionaires...

Και τώρα που...

Η συνέχεια εδώ

Tuesday, November 9, 2010

Thursday, November 4, 2010

Πράσινες (ευρωπαϊκές) πρωτεύουσες και πράσινες (ελληνικές) business!

[by Tzeferis Peter] [του Πέτρου Τζεφέρη]


Η ισπανική (βασκική) περιφερειακή (επαρχία Alava) πρωτεύουσα Βιτόρια-Γκαστέιθ (Vitoria-Gasteiz) και η γαλλική πόλη της Νάντης (Nantes) αναδείχτηκαν νικήτριες του διαγωνισμού για το Ευρωπαϊκό Βραβείο Πράσινης Πρωτεύουσας για το 2012 και 2013 αντίστοιχα.

Το εν λόγω ετήσιο βραβείο αποτελεί σχετικά νέα πρωτοβουλία και σκοπό έχει να αναδείξει πόλεις που βρίσκονται στην πρωτοπορία της βιώσιμης αστικής διαβίωσης.

Οι υποψήφιες πόλεις κρίνονται βάσει 11 περιβαλλοντικών δεικτών:  τις επιδόσεις τους ως προς υψηλά περιβαλλοντικά πρότυπα, τη δέσμευσή τους για την επίτευξη ήδη θεσπισθέντων  στόχων για την περαιτέρω βελτίωση του περιβάλλοντος και της αειφόρου ανάπτυξης ενώ παράλληλα αξιολογείται κατά πόσον μπορούν να λειτουργήσουν ως πρότυπο και να προωθήσουν τη διάδοση των βέλτιστων πρακτικών σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις κλπ.  Η Στοκχόλμη (για το 2010)  και το Αμβούργο (για το 2011) υπήρξαν οι πρώτες πόλεις που κέρδισαν τον ως άνω τίτλο.

Δεν είμαστε υπέρ των κάθε λογής βραβείων που δίνονται με την δική τους κάθε φορά σκοπιμότητα. Εντούτοις, συχνά αυτά μας δίνουν την ευκαιρία να σκεφτούμε και τα του οίκου μας. Τελικά τα βραβεία αυτά δίνονται δημοσιοσχεσίτικα και μόνο γιατί και οι δύο πόλεις , ας πούμε, μυρίζουν ατλαντικό ενώ οι δικές μας Μεσόγειο; Η υπάρχουν τα lobbies (σίγουρα ναι!)   αλλά κάπου υπάρχει και η ουσία, η οποία τελικά δεν παρακάμπτεται;

H συνέχεια εδώ

Greg Stone: Saving the ocean one island at a time | Video on TED.com

Greg Stone: Saving the ocean one island at a time | Video on TED.com

Thursday, October 28, 2010

 
Posted by Picasa

Ο ήλιος που μας αγαπά δημιουργεί την φύση...

 
Posted by Picasa


Σας καλώ σε μία
χαρούμενη αγκαλιά μαζί του
γιατί θΕΛΟΥΜΕ
από βάθος της ψυχής
να δημιουργούμε κι εμείς!
Το πράσινο είναι το χρώμα της καρδιάς...

Friday, October 22, 2010

Κλιματική αλλαγή: Η Αρκτική θερμαίνεται με γρήγορο ρυθμό

Η τελευταία εικόνα από την webcamera στον βόρειο Πόλο,
λίγο πριν πέσει το μακρύ σκοτάδι του χειμώνα
Την ετήσια αναφορά της κατάστασης της Αρκτικής εξέδωσε η αμερικανική υπηρεσία ωκεανών και ατμόσφαιρας ΝΟΑΑ (National Oceanic and Atmospheric Administration) στην οποία αποτυπώνονται οι ραγδαίες αλλαγές στο κλίμα, αλλαγές που επηρεάζουν άμεσα την Αρκτική αλλά και το βόρειο ημισφαίριο. Η Αρκτική "ανεβάζει" θερμοκρασία και αυτό έχει επιπτώσεις στον τοπικό πληθυσμό και οικοσύστημα αλλά και το μεγαλύτερο κατοικημένο ποσοστό του βόρειου ημισφαιρίου. 
Στην αναφορά ξεχωρίζουν τα εξής:

  • Υψηλές θερμοκρασίες, λιώσιμο πάγων και μείωση της επιφάνειας των παγετώνων στην Γροιλανδία
  • Συνεχής μείωση της έκτασης και του βάθους του θερινού πάγου. Η συνολική επιφάνεια πάγων είναι η τρίτη χαμηλότερη από το 1979.
  • Ελάχιστη χιονοκάλυψη, η μικρότερη από το 1966.

Οι αλλαγές στην θερμοκρασία του αέρα στην Αρκτική επηρεάζουν άμεσα την ατμοσφαιρική κυκλοφορία με επιπτώσεις που φτάνουν έως τα μεσαία γεωγραφικά πλάτη, γεγονός που παρατηρήθηκε τον περσινό χειμώνα με εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες.

Η Αρκτική παίζει μεγάλο ρόλο στην διαμόρφωση του παγκόσμιου κλίματος και οι αλλαγές σε αυτό
εμφανίζονται πρώτα σε αυτή την πολύ ευαίσθητη περιοχή και σε μεγαλύτερο βαθμό απ' ότι στον υπόλοιπο πλανήτη. Οι ετήσιες αναφορές του ΝΟΑΑ, που ξεκίνησαν το 2006, έχουν ως σκοπό την μελέτη και παρακολούθηση της κατάστασης και εκδίδονται κάθε Οκτώβριο.

http://www.arctic.noaa.gov/reportcard/index.html

Wednesday, October 20, 2010

Zωή και θάνατος κάτω από τη γη: για μια ακόμα φορά, η τηλεόραση δεν έδειξε την αλήθεια

http://antigoldgreece.wordpress.com

Τα μέσα ενημέρωσης επικεντρώθηκαν στη διάσωση των Χιλιανών μεταλλωρύχων, όμως ο πραγματικός φόρος αίματος στα μεταλλεία παρέμεινε στο σκοτάδι

Πηγή άρθρου: http://thetyee.ca/Mediacheck/2010/10/19/ChileanMiners/.

Την ώρα που ολόκληρος ο κόσμος παρακολουθούσε τους 33 μεταλλωρύχους να βγαίνουν από τα έγκατα της γης μετά από μια περίοδο δύο μηνών στην αβεβαιότητα και το σκοτάδι, τέσσερις οικογένειες από άλλη περιοχή της χώρας, θρηνούσαν την απώλεια των αγαπημένων τους προσώπων, επίσης μεταλλωρύχων, που δεν ήταν τόσο τυχεροί.

Καθώς εξελισσόταν η υπόθεση των 67 εγκλωβισμένων μεταλλωρύχων στο ορυχείο του Σαν Χοσέ, κοντά στην πόλη Κοπιαπό, η κάλυψη από τα διεθνή ΜΜΕ είχε λάβει επικές διαστάσεις. Κάποια στιγμή υπήρχαν 1.000 δημοσιογράφοι που καλύπταν την ιστορία από το σημείο του ατυχήματος. Το BBC δαπάνησε 160.000 δολάρια στην κάλυψη της υπόθεσης, ενώ εκτιμάται ότι 13 εκατομμύρια άτομα συντονίστηκαν στους τηλεοπτικούς τους δέκτες για να παρακολουθήσουν τη διάσωση.

Η ιστορία από την ημέρα της διάσωσης κυριάρχησε στα τηλεοπτικά δίκτυα σε όλο τον κόσμο. Ο ένας μετά τον άλλον οι εργαζόμενοι αναδύονταν στην επιφάνεια της γης και συναντούσαν τους αγαπημένους τους. Μερικοί απομάκρυναν το τσίρκο των μέσων ενημέρωσης που τους περιέβαλε, αφήνοντας να φανεί η προέλευσή τους από την εργατική τάξη που τόσο σπάνια φαίνεται στην τηλεόραση.

Στην πορεία προς τη διάσωση, οι 300 συνάδελφοι των 33 εγκλωβισμένων μεταλλωρύχων απολύθηκαν από τις δουλειές τους στο ορυχείο του Σαν Χοσέ. Απολύθηκαν χωρίς αμοιβή, όμως αγνοήθηκαν σχεδόν ολοκληρωτικά από τα μέσα ενημέρωσης.

Για πολλούς ανθρώπους που οι εμπειρίες της ζωής τους είναι ίσως πλησιέστερες προς εκείνες των οικογενειών των διασωθέντων μεταλλωρύχων, η διάσωση ήταν σχεδόν σίγουρα γλυκόπικρη. Ανάμεσά τους είναι δεκάδες οικογένειες μόνο στη Χιλή που έχασαν συγγενείς τους που εργάζονταν σε μεταλλεία μέσα στο τρέχον έτος , και οι εκατοντάδες των οποίων τα αγαπημένα προσωπα έχουν σκοτωθεί σε μεταλλεία της Χιλής κατά την τελευταία δεκαετία.

Σύμφωνα με στοιχεία από την κυβέρνηση της Χιλής, μεταξύ Ιανουαρίου και Αυγούστου του τρέχοντος έτους, 31 μεταλλωρύχοι σκοτώθηκαν στο χώρο εργασίας τους. Έντεκα από αυτούς σκοτώθηκαν από τα μηχανήματα. Έξι πέθαναν παγιδευμένοι στα υπόγεια. Επτά βρήκαν το θάνατο από πτώση. Άλλοι σκοτώθηκαν από πτώση βράχων, ηλεκτροπληξία, ασφυξία ή έγιναν κομμάτια από ανατινάξεις.

Γνωρίζετε για την Αντοφαγκάστα;

Στις 7 Σεπτεμβρίου 2010, τέσσερις μεταλλωρύχοι σκοτώθηκαν σε ώρα εργασίας στην Aντοφαγκάστα, την επόμενη μεγάλη πόλη βόρεια του Κοπιαπό, όταν το φορτηγό τους συγκρούστηκε με ένα όχημα που μετέφερε εκρηκτικά για το μεταλλείο. Αυτή η υπόθεση δεν αναφέρθηκε σχεδόν καθόλου στα Βορειοαμερικανικά μέσα ενημέρωσης.

Το ξέσπασμα της αλληλεγγύης προς τους διασωθέντες μεταλλωρύχους της Χιλής που ήρθε από άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής ήταν επίσης ανάμικτο με θυμό και θλίψη.

Αν και οι μεταλλωρύχοι του Μεξικού δήλωσαν ενθουσιασμένοι με τη διάσωση, είπαν επίσης ότι έριξε λίγο φως στο γεγονός ότι όταν 67 μεταλλωρύχοι έχασαν τη ζωή τους στα υπόγεια στις 19 Φεβρουαρίου 2006 στο ορυχείο Πάστα ντε Κόντσος στην πολιτεία της Coahuila, δεν υπήρχε τέτοια προβεβλημένη προσπάθεια διάσωσης.

Στις 14 Οκτωβρίου, το Συνδικάτο Μεταλλωρύχων του Μεξικού έγραψε μια ανοικτή επιστολή προς τον νυν και τους πρώην πρόεδρους του Μεξικού, κατηγορώντας τους ότι άφησαν τους αδελφούς τους να πεθάνουν μέσα στο ορυχείο.

“Σαν σύγκριση, στο Μεξικό, από το 2006 και μέχρι σήμερα, ούτε ο ιδιοκτήτης του ορυχείου της Πάστα ντε Κόντσος, ούτε οι συνέταιροι του στην επένδυση, ούτε ο τότε πρόεδρος Βισέντε Φοξ ούτε η σύζυγός του, πάτησαν πόδι κοντά στο ορυχείο για να υποστηρίξουν τις προσπάθειες διάσωσης, ή τουλάχιστον να δώσουν τα συλλυπητήριά τους προς τις χήρες και τους συγγενείς των θυμάτων των νεκρών ανθρακωρύχων, ” αναφέρει η επιστολή

“Ο Θεός δεν θα το επέτρεπε αυτό”

Στην Αργεντινή, η πρόεδρος Κριστίνα Κίρχνερ επικρίθηκε έντονα επειδή έγραψε στο Twitter σχετικά με τους παγιδευμένους μεταλλωρύχους στη Χιλή: “Φανταστείτε για μια στιγμή, αν αυτό όνειδος είχε συμβεί εδώ (ο Θεός ποτέ δεν θα το επέτρεπε αυτό)”.

Η Kίρχνερ επικρίθηκε επειδή δεν παραδέχθηκε ότι μια παρόμοια καταστροφή έχει λάβει χώρα στην Αργεντινή, σε μια μικρή πόλη ανθρακωρύχων που ονομάζεται Rio Turbio στο νότιο άκρο της χώρας. Τον Ιούνιο του 2004, 14 ανθρακωρύχοι έχασαν τη ζωή τους μέσα στα ανθρακωρυχεία.

Πέρασα αρκετό καιρό στην πόλη δύο χρόνια μετά το ατύχημα και συναντηθηκα με επιζώντες του περιστατικού, με την τοπική αυτοδιοίκηση, καθώς και με τις χήρες και τα ορφανά.

Ένα πράγμα που έγινε σαφές ενώ ήμουν στο Ρίο Turbio ήταν ότι η σειρά των μοιραίων λάθων που οδήγησαν στο θάνατο 14 ανδρών δεν μπορούσε να ονομάζεται “ατύχημα”. Η πυρκαγιά που προκάλεσε ασφυξία στους 14 άνδρες στα υπόγεια μπορούσε με βεβαιότητα να έχει προληφθεί – αυτό δεν ήταν ατύχημα. Ήταν αποτέλεσμα της ιδιωτικοποίησης των ορυχείων από το καθεστώς του Κάρλος Μένεμ. Τα αιτήματα των συνδικάτων για μεγαλύτερη ασφάλεια κατά τα έτη που προηγήθηκαν του ατυχήματος αγνοήθηκαν συνολικά.

Απαιτούνται μεταρρυθμίσεις στους όρους ασφάλειας

Μέχρι να αποκτήσουν οι μεταλλωρύχοι ασφαλείς συνθήκες εργασίας και ασφάλεια των θέσεων εργασίας, θα συνεχίσει να θεωρείται ένα συχνά θανατηφόρο επάγγελμα. Η προσοχή των μέσων ενημέρωσης για τις 33 εργαζόμενους που ήρθαν στην επιφάνεια, μας επιτρέπει να σκεφτούμε για μια στιγμή για τις ιστορίες οι οποίες αγνοούνται.

Ως παράδειγμα, την επομένη της διάσωσης, τέσσερα άτομα είχαν παγιδευτεί σε ένα ορυχείο στο Εκουαδόρ. Είναι ακόμα παγιδευμένοι στα υπόγεια. Την επόμενη μέρα, 26 άτομα σκοτώθηκαν σε έκρηξη σε ορυχείο στην Κίνα. Στα Βορειοαμερικανικά μέσα ενημέρωσης δεν αναφέρθηκε τίποτα.

Τίποτα από αυτά δεν έχει σκοπό να μειώσει την προσπάθεια που έσωσε τις ζωές τριαντατριών εργαζομένων ανδρών στη Χιλή. Όμως όσο αυτό το επίπεδο σεβασμού για την ανθρώπινη ζωή και ειδικά για τις ζωές των εργαζομένων θα θεωρείται η εξαίρεση αντί να είναι ο κανόνας, δεν υπάρχουν πολλά για να πανηγυρίσουμε.

Και μια ακόμα ενδιαφέρουσα άποψη:

Capitalism Would Have Killed the Chilean Miners, από τη Huffington Post

Sunday, October 10, 2010

Την 1η θέση σε παγκόσμιο διαγωνισμό φωτογραφίας με θέμα την υπερθέρμανση του πλανήτη κατέλαβε η φωτογραφία του Χρήστου Λαμπριανίδη...

Το Ιούνιο του 2010 δημιουργείται στο www.deviantart.com ένα group με το όνομα Coolclimate που θα αναλάμβανε να διοργανώσει έναν διεθνή διαγωνισμό με θέμα την υπερθέρμανση του πλανήτη. Συγκεντρώνονται περίπου χίλιες δουλειές μεταξύ των οποίων φωτογραφίες, αγάλματα, γραφικά και ζωγραφιές. Οι συμμετέχοντες ήταν από όλες τις γωνιές του πλανήτη.
Ένα πάνελ από αξιόλογους εμπειρογνώμονες Τέχνης επιλέγουν τις 20 finalist οι οποίες δημοσιεύονται στη Huffington Post σε δημόσια ψηφοφορία μέσω της οποίας θα αναδεικνύονταν οι 5 καλύτερες. Οι κριτές ήταν :
• Jackson Browne (μουσικός)
• Chevy Chase (κωμικός) και Jayni Chase (φιλάνθρωπος)
• Mel Chin (καλλιτέχνης)
• Dianna Cohen (καλλιτέχνης)
• Philippe Cousteau (οικολόγος)
• Agnes Gund (συλλέκτης και φιλάνθρωπος)
• Van Jones (Ακτιβιστής)
• Carrie Mae Weems (Καλλιτέχνης)
• David Ross (Επιμελητής)

Οι “top 5 Climate Artists του 2010” όπως ονομάστηκαν και ψηφίστηκαν είναι:

1η θέση: No Pollution Please από τον Λαμπριανίδη Χρήστο (Ελλάδα)
2η θέση: AIR από τον David Criado (Βολιβία)
3η θέση: Oil Spill Duck Sculpture από τον Donald Gialanella (Wisconsin, Η.Π.Α.)
4η θέση: Donʼt Trash It από το Starkman Design Group (California, Η.Π.Α.)
5η θέση: Tick Tock από την Juliet McIver (California, Η.Π.Α.)

Οι νικητές τιμήθηκαν στης 7 Οκτωβρίου στην Ουάσιγκτον, στο «Κέντρο για την Αμερικανική Πρόοδο», και τα έργα τους θα εμφανιστούν στο show “Green Planet 100”. Μεταξύ των άλλων, τα έργα θα διανεμηθούν παγκοσμίως σε οργανισμούς για το περιβάλλον με τις οποίες θα υποστηρίξουν επικοινωνιακά τις ανακοινώσεις τους.
Ο Van Jones, ακτιβιστής, σύμβουλος του Ομπάμα σε θέματα οικολογίας κατά το 2009 και ένας από τους κριτές του διαγωνισμού δήλωσε «Αυτές οι εικόνες μιλάνε για τον αέρα, το νερό και την γη που μας συντηρεί. Και μας αποκαλύπτουν την επικίνδυνη εξάρτηση μας από το πετρέλαιο και το κάρβουνο. Η ανθρώπινη εφευρετικότητα δημιούργησε αυτά τα προβλήματα, και η ανθρώπινη δημιουργικότητα – όπου την βλέπουμε εδώ να είναι εμφανής - μπορεί να μας οδηγήσει στη λύση τους. Παροτρύνω τους περιβαλλοντικούς ακτιβιστές να χρησιμοποιούν αυτές τις εικόνες για τις δράσεις τους .»

Το blog που δημιούργησε η Huffington post για τον Λαμπριανίδη Χρήστο μπορείτε να το δείτε εδώ : http://www.huffingtonpost.com/christos-lamprianidis/coolclimate-art-contest-w_b_754929.html

Οι πέντε καλύτερες φωτογραφίες του διαγωνισμού : ttp://coolclimate.deviantart.com/favourites/?41307675#_41307675
Σπόνσορες
• 1Sky
• 350.org
• Artillery Magazine
• Big New Ideas
• The Canary Project
• The Center for American Progress
• Chesapeake Climate Action Network
• Clean Energy Works
• Climate Change Education
• Creative Visions Foundation
• Defenders of Wildlife
• deviantART
• Earth Day Network
• Ecorazzi
• Energy Action Coalition
• Environmental Defense Fund
• Green Community Schools
• Green For All
• Hip Hop Caucus
• Huffington Post
• Kaze Design
• Metropolis Magazine
• National Wildlife Federation
• Oceana
• Planet100
• Plastic Pollution Coalition
• Rock the Vote
• Sierra Club
• Student PIRGS
• Southern Energy Network
• SustainUS
• World Wildlife Fund

Tο κείμενο που απέστειλε ο Χρήστος Λαμπριανίδης στην Huffington post (μεταφρασμένο στα ελληνικά) και διαβάστηκε στην τελετή απονομής βραβείων

Πρώτα απʼ όλα θα θελα να σας ευχαριστήσω. Εσάς και όλους τους συμμετέχοντες σʼ αυτό τον διαγωνισμό. Ήταν μια πραγματική πρόκληση κι ένα διαβατήριο για μας να θίξουμε ένα σημαντικότατο πρόβλημα που μας αφορά όλους. Σε όποια γωνιά του πλανήτη κι αν ζούμε. Μας αφορά όλους κι όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσουμε τόσο πιο δραστικά μέτρα μπορούμε να πάρουμε.

• Λίγα λόγια για μένα και την περιοχή που ζω.
Εγώ είμαι Έλληνας. Κι έχω πιστεύω το προνόμιο να ζω σʼ ένα προικισμένο τόπο. Στη Δυτική Μακεδονία, στην Βορειοδυτική πλευρά της χώρας. Και το πιο παράδοξο για κομμάτι της Ελληνικής γης? Δεν βρέχεται από θάλασσα. Δεν της λείπει όμως. Πυκνά δάση, ποτάμια και λίμνες καλύπτουν σχεδόν το 65% της επιφάνειάς της. Μαζί με τον πολιτισμό και την ιστορία της , έχει κι ένα μοναδικό θησαυρό. Τον πλούσιο ορυκτό της πλούτο. Το υπέδαφός της έχει πλούσια κοιτάσματα λιγνίτη που εδώ και 50 χρόνια αποτελούν πηγή ηλεκτροδότησης όλης της χώρας μας. Ο λιγνίτης είναι πολύ σημαντικός για τον ενεργειακό τομέα της Ελλάδας αφού καλύπτει το 70% των αναγκών της χώρας σε ηλεκτρική ενέργεια. Η εξόρυξη του λιγνίτη γίνεται σε δύο κυρίως περιοχές της χώρας, στη Δυτική Μακεδονία και στην Πελοπόννησο.
Το νόμισμα αυτό όμως έχει 2 όψεις, όπως άλλωστε όλα τα νομίσματα. Η μία όψη λέει «ενεργειακή καρδιά» της χώρας, ανάπτυξη της μεγαλύτερης βιομηχανίας εξόρυξης και παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος, της ΔΕΗ, δουλειά σε περισσότερους από 8000 ανθρώπους, υψηλό ΑΕΠ, σημαντικά περιθώρια ανάπτυξης. Για πολλά χρόνια η περιοχή μας είναι συνώνυμη της ενέργειας.
• Η άλλη όψη του νομίσματος - Το πρόβλημα
Η μακρόχρονη παραμονή των ηλεκτροπαραγωγικών μονάδων στην περιοχή έχει επιφέρει τεράστια περιβαλλοντική ρύπανση. Η τέφρα και τα αιωρούμενα σωματίδια που εκπέμπονται από τις υψικαμίνους της ΔΕΗ είναι ιδιαίτερα επιβαρυντικά για τη χλωρίδα και την πανίδα, ενώ καθιστούν την περιοχή ως την πιο επιβαρυμένη περιβαλλοντικά σε όλη την Ελλάδα. Η ελληνική ΔΕΗ, είναι η 5η μεγαλύτερη εταιρία παραγωγής λιγνίτη στον κόσμο, ενώ οι πιο ρυπογόνοι θερμοηλεκτρικοί σταθμοί στην Ευρώπη είναι αυτοί του Αγίου Δημητρίου και της Καρδιάς στην Κοζάνη (έκθεση της WWF).
Οι συνέπειες στο περιβάλλον είναι ανυπολόγιστες:
Οι λιγνιτικοί σταθμοί της ΔΕΗ εκλύουν τεράστιες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα (CO2)στην ατμόσφαιρα, το οποίο ως γνωστόν είναι η βασική αιτία για την υπερθέρμανση του πλανήτη και το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Σύμφωνα με έρευνες που έχουν γίνει οι σταθμοί της ΔΕΗ στην Ελλάδα εκλύουν κάθε χρόνο 43 εκατ. τόνους διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, ποσό που αποτελεί το 40% των συνολικών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα της χώρας.
Και το χειρότερο? Τα σοβαρά προβλήματα υγείας και κυρίως τα αναπνευστικά που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι της περιοχής και ιδιαίτερα τα μικρά παιδιά. Οι σταθμοί της ΔΕΗ εκπέμπουν υψηλές ποσότητες μικροσωματιδίων, τα οποία σύμφωνα με έρευνες σχετίζονται με σοβαρές ασθένειες, όπως αναπνευστικά προβλήματα, αλλεργίες ακόμη και καρκινογενέσεις. Ακόμη εκπέμπουν μονοξείδιο του άνθρακα, οξείδια του αζώτου, διοξείδιο του θείου, αρσενικό, κάδμιο, νικέλιο, όλα πολύ επικίνδυνοι ρύποι.
Δεν είναι του παρόντος να αναφερθώ περαιτέρω σε στατιστικές και αριθμούς. Αυτό είναι δουλειά των επιστημόνων και των ερευνητών και είναι στη διάθεση όσων πραγματικά ενδιαφέρονται να μάθουν.
Δεν ήταν αυτό που με παρακίνησε. Το πρόβλημα άλλωστε είναι γνωστό.
Εγώ είμαι εκπαιδευτικός. Διδάσκω παιδιά Γυμνασίου. Πάνω από όλα όμως είμαι πατέρας. ΚΑΙ ΦΟΒΑΜΑΙ. Δεν θέλω το περιβάλλον που ζούμε να υποθηκεύσει τη ζωή και το μέλλον των παιδιών. Των δικών μου παιδιών, των μαθητών μου, των συντοπιτών μου.
Είμαι όμως και φωτογράφος. Από χόμπι, από αγάπη. Πως θα μπορούσα άλλωστε να αποτυπώσω καλύτερα την ομορφιά του τόπου μου. Μα και τις ανάγκες του, την φθορά του, την αγωνία των κατοίκων του.
Δεν θέλω ο τόπος μου, που έχει τόσες ομορφιές, να πεθαίνει καθημερινά μέσα από την ανεξέλεγκτη χρήση του ορυκτού του πλούτου με αντάλλαγμα την ευμάρεια της περιοχής. Κι όταν εξαντληθεί ο πλούτος αυτός τι θα συμβεί; Τι γη και αέρα θα αφήσουμε στα παιδιά και στα εγγόνια μας;
Δεν ζητάμε τίποτα περισσότερο από το να προστατέψουμε τον τόπο μας, το περιβάλλον του, τις ζωές μας. Αυτό μπορεί να γίνει με την εγκατάσταση σύγχρονων φίλτρων, με την συμβολή των εναλλακτικών μορφών ενέργειας, με την απόφαση να υιοθετήσουμε πράσινες πολιτικές που θα προστατέψουν το περιβάλλον που ζούμε, που δημιουργούμε και που θα κληροδοτήσουμε στις επόμενες γενιές.
Είναι εγκληματικό το κόστος αυτών των εργασιών να λειτουργεί ως δικαιολογία για την μη τέλεσή τους. Δεν ανεχόμαστε τα κέρδη να μπαίνουν πάνω από τις ζωές μας και την προστασία του περιβάλλοντος
Αυτή η αγωνία με παρακίνησε.
Με εργαλείο την μηχανή μου έβγαλα μια φωτογραφία. Την δούλεψα σαν να ζωγράφιζα με τα μάτια της ψυχής μου ένα πίνακα. Και του δώσα ένα όνομα. ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΗΝ ΜΟΛΥΝΣΗ! Για να χουμε μέλλον, ζωή, ελπίδα.
Δεν ξέρω αν πέτυχα κάτι, αν κατάφερα να ευαισθητοποιήσω κάποιους. Αν τους έκανα να κοιτάξουν κατάματα το πρόβλημα. Όμως εγώ αυτό ήθελα. Μέσα από την αγάπη μου για την φωτογραφία προσπάθησα να δείξω πόσο αγαπώ τον τόπο μου και πόσο απεγνωσμένα όλοι αυτοί που τον αγαπούν και τον σέβονται ζητούν απʼ όλους όσους ευθύνονται να κάνουν κάτι. Με όποιο μέσο, από κάθε πόστο. Εγώ έχω μόνο την μηχανή μου. Κάποιοι μπορούν πολύ περισσότερα. Αρκεί να το θελήσουν. Ας προσπαθήσουμε όλοι μαζί. Μακάρι να τα καταφέρουμε…
Σας ευχαριστώ πολύ, και ιδιαίτερα την κ. Λιάνα Παπατέρπου που φρόντισε ιδιαίτερα για την οργάνωση και την έκφραση των σκέψεων μου.

Χρήστος Λαμπριανίδης
Κοζάνη 7/10/2010

Πηγή: www.kozan.gr

Saturday, October 9, 2010

Αντί να στεναχωριέσαι για το σκοτάδι, άναψε ένα φως


Αντί να στεναχωριέσαι για το σκοτάδι, άναψε ένα φως: η Οικοκοινότητα "Πελίτι" συναντά τον Επίκουρο http://kovontas.blogspot.com/

Monday, September 27, 2010

Εγκληματική αδιαφορία για την Χαραυγή...

Στην Κοζάνη, υπήρχε ένα χωριό που λεγόταν Χαραυγή. Το όνομα με το οποίο ήταν γνωστό το χωριό αυτό ήταν Τζουμάς. Λέξη τούρκικη που σημαίνει αγορά (παζάρι). Το 1928 ονομάστηκε Αμύγδαλα λόγω της μεγάλης του παραγωγής σε αμύγδαλα. Αυτή ήταν και η πρώτη ελληνική ονομασία που πήρε το χωριό.
Επειδή όμως υπήρχαν και άλλα χωριά με το ίδιο όνομα το 1961 πήρε το όνομα Χαραυγή. Πρόκειται για ένα παλιό χωριό που η ιστορία του αρχίζει από την εποχή της τουρκοκρατίας ίσως και νωρίτερα. Είναι χτισμένο στους πρόποδες του Βερμίου και κατοικήθηκε από Έλληνες μετά την μικρασιατική καταστροφή το 1922-1924, μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών. Εγκαταστάθηκαν σ' αυτό πρόσφυγες από τη Θράκη (κυρίως από τα χωριά Κερμένι και Νεοχώρι-Νιχώρι), από τη Μικρά Ασία (Μενεμένη - Σμύρνης) και από τον Πόντο (Καύκασος - Καρς της Ρωσικής Καυκασίας). Αυτή ήταν λίγο ως πολύ και η σύσταση πληθυσμού των διπλανών χωριών. Οι πρόσφυγες που ήρθαν από διαφορετικά μέρη του ξεριζωμένου Ελληνισμού μετέφεραν μαζί τους και διαφορετικούς τρόπους ζωής και εργασίας, ήθη και έθιμα. Από τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1950 άρχισαν οι διαδικασίες για την εκμετάλλευση της περιοχής, που σύντομα κατέληξαν στη δημιουργία των εργοστασίων ηλεκτροπαραγωγής και παρασκευής λιπασμάτων με τη χρησιμοποίηση του λιγνίτη σαν πρώτη ύλη για τα λιπάσματα και καύσιμη κινητήρια δύναμη για την ηλεκτροπαραγωγή. Όλος ο χώρος μεταβλήθηκε. Εκεί όπου λόφοι και χωράφια και χερσότοποι, υψώθηκαν καμινάδες κι' άπλωσαν σε χιλιόμετρα οι ταινίες μεταφοράς λιγνίτη στο χώρο των εργοστασίων. Χιλιάδες μηχανήματα κι' εργάτες μπήκαν στα σπλάχνα της γης και αναποδογύρισαν τον τόπο κι' έγιναν όλα αγνώριστα. Μέσα στη λιγνιτοφόρο περιοχή βρέθηκε και ο οικισμός της Χαραυγής και όλα σχεδόν τα κτήματα του χωριού, καθώς και τα μικρότερων χωριών: Εξοχή, Κλείτος, Καρδιά, Κόμανο, ενώ θα ακολουθήσουν σύντομα και άλλα. Έτσι άρχισαν οι διαδικασίες των απαλλοτριώσεων τόσο των αγροκτημάτων όσο και των σπιτιών και άλλων κτισμάτων και τέθηκαν προθεσμίες μέσα στις οποίες έπρεπε να εγκαταλειφθεί το χωριό. Οι κάτοικοι πρόσφυγες του 1922, βρέθηκαν και πάλι μπροστά σε καινούργιο ξεριζωμό και ξεσπίτωμα, σε μια καινούργια προσφυγιά. Καινούργιες πάλι στενοχώριες και περιπλανήσεις και ταλαιπωρίες. Όπως ήταν φυσικό, το γεγονός προκάλεσε αναστάτωση και γενική έντονη ανησυχία για τη μελλοντική επιβίωση. Στα καφενεία και σε κάθε χώρο συγκέντρωσης αναπτύσσονταν και ζωντάνευαν οι συζητήσεις γύρω από το θέμα και αναζητούνταν λύσεις και τρόποι αντίστασης κατά των όποιων θα επιχειρούσαν τη διάλυση και τη ζημία τους. Η ΔΕΗ σαν Δημόσια Επιχείρηση προβάλλοντας το "είναι έργο κοινής ωφελείας" προχωρούσε στις διαδικασίες σύμφωνα με το νόμο, χωρίς δισταγμούς και χωρίς κάποια ιδιαίτερη φροντίδα για τη μελλοντική τύχη του χωριού, θεωρούσε αρκετή την αποζημίωση των κτημάτων με την τρέχουσα αξίας του όπως την καθόριζαν τα δικαστήρια και ελάχιστα απασχολούσε ότι τους πετούσε ανεπάγγελτους και ακτήμονες στους δρόμους. Στην αντίληψη αυτή της ΔΕΗ αντιπαρατάχθηκε η αντίσταση των κατοίκων που βρέθηκαν αντιμέτωποι πολλές φορές με τα ΜΑΤ. Η ΔΕΗ ανέλαβε πρόσθετες υποχρεώσεις ως προς την αποκατάσταση των πληττομένων με την πρόσληψή τους στα εργοστάσια και επήλθε συμφωνία για τη μεταφορά των χωριών σε άλλες εκτάσεις. Πέρασαν εννέα χρόνια αφότου, οι βουλευτές του ΠΑ.ΣΟ.Κ και της Ν.Δ. ανάμεσα στους οποίους και οι βουλευτές του νομού Κοζάνης (και οι 5 που εκπροσωπούν το νομό), ψήφισαν το Νόμο 2941/2001 με τον οποίο αντικατέστησαν το άρθρο 1 του Ν. 1280/82, δίνοντας νομική κάλυψη στη ΔΕΗ για την υφαρπαγή των περιουσιών των κατοίκων του Ν. Κοζάνης (πάνω από 300.000 στρέμματα αγροτικής γης και 5 αστικούς οικισμούς). Ο Ν. 183 Α/1955 ήταν η σύμβαση με την οποία η ΛΙΠΤΟΛ έπαιρνε με αναγκαστικές απαλλοτριώσεις τα χωράφια για να εκμεταλλευτεί για Δημόσιο όφελος τον λιγνίτη που είχαν στο υπέδαφος τους, με τη ρητή όμως υποχρέωση μετά το πέρας της εξόρυξης να αποκαταστήσει τα εδάφη και να τα αποδώσει για γεωργικές και άλλες χρήσεις στις τοπικές κοινωνίες. Ο Ν. 1820/82 ψηφίστηκε το 1982 όταν η ΛΙΠΤΟΛ απορροφήθηκε από τη ΔΕΗ και επαναδιατύπωνε και συμπλήρωνε το Ν. 183 Α/1955 με πλήρη σαφήνεια ως εξής :
Ν. 1820/2.9.1982 (ΦΕΚ Α΄ 108)
Παραχώρηση αγροτικών εκτάσεων ιδιοκτησίας ΔΕΗ
Άρθρο 1 : Αγροτικές εκτάσεις που αποκτώνται με οποιοδήποτε τρόπο από την ΔΕΗ για κατασκευή υδροηλεκτρικών έργων ή για εκμετάλλευση στερεών καυσίμων (λιγνίτης, τύρφη κ.λ.π.) και παύουν να είναι αναγκαίες για την εκπλήρωση των σκοπών της, παραχωρούνται κατά κυριότητα στο Δημόσιο
χωρίς αντάλλαγμα με αποφάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΕΗ εγκρινόμενες από τον Υπουργό Ενεργείας και Φυσικών Πόρων. Η μεταβίβαση πραγματοποιείται με αποδοχή της απόφασης από τους Υπουργούς Οικονομικών και Γεωργίας που μεταγράφεται στα οικεία βιβλία μεταγραφών. Η κατά την παρούσα παράγραφο παραχώρηση απαλλάσσεται από κάθε φόρο ή τέλος υπέρ του Δημοσίου ή τρίτου.
2. Οι εκτάσεις που σύμφωνα με την προηγούμενη παράγραφο παραχωρούνται στο Δημόσιο μπορούν : α) να διατίθενται σε ακτήμονες ή, σύμφωνα με τις διατάξεις της αγροτικής νομοθεσίας, σε γεωργικούς ή κτηνοτροφικούς συνεταιρισμούς, για ομαδική καλλιέργεια ή άλλη ομαδική γεωργική εκμετάλλευση, β) να κηρύσσονται ολόκληρες ή τμήματα αυτών αναδασωτέες δασικές εκτάσεις, σε περίπτωση που δεν είναι κατάλληλες για γεωργική η κτηνοτροφική εκμετάλλευση, γ) να διατίθενται τμήματα αυτών για οικιστική αποκατάσταση των μελών των γεωργικών και κτηνοτροφικών συνεταιρισμών και των ακτημόνων στους οποίους διατίθεται η εκμετάλλευση των εκτάσεων, καθώς και άλλων ατόμων που εγκαθίστανται μόνιμα στον οικισμό, για την εξυπηρέτηση των αναγκών της λειτουργίας του οικισμού και δ)να διατίθενται στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης για χρήσεις που εξυπηρετούν τους σκοπούς τους.
Για να καταλάβει κανείς το μέγεθος της αδικίας που συντελέστηκε σε μία νύχτα (μεταμεσονύκτια Συνεδρίαση του θερινού τμήματος της Βουλής) σε βάρος κυρίως της Εορδαίας και των κατοίκων της, παραθέτουμε την αμαρτωλή τροπολογία N. 2941/2001.

Ν. 2941/2001 - Άρθρο 9 - Θέματα ΔΕΗ Α.Ε.
1. Το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 1 του Ν. 1280/1982 (ΦΕΚ 108 Α΄) αντικαθίσταται ως ακολούθως :
Άρθρο 1: «Αγροτικές εκτάσεις που αποκτώνται με οποιονδήποτε τρόπο από τη ΔΕΗ για κατασκευή υδροηλεκτρικών έργων και παύουν να είναι αναγκαίες για την εκπλήρωση των σκοπών της, μεταβιβάζονται κατά κυριότητα στο Δημόσιο χωρίς αντάλλαγμα με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΕΗ που εγκρίνεται από τον Υπουργό Ανάπτυξης».
Επί 50 χρόνια η ΔΕΗ «άρπαζε», με αναγκαστικές απαλλοτριώσεις και όχι με ελεύθερες διαπραγματεύσεις, από τους κατοίκους της Εορδαίας τις περιουσίες τους, σύμφωνα όμως με τους όρους των νόμων 183 Α/1955 και 1280/82, τους οποίου καταργεί το 2001. Έτσι στα κρυφά καταργήθηκε το άρθρο 1, παράγραφος 2 του Νόμου 1280/ 82 σύμφωνα με το οποίο η ΔΕΗ ήταν υποχρεωμένη να αποκαταστήσει και επαναποδόσει τις εκτάσεις, όπου ολοκλήρωσε την εξόρυξη του λιγνίτη, στις τοπικές κοινωνίες για αξιοποίηση και επιβίωσή τους στην μεταλιγνιτική εποχή. Αντί αυτού η Δ.Ε.Η. αποφάσισε να δημιουργήσει φωτοβολταϊκά πάρκα, προς όφελος της και προς όφελος τρίτων ( μεγαλοεργολάβων) στις εκτάσεις – που θα έπρεπε να αποδώσει στους πληττόμενους.
Είναι αίτημα των καιρών η δημιουργία ενός ενιαίου μετώπου των κατοίκων των πληττόμενων χωριών, για την προάσπιση των δικαιωμάτων του τόπου και των κατοίκων του, Φτάνει το ακριβό τίμημα που πλήρωσαν επί 50 ολόκληρα χρόνια για να εξασφαλίσει η Ελλάδα την ενεργειακή της επάρκεια και να απολαμβάνουν όλοι οι Έλληνες το αγαθό που λέγεται ηλεκτρικό ρεύμα.
Η αποκατάσταση και προστασία του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος και η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας αποτελεί όνειρο απατηλό για τους κατοίκους – κατάργηση του Συλλόγου Πληττομένων από κομματικά ψηφοθηρικά στελέχη των εκάστοτε κυβερνήσεων - καθώς η ανεργία έφτασε σε δραματικά επίπεδα, επειδή η ΔΕΗ δεν αναπληρώνει την εργασία που εκτόπισε από την περιοχή, ενώ παράλληλα η μόλυνση του περιβάλλοντος της περιοχής διαρκώς αυξάνεται με δραματικά αποτελέσματα.
Τα εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας που λειτουργούν με την καύση λιγνίτη, ή του λιθάνθρακα προκαλούν αλόγιστη ρύπανση, στον αέρα, το έδαφος, το υπέδαφος, τον υδροφόρο ορίζοντα, αλλά και στην υγεία των πολιτών. Η ελληνική ΔΕΗ, είναι η 5η μεγαλύτερη εταιρία παραγωγής λιγνίτη στον κόσμο, ενώ οι πιο ρυπογόνοι θερμοηλεκτρικοί σταθμοί στην Ευρώπη είναι
αυτοί του Α.Η.Σ Πτολεμαϊδας, του Αγίου Δημητρίου και της Καρδιάς στην Κοζάνη.

Οι συνέπειες στο περιβάλλον είναι ανυπολόγιστες:
- Οι λιγνιτικοί σταθμοί της ΔΕΗ εκλύουν τεράστιες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα (CO2)στην ατμόσφαιρα, το οποίο ως γνωστόν είναι η βασική αιτία για την υπερθέρμανση του πλανήτη και το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Oι σταθμοί της ΔΕΗ στην Ελλάδα εκλύουν κάθε χρόνο 43 εκατ. τόνους διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, ποσό που αποτελεί το 40% των συνολικών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα της χώρας.
- Οι σταθμοί της ΔΕΗ εκπέμπουν υψηλές ποσότητες μικροσωματιδίων, τα οποία σύμφωνα με έρευνες σχετίζονται με ασθένειες, όπως αναπνευστικά προβλήματα, αλλεργίες ακόμη και καρκινογενέσεις. Ακόμη εκπέμπουν μονοξείδιο του άνθρακα, οξείδια του αζώτου, διοξείδιο του θείου, αρσενικό, κάδμιο, νικέλιο, όλα πολύ επικύνδυνοι ρύποι.
- Δραματικές είναι και οι επιπτώσεις στον υδροφόρο ορίζοντα. Καταρχήν γιατί τα ορυχεία μολύνουν τα επιφανειακά νερά, κι επιπλέον γιατί τα εργοστάσια της ΔΕΗ προχωρούν σε υπεράντληση νερού.
- Τα επικίνδυνα μικροσωματίδια στην περιοχή της Κοζάνης ξεπερνούν τα επιτρεπτά όρια σχεδόν κάθε στιγμή της ημέρας, ενώ η μέση ετήσια τιμή είναι σχεδόν διπλάσια της επιτρεπόμενης. Ο μέσος όρος τιμών στην Πτολεμαΐδα και τη Φλώρινα είναι επίσης πάνω από τα επιτρεπτά όρια.
Τα στοιχεία για τις συνέπειες στην υγεία των πολιτών είναι ενδεικτικά:
- Έρευνα της Μονάδας Αιμοστατικής της Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ για την Πτολεμαΐδα (που βασίστηκε στη μελέτη 6.457 πιστοποιητικών θανάτων, από το 1950 έως το 2005) δείχνει ότι τα κρούσματα καρκίνου στην περιοχή αυξάνονται κάθε δεκαετία με ρυθμούς γεωμετρικής προόδου. Σήμερα τα κρούσματα καρκίνου φτάνουν στο 30,5%, που πρακτικά σημαίνει ότι ένας στους τρεις θανάτους που σημειώνονται στην περιοχή προκαλείται από καρκίνο! Επιπλέον, μειώνεται ο μέσος όρος ηλικίας θανάτου στην περιοχή.
- Μελέτη που έχει γίνει σε παιδιά ηλικίας 9-12 ετών στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας έδειξε ότι παρατηρούνται ιδιαίτερα υψηλές συχνότητες ρινίτιδας και βρογχίτιδας στην Πτολεμαΐδα, την Κοζάνη και τη Φλώρινα.
- Σύμφωνα με στοιχεία του τοπικού νοσοκομείου της Πτολεμαΐδας, το 80% των μαθητών της Πτολεμαΐδας εμφανίζει κάποιου είδους βλάβη στο αναπνευστικό.

Πηγή: http://www.mediasoup.gr- του Μυρώδη Αδαμίδη

Friday, September 10, 2010

Òkó (Ogori) Language: ओ डी;askalos on Oko

Òkó (Ogori) Language: Ethnologue on Oko
οι "μαύροι είναι οι καλύτεροι δάσκαλοι...

Thursday, September 9, 2010

τι θα γίνει επιτέλους με την βία στα ζώα;

Ιωάννινα: κρέμασαν κύκνο από το λαιμό

Νεκρός, με μία θηλιά στο λαιμό, βρέθηκε το πρωί ένας άγριος κύκνος που ζούσε στην Παμβώτιδα λίμνη των Ιωαννίνων. Σύμφωνα με την Αρχές, στο λαιμό του είχε δεθεί θηλιά και ακολούθως είχε στραγγαλιστεί.
Το πτηνό εντόπισαν νεκρό περαστικοί από την παραλίμνιο περιοχή, που αγανακτισμένοι ειδοποίησαν τις αρμόδιες Αρχές.

από εδώ

Μία ακόμα άρρωστη είδηση ανάμεσα στις τόσες που διαβάζω κάθε μέρα στο Facebook. Κτήνη που βασανίζουν και σκοτώνουν ζώα. Σκυλιά, γατιά, άγρια ζώα. Ολοι θυμόμαστε το τοτέμ με τα κρεμασμένα κυνηγόσκυλα, τους κρεμασμένους λύκους, τον ψυχανώμαλο που είχε κρεμάσει τον αητό στο αυτοκίνητο του ή τα καθάρματα που έσερναν τις αλεπούδες πίσω από το μηχανάκι. Αυτά που δεν γνωρίζουν όμως οι πολλοί είναι όλα αυτά τα σκυλιά και γατιά που κυκλοφορούν στις πόλεις μας και κακοποιούνται ή θανατώνονται βάναυσα από τον κάθε παρανοικό που νομίζει είναι ανώτερο ον και έχει το δικαίωμα της ζωής και του θανάτου απέναντι στ' ανυπεράσπιστα αυτά πλασματάκια.
Ηταν πάντα έτσι άραγε αυτή η κοινωνία; Η μήπως ποτέ δεν τα μαθαίναμε επειδή η πληροφορία δεν έφτανε σε μας; Μήπως το καθήκον μας είναι να προωθούμε αυτές τις ειδήσεις επειδή τα παραδοσιακά ΜΜΕ αδιαφορούν;
Ποιοί γονείς έχουν μεγαλώσει αυτούς τους "ανθρώπους"; Ποιοί δάσκαλοι τους μόρφωσαν; Ποιοί αδιαφόρησαν γιά την δράση τους και δεν μιλάνε γιά να μην βρουν τον μπελά τους; Και το κυριώτερο, ποιοί κουνάνε αδιάφορα το κεφάλι τους και θα ξεχάσουν την είδηση μόλις την διαβάσουν;

Monday, September 6, 2010

4 ώρες θέριζαν πουλιά

Η υποκρισία των αρμόδιων υπηρεσιών και γενικότερα της πολιτείας που υπόσχεται πράσινη ανάπτυξη και σεβασμό στο περιβάλλον, ξεχείλισαν προχθές στη λιμνοθάλασσα Κοτυχίου που αποτελεί μέρος του Εθνικού Πάρκου Κοτυχίου-Στροφυλιάς και προστατευόμενη περιοχή από τη Διεθνή Σύμβαση Ramsar.

Αποτελεί ένα από τα 26 Εθνικά Πάρκα της χώρας, αλλά ποιος δίνει σημασία...Αποτελεί ένα από τα 26 Εθνικά Πάρκα της χώρας, αλλά ποιος δίνει σημασία...Δεκάδες λαθροκυνηγοί με μικρές βάρκες (μονόξυλα) τις οποίες ξεφόρτωσαν ανενόχλητοι από αγροτικά αυτοκίνητα, εισήλθαν στη λιμνοθάλασσα και προκάλεσαν μια απίστευτη οικολογική καταστροφή σκοτώνοντας αδιακρίτως χιλιάδες μεταναστευτικά υδρόβια πουλιά. Στις συνολικά τέσσερις ώρες που διήρκεσε η σφαγή των πουλιών και παρ' ότι η περιοχή θύμιζε εμπόλεμη ζώνη με πυροβολισμούς και ριπές από κυνηγετικές καραμπίνες, ουδείς από το Δασαρχείο Αμαλιάδας μετέβη στη λιμνοθάλασσα για να σταματήσει την καταστροφή. Ο δασάρχης Αμαλιάδας, δηλαδή της υπηρεσίας που υποτίθεται ότι εποπτεύει και προστατεύει την περιοχή, παρ' ότι αναζητήθηκε τηλεφωνικά μέχρι αργά χθες από την «Ε», δεν βρέθηκε.

Η Γεωργία Καραμπέρου, δασολόγος και συντονίστρια του Φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου Κοτυχίου-Στροφυλιάς, ιδιαίτερα προβληματισμένη, καταδίκασε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο την παράνομη εισβολή των λαθροκυνηγών στο Κοτύχι και επισήμανε τις σοβαρές δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο φορέας λόγω της έλλειψης προσωπικού.

Φύλακες

«Υπάρχουν πέντε φύλακες εκ των οποίων οι δύο είναι γυναίκες που αυτή τη στιγμή βρίσκονται με άδειες μητρότητας. Οι τρεις φύλακες που απομένουν καταβάλλουν υπεράνθρωπες προσπάθειες για την προστασία της περιοχής, αλλά φυσικά δεν φτάνουν. Αυτή την περίοδο έχουμε ρίξει όλο το βάρος μας στην προστασία του έλους της Λάμιας, μιας περιοχής που βρίσκεται στο στόχαστρο άλλων λαθροκυνηγών οι οποίοι πρόσφατα επιχείρησαν να το κάψουν στην προσπάθειά τους να εντοπίσουν τα υδρόβια πουλιά που βρίσκονταν εκεί. Δεν αρκεί το φιλότιμο και οι καλές προθέσεις. Χρειάζεται προσωπικό και μέσα για να ελεγχθεί και να προστατευτεί το Εθνικό Πάρκο», δήλωσε στην «Ε» η κ. Καραμπέρου.

Στο θέμα αναφέρθηκαν με κοινή ανακοίνωσή τους χθες οι Οικολόγοι της Ηλείας και της Αχαΐας (Ενωση Πολιτών για την Οικολογία και το Περιβάλλον - ΕΠΟΠ) και (Οικολογική Κίνηση Πάτρας - ΟΙΚΙΠΑ). Οπως καταγγέλλουν οι δύο οικολογικές οργανώσεις: «Με την έναρξη της κυνηγετικής περιόδου το Κοτύχι θυμίζει ξανά πεδίο μάχης. Ο ανύποπτος επισκέπτης, ιδίως τις μη εργάσιμες ημέρες και ώρες, που θα θελήσει να απολαύσει το φυσικό περιβάλλον της λιμνοθάλασσας γίνεται αυτόπτης μάρτυρας μιας απίστευτης σφαγής πουλιών, που οργανώνουν οι λαθροκυνηγοί της περιοχής με τις περιβόητες "κλεισιές".

»Οι επαναληπτικές καραμπίνες σκορπίζουν τον όλεθρο σε οτιδήποτε πετάει στη λιμνοθάλασσα. Και όλα αυτά παρά τη ρητή απαγόρευση του κυνηγιού σ' αυτή την προστατευόμενη περιοχή, δηλαδή την Α' ζώνη του Εθνικού Πάρκου Κοτυχίου-Στροφυλιάς. Φυσικά όλοι οι αρμόδιοι είναι απόντες! Και το δασαρχείο και η θηροφυλακή. Αλλωστε αυτό πράττουν όλα αυτά τα χρόνια, αφήνοντας τους λαθροκυνηγούς ασύδοτους και το Κοτύχι ξέφραγο αμπέλι».

Sunday, August 29, 2010

Tuesday, August 24, 2010

Ανησυχία προκαλεί η αυξημένη παρουσία μεδουσών στις ελληνικές θάλασσες - Το Αρχιπέλαγος ενημερώνει και καθησυχάζει

«Μιλάμε για πληθυσμιακή έξαρση μεδουσών, όταν δεκάδες με εκατοντάδες μέδουσες μαζεύονται ανά κυβικό μέτρο», εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η υδροβιολόγος και συντονίστρια έρευνας στο Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος», κ. Αναστασία Μήλιου, σημειώνοντας: «Οπότε δεν μπορούμε να μιλήσουμε για πληθυσμιακή έξαρση φέτος των μεδουσών». Εύστοχα, λοιπόν, ο αντινομάρχης Εβρου, κ. Μιχάλης Κογιομτζής, μίλησε για «σύνηθες φαινόμενο που διαρκεί λίγες ημέρες» τον Δεκαπενταύγουστο, όταν παραθεριστές διαμαρτυρήθηκαν έντονα για μέδουσες, που προκάλεσαν στους πιο ευαίσθητους από τους λουόμενους κοκκινίλες και φαγούρα.

Ο κύκλος ζωής των μεδουσών επηρεάζεται εποχικά και οι πληθυσμιακές εξάρσεις κάποια καλοκαίρια είναι φυσιολογικές», εξηγεί η θαλάσσια βιολόγος και συντονίστρια θαλάσσιας έρευνας στο «Αρχιπέλαγος», κ. Μόνικα Δημητρίου και συμπληρώνει: «Κυριότερες αιτίες των εξάρσεων είναι η αύξηση της θερμοκρασίας και η υπεραλίευση. Όταν υπεραλιεύονται ή θανατώνονται φυσικοί θηρευτές της μέδουσας -όπως π.χ. η θαλάσσια χελώνα- τότε η τελευταία αυξάνεται. Η θανάτωση των θηρευτών δεν προκαλείται μόνο από τον άνθρωπο. Μπορεί να προκληθεί κι από μια πλαστική σακούλα, που το ψάρι ή η θαλάσσια χελώνα θα νομίζουν ότι είναι μέδουσα, θα την φάνε και θα πεθάνουν από ασφυξία...

Την πληθυσμιακή έξαρση της μέδουσας ευνοεί η ρύπανση της θάλασσας και με άλλους τρόπους: τον υπερτροφισμό (όταν σωρεύονται στη θάλασσα υψηλές ποσότητες «θρεπτικών»συστατικών από βιολογικούς καθαρισμούς που δεν λειτουργούν σωστά, λιπάσματα κ.α.) και τη χαμηλή συγκέντρωση διαλυμένου οξυγόνου (που επίσης προκαλείται από λύματα) η οποία έχει ως συνέπεια την ασφυξία διαφόρων ειδών στη θάλασσα, όμως ευνοεί ιδιαιτέρως την ανάπτυξη της μέδουσας αουρέλια (aurelia aurita).

Τα σοβαρότερα προβλήματα με τις εξάρσεις, όμως, προκαλούνται από είδη-εισβολείς που μεταφέρονται με το έρμα των φορτηγών πλοίων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα υπήρξε η κατάρρευση των ιχθυοαποθεμάτων και της αλιείας πριν από λίγα χρόνια στη Μαύρη Θάλασσα. Γι' αυτό σε πολλές περιοχές της γης, τα πλοία αδειάζουν το νερό από το έρμα τους πριν μπουν στους κόλπους, προκειμένου να μη μεταφέρουν επικίνδυνα για τα οικοσυστήματα είδη.

Η μέδουσα Πελαγία είναι είδος που συναντάται συχνά στις ελληνικές θάλασσες. Είναι πλαγκτονοφάγο είδος, ανταγωνίζεται τα ζωοπλαγκτονοφάγα ψάρια για τροφή, ενώ ταυτόχρονα τρέφεται και με τα αυγά τους. Μπορεί να επηρεάσει τα ψάρια σε ιχθυοκαλλιεργητικούς κλωβούς, καθώς ερεθίζει τα βράγχια τους προκαλώντας τους θάνατο.

Η Πελαγία μπορεί να έχει κοινωνικο-οικονομικές επιπτώσεις στον τουρισμό. Παρά το γεγονός ότι είναι κυρίως πελαγικό είδος, λόγω ρευμάτων και αέρα, μεγάλες ομάδες μπορεί να μεταφερθούν σε παράκτια νερά, με αποτέλεσμα να τσιμπήσουν τους κολυμβητές. Παρόλο που το τσίμπημά της δεν είναι επικίνδυνο προκαλεί τοπικό πόνο που μπορεί να διαρκέσει μέχρι και 2 εβδομάδες.

Η Κοτυλόριζα είναι είδος κοινό στις ελληνικές θάλασσες. Χαρακτηρίζεται από την ικανότητά της για αυτόνομη κίνηση στο νερό χωρίς να εξαρτάται από τα θαλάσσια ρεύματα για να μετακινηθεί. Μπορεί να μεγαλώσει σε διάμετρο μέχρι και 35 εκατοστά και συχνά «συνοδεύεται» από νεαρά ψάρια τα οποία βρίσκουν καταφύγιο ανάμεσα στα πλοκάμια της. Είναι εντελώς ακίνδυνη για τον άνθρωπο.

Η Αουρέλια είναι είδος κοινό τόσο στη Μεσόγειο, όσο και σε άλλες θάλασσες στον κόσμο. Παρά το γεγονός ότι είναι ακίνδυνη για τον άνθρωπο, οι πληθυσμιακές εξάρσεις του είδους σε παράκτιες περιοχές έχουν κοινωνικο-οικονομικές επιπτώσεις, τόσο για τον τουρισμό όσο και για την αλιεία (μεγάλες ποσότητες Αουρέλιας καταστρέφουν τα δίχτυα και την ποιότητα των αλιευμάτων). Το είδος αυτό έχει αυξημένη ανθεκτικότητα σε συνθήκες χαμηλού οξυγόνου και έτσι μπορεί να επιβιώσει σε ευτροφικές συνθήκες όπου άλλα είδη δεν μπορούν. Ένα παράδειγμα είναι ο κόλπος της Ελευσίνας, όπου ο συνδυασμός των ευτροφικών νερών και των αγωγών λυμάτων που καταλήγουν στον κόλπο, παρέχουν στις μέδουσες υψηλά ποσοστά οργανικών και ανόργανων ουσιών, στηρίζοντας έτσι ένα ασυνήθιστα μεγάλο πληθυσμό Αουρέλιας.

Διεθνής Επιτροπή για την Επιστημονική Παρακολούθηση της Μεσογείου

Σε κάθε περίπτωση οι πληθυσμιακές εξάρσεις της μέδουσας αποτελούν «δείκτη μέτρησης» για διάφορες αλλαγές στο οικοσύστημα της θάλασσας και κυρίως για την υπεραλίευση και τη μείωση των θαλάσσιων αποθεμάτων. Γι αυτό το «Αρχιπέλαγος», σε συνεργασία με τη Διεθνή Επιτροπή για την Επιστημονική Παρακολούθηση της Μεσογείου (CIESM), υποστηρίζει στην Ελλάδα τη δια-μεσογειακή πρωτοβουλία Jellywatch,με την οποία ενθαρρύνεται η συμμετοχή του κοινού στην καταγραφή πληθυσμιακών εξάρσεων μεδουσών. Στην Ελλάδα με περισσότερα από 18.000 χλμ. ακτογραμμής και 220.000 τ.μ. επιφάνεια θάλασσας, η συγκέντρωση δεδομένων για πληθυσμιακές εξάρσεις δεν είναι εύκολη. Γι αυτό, σημειώνει η κ. Μήλιου «η συμμετοχή όλων στην παρατήρηση και καταγραφή πληθυσμιακών εξάρσεων είναι πολύτιμη».

Εάν παρατηρήσετε πληθυσμιακή έξαρση μεδουσών στην περιοχή σας, ενημερώστε μας στο medousa@archipelago.gr

Τι πρέπει να κάνετε σε περίπτωση που σας τσιμπήσει μέδουσα

  1. Απομακρύνετε τα τυχόν κολλημένα στο σώμα σας πλοκάμια. Όχι όμως με γυμνά χέρια, διότι αυτό θα οδηγήσει σε κόλλημα των πλοκαμιών στα χέρια και μεταφορά του ερεθισμού εκεί.
  2. Ξεπλύνετε την περιοχή του τσιμπήματος με άφθονο θαλασσινό νερό. Αν δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος, γεμίστε την χούφτα σας με άμμο και τρίψτε το σημείο του σώματος που είναι κολλημένα τα πλοκάμια της τσούχτρας. Μη χρησιμοποιείτε γλυκό νερό, διότι μπορεί να ενεργοποιήσει κεντριά που έχουν μείνει στο δέρμα.
  3. Τοποθετείστε στο σημείο του τσιμπήματος πάγο ή κρύες κομπρέσες. Αυτό περιορίζει τα τοπικά φαινόμενα από το δέρμα.
  4. Αλείψτε την πάσχουσα περιοχή με κορτιζονούχο κρέμα. Περιορίζει την τοπική φλεγμονώδη αντίδραση και ανακουφίζει γρήγορα από το τσούξιμο και την φαγούρα. Αν δεν υπάρχει τέτοια κρέμα, χρησιμοποιείστε κομπρέσες με ξυδόνερο (1 μέρος ξύδι και 3 νερό). Έτσι αντιμετωπίζονται η φαγούρα και το τσούξιμο.
  5. Πάρτε κάποιο χάπι αντισταμινικό. Με το χάπι αντιμετωπίζονται συστηματικότερα τα συμπτώματα. Η ανάγκη για χάπια τέτοιου είδους είναι μεγαλύτερη όσο μεγαλύτερη είναι η έκταση του προσβληθέντος δέρματος.
  6. Τέλος αν τα συμπτώματα είναι έντονα και ιδιαίτερα αν δεν υποχωρούν μετά την εφαρμογή των τοπικών μέτρων, μπορεί να χρειασθεί κάποια ένεση κορτιζόνης.