Sunday, May 31, 2009

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ: ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΧΙΟΝΙΑ στο ΒΟΡΕΙΟ παρά στο νότιο ημισφαίριο! Ψευτοοικολόγοι: ΕΣΥ φταίς

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙΣ: ΕΔΩ.
ΕΝΟΧΗ ΣΙΩΠΗ των ψευτοοικολόγων για τον ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΔΥΝΑΜΟ ΗΛΙΟ, το ενδεχόμενο ΜΕΓΑΛΩΝ ΚΡΥΩΝ (που παραδέχονται ως και τα αφεντικά τους) και την ανάγκη για κατεπείγουσα αποκέντρωση και αποθέματα:
Ως και η ...υπερθερμασμένη ΝΑΣΑ ξαναανακοινώνει ότι έρχονται ΚΡΥΑ!

http://gr.snow-forecast.com/maps/dynamic/globalrot
Επιλέξτε Χάρτη Καιρού Βάσης: Accumulated Snowfall


Το ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΔΥΝΑΜΟ ΗΛΙΑΚΟ ΜΑΓΝΗΤΙΚΟ ΗΛΙΑΚΟ ΠΕΔΙΟ (σημάδι ότι ο ήλιος δέχεται λιγότερο ηλεκτρικό γαλαξιακό ρεύμα, ενώ οι πλανήτες περισσότερο), είναι δείκτης ΙΣΧΥΡΟΥ προς τη Γη, που ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ από το CERN, είναι ο κύριος κλιματικός παράγοντας:


Άραγε, όταν ΑΜΕΤΡΗΤΟΙ ΦΙΛΟΤΙΜΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ έχουν πάψει να πιστεύουν και να διαδίδουν τα σε βάρος τής ανθρωπότητας κερδοσκοπικά, παραπλανητικά-ενοχοποιητικά παραληρήματα των άπληστων-πάμπλουτων ραδιενεργών γενοκτόνων τύπου Γκορ-Ένρον-Ομπόμπα-ΟΗΕ-ΕΕ (ΗΤΤΗΜΕΝΩΝ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΕΙΣ!), τι μπορεί να ψελλίσει ένας λυσσασμένος υπερθερμασμένος οπαδός τους για τα ΦΥΣΙΚΑ αίτια των ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΩΝ ΧΙΟΝΟΠΤΩΣΕΩΝ για πολλοστό συνεχές εξάμηνο ΚΑΙ στα 2 ημισφαίρια;;;
Εγωμανείς υπερθερμασμένοι, ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ και ΣΥΝΤΟΜΑ !!!


http://aftarkia.wordpress.com

Saturday, May 30, 2009

Ο λιγνίτης απειλεί να πνίξει τον νομό Κοζάνης...


«Kαθημερινά μετακινείται ένα εκατομμύριο κυβικά μέτρα χώματος, με αποτέλεσμα ετησίως η ποσότητα αυτή να ισοδυναμεί με 2,5 φορές τον όγκο του Λυκαβηττού από το επίπεδο της θάλασσας» επισημαίνει ο νομάρχης Κοζάνης Γ. Δακής, περιγράφοντας τη ρύπανση που προκαλείται από τη λειτουργία των μονάδων της ΔΕΗ.
Όρος επιβίωσης και όχι μόδα ή επικοινωνιακό τρικ αποτελεί η προστασία του περιβάλλοντος για τον πολύπαθο νομό Kοζάνης, ο οποίος έχει επιβαρυνθεί σημαντικά τις τελευταίες δεκαετίες από τη λειτουργία των λιγνιτικών μονάδων και την εξόρυξη λιγνίτη. Aυτό τονίζει στην «H» ο νομάρχης Kοζάνης, Γιώργος Δακής, ο οποίος υπογραμμίζει πως η ΔEH μέχρι σήμερα έχει επιδείξει κυρίως πολύ καλές προθέσεις, αλλά οι πρωτοβουλίες της με στόχο την προστασία του περιβάλλοντος είναι ανεπαρκείς. «Aπαιτούμε και περιμένουμε πράξεις από τη ΔEH» επισημαίνει ο ίδιος αναφέροντας πως το μέγεθος της δραστηριότητας της ΔEH στο νομό είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτό, εάν δεν επισκεφθεί κανείς τις σχετικές περιοχές. Ο ίδιος επισημαίνει ότι «πολύ σημαντικός ρυπαντής εκτός από τους ατμοηλεκτρικούς σταθμούς (AHΣ) είναι οι εγκαταστάσεις των ορυχείων». H εξορυκτική δραστηριότητα έχει προκαλέσει σοβαρότατες επιπτώσεις, όπως καταστροφή της συνέχειας των γεωλογικών επιφανειών, του ανάγλυφου του εδάφους, καθώς επίσης και των εδαφών που δημιουργήθηκαν με φυσικές διαδικασίες, ποιοτική υποβάθμιση των νερών και πτώση του υπόγειου υδροφόρου ορίζοντα.

Aέρια ρύπανση
Ο λιγνίτης απειλεί να πνίξει τον νομό Κοζάνης
Aπό τη λειτουργία των ατμοηλεκτρικού σταθμού στο νομό Kοζάνης, το σημαντικότερο πρόβλημα είναι οι υπερβάσεις στις εκπομπές αιωρουμένων σωματιδίων, που παρατηρούνται σε καθημερινή βάση, σύμφωνα με μετρήσεις που πραγματοποιούνται από τη ΔEH. Oι ενεργειακές μονάδες του Nομού Kοζάνης είναι: Πτολεμαΐδας (4 μονάδες) 620, MW, Kαρδιάς (4 μονάδες) 1250 MW, Aγ. Δημητρίου (5 μονάδες) 1595 MW, ΛIΠTOΛ (2 μονάδες) 43 MW. Tο Tμήμα Περιβάλλοντος της Nομαρχιακής Aυτοδιοίκησης Kοζάνης έχει συντάξει τα έτη 2007 και 2008, για 12 περιπτώσεις, εκθέσεις ελέγχου για τις υπερβάσεις και εισηγήθηκε την επιβολή διοικητικών κυρώσεων στην επιχείρηση.

Εισηγήσεις για πρόστιμα 600.000 ευρώ
Oι επιθεωρητές Περιβάλλοντος εισηγήθηκαν στον υπουργό ΠEXΩΔE και επεβλήθησαν πρόστιμα συνολικού ποσού 600.000 ευρώ για υπερβάσεις των ορίων εκπομπής των αιωρουμένων σωματιδίων στους τρεις AHΣ του νομού Kοζάνης. Σύμφωνα με μετρήσεις, το πρώτο εξάμηνο του 2007 στην ατμόσφαιρα της περιοχής προκύπτει ότι η μέση ετήσια συγκέντρωση των αιωρουμένων σωματιδίων είναι πάνω από τα επιτρεπόμενα όρια, που έχει θεσπίσει η Oδηγία 1999/30/EE/ΦEK 125A΄/02. H μέγιστη ημερήσια συγκέντρωση της ίδιας περιόδου είναι 110 μγρ/κμ και η ελάχιστη 12 μγρ/κμ.

Σύμφωνα με την προαναφερθείσα οδηγία η μέση ημερήσια συγκέντρωση των ΠM10 δεν πρέπει να ξεπερνάει την τιμή των 50 μγρ/κ.μ. περισσότερες από 35 φορές το χρόνο, ενώ η μέση ετήσια συγκέντρωση δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερη από 40 μγρ/κμ.

Eπομένως προκαλείται ατμοσφαιρική ρύπανση από τη λειτουργία των ατμοηλεκτρικών σταθμών, τη μη χρήση σωστών φίλτρων και τις εκπομπές αιωρούμενων μικροσωματιδίων, εξαιρετικά καρκινογόνων, από τις εκσκαφές τεράστιων εκτάσεων.

Kαταστροφή των υδάτινων πορων
Όσον αφορά στα ύδατα, οι επιφανειακές εκμεταλλεύσεις της ΔEH μεταβάλλουν το καθεστώς των υπόγειων και επιφανειακών νερών της περιοχής. Οπως:

* Πτώση της στάθμης με συνεπακόλουθο τη μείωση της παροχής των υδροληπτικών έργων.
* Mείωση της παροχής υδρορευμάτων και ταπείνωση της στάθμης των λιμνών.
* Yποβάθμιση ποιότητας των νερών των επιφανειακών και υπόγειων αποδεκτών, λόγω της απόρριψης νερών από τις αποστραγγίσεις στα ορυχεία.
* Eπεμβάσεις μεγάλης κλίμακας στο περιβάλλον για προστασία των ορυχείων (π.χ. μετατοπίσεις κοίτης χειμάρρων, υδρορεμμάτων κ.λπ.)

Σημαντικό πρόβλημα για το νομό Kοζάνης είναι και οι πυλώνες μεταφοράς ρεύματος υψηλής τάσης, οι οποίοι είναι σε μεγάλη πυκνότητα. Πάγιο αίτημα της Nομαρχίας Kοζάνης είναι η υπογειοποίηση του Δικτύου Yπερυψηλής Tάσης και κατά προτεραιότητα αυτού που διέρχεται από τις κατοικημένες περιοχές. Παράλληλα η βιολογική επιβάρυνση που προκαλείται από την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία χρήζει ενδελεχούς διερεύνησης.T. Σ.

Πηγή: Εφημερίδα Ημερησία-Του Δημήτρη Διαμαντίδη

Γιατί καταρρέουν οι κοραλλιογενείς ύφαλοι σε όλο τον κόσμο;


Μια αποικία κοραλλιών. (Credit: Image courtesy of Oregon State University)

Μια έκρηξη γνώσης έχει γίνει τα τελευταία χρόνια για την βασική βιολογία των κοραλλιών, αναφέρουν ερευνητές σε μια νέα αναφορά, βοηθώντας στην εξήγηση των λόγων για τους οποίους οι κοραλλιογενείς ύφαλοι σε όλον τον κόσμο καταρρέουν στην αναμέτρησή τους με την κλιματική αλλαγή και την οξέωση των ωκεανών.

Τα κοράλλια, όπως φαίνεται, έχουν μια γενετική πολυπλοκότητα αντίστοιχη με την ανθρώπινη, έχουν εκλεπτυσμένα συστήματα βιολογικής επικοινωνίας που στρεσάρονται από την παγκόσμια αλλαγή, και είναι ικανά να επιβιώσουν μόνο βασισμένα στην κατάλληλη λειτουργία της συμβιωτικής σχέσης τους με την άλγη, που ζει μέσα στα σώματά τους.
Μετά από μια υψηλά επιτυχημένη ζωή 250 εκατομμυρίων χρόνων, επιπλοκές σε αυτά τα βιολογικά και επικοινωνιακά συστήματα, είναι η κύρια αιτία του αποχρωματισμού και της κατάρρευσης οικοσυστημάτων με κοραλλιογενείς υφάλους σε όλον τον κόσμο, αναφέρουν ερευνητές στο περιοδικό Science.

«Γνωρίζαμε εδώ και καιρό τη γενική λειτουργία των κοραλλιών και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν από την κλιματική αλλαγή», αναφέρει η Virginia Weis, καθηγήτρια ζωολογίας στο πολιτειακό πανεπιστήμιο του Oregon. «Αλλά μέχρι τώρα, πολύ λίγα ήταν γνωστά για τη βασική βιολογία, τη δομή του γονιδιώματος και την εσωτερική επικοινωνία. Μόνα όταν πραγματικά κατανοήσουμε πως λειτουργεί η φυσιολογία τους θα ξέρουμε αν μπορούν να προσαρμοστούν σε αλλαγές του κλίματος, ή τρόπους για να βοηθήσουμε».

Τα κοράλλια είναι μικροσκοπικά ζώα, πολύποδες που υπάρχουν σαν γενετικά όμοια άτομα και μπορούν να τραφούν, να αμυνθούν και να σκοτώσουν πλαγκτόν ως τροφή. Επίσης εκκρίνουν ανθρακικό ασβέστιο που γίνεται η βάση για τον εξωτερικό σκελετό στον οποίο ζουν.

Αυτά τα ασβεστοποιημένα συστήματα μπορούν να μεγαλώσουν σε τεράστια μεγέθη για μεγάλες χρονικές περιόδους και να σχηματίσουν τους κοραλλιογενείς υφάλους που αποτελούν ένα από τα πιο παραγωγικά οικοσυστήματα του πλανήτη και μπορούν να φιλοξενούν περισσότερα από 4,000 είδη ψαριών και άλλων θαλάσσιων μορφών ζωής.

Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κοραλλιογενείς ύφαλοι είναι τεράστια και αυξανόμενα. Πιέζονται από αλλαγές στη θερμοκρασία των ωκεανών, τη ρύπανση, την υπεραλιεία, την καθίζηση, την οξέωση, το οξειδωτικό στρες, τις ασθένειες και η συνεργιστική επίδραση μερικών από αυτών των προβλημάτων ίσως καταστρέψει τους υφάλους. Μερικές εκτιμήσεις προτείνουν ότι το 20% των κοραλλιογενών υφάλων του κόσμου είναι ήδη νεκροί και ένα πρόσθετο 24% απειλείται σοβαρά.

Για περισσότερα: http://earthsos.blogspot.com/2009/05/blog-post_30.html

“Πού είναι ο χρυσός μου;” – Η κατάρα του ορυκτού πλούτου στην Αφρική

http://antigoldgreece.wordpress.com/

img01 (1) ”Πού είναι ο χρυσός μου;”

71% των εσόδων από το χρυσό εξαφανίζονται σε off-shore λογαριασμούς.



“Κάθε βήμα είναι μια νίκη” – Λάο Τσε

To καινούριο website www.whereismygold.org  και η ομώνυμη καμπάνια δημιουργήθηκε για να βοηθήσει να τεθεί σε εφαρμογή η Οδηγία για τον Εξορυκτικό Τομέα που υιοθέτησαν ομόφωνα στις 26 Μαΐου 2009 οι 15 χώρες της “Οικονομικής Κοινότητας των Χωρών της Δυτικής Αφρικής” (CEDEAO). 

    Οι περισσότερες χώρες της Δυτικής Αφρικής (Σενεγάλη, Μάλι, Γκάνα, Μπουρκίνα Φάσο, Νιγηρία) είναι εξαρτημένες από τα έσοδα από τις  εξορυκτικές βιομηχανίες. Όμως η εκμετάλλευση των ορυκτών πόρων έχει καταστροφικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και στην κοινωνικό-οικονομική και πολιτική σταθερότητα. Οι εξορυκτικές βιομηχανίες είναι πηγή αυξημένης διαφθοράς, καθώς και πηγή ένοπλων συγκρούσεων και βίας στις περισσότερες από τις περιοχές που είναι πλούσιες σε ορυκτά και μέταλλα.

    Για τους κατοίκους αυτών των περιοχών, οι φυσικοί πόροι είναι περισσότερο κατάρα παρά ευλογία. Οι μεταλλευτικές εταιρείες συχνά επιβάλλουν την εκμετάλλευση των ορυκτών πόρων σαν μια εθνική προτεραιότητα. Δημιουργούν ανταγωνισμό μεταξύ των χωρών, οι οποίες καθιστούν ανίσχυρες τις ίδιες τους τις νομοθεσίες με σκοπό να προσελκύσουν περισσότερες ξένες επενδύσεις. Έτσι οι εταιρείες μεγιστοποιούν τα κέρδη τους.  

    Αυτός ο Περιφερειακός Μεταλλευτικός Κώδικας έχει στόχο να εναρμονισθούν οι εθνικές νομοθεσίες των χωρών του CEDEAO έτσι ώστε να εξασφαλισθούν τα αυτονόητα:

    • Ότι οι Κυβερνήσεις θα προστατεύουν τα δικαιώματα των πολιτών τους.
    • Ότι οι μεταλλευτικές εταιρείες θα σέβονται τα δικαιώματα των πολιτών και το περιβάλλον.
    • Ότι θα διασφαλιστεί το δικαίωμα των κοινοτήτων να γνωρίζουν και να αποφασίζουν.

    Από το whereismygold.org αντιγράφουμε μερικές σημαντικές πληροφορίες:

    ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΟΙ

    • Η Αφρικανική ήπειρος διαθέτει, εκτός από αποθέματα πετρελαίου (που εκτιμώνται σε 100 δις. βαρέλια), περίπου το 30% των παγκόσμιων αποθεμάτων ορυκτών πόρων.
    • Τα ορυκτά προϊόντα αποτελούν το 57% των συνολικών εξαγωγών της υποσαχάριας Αφρικής. Σαν μέτρο σύγκρισης, αυτά τα προϊόντα δεν αποτελούν παρά το 13,2% της παγκόσμιας εμπορικής δραστηριότητας.
    • Έρευνες του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι εξορυκτικές βιομηχανίες “είναι μια σημαντική πηγή διαφθοράς” και ότι έχουν πολύ υψηλότερη πιθανότητα να προκαλέσουν διαφθορά από άλλους τομείς της οικονομίας, όπως η γεωργία.
    • Οι εξαγωγές πετρελαίου και ορυκτών έχουν σημαντικές επιπτώσεις στον εκδημοκρατισμό. Οι επιπτώσεις του ορυκτού και πετρελαϊκού πλούτου στη δημοκρατία είναι πιο έντονες στις φτωχές χώρες απ’ότι στις πλούσιες.
    • Η Γκάνα για παράδειγμα είναι η δεύτερη παραγωγός χώρα χρυσού στην Αφρική με 2,5 εκατ. ουγγιές το 2007. Όμως περίπου το 80% των κατοίκων ζουν με λιγότερα από $2 την ημέρα. Ο εξορυκτικός τομέας συνεισφέρει περίπου το 60% των εσόδων σε συνάλλαγμα, όμως ο τομέας δεν απασχολεί παρά το 5% του εργατικού δυναμικού της χώρας.
    • Η Νιγηρία είναι η πρώτη πετρελαιοπαραγωγός χώρα της υποσαχάριας Αφρικής, η 5η παραγωγός χώρα του ΟΠΕΚ και έχει το 2,5% των διαπιστωμένων παγκόσμιων αποθεμάτων φυσικού αερίου.  Το πετρέλαιο παράγει το 85% των εσόδων σε συνάλλαγμα της Νιγηρίας. Όμως πάνω από 70% των Νιγηριανών ζουν με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα. Δείγματα νερού από το δέλτα του Νίγηρα είχαν επίπεδα υδρογονανθράκων 680 φορές υψηλότερα από τα επιτρεπόμενα στο πόσιμο νερό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
    • Η παραγωγή πετρελαίου τοποθετεί το Τσαντ στην 8η θέση των Αφρικανικών πετρελαιοπαραγωγών χωρών, ωστόσο το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας στο Τσαντ είναι το υψηλότερο του κόσμου.
    • Η πτώση του υδροφόρου ορίζοντα στις χρυσοφόρες  ζώνες του Μάλιείναι τέτοια που τα πηγάδια των χωριών σε μια ακτίνα 10 χλμ έχουν στεγνώσει. Άλλα  πηγάδια έχουν εγκαταλειφθεί λόγω της ρύπανσης με χημικές ουσίες. Άλλοτε αυτοί οι υδατικοί πόροι χρησίμευαν για κατανάλωση και για τις αγροτικές πρακτικές των κατοίκων.
    • Οι εξορυκτικές βιομηχανίες είναι “τεχνολογικά και οργανωτικά αρχιπελάγη, αποσυνδεδεμένα από το περιβάλλον που τα φιλοξενεί”.

    Wednesday, May 27, 2009

    Η Ηλεία που μας πληγώνει - μετά τις φωτιές ήρθαν οι φόλες


    από Save Ileia

    Εκατομμύρια στρέμματα καμμένων δασών.Εκατομμύρια καμμένα ζώα.
    Δεκάδες ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΑΣ έγιναν στάχτη & οικογένειες πονεμένες!

    ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΕΜΕΙΣ ΤΙ ΜΑΘΑΜΕ???
    Μάθαμε να εκτιμούμε & να παλεύουμε για τη ζωή, τη φύση & τα πλάσματά της?
    Εκεί στην Ηλεία, τι μάθαμε? Τι εκτιμήσαμε? Τι αγαπήσαμε?

    ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ.

    11/05/2009. ΛΊΜΝΗ ΤΟΥ ΚΑΙΑΦΑ.
    Δημοτικό Σχολείο με ευσυνείδητους εκπαιδευτικούς οδεύουν προς τη λίμνη ΚΑΙΑΦΑ.
    Τα παιδιά πρέπει να δουν το μέγεθος της καταστροφής, να συνειδητοποιήσουν τι έγινε & να δεσμευτούν απέναντι σε δασκάλους & σε ένα ολόκληρο έθνος ότι θα διορθώσουν τα λάθη της δικής μας γενιάς.

    Και φτάνοντας εκεί ΑΝΤΙΚΡΥΖΟΥΝ ΣΚΥΛΙΑ ΣΩΡΙΑΣΜΕΝΑ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ με ένα μπωλάκι φαγητό δίπλα.
    Εγώ σκέφτομαι και ανατριχιάζω στην ιδέα της προμελέτης:
    O δολοφόνος:
    1) συζητά με τη σύζυγο/το σύζυγο ότι τα σκυλιά πρέπει να εξοντωθούν
    2) πηγαίνει στην αγορά & αγοράζει ποσότητα του φαρμάκου
    3)γυρίζει σπίτι & βάζει τις παντόφλες του
    4)Βγάζει τα κατσαρολικά, τα υλικά & αρχίζει να μαγειρεύει το φαγάκι με το φονικό φάρμακο
    5)Την άλλη μερα με το ταπεράκι, φεύγει από το σπίτι και παέι στο ΚΑΙΑΦΑ
    6)Βγάζει το ταπεράκι & το φαγάκι και το αδειάζει στο πιατάκι
    7)Καταφτάνουν τα σκυλάκια κουνώντας τις ουρές γιατί επιτέλους μυρίζουν λίγο φαγάκι
    8)Ο κύριος τους χαιδεύει τα κεφαλάκια
    9)Στέκεται και περιμένει να τα δει να σφαδάζουν (γιατί ήταν τόσο ισχυρό το φάρμακο που τα ζώα έπεσαν δίπλα στα πιάτα τους, μόλις λίγα βήματα πιο πέρα)
    10)Ο κύριος γελά, τρίβει τα χέρια του, μπαίνει στο αυτοκίνητο και πάει στη σύζυγο να πει τα κατορθώματά του.
    ΑΝ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΜΕΛΕΤΗ ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΗ, ΤΟΤΕ ΤΙ ΕΙΝΑΙ?


    Τα παιδιά αντικρύζουν εικόνες φρίκης με κορμιά ζώων σε αποσύνθεση.
    Μυρίζουν τη σαπίλα της δικής μας γενιάς και των δικών μας συναισθημάτων.
    Αφουγκράζονται τη σιγή του ΘΑΝΑΤΟΥ που και πάλι σκόρπισε η γενιά μας.

    Τα παιδικά μάτια γουρλώνουν και οι δάσκαλοι με υπομονή και πείσμα προσπαθούν να "διδάξουν" και πάλι. Προσπαθούν να τους πουν ότι ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ Ο ΓΕΙΤΟΝΑΣ, Ο ΠΑΤΕΡΑΣ, Ο ΘΕΙΟΣ , Ο ΞΑΔΕΛΦΟΣ, Ο ΜΑΓΑΖΑΤΟΡΑΣ...είναι αυτό ΠΟΥ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΟΥΝ! Προσπαθούν να δίδαξουν το σεβασμό στη φύση, τους νόμους, την ευπρέπεια, την ανθρωπιά!

    Προσπαθούν να εξηγήσουν
    α. Οτι η κακοποίηση και η θανάτωση ζώων είναι ποινικό αδίκημα με αυστηρές ποινές φυλάκισης & οικονομικά πρόστιμα
    β. Οτι οι φόλες αποτελούν ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΚΙΝΔΥΝΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ. Αν περάσει ένα παιδί & αγγίξει το θάνατο? Αν βάλει μετά τα χεράκια του στο στόμα? Ποιός θα δώσει τις εξηγήσεις στο χαροκαμμένο πατέρα? Ποιός θα εξηγήσει ότι το παιδί του "φολιάστηκε"???
    γ. Οτι οι φόλες αποτελούν ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΠΛΗΓΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΤΟΥΡΙΣΜΟ & ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ.

    Ηδη η Ελλάδα κατηγορείται στο εξωτερικό για το τρόπο διαχείρισης & συμπεριφοράς της απέναντι στα ζώα της.
    Ηδη στην Ελλάδα και οι Ελληνες ακόμα κινητοποιούνται μπουκοτάροντας προορισμούς όπου έχουν παρουσιάσει τέτοιες εικόνες φρίκης & ντροπής.
    Ηδη στο εξωτερικό συγκεντρώνονται υπογραφές.

    Και εμείς στην Ηλεία τι κάνουμε?
    Απλά προετοιμάζουμε τεράστιες ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις ενώ γύρω γύρω σπέρνουμε το θάνατο....

    ΤΕΛΙΚΑ ΤΙ ΜΆΘΑΜΕ ΣΤΗΝ ΗΛΕΙΑ?
    ΤΙΠΟΤΑ ΜΑΛΛΟΝ...
    ΜΑΛΛΟΝ ΣΥΝΗΘΙΣΑΜΕ ΤΗΝ ΙΔΕΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ & ΤΗΝ ΑΝΑΠΑΡΑΓΑΓΟΥΜΕ ΜΕ ΚΑΘΕ ΕΥΚΑΡΙΑ

    Ομαδική θανάτωση δελφινιών βορειοδυτικά της Άνδρου

    του Γιάννη Κουτελίδα - 20/05/2009

    Την Παρασκευή 15/05, το Λιμεναρχείο της Άνδρου μας ενημέρωσε για την παρουσία 7 νεκρών δελφινιών που επέπλεαν σε θαλάσσια περιοχή μεταξύ Άνδρου και Καρύστου. Τα ζώα, κατά πάσα πιθανότητα ρινοδέλφινα, έγινα αντιληπτά από αέρος, συγκεκριμένα από ελικόπτερο, το πλήρωμα του οποίου ειδοποίησε το κέντρο επιχειρήσεων του λιμενικού σώματος στον Πειραιά. Δυστυχώς, το απογευματινό της ώρας και η μειωμένη ορατότητα δεν επέτρεψε στις λιμενικές αρχές να δράσουν αποτελεσματικά και στο ερευνητικό πλήρωμα του Αρχιπελάγους να μεταβεί στην περιοχή.
    Την επόμενη μέρα, οι έρευνες συνεχίστηκαν από το Λιμεναρχείο της Άνδρου και ιδιωτικό σκάφος, χωρίς όμως να εντοπιστεί κανένα από τα δελφίνια, δεδομένου ότι είχαν ήδη παρασυρθεί από θαλάσσια ρεύματα.

    Ωστόσο, η παρουσία ομάδας ρινοδέλφινων στην περιοχή, το Σάββατο 16/05 ενισχύει την υπόθεση μας για το είδος των δελφινιών που παρατηρήθηκε νεκρό την προηγούμενη μέρα.

    Οι στρατιωτικές ασκήσεις που πραγματοποιούνταν στην ευρύτερη περιοχή, με μαρτυρίες για ισχυρές εκρήξεις και διενέργεια χαμηλών πτήσεων από στρατιωτικά αεροσκάφη, μας κάνουν να πιστεύουμε, πως είχαν απόλυτη σχέση με το δυσάρεστο συμβάν της ομαδικής θανάτωσης των δελφινιών.

    Το Αρχιπέλαγος, Ι.Θ.Α.Π.Ε.Α, έχει επισημάνει από καιρό τον κίνδυνο που διατρέχουν οι πληθυσμοί θαλασσίων θηλαστικών από τη διενέργεια στρατιωτικών ασκήσεων, τις ανεξέλεγκτες εκρήξεις και τη βλάβη που προκαλείται στο ηχοεντοπιστικό τους σύστημα από τη χρήση σόναρ. Έχουμε καταθέσει στα στρατιωτικά επιτελεία σχετικούς χάρτες με τις περιοχές που εμφανίζουν την μεγαλύτερη συγκέντρωση θαλασσίων θηλαστικών και λεπτομερή επιστολή για τις απειλές που αντιμετωπίζουν καθώς και προτάσεις διαχείρισης.

    Έως τώρα, το Πολεμικό Ναυτικό αντιμετωπίζει το ζήτημα με σοβαρότητα και ευαισθητοποίηση και έχει προβεί σε σχετική ενημέρωση των στελεχών του.
    Δυστυχώς, τα υπόλοιπα Όπλα, συνεχίζουν να αγνοούν τις εκκλήσεις μας, τα στοιχεία που καταθέτουμε και κυρίως τις νομικές και ηθικές τους υποχρεώσεις σε σχέση με τις θαλάσσιες εκρήξεις.
    Τηρώντας όμως αυτή την πορεία, θα πρέπει να είναι έτοιμοι να αναλάβουν και το βάρος της ευθύνης για την περιβαλλοντική καταστροφή που συντελείται στα θαλάσσια και παράκτια οικοσυστήματα της χώρας μας.

    Αρχιπέλαγος

    Διαβάστε κι' αυτό
    Παύση των εκρήξεων στο Αιγαίο

    Tuesday, May 26, 2009

    Και τώρα, οι ΚΑΝΙΒΑΛΟΙ ψευτοοικολόγοι...

    ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙΣ: ΕΔΩ.
    (Ενώ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ οι ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΕΣ ΧΙΟΝΟΠΤΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΑ 2 ΗΜΙΣΦΑΙΡΙΑ, για πολλοστό εξάμηνο στη σειρά, παρά τις κατάρες των "εκλεκτών" ΑΠΛΗΣΤΩΝ υπερθερμασμένων προς την ανθρωπότητα... Και με ΜΟΝΙΜΕΣ ΗΤΤΕΣ τους σε ανοιχτές συζητήσεις*).
    Εδώ βλέπετε την ΨΥΞΗ του πλανήτη κατά το διάστημα 1940-1975, όταν το διοξείδιο του άνθρακα ΑΥΞΑΝΟΤΑΝ, ενώ Ο ΗΛΙΟΣ ΗΤΑΝ ΑΔΥΝΑΜΟΣ:



    Ακριβώς όπως ο ηθικός αυτουργός μιας δολοφονίας/γενοκτονίας είναι χειρότερος από τον διεκπεραιωτή, έτσι μπορούμε να αποκαλούμε κανίβαλους τους μισάνθρωπους ψευτοοικολόγους που ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΜΕ ΛΥΣΣΑ τη συμφιλιωτική αποκέντρωση-αυτάρκεια και το ενιαίο ψηφοδέλτιο, ενώ επιδιώκουν να παρασιτούν με κονδύλια και συνδρομές, 'πράσινους' δούλους και διχαστικές ιδεολογίες, και να ΕΞΟΝΤΩΝΟΥΝ ΛΑΟΥΣ με αυξομειώσεις πληθυσμών, τα καταστροφικά βι-αι-οκαύσιμά τους, τις ΤΟΞΙΚΟΤΑΤΕΣ λάμπες υδραργύρου-μολύβδου, την ΑΓΡΙΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ με μοχθηρή ενοχοποίησή μας για την αναπνοή μας και ΤΗ ΦΥΣΙΚΟΤΑΤΗ ΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΦΥΤΩΝ, το αθώο διοξείδιο του άνθρακα, ώστε να κερδοσκοπούν με ΠΑΝΑΚΡΙΒΕΣ -ΑΣΥΜΦΟΡΕΣ ψευτοεναλλακτικές, φτιαγμένες από ΤΟΞΙΚΑ ΥΛΙΚΑ και ΑΧΡΗΣΤΕΣ το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου...
    Μόνο που λογαριάζουν, όπως ΟΛΑ ΤΑ ΦΟΒΙΚΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ που ΚΑΤΑΡΡΕΟΥΝ ΠΑΝΤΑ (βλ. φαραώ, σκοταδιστές ολιγαρχικούς όπως τους διεφθαρμένους φονιάδες σωκρατικούς και τους περσολάτρες εφόρους, Ρωμαίους, Μάγια, σταυροφόρους, μαχαραγιάδες, Αζτέκους, Ίνκας, Μογγόλους, ναζιστές κοκ), ΧΩΡΙΣ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ που ταΐζουν τους "εκλεκτούς"...

    *Scientific Smackdown: Skeptics Voted The Clear Winners Against Global Warming Believers in Heated NYC Debate - March 16, 2007

    Monckton Declared Victor in Global Warming Debate - By His Opponent! - August 19, 2008

    Debate Over Whether ‘Global Warming is a Global Crisis’ - March 6, 2009

    Climate Depot’s Morano debates former Clinton Official Romm - April 6, 2009

    Monday, May 25, 2009

    Οι χορτοφάγοι θα σώσουν τη Γη



    Οι χορτοφάγοι θα σώσουν τη Γη
    Η εκτροφή ζώων χρειάζεται πολύ νερό και επιτείνει το φαινόμενο του θερμοκηπίου
    ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Περικλής Δημητρολόπουλος
    ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Δευτέρα 18 Μαΐου 2009

    Για πολλές δεκαετίες οι απόψεις όσων επιχειρηματολογούσαν κατά της κατανάλωσης του κρέατος έβρισκαν θέση μόνο στα περιοδικά των χορτοφάγων. Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, η χορτοφαγία έχει γίνει κάτι περισσότερο από διατροφική επιλογή. Είναι ένας τρόπος για να σωθεί ο πλανήτης.

    Την περασμένη Τρίτη το Δημοτικό Συμβούλιο της Γάνδης, στο Βέλγιο, πήρε μια κάπως περίεργη απόφαση με την καθιέρωση μιας ημέρας χορτοφαγίας κάθε εβδομάδα. Πίσω από την απόφαση δεν βρίσκεται κάποιου είδους ανησυχία για την υγεία των δημοτών, αλλά μελέτες του Διεθνούς Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ που δείχνουν ότι η μαζική εκτροφή ζώων που προορίζονται για την κατανάλωση κρέατος ευθύνεται περίπου για το ένα πέμπτο των εκπομπών των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Η απόφαση, λοιπόν, έχει ως στόχο τη σωτηρία του πλανήτη. Και βρήκε στη Γάνδη την ενθουσιώδη αποδοχή όλων των δημοτών- ενδεχομένως με μοναδική εξαίρεση τους κρεοπώλες.

    Ο Διεθνής Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας δημοσίευσε αυτές τις μελέτες το 2006. Και όπως σημειώνει στην εφημερίδα «Γκάρντιαν» ο Τρίστραμ Στιούαρτ, συγγραφέας του βιβλίου «Η αναίμακτη επανάσταση: μια πολιτιστική ιστορία της χορτοφαγίας από το 1600 έως τις ημέρες μας», αυτή ήταν μόνο η αρχή. Το 2008, η Βραζιλία ανακοίνωσε ότι μέσα σε 12 μήνες αφανίστηκαν 12.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα τροπικών δασών του Αμαζονίου λόγω των κτηνοτρόφων και των παραγωγών σόγιας που προμηθεύουν με τα προϊόντα τους την ευρωπαϊκή αγορά. Πριν από μερικούς μήνες, η Ραγέντρα Παχάουρι, επικεφαλής της Διακυβερνητικής Διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για τις Κλιματικές Αλλαγές, κάλεσε τους καταναλωτές να αναλάβουν προσωπικά την ευθύνη για το κρέας που καταναλώνουν.

    Η κατανάλωση
    Η αξιωματούχος του ΟΗΕ είναι χορτοφάγος. Η θέση της, ωστόσο, δεν οφείλεται στις προσωπικές επιλογές της. Από τη δεκαετία του 1970 η κατανάλωση κρέατος στον κόσμο έχει σχεδόν τριπλασιαστεί, ενώ για την εκτροφή ζώων καταναλώνεται διακόσιες φορές περισσότερο νερό σε σχέση με την καλλιέργεια σιταριού. Κατά πάσα πιθανότητα, αυτά τα στοιχεία βάρυναν στην απόφαση του Δήμου της Γάνδης, αλλά και στην πολιτική που επιχειρούν να υιοθετήσουν κρατικές αρχές στην υπόλοιπη Ευρώπη. Στη Βρετανία, για παράδειγμα, ο Δήμος του Κάμντεν στην Περιφέρεια του Λονδίνου κάλεσε τα σχολεία και τους οίκους ευγηρίας να βγάλουν από το μενού τους το κρέας. Τον περασμένο Ιανουάριο στη Γερμανία, η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Περιβάλλοντος κάλεσε τους Γερμανούς να στραφούν στη μεσογειακή δίαιτα και να καταναλώνουν κρέας μόνο σε ειδικές περιπτώσεις.

    Οι Πυθαγόρειοι και οι χριστιανικές εκκλησίες

    ΟΙ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ μπορεί να ακούγονται καινοφανείς σήμερα.

    Αλλά, όπως, υπενθυμίζει ο Βρετανός συγγραφέας και ιστορικός, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Η Ιστορία της ανθρωπότητας είναι γεμάτη από εκστρατείες κατά της κατανάλωσης του κρέατος, αν και οι λόγοι δεν ήταν φυσικά περιβαλλοντικοί. Πριν από 2.500 χιλιάδες χρόνια οι Πυθαγόρειοι απαγόρευαν την κατανάλωση κρέατος, ενώ στην Ευρώπη οι χριστιανικές Εκκλησίες έχουν καθιερώσει με τη νηστεία εδώ και πολλούς αιώνες μία ή δύο ημέρες αποχής την εβδομάδα από το κρέας και σε κάποιες περιπτώσεις από ζωικά προϊόντα και ψάρι. Περί τα τέλη του 18ου αιώνα, δύο συνεχόμενες κακές σοδιές στη Βρετανία προκάλεσαν ελλείψεις στα τρόφιμα. Η λαϊκή απαίτηση από τους πλουσίους ήταν να μειώσουν την κατανάλωση κρέατος, για να περισσέψουν μεγαλύτερες ποσότητες σιτηρών και δημητριακών για τους φτωχούς. Αυτήν τη φορά δεν είναι η φιλοσοφία, η θρησκεία ή η φτώχεια που απαιτούν το εμπάργκο στο κρέας, αλλά ο ίδιος ο πλανήτης.

    Πηγή: http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4517221&ct=2

    bebook και αλλα ψηφιακά ψιψιψίνια..

    H ιδέα του "ηλεκτρονικού βιβλίου" είναι απλή αλλά και παλιά πλέον...
    Εμένα μου θυμίζει τα αρθρίδια που έγραφα πριν 20-25 χρόνια για το τέλος της εποχής του Γουτεμβέργιου.. Θα επιβιώσει ο Γουτεμβέργιος;
    Σήμερα ομως ήρθε η ώρα οι φετιχιστές του βιβλίου να το σκεφτούν σοβαρά πλέον..
    Κι ακόμη κάποιοι τυπογράφοι, γραφίστες, βιβλιοδέτες, διανομείς κλπ. να σκεφτούν σοβορά την ενδεχόμενη αλλαγή επαγγέλματος..

    Το γκατζετάκι-βιβλίο, ειτε το λένε Amazon Kindle είτε Bebook, δεν ειναι και άσχημο: μεγάλη οθόνη τεχνολογίας e-ink που δείχνει τα γράμματα καθαρά, ώστε να διαβάζεις άνετα και ξεκούραστα, χωρίς backlight που κουράζει το μάτι.. Αλλά κυρίως επειδή χωράει μέσα εκατοντάδες βιβλία. Αυτό από μόνο του μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που διαβάζεις (έχοντας χίλια βιβλία στις διακοπές αντί για δυο-τρία μπορείς πιο εύκολα να εγκαταλείψεις κάποιο που δεν σου αρέσει) -αλλά ούτως ή άλλως η αίσθηση της ανάγνωσης εδώ ειναι τελείως διαφορετική!

    Θα διαβάζεις οπως βλέπεις τηλεόραση, πηγαίνοντας απο το ένα κανάλι στο άλλο.... αλλάζοντας τα βιβλία σαν κανάλια... Μέχρι να το συνηθίσεις είναι.. Μετά θα σου λένε, έχεις το τηλεκοντρολ και το εξουσιάζεις....

    [Τζεφέρης Πέτρος]

    H συνέχεια στο Η ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

    O κύριος ...Σιντιρόμ και το τέλος του παραδοσιακού βιβλίου! (μέρος πρώτο)

    O κύριος ...Σιντιρόμ και o κύριος ...Oυμπέρτο Eκο (μέρος δεύτερο)

    Sunday, May 24, 2009

    Εργα ανθρώπων




    Ιδού (γιά ακόμα μιά φορά) το πρόσωπο της ελληνικής κοινωνίας.
    5 ακόμα κρεμασμένα σκυλιά, στην Σητεία αυτή τη φορά.
    news blog το video
    περισσότερες λεπτομέρειες εδώ

    Saturday, May 23, 2009

    Επιφανειακά χρυσωρυχεία δίπλα (και μέσα) σε πόλεις!

    http://antigoldgreece.wordpress.com

    Πώς θα σας φαινόταν να είχατε στη γειτονιά σας ένα χρυσωρυχείο που μεγαλώνει διαρκώς;

    Η πόλη Paracatu με το μεταλλείο (γκρι χρώμα) στο βάθος 

    Αυτό είναι ένα σοβαρό ζήτημα που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι του Paracatu, στην ανατολική Βραζιλία. Εξόρυξη χρυσού γίνεται στην περιοχή από το 1700 περίπου, αλλά εξελίχθηκε in the Minas Gerais state of eastern Brazil. Gold mining there has occurred since the early 1700’s, αλλά εξελίχθηκε σε μια μεγάλης κλίμακας επιφανειακή εξόρυξη στη δεκαετία του 1980 και έγινε το μεγαλύτερο χρυσωρυχείο της Βραζιλίας. Από το 2006, μια Καναδική εταιρεία, η Kinross Gold Corporation, είναι ιδιοκτήτρια του μεταλλείου και πρόσφατα ξεκίνησε μια μεγάλη επέκτασή του. Το SkyTruth (θα πούμε γι’αυτό στο τέλος του άρθρου) δημιουργησε μια σειρά μια σειρά όψεων  του μεταλλείου, των εγκαταστάσεων επεξεργασίας, των χώρων απόθεσης τελμάτων και του γειτονικού Paracatu, μιας πόλης με περίπου 100.000 κατοίκους.

    Σίγουρα αυτό δεν είναι το μόνο μέρος όπου η μεταλλευτική δραστηριότητα συγκρούεται με τις γειτονιές. Δείτε τις φωτογραφίες του Cerro de Pasco στο Περού.

    Cerro de Pasco mine, Peru

    Και στις ΗΠΑ, το μεταλλείο χρυσού/χαλκού Berkeley Pit στη Μοντάνα, εξαφάνισε ολόκληρες γειτονιές της πόλης  Butte στη διάρκεια της ζωής του. Σήμερα το κλειστό μεταλλείο είναι μια τοξική απειλή  για τα υπόγεια νερά που έχει φορτωθεί στις πλάτες των κατοίκων της περιοχής και των Αμερικανών φορολογουμένων. Δείτε εδώ  μια σειρά φωτογραφιών αυτού του διαμαντιού!

    Berkeley Pit, Butte, Montana

    Wednesday, May 20, 2009

    Κι άλλος καθηγητής πανεπιστημίου κατά των ψευτοοικολόγων κερδομανών!

    ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙΣ: ΕΔΩ.
    (Και ενώ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ οι ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΕΣ ΧΙΟΝΟΠΤΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΑ 2 ΗΜΙΣΦΑΙΡΙΑ, για πολλοστό εξάμηνο στη σειρά, παρά τις κατάρες των "εκλεκτών" ΑΠΛΗΣΤΩΝ υπερθερμασμένων προς την ανθρωπότητα...)
    Παρ' όλο που ο καθηγητής δεν αναφέρεται στους συναδέλφους του που ήδη καλούν σε διεθνή, ΑΝΟΙΧΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΔΙΑΛΟΓΟ για αποκέντρωση-αυτάρκεια, αξίζει να τονιστεί η καταγγελία του:

    Δευτέρα, 18 Μαΐου 2009

    Κλιματικές μεταβολές και αλλαγές. ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

    Σπύρος Παυλίδης
    Καθηγητής Γεωλογίας ΑΠΘ

    «ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ στις ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ, ο πολιτικός διάλογος για την παγκόσμια κλιματική αλλαγή πολώθηκε πριν από μερικές δεκαετίες στον άξονα συντηρητικοί - φιλελεύθεροι. Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι διαβόητες για τους τεχνολογικούς νεωτερισμούς τους και θα έπρεπε να έχουν ένα πλεονέκτημα στο να κερδίσουν χρήματα από οποιαδήποτε παγκόσμια αλλαγή στην τεχνολογία που παράγει ενέργεια».

    Judith A. Layzer & William R. Moomaw

    Τα τελευταία χρόνια έχει κυριαρχήσει (ή κατ’ άλλους έχει επιβληθεί) στο επιστημονικό πεδίο, την κοινωνία και την πολιτική η έννοια της Κλιματικής Αλλαγής, σε μετάφραση του αγγλικού όρου «climate change». Με τον όρο αυτό εννοείται σε πολύ γενικές γραμμές μια μεγάλης κλίμακας, παγκοσμία αλλαγή δραματικών διαστάσεων του κλίματος της Γης, με σοβαρές περιβαλλοντικές και κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις, η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη σήμερα. Τοπικές κλιματικές μεταβολές (variations), όσο σημαντικές κι αν είναι, καθώς και αλλαγές που εντάσσονται σε κάποιους πενταετείς, δεκαετείς ή και μεγαλύτερους χρονικά κύκλους δεν εντάσσονται σ' αυτό τον ορισμό. Σήμερα Μετεωρολόγοι και Φυσικοί της ατμόσφαιρας καταγράφουν μεταβολές (variation) αλλά εκτιμούν για επερχόμενες μέτριες έως πολύ μεγάλης κλίμακας κλιματικές αλλαγές, οφειλόμενες κυρίως στην ανθρώπινη επίδραση. Γενικά δεν αμφισβητούνται σήμερα οι αρνητικές ανθρωπογενείς επιδράσεις στο κλίμα του πλανήτη.

    Κατά το 1837 ο Louis Agassiz προκάλεσε την οργή του κοινού και τον εμπαιγμό των μελετητών, όταν πρότεινε ότι πολλά γεωλογικά περίεργα σημάδια από γδάρσιμο σε πέτρες και λιθάρια που βρέθηκαν στην Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη, κατά πολύ μακριά από τα αρχικά βράχια από όπου αποκόπηκαν, θα μπορούσαν να εξηγηθούν από τη μετακίνηση και την υποχώρηση τεράστιων στρωμάτων πάγου (παγετώνες). Αυτό το γεγονός σημάδεψε την απαρχή μιας αξιοθαύμαστης προσπάθειας, γνωστής σήμερα με το όνομα Παλαιοκλιματολογία. Τη μελέτη δηλαδή των κλιματικών αλλαγών στη διάσταση του γεωλογικού χρόνου, για χιλιάδες και εκατομμύρια χρόνια. Οι μεγάλες κλιματικές αλλαγές είναι αυτές του παρελθόντος, παλιότερες των 8.000 με 10.000 χρόνων, τις οποίες σήμερα γνωρίζουμε με ικανοποιητική ακρίβεια. Γνωρίζουμε τουλάχιστον για την περίοδο της βιολογικής εξέλιξης του ανθρώπου ( 1 με 2 εκατομμύρια χρόνια) πολύ ψυχρότερες εποχές, αλλά και θερμότερες από τη σημερινή. Ίσως μόνο αυτές θα μπορούσαμε να αποκαλούμε Κλιματικές Αλλαγές, στηριζόμενοι σε γεωιστορικά κριτήρια.

    Η ανθρωπότητα πραγματοποιούσε πάντα τα μεγάλα εξελικτικά και πολιτισμικά άλματα της όταν το περιβάλλον μεταβαλλόταν, συνήθως προς το δυσμενέστερο. Τις μεγάλες κλιματικές αλλαγές ο άνθρωπος τις αντιμετώπισε στο παρελθόν κυριολεκτικά γυμνός, με μαζικές μεταναστεύσεις, αλλαγές του τρόπου παραγωγής (κυνηγός τροφοσυλλέκτης-γεωργός), κατακτητικούς πολέμους, εξοντώσεις λαών κ.α. Σήμερα αν κει είναι τεχνολογικά πιο ισχυρά εξοπλισμένος είναι ταυτόχρονα και πιο ευάλωτος, αυτό τον φοβίζει. Η αντιμετώπιση μιας μελλοντικής κλιματικής μεταβολής αποτελεί τη μεγάλη πρόκληση για την ανθρωπότητα και κυρίως για το άμεσο μέλλον. Οι κλιματικές και γενικά οι αλλαγές του περιβάλλοντος δεν αποτελούν πάντα μειονέκτημα. Μπορεί να γίνουν εφαλτήριο περαιτέρω ανάπτυξης και να μετατραπούν σε πλεονέκτημα. Η ανθρωπότητα θα πρέπει να προετοιμάζεται για να προσαρμοστεί στις καινούριες κλιματικές συνθήκες που διαμορφώνονται στον πλανήτη, στο βαθμό που θα μεταβληθούν, μικρό ή μεγάλο.

    Τα υπολογιζόμενα σήμερα μοντέλα για προβλεπόμενες κλιματικές αλλαγές για τα επόμενα 20, 50 ή 100 χρόνια, ακραία ή μη, μπορούν να χαρακτηρισθούν εκτιμήσεις, όχι προβλέψεις, γι’ αυτό και όλοι οι σοβαροί επιστήμονες, αντίθετα με πολλούς δημοσιογράφους και φανατικούς «οικολόγους», δεν περιορίζονται ποτέ σε ένα προγνωστικό μοντέλο, αλλά σε μια σειρά εκτιμήσεων. Απλά και μόνο αυτές οι εκτιμήσεις «κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου» για μια πιθανή, μόνιμη και ολική αλλαγή, τίποτε περισσότερο. Η πολυπλοκότητα που χαρακτηρίζει το παγκόσμιο γήινο κλιματικό σύστημα σηματοδοτεί την αδυναμία ακριβούς πρόβλεψης της μελλοντικής εξέλιξης του. Οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι υπάρχουν παράγοντες οι οποίοι καθιστούν ορισμένες μελλοντικές καταστάσεις πιο πιθανές από κάποιες άλλες.

    Η πλειοψηφία των επιστημόνων που ασχολούνται με τις κλιματικές μεταβολές, η δράση των διεθνών οικολογικών οργανώσεων, των κομμάτων με οικολογικές ευαισθησίες αλλά και η συνολικότερη πίεση που ασκούν τα ΜΜΕ κυρίως (τηλεοπτικές συζητήσεις, ντοκιμαντέρ, αφιερώματα στον τύπο), ημέρες περιβάλλοντος, διαλέξεις, και εκδηλώσεις πάσης φύσεως, δεν φαίνεται να έχουν επαρκή δύναμη ώστε να αναστρέψουν τη ροή των πραγμάτων, γιατί οι αδράνειες των ανθρώπινων κοινωνιών είναι τέτοιες που δεν μπορούν να αντιστραφούν μόνο από την «ευαισθητοποίηση» των πολιτών όσο μεγάλη κι αν είναι.

    Ούτε μπορούν να δημιουργήσουν επαναστατικές συνθήκες αλλαγών. Εντούτοις είναι ικανές να γιγαντώσουν το κλίμα ευαισθησίας και οικολογικής παρέμβασης, αλλά παράλληλα και του πανικού και τρόμου ακόμη, της επερχόμενης καταστροφής, και την αίσθηση περί επικείμενου τέλους του κόσμου. Κατά συνέπεια, ενδέχεται να προετοιμάζουν το έδαφος για μια «νέα ενεργειακή επανάσταση» (αντίστοιχη της βιομηχανικής) που πιθανόν να προέλθει από τις κυρίαρχες τάξεις και ελίτ, τα στρατοβιομηχανικά συμπλέγματα των βιομηχανικά και οικονομικά ισχυρών κρατών με επικεφαλείς τις Ηνωμένες Πολιτείες (Γκόρ, νέα πολιτική Ομπάμα- σταδιακή απεξάρτηση από το πετρέλαιο, «Πράσινη Επανάσταση») ώστε να εδραιώσουν την τεχνολογική-οικονομική κυριαρχία τους και να εμφανιστούν ταυτόχρονα και ως σωτήρες της ανθρωπότητας, σώζοντάς την από την «επερχόμενη καταστροφή», κερδίζοντας ταυτόχρονα και στο ιδεολογικό πεδίο. Και είναι πολύ εύκολο να συμβεί, στη χειρότερη περίπτωση, κάτι ανάλογο αν εξελιχθεί η «ιδεολογία της κλιματικής αλλαγής» σε πολιτική ιδεολογία, διαφαινόμενη καταστροφολογική υστερία και «θρησκειοποίηση χιλιαστικού τύπου» τόσο της μεγάλης κλιματικής αλλαγής και γενικά των οικολογικών θεμάτων, για το «επερχόμενο τέλος του κόσμου», όσο και συνεπακόλουθη προσδοκία των «σωτήρων» του πλανήτη και λατρεία των πολιτικών εκπροσώπων τους και της τεχνολογίας. Στην περίπτωση, που ήδη διαφαίνεται, απλά και σταθερά επενδύει η σύγχρονη βιομηχανία στην «Πράσινη Ανάπτυξη» για τη βελτίωση του καπιταλιστικού συστήματος.

    Η ανησυχία για τα θέματα περιβάλλοντος και η συνειδητοποίηση των πολιτών είναι φυσικά όχι απλά κάτι θεμιτό, αλλά και απαραίτητο. Η υπερβολή όμως, όπως γίνεται προσπάθεια να παρουσιαστούν οι κλιματικές μεταβολές και η διαφαινόμενη ιδεολογική και πολιτική εκμετάλλευση τους πρέπει να μας προβληματίζουν τόσο ως άτομα, όσο και ως πολιτικούς φορείς.

    Σπύρος Παυλίδης
    Καθηγητής Γεωλογίας ΑΠΘ

    http://climatikesallages.blogspot.com/2009/05/blog-post_18.html

    Θυμίζουμε ότι ο κ. Παυλίδης πρόσφατα ανακοίνωσε το πολύ σύντομα αναμενόμενο ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ:

    Από ανακοίνωση του Σπ. Παυλίδη, καθ. Γεωλογίας ΑΠΘ: http://www.scribd.com/doc/13971826/Pavlides-09

    To υποκριτικό πρότυπο της ανάπτυξης δίχως κόστος...

    «Οχι αυταπάτες, προπαντός..» έγραφε ο Μ. Αναγνωστάκης. Ας πούμε λοιπόν δύο λόγια απλά, σταράτα. Σαν αυτά που συζητιούνται καθημερινά μεταξύ των πολιτών ή συναδέλφων όχι στα διεθνή συνέδρια αλλά στην απλή, καθημερινή πρακτική: κανείς δεν θέλει την ανάπτυξη στο σπίτι του, στην «αυλή» του! Η καλύτερα όλοι την θέλουν αποφλοιωμένη, διαχωρισμένη από το κόστος της, το οποίο θα υποβαθμίσει, θα ρυπάνει την «αυλή» τους (σύνδρομο NIMBY).

    Μας αρέσουν οι ωραίες βιτρίνες των υποδημάτων πλην όμως απεχθανόμαστε τους χώρους παραγωγής τους στα σλαμ της Ινδίας.
    Επικροτούμε την ψηφιακή τεχνολογία, δεν θέλουμε όμως να ξέρουμε τα ψηφιακά νεκροταφεία της Γκουιγιού στην Κίνα.

    Μας αρέσουν τα χρυσά κοσμήματα και τα θαυμάζουμε στα μουσεία της τέχνης, ούτε λόγος όμως για τα ορυχεία χρυσού από τα οποία έχει παραχθεί ο χρυσός με κόπο αλλά και αίμα.
    Απαντούμε με ηχηρό «όχι» στις ανθρακικές θερμοηλεκτρικές μονάδες (του λιγνίτη, του λιθάνθρακα κλπ), «όχι» στο πετρέλαιο και το φυσικό αέριο που είναι εισαγόμενα και δεν είναι πλέον φτηνά, «όχι» στην γεωθερμία επειδή «μας μυρίζει θειάφι», «όχι» στις ανεμογεννήτριες που «ξυρίζουν τις δασικές κορυφογραμμές» και οσονούπω «όχι» στα φωτοβολταϊκά συστήματα...
    Ομως...

    Δείτε πλήρες άρθρο στο Η ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

    Sea Diamond: Ένα βήμα εμπρός ή απόπειρα εκτόνωσης;

    Το Αρχιπέλαγος, Ι.Θ.Α.Π.Ε.Α, παρακολουθεί με προσοχή την επιχείρηση απάντλησης των καυσίμων (το υγρό με την μικρότερη τοξικότητα) από το Sea Diamond και επισημαίνει για ακόμα μία φορά πως, αν υπάρχει πραγματική πρόθεση για την ανέλκυση του ναυαγίου εκείνο που επείγει είναι να απομακρυνθούν παράλληλα τα λιπαντικά, τα υδραυλικά λάδια και κυρίως οι τεράστιες ποσότητες ψυκτικών υγρών (υγρά με μεγάλη τοξικότητα) που βρίσκονται στο πλοίο.

    Εφόσον δεν έχει διατυπωθεί έως τώρα σαφής θέση για το συγκεκριμένο θέμα και δεν σχεδιάστηκε ταυτόχρονη επιχείρηση για την απομάκρυνση των ουσιών αυτών δεν πιστεύουμε ότι υπάρχει ειλικρινής στάση και πρόθεση από όλους τους εμπλεκομένους για οριστική ανέλκυση του ναυαγίου.

    Θεωρούμε, πως για να λάβει ουσιαστικό χαρακτήρα η συγκεκριμένη προσπάθεια και να μην αποτελεί προπέτασμα καπνού ή κίνηση εντυπωσιασμού της πλοιοκτήτριας εταιρείας, κυβέρνησης και λοιπών εμπλεκομένων, θα πρέπει μαζί με την υπάρχουσα ποσότητα πετρελαίου να απαντληθούν και οι λοιπές ρυπογόνες ουσίες. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσε η επιχείρηση που έχει ξεκινήσει να συνιστά μία θετική εξέλιξη και να ανοίξει ο δρόμος για την ανέλκυση του Sea Diamond. Κάθε καθυστέρηση, μεγεθύνει την πιθανότητα περιβαλλοντικής καταστροφής δεδομένης της καθημερινής διάβρωσης του πλοίου.

    Τέλος, κυβερνητικά πιθανολογήματα, που αφήνουν ανοικτό το παράθυρο της διηνεκούς παραμονής του Sea Diamond στο βυθό της Καλντέρας, σε περίπτωση που διαπιστωθεί (;) ότι αυτό είναι ακίνδυνο μετά την απομάκρυνση των καυσίμων, μόνο σκεπτικισμό για τη σοβαρότητα τους μπορούν να προκαλέσουν.

    Το Αρχιπέλαγος ab ovo έχει επισημάνει, χωρίς να υπάρχει καμία διάψευση, την επικινδυνότητα των τοξικών ουσιών, που φέρει στο σκαρί και στον εξοπλισμό του το Sea Diamond για την υγεία των νησιωτικών κοινωνιών και των θαλασσίων οικοσυστημάτων του Αιγαίου.
    Η λύση είναι μία και δεν επιδέχεται διαπραγματεύσεων: Απομάκρυνση όλων των τοξικών υλικών από το Sea Diamond και οριστική απομάκρυνση του ναυαγίου από το βυθό της Καλντέρας.


    Με φιλικούς χαιρετισμούς,

    Θοδωρής Τσιμπίδης,
    Διευθυντής Αρχιπελάγους, Ι.Θ.Α.Π.Ε.Α

    Βολιβία - Ο επόμενος μάρτυρας του καπιταλισμού

    Το ηλεκτρικό και ενεργειακά αυτάρκες αυτοκίνητο είναι ένα στοίχημα της Επιστήμης με μοναδικό αντίπαλο όσους οφελούνται από το Πετρέλαιο και τα παράγωγά του. Αλλά αυτή η σύγκρουση με πεδίο μάχης τη Νιγηρία και άλλες τριτοκοσμικές χώρες είναι μια άλλη ιστορία.
    Αυτός ο τύπος αυτοκινήτου διαθέτει μπαταρία λιθίου (Li-ion) που θα φορτίζεται από τον ήλιο ή οικιακή μπρίζα όπως το μοντέλο της Τέσλα μότορς και κινείται αποκλειστικά με την βοήθεια του ηλεκτρισμού, έχοντας επιδόσεις που τα βενζινοκίνητα αυτοκίνητα δεν μπορούν να πλησιάσουν. Ένα τέλειο αυτοκίνητο, με χαμηλό ως μηδενικό κόστος συντήρησης, για όλους, που η υλοποίησή του αποτελεί εφιάλτη όσων εκμεταλλεύονται την ενεργειακή εξάρτηση του σύγχρονου ανθρώπου.
    Σχεδόν τα μισά γνωστά αποθέματα λιθίου στον πλανήτη, που είναι απαραίτητο συστατικό για την παραγωγή των επαναφορτιζόμενων μπαταριών Li-ion, βρίσκονται στις Άνδεις και συγκεκριμένα στην Βολιβία, την φτωχότερη χώρα της Λατινικής Αμερικής, η οποία μόλις φέτος άρχισε διαπραγματεύσεις με Γιαπωνέζικες και Γαλλικές εταιρίες για την εκμετάλλευση του "γκρίζου χρυσού". Σύμφωνα με ερεύνα του Αμερικανικού Γεωλογικού Ινστιτούτου, στην έρημο Uyuni της Βολιβίας υπάρχουν 5,4 εκατ. τόνοι λιθίου. Αυτό είναι το μεγαλύτερο απόθεμα του πλανήτη συγκρινόμενο με τους 3 εκατ. τόνους της Χιλής και των 760 χιλ. τόνων των ΗΠΑ.
    Αυτός ο φυσικός θησαυρός που βρίσκεται στα σπλάχνα της Βολιβιανής γης αναμένεται να αποκτήσει σύντομα αρκετούς επίδοξους διεκδικητές, με πρώτους (ποιούς άλλους) τους Αμερικανούς. Όμως καθώς οι σχέσεις του προέδρου της Βολιβίας Έβο Μοράλες με τις ΗΠΑ είναι άσχημες, η διεκδίκηση μάλλον θα οδηγήσει σε ρήξη και εμφύλιο πόλεμο (κατά την προσφιλή τακτική των Αμερικανών).
    Είμαστε ενώπιον της νέας Νιγηρίας; Σύντομα θα γνωρίζουμε...

    Tuesday, May 19, 2009

    Έθιμο-κτηνωδία στη Δανία!

    Κόκκινα τα νερά από το αίμα των Calderon

























    Εικόνες ντροπής! και φρίκης:

    To απίστευτο έθιμο ενηλικίωσης στις Νήσους Φαρόε

    Μοιάζει απίστευτο, αλλά οι βάρβαρες αυτές σκηνές αποτελούν ακόμη και σήμερα το έθιμο ενηλικίωσης στις Νήσους Φαρόε, της Δανίας. Μια χώρα ευρωπαϊκή -μια "πολιτισμένη" χώρα της ΕΕ...

    Για τους περισσότερους αυτή η επίθεση στη ζωή είναι μια άγνωστη συνήθεια-έθιμο που ορίζει την είσοδο στην ενηλικίωση. (Μήπως στην αποκτήνωση...?)

    Είναι φανερό πως οι θεατές είναι συνηθισμένοι στο θέαμα... Κανείς δεν κάνει τίποτα για να αποτρέψει αυτήν την βάρβαρη παράδοση ενάντια στο Calderon, ένα ευφυές δελφίνι που είναι ήρεμο και πλησιάζει τους ανθρώπους από φιλική διάθεση.

    Αντί να επιβάλλουν λαμπτήρες βλαβερούς για την υγεία μας -τάχα εξοικονόμησης- ας φροντίσουν έμπρακτα για το περιβάλλον... δίνοντας τέλος στην άδικη αιματοχυσία.

    Ή να θεωρήσουμε τις εικόνες απλά την έμπρακτη απόδειξη της ευρωπαϊκής πολιτικής περί προστασίας του "περιβάλλοντος"?

    Μία πολιτική που σκοτώνει τη ζωή για να "πρασινίσει" τάχα ο ..."γαλάζιος πλανήτης" Γη?


    ΤΑ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ


    Πρώτο κρούσμα γρίπης στην Ελλάδα! Φορέστε μάσκες, αφήστε τις συναθροίσεις, περιμένετε μπροστά στους δέκτες σας το επόμενο ιατρικό ανακοινωθέν. Πρώτο κρούσμα γρίπης στη Χώρα Μας!! Τρόμος πάνω απ' το μπλε του Αιγαίου, πανικός στο γαλαζοπράσινο του Ιονίου, φόβος στις γειτονιές των μεγάλων πόλεων! "Το άκουσες? Ναι παιδί μου, το είπε στις ειδήσεις. Ήρθε κι εδώ!!!"
    Στη Ζιμπάμπουε εδώ και μερικούς μήνες έχει ξεσπάσει επιδημία χολέρας. Μετριούνται ήδη 4000 νεκροί (όχι 6 παγκόσμια, 4000 σε μία μόνο χώρα!) και περίπου 50000 μολυνσμένοι! Λόγω των βροχών η εξάπλωση της επιδημίας γίνεται με ταχείς ρυθμούς..... Ε, και? Το ακούσατε στα γεγονότα των οχτώ? Το ανέλυσε ο Πρετεντέρης, η Σπυράκη, ο Οικονομέας και ο περίγυρός τους? Όχι. Ό,τι δεν απειλεί την πολιτισμένη Ευρώπη μας, ό,τι δεν κρατάει κοσά έξω απ' την πόρτα μας, δεν αποτελεί και λόγο έγνοιας για εμάς. Το ένα κρούσμα είναι το θέμα. Το ένα κρούσμα στη χώρα των 10 εκατομμυρίων.
    Άντε γαμηθείτε γουρούνια! Για αυτό σας προκαλεί τρεμούλα αυτή η κωλογρίπη! Γιατί σας αφορά άμεσα!

    Monday, May 18, 2009

    Πράσινα άλογα ψευτοοικολογικά-ψηφοθηρικά μεγάλωσαν ΑΚΡΙΒΕΙΑ και ΑΝΕΡΓΙΑ στην Ισπανία

    ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙΣ: ΕΔΩ.
    Όπως τα παρουσιάζει απολογισμός στο παρακάτω ταινιάκι, αλλά τον αποσιωπούν αλλού όσοι τάζουν πράσινες κορδέλες για φύκια (ΠΑΝΑΚΡΙΒΩΝ ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΩΝ και ΠΑΝΕΛ που είναι ΑΧΡΗΣΤΑ όταν δε φυσάει ή στο σκοτάδι και κάνει ζέστη ή κρύο...), μήπως ξεγελάσουν κάποιον απογοητευμένο ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΓΩΜΑΝΙΑ των ίδιων των άπληστων διχαστικών εχθρών τής αποκέντρωσης, υποστηρικτών του ΠΑΜΠΛΟΥΤΟΥ ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΟΥ ΓΕΝΟΚΤΟΝΟΥ Γκορ, που μεταμφιέζονται και σε 'οικολόγους':

    Τα κρύα συνεχίζονται σε περιοχές του Β. ημισφαιρίου, πρωτοφανή χιόνια στη Σ. Αραβία,

    πρόωρος χειμώνας στο Ν. ημισφαίριο, αποτυχία των λαμογιών να περάσουν αγριότερη φορολογία των απλών ανθρώπων στην Αυστραλία, με πρόσχημα τις φυσικές κλιματικές αλλαγές, και συνεχής διάδοση αφενός των πραγματικών στοιχείων για το πολύ αδύναμο μαγνητικό πεδίο του ήλιου, αίτιο της τρέχουσας πορείας παγκόσμιας ψύξης, αφετέρου της μοναδικής δοκιμασμένης λύσης, ενμέσω σταδιακού ΤΕΛΟΥΣ ΤΩΝ ΚΑΥΣΙΜΩΝ: της
    συμφιλιωτικής αποκέντρωσης-αυτάρκειας.


    Και με την ευκαιρία, μια εκπληκτική παρουσίαση από αλτρουΐστρια νευροανατόμο που συνήρθε από εγκεφαλικό:

    Sunday, May 17, 2009

    «Παύσατε πυρ» φάλαινες

    Τα σόναρ αποτελούν τον πιο επικίνδυνο εχθρό για τα θαλάσσια θηλαστικά

    Μέτρα προστασίας στις ασκήσεις
    ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΛΟΥΚΑΣ ΔΗΜΑΚΑΣ

    «Φάλαινες, μπροστά και αριστερά!». Ο υπαξιωματικός βάρδιας της φρεγάτας που με το νυχτοσκόπιό του σαρώνει τη σκοτεινή επιφάνεια της θάλασσας δίνει το σήμα στη γέφυρα. Ο κυβερνήτης μ΄ ένα νεύμα ειδοποιεί να κλείσει αμέσως το σόναρ, η ηχοεντοπιστική συσκευή, που στο πλαίσιο της άσκησης «Αστραπή» ψάχνει για «εχθρικά» υποβρύχια στα βάθη του Βορείου Αιγαίου.

    Για τις φάλαινες, τα δελφίνια, τις φώκιες και όλα τα άλλα είδη των κητωδών η ισχυρή ηχητική δέσμη που εκπέμπει σε διάφορες συχνότητες το σόναρ των πολεμικών πλοίων και των ανθυποβρυχιακών ελικοπτέρων αποτελεί χρόνια τώρα τον πιο επικίνδυνο εχθρό. Η ηχητική δέσμη που χρησιμοποιείται για ανίχνευση υποβρυχίων, πέραν του αποπροσανατολισμού των φαλαινών, πολύ συχνά τους προκαλεί και εσωτερική αιμορραγία και θάνατο.

    Πιάστηκε στα πράσα. Το ΝΑΤΟ ήταν ο πρώτος δράστης που πιάστηκε στα πράσα- και μάλιστα σε ελληνικές θάλασσες. Ήταν το 1998 όταν ο Έλληνας διδάκτωρ Βιολογικής Ωκεανογραφίας και επικεφαλής σήμερα του Ινστιτούτου Κητολογικών Ερευνών «Πέλαγος» Αλέξανδρος Φραντζής είχε ταράξει τα νερά με επιστημονική μελέτη που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Νature». Σύμφωνα μ΄ αυτή, ο θάνατος 13 κητωδών και συγκεκριμένα ζηφιών που είχαν εκβραστεί στον Κόλπο της Κυπαρισσίας δύο χρόνια νωρίτερα είχε προκληθεί κατά 99,9% από τη λειτουργία σόναρ πλοίων του ΝΑΤΟ που εκείνες τις ημέρες πραγματοποιούσαν άσκηση στην περιοχή.

    Το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ δεν συμφώνησαν τότε με το συμπέρασμα του κ. Φραντζή ότι τα υψηλής ισχύος στρατιωτικά σόναρ σκοτώνουν τα θαλάσσια θηλαστικά. Η ανάλυση των δεδομένων από άλλη μαζική έκβραση νεκρών φαλαινών και δελφινιών το 2000 στις Μπαχάμες επιβεβαίωσε τον θανατηφόρο ρόλο των συσκευών σόναρ. Το ίδιο έγινε και σε περιστατικά θανάτων στα Κανάρια Νησιά (2002 και 2004) και στην Ισπανία το 2006. Στην Ελλάδα κατεγράφη ανάλογο περιστατικό και το 1997 μεταξύ Κεφαλονιάς και Λευκάδας. Τα νεκρά κήτη είχαν βρεθεί σ΄ όλες τις περιπτώσεις στις ζώνες ασκήσεων με σόναρ με τραύματα στα αυτιά και τα μάτια, με ρήξεις μεμβρανών και αιμορραγίες.

    Πώς λειτουργούν. Η λειτουργία των σόναρ στηρίζεται στην εκπομπή ήχου σε χαμηλή, κυρίως, συχνότητα ώστε να αποκτά μεγάλη ταχύτητα. Ο ήχος κινείται σφαιρικά και η ηχώ του επιστρέφει όταν συναντήσει κάποια επιφάνεια. Τα υδρόφωνα συλλαμβάνουν την ηχώ και την αποκρυπτογραφούν. Για το πώς δρουν δολοφονικά οι ηχητικές δέσμες των σόναρ υπάρχουν δύο προσεγγίσεις: Η μία λέει ότι ο ήχος στη συγκεκριμένη συχνότητα προκαλεί συντονισμό της φυσικής ταλάντωσης των εσωτερικών οργάνων των θηλαστικών με αποτέλεσμα αυτά να σπάνε και να αιμορραγούν. Η δεύτερη αποδίδει το πρόβλημα στη μετατροπή του οξυγόνου και του αζώτου σε αέρια μορφή στο σώμα των θηλαστικών όταν αυτά χτυπηθούν από την ισχυρή ηχητική δέσμη. Σ΄ αυτή την περίπτωση οι φυσαλίδες φράζουν τα αγγεία και προκαλείται θάνατος.

    Το 2006 το ΝΑΤΟ μετά την ισχυρή πίεση των περιβαλλοντικών οργανώσεων εξέδωσε οδηγία για τον καθορισμό διαδικασιών για χρήση των συσκευών ηχοεντοπισμού και την προστασία δυτών και θαλάσσιων θηλαστικών απ΄ αυτές. Στη λογική αυτή άρχισε να κινείται και το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικόήδη το 2005 έκανε το πρώτο δειλό βήμα. Στα τέλη του περασμένου χρόνου έπειτα από συλλογή στοιχείων από άλλες χώρες (Βρετανία, ΗΠΑ, Γαλλία, Νορβηγία, Ολλανδία, Γερμανία, Αυστραλία κ.ά.) το Πολεμικό Ναυτικό εξέδωσε οδηγίες για την προστασία των κητωδών κατά τις περιόδους ασκήσεων.

    Διαταγή. Στο πλαίσιο αυτό λαμβάνονται υπόψη στον σχεδιασμό των ασκήσεων οι χάρτες με τις περιοχές με δελφίνια, φάλαινες, φώκιες κ.λπ., ενώ δημιουργούνται γύρω τους ζώνες προστασίας. Επίσης, προβλέπεται η συνεχής παρακολούθηση (ακουστική και οπτική) για τυχόν ύπαρξη θηλαστικών σε περιοχές ασκήσεων και σταδιακή αύξηση της ισχύος των σόναρ ακόμα και αν δεν έχουν εντοπιστεί θηλαστικά, ώστε να μπορούν να απομακρυνθούν. Σε περίπτωση που εντοπισθούν επανεξετάζονται τα όρια και η ένταση- αν δε είναι πιο κοντά από 1 μίλι, τότε να σταματούν αμέσως τα σόναρ.


    «Πρέπει να εκπαιδευτούν οι αξιωματικοί»

    Oι ειδικοί επιστήμονες- μεταξύ των οποίων και ο δρ Αλ. Φραντζής- έχουν πολύ σοβαρές επιφυλάξεις κατά πόσο οι οδηγίες αυτές είναι επαρκείς για την προστασία των θαλάσσιων θηλαστικών. Κι αυτό καθώς, όπως λένε, τα μέτρα που προτείνονται βάσει των μελετών του ΝΑΤΟ δεν έχουν ελεγχθεί για την πιθανή αποτελεσματικότητά τους.

    Πέραν αυτών, ο δρ Αλ. Φραντζής τονίζει ότι από μόνο του το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό δεν έχει την τεχνογνωσία και την επιστημονική κατάρτιση για τον έλεγχο περιοχών όσον αφορά την παρουσία θαλάσσιων θηλαστικών. «Πρέπει να υπάρξει συνεργασία με τα ειδικά ινστιτούτα και να εκπαιδευτούν οι αξιωματικοί του από ειδικούς» είπε στα «ΝΕΑ». Ακόμα, αναφέρει ότι και στην περίπτωση που όλα τα μέτρα θα λειτουργούσαν, δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμα παγκοσμίως μέθοδος βέβαιου εντοπισμού των ζηφιών, δηλαδή, του είδους των κητωδών που κινδυνεύει περισσότερο από τα σόναρ. Πάντως, χαρακτηριστικό παράδειγμα της αυξημένης ευαισθησίας επί του θέματος που υπάρχει διεθνώς αποτελεί η πρόσφατη απόρριψη (2008) από περιφερειακό δικαστήριο του Λος Άντζελες του αιτήματος του Ναυτικού των ΗΠΑ να εξαιρεθεί από την ομοσπονδιακή νομοθεσία για την προστασία των κητωδών.

    από τα ΝΕΑ

    Wednesday, May 13, 2009

    ΧΑΜΕΝΗ ΑΝΟΙΞΗ


    Θεσσαλονίκη 11/V/2009

    Πού είναι η άνοιξη? Πού πήγαν ο Μάρτης κι ο Απρίλης? Γιατί δε βγήκαν απ' τις ντουλάπες οι ροζ φούστες και τα λεπτά ζακετάκια? Και τα χωράφια έμαθαν ότι το εμπριμέ είναι εκτός μόδας? Τι θα πει “κι από χειμώνα καλοκαίρι”? Δε μ' αρέσει το σεξ χωρίς το ενδιάμεσο. Μετά τη γνωριμία στο κρεββάτι? Όχι! Το φλερτ, τα φιλιά, τα χάδια, πού είναι όλα αυτά? Με τους ρυθμούς μας καταστρέψαμε τις ζωές μας, καταστρέψαμε και τον κόσμο μας. Ας κάνουμε κάτι. Δεν είναι τόσο αργά όσο νομίζουμε. Ας ξαναφέρουμε πίσω την Άνοιξη και το Φθινόπωρο. Τα αγγίγματα κάτω απ' το τραπέζι και τα φιλιά στο λαιμό.


    Tuesday, May 12, 2009

    Ποσοτικός έλεγχος (λιτρομέτρηση) αντλιών πρατηρίων υγρών καυσίμων

    Οι έλεγχοι λιτρομέτρησης των αντλιών γίνονται από την Διεύθυνση Μετρολογίας του YΠAN καθώς και απο τις κατά τόπους διευθύνσεις Εμπορίου και Τουρισμού των Νομαρχιών. Το κόστος όταν οι μετρήσεις πραγματοποιούνται από τις νομαρχιακές υπηρεσίες επιβαρύνει τους πρατηριούχους κάτι που κατά καιρούς έχει προκαλέσει διαμαρτυρίες από τις ενώσεις βενζινοπωλών.

    Η νομοθεσία προβλέπει περιθώριο ανοχής 0,5% (5 τοις χιλίοις) στη μέτρηση της αντλίας ώστε να καλύπτονται οι περιπτώσεις απορρύθμισης του μετρητή λόγω χρήσης ή φθοράς. Στην πράξη πολλοί επαγγελματίες ρυθμίζουν τις αντλίες ώστε να παραδίδουν 0,5% λιγότερο καύσιμο, ερμηνεύοντας την ανοχή του νόμου ως επίσημη άδεια για «κλοπή» από τον καταναλωτή. Ετσι εξηγείται το γεγονός ότι οι αντλίες που δίνουν λιγότερο καύσιμο είναι πολύ περισσότερες από εκείνες που δίνουν μεγαλύτερη ποσότητα στον καταναλωτή.

    Δείτε πλήρες άρθρο στο Η ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

    Monday, May 11, 2009

    Ο Ομπόμπα ΠΑΡΑΤΑΕΙ τα ΑΣΥΜΦΟΡΑ υδρογονοκίνητα, οι ψευτοοικολόγοι ψηφοθηρούν, και ΕΣΥ ΦΤΑΙΣ για τα πρόωρα ΚΡΥΑ στην Ωκεανία

    ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙΣ: ΕΔΩ.

    ΑΣΥΜΦΟΡΑ ΚΑΙ τα υδρογονοκίνητα, μετά από τα βι-αι-οκαύσιμα, τις ΠΑΝΑΚΡΙΒΕΣ-ΕΡΗΜΟΠΟΙΗΤΙΚΕΣ ανεμογεννήτριες που δεν φυσάνε σε μεγάλες ζέστες ή μεγάλα κρύα, τα επίσης ΑΣΥΜΦΟΡΑ-ΤΟΞΙΚΑ φωτοβολταϊκά και ΚΑΘΕ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΒΛΑΚΕΙΑ των εγωμανών.

    It’s only early May downunder and winter has well and truly arrived well ahead of schedule.


    Σημ.: Το κερδοσκοπικό βίντεο για τα φετινά πρόωρα κρύα στην Ωκεανία, ενοχοποιεί ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ, γι΄αυτό σπεύστε να αγοράσετε συχωροχάρτια από τους εν Ελλάδι μισάνθρωπους οπαδούς τού ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΟΥ ΓΕΝΟΚΤΟΝΟΥ Γκορ, που, μαζί με άλλους ψηφοθήρες, θέλουν με το φασιστικό ευρωκοινοβούλιο να παρασύρουν τους λαούς στη δική τους ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ.

    Ελπίζουμε ότι καθε μέρα που περνά, ο αριθμός των συνανθρώπων μας, οι οποίοι νιώθουν την κατάσταση μακριά από την προπαγάνδα των πομπηιακών ΜΜΕ, δημιουργεί το υπόβαθρο ώστε να πιέζει παντού για ανοιχτό διάλογο φιλειρηνικής προετοιμασίας των νέων γενιών για τη μεταπετρελαιϊκή εποχή, που πάει προς το σύντομο τέλος της!
    ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ σε όλους τους διασώστες!

    ΥΓ.: Ένα κωμικοτραγικό συμβάν με τον άλλο υπερθερμασμένο αρχιαπατεώνα, που ΣΠΑΤΑΛΗΣΕ ΕΠΙΔΕΙΚΤΙΚΑ 4 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ κλεμμένες λίρες για ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ ώρες φωτισμού....:
    Charlie’s green lightbulb costs taxpayer £4000000000 !!!

    Prince Charles’ star-studded climate-change crusade was under a cloud last night as a row raged over his favourite solar power station.
    Official figures have revealed the £4million project at Woking, Surrey, produced only enough electricity in one year to power a single 100-watt lightbulb for just 59 days.
    That’s an electrifying cost of £72,000 per day – funded by taxpayers and energy trusts.
    ...
    The council said “inclement weather” had been one factor in the poor performance.
    But one cynic commented: “If you’re building a solar power station the main ingredient has to be a bit of sun. Maybe they should encourage some global warming!”

    http://www.dailystar.co.uk/news/view/80108/Charlie-s-green-lightbulb-costs-taxpayer-72k-per-day/

    Δημόσια συγγνώμη ζήτησε σήμερα ο Βρετανός πρωθυπουργός, Γκόρντον Μπράουν, για τα άπληστα έξοδα πολιτικών του κόμματος των Εργατικών, που περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων δαπάνες για σκυλοτροφές, πετικιούρ και αντικατάσταση λαμπτήρων φωτισμού, σε μία προσπάθεια να τεθεί τέρμα σε ένα σκάνδαλο με αρνητικές επιπτώσεις για το κοινοβούλιο.

    Friday, May 8, 2009

    ΚΥΝΗΓΙ ΚΑΙ ΨΑΡΕΜΑ

    http://suspect-enjoys-the-silence.blogspot.com/2009/05/blog-post_08.html

    Monday, May 4, 2009

    Mερικοί μύθοι και πραγματικότητες σχετικά με τη μεταλλευτική δραστηριότητα

    ME AΦΟΡΜΗ ΤΗΝ “ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΦΟΡΕΩΝ ΤΗΣ ΦΩΚΙΔΑΣ” ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΤΗΣ ΓΚΙΩΝΑΣ

    Giona_2008-09-017Στο ιστολόγιο της «Κίνησης για την Προστασία της Γκιώνας» διαβάζουμε «ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ συλλογικών φορέων και πολιτών της Άμφισσας και της Φωκίδας» για τα μεταλλεία βωξίτη της Γκιώνας (αναδημοσιευμένο από το “Ημερολόγιο ενός πατέρα”). Oφείλουμε κατ’αρχήν να συγχαρούμε τους φορείς που σε μια κρίσιμη στιγμή για τη Γκιώνα, πήραν ΚΑΘΑΡΗ θέση υπέρ της προστασίας του περιβάλλοντος και των ΑΥΤΟΝΟΗΤΩΝ δικαιωμάτων των πολιτών.  Το κείμενο της ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗΣ όμως περιέχει κάποιες παρανοήσεις σχετικά με την άσκηση της μεταλλείας και το τι επιτρέπει και δεν επιτρέπει η νομοθεσία, τις οποίες θα προσπαθήσουμε να ξεδιαλύνουμε.

    Θα σταθούμε σε μια φράση της ανακοίνωσης: «το ζήτημα είναι βαθιά πολιτικό και δευτερευόντως νομικό». Πιστεύουμε ότι το ζήτημα είναι βαθιά ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ, λίγο νομικό και ψηφοθηρικά πολιτικό.

    Για να γίνει κατανοητή αυτή η διάσταση, ας την τοποθετήσουμε στους βωξίτες της Φωκίδας.

    1. ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ, Ο ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ

    mining_waste_generated_from_aluminium_production Απόβλητα της βιομηχανίας παραγωγής αλουμινίου (από το Grid/Arendal-UNEP):

    Για ένα τόνο αλουμινίου εξορύσσονται 4-5 τόνοι βωξίτη και παράγονται 10 τόνοι στείρων και 3 τόνοι τοξικής κόκκινης λάσπης

     

    Ο βωξίτης είναι ο ορυκτός πόρος/πρώτη ύλη της αλουμίνας και του αλουμινίου. Η τιμή του προϊόντος/μετάλλου είναι χρηματιστηριακά καθοριζόμενη και η ίδια, ανεξάρτητα από την χώρα προέλευσης της πρώτης ύλης/βωξίτη ή του τελικού προϊόντος μετάλλου/αλουμινίου. Αντίθετα το συνολικό κόστος παραγωγής (total production cost: TPC) διαμορφώνεται διαφορο σε κάθε μια χωριστά χώρα παραγωγής της ορυκτής πρώτης ύλης και του τελικού προϊόντος μετάλλου.

    Tέσσερις  είναι οι καθοριστικοί παράγοντες διαμόρφωσης του συνολικού κόστους παραγωγής- για τον βωξίτη και για όλα τα μεταλλικά και βιομηχανικά ορυκτά:

    1. Περιεκτικότητα, θέση και προσβασιμότητα μεταλλεύματος, δίκτυα υποδομών
    2. Εργασία και ασφάλιση
    3. Kόστος ενέργειας
    4. Περιβαλλοντική προστασία και αποκατάσταση.

    Τα βωξιτικά κοιτάσματα απαντώνται σχεδόν παντού στη γη. Αυστραλία, Κίνα, Βραζιλία, Γουινέα, Ινδία, Τζαμάικα είναι χώρες με μεγάλα κοιτάσματα και μεγάλη παραγωγή βωξίτη.

    Επειδή τα ελληνικά κοιτάσματα βωξίτη είναι σχετικά μεγάλου βάθους και η Ελλάδα είναι από τις ελάχιστες χώρες που έχουν (και) υπόγεια μεταλλεία, σε έναν κλάδο που κυριαρχείται από τις φτηνές επιφανειακές εκμεταλλεύσεις. Το υψηλό κόστος της υπόγειας εξόρυξης (ή της μεγαλύτερου βάθους επιφανειακής), κάνει τον ελληνικό βωξίτη «ακριβό», τουλάχιστον όσον αφορά το κόστος της εξόρυξης.

    Το εργατικό/ασφαλιστικό κόστος είναι γνωστό ότι είναι ιδιαίτερα ψηλό στην Ελλάδα, ενώ είναι ελάχιστο σε χώρες όπως η Ινδία ή η Κίνα. Από τους τέσσερις παράγοντες κόστους που προαναφέρθηκαν, οι τρεις πρώτοι αντιπροσωπεύουν ανελαστικές δαπάνες. Ο παράγων «περιβάλλον» είναι ο μόνος «ελαστικός» και είναι ο μόνος τομέας από όπου μπορούν να κάνουν περικοπές οι Ελληνικές εταιρείες που προσπαθούν να ανταγωνιστούν τις χαμηλού κόστους παραγωγούς χώρες του Τρίτου Κόσμου.

    Στις feasibility studies των μεταλλευτικών επενδύσεων, το περιβαλλοντικό κόστος στην διαμόρφωση του συνολικού κόστους παραγωγής αγνοείται συστηματικά.

    Το ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ περιβάλλον των μεταλλευτικών επιχειρήσεων είναι ιδιαίτερα ευπαθές και απαιτεί γρήγορες κινήσεις προσαρμογής στις αντίστοιχες κινήσεις που διαμορφώνονται στην παγκόσμια αγορά του κάθε μετάλλου.

    «Κοίτασμα» στη γλώσσα των μεταλλευτικών επιχειρήσεων είναι το εκμεταλλεύσιμο τμήμα του συνολικού κοιτάσματος. Το «εκμεταλλεύσιμο» καθορίζεται κυρίως από την τιμή του αντίστοιχου μετάλλου σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο, σε συνδυασμό με την εφαρμοζόμενη τεχνολογία/μέθοδο εξόρυξης και μεταλλουργίας.

    Έτσι ένα κοίτασμα χαμηλής περιεκτικότητας σε μέταλλο, σε περιόδους υψηλών τιμών και μεγάλης ζήτησης γίνεται εκμεταλλεύσιμο και η ποσότητα/όγκος προς εξόρυξη αυξάνεται δραματικά, με τις αντίστοιχες επιπτώσεις στο περιβάλλον. Όταν η τιμή του προϊόντος στη διεθνή αγορά είναι παρατεταμένα χαμηλή, οι εταιρείες καταφεύγουν σε τεχνικές «high grading», δηλαδή την απόληψη μόνο των πλούσιων τμημάτων του κοιτάσματος, συχνά καταστρέφοντας τις δυνατότητες μελλοντικής απόληψης και των φτωχότερων τμημάτων.  Οι προσπάθειες μείωσης του κόστους παραγωγής οδηγούν, εκτός από την απόλυση εργαζομένων, στην εγκατάλειψη των δαπανηρών έργων προστασίας και αποκατάστασης του περιβάλλοντος – πάλι με τις αντίστοιχες επιπτώσεις.

    Η «βαθιά ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ διάσταση» των μεταλλευτικών δραστηριοτήτων έχει ως αποκλειστικό γνώμονα και κριτήριο το κέρδος του «επενδυτή».

    2. ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΚΗ ΚΑΙ ΥΠΟΓΕΙΑ ΕΞΟΡΥΞΗ: ΠΟΣΟ ΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ;

    Οι κύριοι τρόποι μέθοδοι εξόρυξης είναι: η επιφανειακή (open pit, strip mining), η υπόγεια (διάφορες παραλλαγές) και ο συνδυασμός τους. Η επιλογή καθορίζεται βασικά από την υψομετρική χωροθέτηση του κοιτάσματος και το σχετικό κόστος. Τα βωξιτικά κοιτάσματα είναι στη συντριπτική τους πλειονότητα επιφανειακά ή μικρού βάθους, γεγονός που τα κάνει ιδανικά για επιφανειακή εξόρυξη. Το 80% του παραγόμενου βωξίτη παγκοσμίως προέρχεται από μεγάλες επιφανειακές εξορύξεις τύπου «κουβέρτας», βάθους 4-6 μέτρων. Το συγκριτικό κόστος επιφανειακής/υπόγειας εξόρυξης είναι της τάξης του 1/5. Γίνεται έτσι κατανοητό ότι η επιφανειακή εξόρυξη είναι θα είναι (και) στο μέλλον η αναγκαστική επιλογή για τη Φωκίδα.

    Στην ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ επισημαίνεται: «Καμία επιφανειακή εξόρυξη». Αλλά αν υποθέσουμε ότι παρά το συντριπτικά υψηλότερο κόστος της υπόγειας εξόρυξης, οι εταιρείες θα επιλέξουν αυτήν και όχι την επιφανειακή, οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις θα είναι άραγε πολύ μικρότερες;

    Οι υπόγειες εξορύξεις θα γίνουν με φτηνές μεθόδους και όχι βέβαια με τη σημαντικά ακριβότερη μέθοδο των  κοπών και λιθογομώσεων, στην οποία τα απόβλητα του εμπλουτισμού του μεταλλεύματος αναμιγμένα με τσιμέντο χρησιμοποιούνται για την πλήρωση των κενών της εξόρυξης, δίνοντας έτσι σταθερότητα στην επιφάνεια του εδάφους.

    α. Υδρολογικές επιπτώσεις:

    Η υπόγεια εξόρυξη μαστεύει τα νερά της ευρύτερης περιοχής, τα οποία διαφεύγουν  προς τα χαμηλότερα επίπεδα των στοών, όπου επιβαρύνονται με ευδιάλυτες ορυκτές ουσίες. Τα νερά αυτά αντλούνται από τα υπόγεια έργα επειδή εμποδίζουν τις εργασίες εξόρυξης και απορρίπτονται επιβαρυμένα σε επιφανειακούς αποδέκτες.

    Συχνά πριν την έναρξη της εκμετάλλευσης διανοίγεται μια σειρά από γεωτρήσεις περιφερειακά του κοιτάσματος, από τις οποίες αντλείται όλος ο υπόγειος υδροφόρος ορίζοντας για να μην δημιουργεί προβλήματα στην εξόρυξη. Όσο πιο βαθιά κάτω από την επιφάνεια είναι το υπόγειο μεταλλείο, τόσο πιο βαθιά πρέπει να πάνε οι γεωτρήσεις άντλησης των νερών.

    Επιφανειακοί και υπόγειοι ταμιευτήρες νερού στραγγίζουν, με θύματα  τα δάση της περιοχής, τις καλλιέργειες και την  υδροδότηση των οικισμών. Λόγω των ρωγματώσεων των πετρωμάτων και των κενών που δημιουργούνται από την εξορυκτική διαδικασία, η υδρολογία της περιοχής αλλάζει εντελώς. Η ισορροπία δεν αποκαθίσταται ούτε μετά το πέρας της δραστηριότητας και η αιμορραγία συνεχίζεται εις το διηνεκές.

    Παρά την υποχρέωση της χώρας να καταρτίσει σχέδια διαχείρισης των υδάτων για κάθε λεκάνη απορροής ποταμού, όπως προβλεπει η οδηγία-πλαίσιο για το νερό (2000/60/ EC), τέτοια σχέδια δεν υπάρχουν ούτε στα χαρτιά. Η «υδατική πολιτική» είναι άγνωστη στην Ελλάδα και το νερό δεν μπαίνει ποτέ ως παράγοντας στην αξιολόγηση και έγκριση επενδυτικών προτάσεων.

    Δεν υπάρχει πουθενά στην Ελλάδα σχέδιο προστασίας του πιο πολύτιμου και αναντικατάστατου φυσικού πόρου: του νερού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι Σκουριές στα Μεταλλεία Κασσάνδρας Χαλκιδικής. Όταν το 1998 ξεκίνησε η διάνοιξη μιας μεταλλευτικής στοάς στις Σκουριές, η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων προέβλεπε ότι θα βγαίνουν 35 κ.μ. νερού την ώρα. Οι προβλέψεις αποδείχθηκαν τραγικά λάθος. Η στοά «χτύπησε» φλέβα νερού με παροχή 350 κ.μ. την ώρα, τα οποία παροχετεύθηκαν στο γειτονικό ρέμα. Μετά από σύντομο χρονικό διάστημα, το άλλοτε καθαρό νερό του βουνού ήταν ένας μολυσμένος όξινος βούρκος που βρωμοκοπούσε θειάφι.

    Παρά τις επανειλημμένες καταγγελίες πολιτών και του Δήμου Παναγίας, οι Σκουριές είναι στην ίδια κατάσταση μέχρι σήμερα. Και αντί να γίνουν έργα αποκατάστασης για να διαφυλαχθούν τα πολύτιμα υδατικά αποθέματα, προωθείται η έγκριση ενός θηριώδους μεταλλείου χρυσού/χαλκού που θα καταστρέψει ολοκληρωτικά την υδροφορία του ορεινού όγκου. Σημειώνεται ότι η περιοχή των Σκουριών με το παρθένο δάσος της είναι ο μεγαλύτερος ταμιευτήρας καθαρού νερού στη Χαλκιδική που υποφέρει από λειψυδρία.

    β. Καθιζήσεις:

    Το φαινόμενο της καθιζησης του εδάφους στις περιοχές των υπόγειων εξορύξεων είναι αναπόφευκτο, όποια κι αν είναι η μέθοδος εξόρυξης. Μπορεί να είναι εκτεταμένη ή περιορισμένη, μπορεί να εμφανιστεί με μεγάλη χρονική καθυστέρηση (έχουν καταγραφεί περιπτώσεις καθιζήσεων 100 χρόνια μετά το πέρας της εκμετάλλευσης), όμως είναι ένας κίνδυνος που δεν μπορεί να εξαλειφθεί. Oι καθιζήσεις κάνουν την περιοχή ασταθή και επικίνδυνη και την αποκλείουν από κάθε μελλοντική χρήση. Η άντληση των υπογείων υδάτων που γίνεται για να διευκολυνθεί η εξόρυξη δημιουργεί κενά εκεί όπου άλλοτε υπήρχαν θύλακες νερού και είναι η ίδια μια σημαντική αιτία πρόκλησης καθιζήσεων. Το 80% των καταγεγραμμένων καθιζήσεων στις ΗΠΑ οφείλεται στην υπεράντληση των υπόγειων νερών.

    Σχετικά με τις επιπτώσεις της υπόγειας εξόρυξης, δείτε το “Underground Hard-Rock Mining: Subsidence and Hydrologic Environmental Impacts” του Center for Science in Public Participation, 2002. Η συγκεκριμένη μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «επειδή αυτές οι επιπτώσεις δεν μπορούν να αποφευχθούν, η υπόγεια εξόρυξη πρέπει να θεωρείται ακατάλληλη για Εθνικά Πάρκα, περιοχές άγριας ζωής κ.λ.π».

    Η προτροπή λοιπόν «υπόγεια και όχι επιφανειακή εξόρυξη», ούτε θα γίνει αποδεκτή από τις εταιρείες, λόγω της θέσης των κοιτασμάτων και του συντριπτικά μεγαλύτερου κόστους, ούτε όπου τυχόν προτιμηθεί θα έχει πολύ μικρότερες περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Πλεονεκτεί μόνο στα ορατά αποτελέσματα, δηλαδή την μικρότερη παραμόρφωση του τοπίου.

    3. ΑΠΟΒΛΗΤΑ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΒΩΞΙΤΗ/ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΥ

    Για να παραχθεί ένας τόνος αλουμινίου, απαιτούνται 4-5 τόνοι βωξίτη. Στον υπολογισμό δεν μπαίνουν τα στείρα υλικά που μπορεί να είναι σημαντικά σε ποσότητα και που αποτίθενται επιφανειακά στην περιοχή της εξόρυξης, με ότι αυτό συνεπάγεται για τα δάση και για τις περιοχές που βρίσκονται στα κατάντι των αποθέσεων (έκπλυση από τις βροχοπτώσεις και κατάληξη στους επιφανειακούς υδατικούς αποδέκτες).

    Τελικά, από τα εκατομμύρια τόνους που εξορύσσονται, μόνο ένα ποσοστό της τάξης του 20-25% απομακρύνεται από την ευρύτερη περιοχή της εξόρυξης και του εργοστασίου επεξεργασίας. Από το υπόλοιπο προϊόν της εξόρυξης, το οποίο με το επίπλυσμα έχει όγκο μεγαλύτερο του αρχικού εξορυσσόμενου όγκου, ένα μέρος αποτίθεται επιφανειακά ενώ το περισσότερο καταλήγει στο  βυθό του Κορινθιακού κόλπου. Η πρακτική της υποθαλάσσιας απόθεσης των αποβλήτων είναι απαγορευμένη από διεθνείς συμβάσεις που έχει υπογράψει η Ελλάδα, αλλά επιτρέπεται «χαριστικά» εδώ και χρόνια, τόσο στο «Αλουμίνιο» όσο και στη ΛΑΡΚΟ. Κάποια στιγμή ο νόμος επιτέλους θα εφαρμοστεί, και οι εταιρείες αυτές θα υποχρεωθούν να βρουν χώρους επίγειας απόθεσης των αποβλήτων τους και να τους αδειοδοτήσουν με τη νόμιμη διαδικασία.

    4. ΔΑΣΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ: ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ

    Οι συντάκτες της ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗΣ έχουν προφανώς κατά νού ότι τα δάση της χώρας προστατεύονται από το Σύνταγμα, γι’αυτό και θεωρούν ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ το: «Καμία εξόρυξη οποιουδήποτε τύπου μέσα στα δάση» κι ακόμα περισσότερο το «Καμία έρευνα ή εξόρυξη οποιουδήποτε τύπου μέσα σε καθορισμένες ζώνες προστασίας (ΝΑTURA κ.λ.π.)».

    Οι μεταλλευτικές δραστηριότητες μέσα σε δάση και δασικές εκτάσεις είναι μια πραγματικότητα γνωστή εδώ και πολλά χρόνια στη Γκιώνα, την Οίτη και τη Χαλκιδική. Η ισχύουσα νομοθεσία (Ν.3010/2002) θεωρεί το μεταλλείο «χωροθετημένο από τη φύση» κι αν το μεταλλείο τύχει να βρίσκεται κάτω από δάση …τόσο το χειρότερο για τα δάση. Με τη μεταμφίεση του κέρδους του επιχειρηματία σε «μεγάλο εθνικό και τοπικό όφελος», παρακάμπτονται τα αναχώματα του Συντάγματος κι γίνονται δυνατές μεγάλης κλίμακας επεμβάσεις μέσα σε δάση.

    Με το «Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο Αειφόρου Ανάπτυξης της Βιομηχανίας» που εγκρίθηκε πρόσφατα, η επιδρομή των μεταλλευτικών εταιρειών κατά των δασών της χώρας παίρνει νέες διαστάσεις. Σε ότι αφορά τη μεταλλευτική και μεταλλουργική βιομηχανία, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο «εισηγητής» του νέου Χωροταξικού δεν ήταν άλλος από …τον Σύνδεσμο Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων (ΣΜΕ). Πράγματι οι θέσεις του ΣΜΕ, οι οποίες διατυπώθηκαν σαφώς από τον Πρόεδρο του Συνδέσμου κ. Βιδάλη στην Ημερίδα του ΤΕΕ με θέμα «Εθνικός Χωροταξικός Σχεδιασμός και Εξορυκτική Δραστηριότητα» στις 20.9.2006, έγιναν ΟΛΕΣ δεκτές από το ΥΠΕΧΩΔΕ και ενσωματώθηκαν τόσο στο «Γενικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού» όσο και στο «Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τη Βιομηχανία».

    Με το Ειδικό Χωροταξικό καθιερώνεται η χωροθέτηση της βιομηχανίας μεταποίησης (μεταλλουργία) της ορυκτής πρώτης ύλης σε τελικό προϊόν μέταλλο στην αυτή θέση της «φυσικής χωροθέτησης». Η λογική είναι η εξής: «η εμπορική αξιολόγηση της πώλησης των συμπυκνωμάτων δείχνει εμφανώς μια πολύ μεγάλη προστιθέμενη αξία από την περαιτέρω καθετοποίηση μέσω της μεταλλουργικής διαδικασίας, πέραν βεβαίως της στρατηγικής παραγωγής καθαρών μετάλλων που αποτελεί εθνική επιδίωξη» (απόσπασμα από την  κατά την Προκαταρκτική Περιβαλλοντική Εκτίμηση/Αξιολόγηση της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ για τα Μεταλλεία Κασσάνδρας). Για μια ακόμα φορά, το κέρδος των επιχειρήσεων αναγορεύεται σε «εθνικό» στόχο και δίνει στη νομοθετική εξουσία κατευθύνσεις για τη μελλοντική πορεία της χώρας.

    Αυτή η «φυσικά χωροθετημένη» θέση μπορεί να είναι δασική έκταση, δάσος, περιοχή NATURA 2000 ή ακόμα και Εθνικός Δρυμός. Από τη μεταλλευτική και μεταλλουργική βιομηχανία εξαιρούνται ΜΟΝΟΝ οι περιοχές Ειδικής Προστασίας και οι πυρήνες των Εθνικών Δρυμών.

    Μια πρώτη γεύση της καθετοποίησης της εξόρυξης με μεταποιητικές μονάδες δίνει η ΠΠΕΑ  για τα Μεταλλεία Κασσάνδρας της Χαλκιδικής, έκτασης 317.000 στρεμμάτων με δασοκάλυψη 90%. Σε αυτήν προβλέπεται η κατασκευή/λειτουργία μεταλλουργιών παραγωγής χρυσού, αργύρου, χαλκού, μολύβδου και ψευδαργύρου, παράλληλα με εργοστάσια παραγωγής θειϊκού οξέος, κρυογεννητικού οξυγόνου και μονάδα επεξεργασίας αρσενικού. Η ΠΠΕΑ έχει ήδη εγκριθεί από το Υπουργείο Ανάπτυξης.

    5. TO “ΔΗΜΟΣΙΟ ΟΦΕΛΟΣ” ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

    Όλως περιέργως, το Κράτος αρνείται να μας πει ποιο είναι αυτό το περίφημο «εθνικό όφελος» από τις μεταλλευτικές δραστηριότητες χάριν του οποίου επιτρέπονται όλα τα ανωτέρω. Με έγγραφό μας προς τα Υπουργεία Εθνικής Οικονομίας και Ανάπτυξης ζητήσαμε να μας προσδιορίσουν το «εθνικό όφελος που προκύπτει από την επένδυση της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ στα Μεταλλεία Κασσάνδρας» της Χαλκιδικής, διευκρινίζοντας ότι εννοούμε το συνολικό όφελος και ΟΧΙ την φορολογική δήλωση της εταιρείας. Μετά από πολλες διαδρομές του αιτήματός μας ανάμεσα στα Υπουργεία, το έγγραφο που ήρθε τελικά από τη ΔΟΥ Χαλανδρίου (!) μας γνώριζε ότι … «δεν είναι δυνατόν να δοθεί απάντηση στο ερώτημά μας, διότι τα στοιχεία αυτά είναι απόρρητα»!!!

    Ζητά η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ τη «θέσπιση και εφαρμογή ενός σαφούς χωροταξικού πλαισίου …προς το όφελος και των μεταλλευτικών εταιρειών, τουλάχιστον όσων έχουν εντάξει στην επιχειρηματική τους δράση τις έννοιες της κοινωνικής ευθύνης και της αειφορίας….». Όμως η πραγματικότητα μας έχει προσπεράσει.

    Όπως προαναφέρθηκε, το «σαφές χωροταξικό πλαίσιο» έχει ήδη θεσπισθεί και είναι το νέο Ειδικό Χωροταξικό της Βιομηχανίας. Μόνο που είναι προς όφελος ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ των μεταλλευτικών εταιρειών και έχει ένα πολύ σαφή στόχο: ο στόχος αυτός διατυπώθηκε με σαφήνεια από τον Πρόεδρο του ΣΜΕ στην ημερίδα που προαναφέρθηκε: «Να ακυρωθεί η δυνατότητα του Συμβουλίου της Επικρατείας να ανατρέπει μεταλλευτικές επενδύσεις επικαλούμενο έλλειψη χωροταξικού σχεδιασμού…».  Τα οφέλη βέβαια τα απολαμβάνουν όλες οι εταιρείες και όχι μόνο «όσες έχουν εντάξει στη δράση τους τις έννοιες τις κοινωνικής ευθύνης και αειφορίας».

    6. ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΚΑΙ ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑ

    Προκύπτει από αυτό το μέρος της ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗΣ ότι πιστεύετε ότι η «αειφορία» και η «μεταλλεία» μπορούν να συνυπάρξουν. Αλλά η άσκηση της μεταλλευτικής δραστηριότητας είναι συνυφασμένη με την εκμετάλλευση και εξάντληση μη ανανεώσιμων φυσικών πόρων. Ένα γενικό σχόλιο σχετικά με την πολυδιαφημιζόμενη «βιωσιμότητα της μεταλλευτικής βιομηχανίας» έχουμε κάνει παλιότερα εδώ.

    Η βιωσιμότητα της δραστηριότητας  και της απασχόλησης που προσφέρει στην τοπική κοινωνία (συνήθως σε εργασίες χαμηλής ή μηδενικής ειδίκευσης ) καθορίζεται νομοτελειακά από την διαμόρφωση των συνθηκών στην παγκόσμια αγορά για το κάθε μέταλλο. Η χρονική διάρκεια της επένδυσης κατά την παγκόσμια πρακτική, συνδέεται αποκλειστικά με την οικονομική απόδοση του κοιτάσματος. Όταν τα οικονομικά δεδομένα ανατραπούν ή το εκμεταλλεύσιμο κοίτασμα εξοφληθεί, όλα εγκαταλείπονται εκεί και ως έχουν εν μια νυκτί. Θλιβερή απόδειξη είναι τα δεκάδες μεταλλεία που έχουν κλείσει από τότε που ξέσπασε η πρόσφατη οικονομική κρίση και οι δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι που έχουν μείνει χωρίς δουλειά.

    Η Δρ. Ειρήνη Κλαμπατσέα της Αρχιτεκτονικής Σχολής του ΕΜΠ μελέτησε το Μαντούδι της Εύβοιας ως μια χαρακτηριστική περίπτωση φθίνουσας βιομηχανικής περιοχής και ανέδειξε την εγγενή παθογένεια της λειτουργικής εξειδίκευσης της στον εξορυκτικό-μεταλλευτικό τομέα (σχετικό δικό μας κείμενο). Όταν εξαντληθεί ο ορυκτός πόρος, η περιοχή που μέχρι πρότινος ζούσε από το μεταλλείο μετατρέπεται σε έναν «πλεονάζοντα χώρο» και θύλακα ανεργίας (Μαντούδι, Λαύριο). Οι άνεργοι μεταλλωρύχοι είναι από τις χειρότερες μορφές ανεργίας, επειδή έχουν κατά κανόνα χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης και έχουν αποκοπεί από τον τοπικό ιστό απασχόλησης.

    7. ΕΞΟΡΥΞΕΙΣ ΠΑΝΩ ΚΑΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΟΙΚΙΣΜΟΥΣ

    Σύμφωνα με την ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ: «Ολόκληρη σχεδόν η Φωκίδα είναι χωρισμένη σε μεγάλα παραλληλόγραμμα μεταξύ τριών εταιρειών… ακόμα και μέσα στην πόλη της Άμφισσας υφίσταται δικαίωμα μεταλλειοκτησίας… και θεωρητικά (;) υπάρχει πάντα η δυνατότητα να μας διώξουν από τα σπίτια μας για να σκάψουν». Τα «μεγάλα παραλληλόγραμμα» είναι Οριστικές Παραχωρήσεις Μεταλλείων, μεταγεγραμμένες στα οικεία Υποθηκοφυλακεία και ισχύουν για δεκαετίες.

    Και παρακάτω τονίζεται: «Καμία έρευνα ή εξόρυξη κάτω από οικισμό…».

    Το δικαίωμα εξόρυξης πάνω στην πόλη είναι (ίσως) θεωρητικό για τη Φωκίδα. Δεν είναι βέβαια καθόλου θεωρητικό για το νομό Κοζάνης όπου η ΔΕΗ έχει ήδη «σηκώσει» πέντε χωριά για να εκμεταλλευθεί το λιγνίτη, ενώ άλλα δυο είναι σε φάση μετεγκατάστασης.

    Όσο για την εξόρυξη κάτω από την πόλη, αυτή είναι μια πραγματικότητα εδώ και εννέα χρόνια: κατά το «θυμήσου τη Χιροσίμα», θα σας πούμε «σκεφθείτε τη Στρατονίκη». Μια κωμόπολη της Β. Χαλκιδικής η οποία βίωσε τις καθιζήσεις και το γκρέμισμα της εκκλησίας των Αγίων Αναργύρων και οκτώ σπιτιών και στην οποία από τους άλλοτε 2000 κατοίκους, απόμειναν σήμερα 800, συνταξιούχοι των μεταλλείων στην πλειονότητα. Παρά τις δεσμεύσεις των πολιτικών και των εταιρειών, τα φουρνέλα πέφτουν 24 ώρες το 24ωρο, μέρα νύχτα, όλο το χρόνο, κάτω από τα σπίτια και τους δρόμους του οικισμού, εδώ και εννέα χρόνια.

    Όλα τα ανωτέρω γίνονται δυνατά χάρη στην επίκληση του «μεγάλου εθνικού οφέλους», μπροστά στο οποίο οι βασικότερες διατάξεις του Συντάγματος είναι ανίσχυρες. Η Άμφισσα και οι κάτοικοί της σε τι διαφέρουν από τη Στρατονίκη Χαλκιδικής ή τη Χαραυγή Κοζάνης και τους κατοίκους τους;

    ΕΠΙΛΟΓΟΣ

    Η αποδοχή της άσκησης της μεταλλείας σε μια περιοχή, π.χ. στη Φωκίδα, από τις τοπικές κοινωνίες είναι δυνατή μόνο αν η απασχόληση στις μεταλλευτικές δραστηριότητες δεν είναι επιλογή αλλά αποτέλεσμα περιορισμένης ή μηδενικής παρουσίας άλλων αναπτυξιακών δραστηριοτήτων. Αυτό οδηγεί στην πολιτική της επιβολής αναπτυξιακού εμπάργκο στις μεταλλευτικές περιοχές, τα αποτελέσματα της οποίας πουθενά δεν είναι τόσο εμφανή όσο στη Β. Χαλκιδική:

    Η Β. Χαλκιδική με τη μοναδική ομορφιά, αλλά και με πανάρχαιη μεταλλευτική ιστορία και μισό αιώνα σύγχρονης εντατικής μεταλλευτικής εκμετάλλευσης, έχει φτάσει σήμερα να έχει μόλις το 1/3 του κατά κεφαλήν εισοδήματος της «άλλης», της τουριστικής Χαλκιδικής. Είναι επίσης η πιο αραιοκατοικημένη περιοχή του νομού, έχει το χαμηλότερο μορφωτικό επίπεδο και το μεγαλύτερο δείκτη θνησιμότητας από μεταλλειογενείς ασθένειες (πνευμονοκονίαση, καρκίνος, καρδιακά και αναπνευστικά νοσήματα). Έχει μόλις το 3% των τουριστικών κλινών της Χαλκιδικής και το 2% της παραθεριστικής κατοικίας. Οι τιμές της γης, ακόμα  και της παραθαλάσσιας είναι δέκα τουλάχιστον φορές χαμηλότερες από την «άλλη» Χαλκιδική. Έχει βαρύτατες, μη αναστρέψιμες περιβαλλοντικές βλάβες.

    Για το ιδιότυπο καθεστώς των μεταλλευτικών περιοχών είχαμε γράψει εκτενώς στο παλιότερο κείμενό μας «Τι σημαίνει “μεταλλευτική περιοχή”; Εκεί όπου δεν ισχύει το Σύνταγμα όπως το ξέρουμε».  Γράφαμε τότε (τον περασμένο Οκτώβριο) ότι:

     …Υπάρχει μια ασάφεια του νομοθετικού πλαισίου για τις μεταλλευτικές περιοχές η οποία επιχειρείται  να λύθεί:

    1. Με το “Γενικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού” που ορίζει γενικά τις περιφέρειες με μεταλλευτικό ενδιαφέρον και θα εξειδικευθεί περαιτέρω με το “Ειδικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού για τη Βιομηχανία” και

    2. Με τα “Γενικά Πολεοδομικά Σχέδια” των Δήμων (ΓΠΣ), που θα καθορίσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια τις επιτρεπόμενες χρήσεις γης σε κάθε περιοχή.

    Επιχειρείται να λυθεί, προς όφελος όχι των πολιτών αλλά των μεταλλειοκτητών…

     Σήμερα, τα πράγματα έχουν πλέον ξεκαθαρίσει. Το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο του Δήμου Σταγείρων-Ακάνθου Χαλκιδικής που έχει την τύχει να «φιλοξενεί» τα Μεταλλεία Κασσάνδρας, ακυρώθηκε γιατί προσέκρουε στη μεταλλειοκτησία και στις μεταλλευτικές δραστηριότητες, σημερινές και μελλοντικές, της εταιρείας ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ.

    Τα Χωροταξικά Πλαίσια (Γενικό και Ειδικό της Βιομηχανίας) είναι πλέον θεσμοθετημένα και σφίγγουν ακόμα περισσότερο το βρόγχο γύρω από τις μεταλλευτικές περιοχές. Ενισχύουν τις διατάξεις του Ν. 210/1973 (Μεταλλευτικός Κώδικας), του Σύνταγματος και του Αστικού Κώδικα που καθιερώνουν την κατίσχυση της μεταλλειοκτησίας έναντι της ιδιοκτησίας. Θωρακίζουν θεσμικά την προτεραιότητα της μεταλλείας έναντι των άλλων αναπτυξιακών δυνατοτήτων της περιοχής, την προνομιακή πρόσβαση σε γη και σε παράκτιο χώρο, καταργούν εντελώς την προστασία των δασών.

     Η συνταγή του ΥΠΕΧΩΔΕ, καθ’υπαγόρευσιν της μεταλλευτικής βιομηχανίας είναι συνταγή καταστροφής και υπανάπτυξης. Πριμοδοτεί την μεταλλεία σε βάρος όλων των άλλων δραστηριοτήτων, μειώνει τα ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ δικαιώματα των πολιτών, καθιστά βέβαια την καταστροφή των δασών και των προστατευόμενων περιοχών. Εγγυάται ότι την θαυμαστή πορεία υπανάπτυξης που απολαμβάνει η Β. Χαλκιδική θα ακολουθήσουν και οι λοιπές μεταλλευτικές περιοχές της χώρας.

    Όπως η Φωκίδα.