Monday, June 30, 2008

Αναπόφευκτες οι πολύωρες περικοπές για να μην υπάρξει black out...


«Εφιάλτης» για τη ΔΕΗ η ζήτηση 11.580 MW.
Αποτελεί την αιχμή της ζήτησης, στην οποία ίσως να μην μπορεί να ανταποκριθεί.
ENA ακόμη «θερμό καλοκαίρι» ξεκίνησε για το ηλεκτρικό σύστημα της χώρας, με την απειλή του black out να επικρέμεται διαρκώς και τις οργανωμένες περικοπές να αποτελούν συνήθη πρακτική. Την εβδομάδα που πέρασε η αιχμή της ζήτησης ξεπέρασε για πρώτη φορά εφέτος τα 10.000 MW μετατρέποντας σε βεβαιότητα τις ανησυχίες για την προοπτική επαλήθευσης των πλέον αρνητικών σεναρίων, σύμφωνα με τα οποία η αιχμή το 2008 θα προσεγγίσει τα 11.600 MW. Oλα δείχνουν μάλιστα ότι τα προβλήματα θα συνεχιστούν όχι μόνο το καλοκαίρι του 2009, αλλά οπωσδήποτε μέχρι και το 2012, οπότε και θα τεθούν σε λειτουργία οι νέες μονάδες που προγραμματίζονται από τη ΔΕΗ καθώς και από ιδιώτες.
Σύμφωνα με τη μελέτη ανάπτυξης του Συστήματος Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΜΑΣΜ) για την περίοδο 2008-2012, η ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας αυξάνεται με ομαλούς ρυθμούς. Είναι ενδεικτικό ότι τη δεκαετία 1998-2007 αυξήθηκε με μέσο ετήσιο ρυθμό 3,7%, την πενταετία 2003-2007 ο μέσος ετήσιος ρυθμός αύξησης της ζήτησης ήταν 2,7%, ενώ την τριετία 2005-2007 ήταν 2,5%.
Εντελώς διαφορετική και ιδιαιτέρως ανησυχητική είναι η εικόνα σε ό,τι αφορά την εξέλιξη της ετήσιας αιχμής της ζήτησης. Συγκεκριμένα, σύμφωνα πάντα με τη μελέτη του ΔΕΣΜΗΕ, τη δεκαετία 1998-2007 η αιχμή της ζήτησης αυξήθηκε με μέσο ετήσιο ρυθμό 4,7%, την πενταετία 2003-2007 με 5,1% και την τριετία 2005-2007 αυξήθηκε με μέσο ετήσιο ρυθμό 6,5%. Αυτό συμβαίνει λόγω της αύξησης των θερμοκρασιών και της μαζικής εγκατάστασης κλιματιστικών. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι από το 1993 και μετά, οπότε άρχισε η μαζική εγκατάσταση κλιματιστικών συστημάτων, η αιχμή της ζήτησης έπαψε πια να σημειώνεται τον Δεκέμβριο και περί τις εορτές των Χριστουγέννων και μεταφέρθηκε στον Ιούλιο, οπότε και παρατηρούνται οι υψηλότερες θερμοκρασίες του έτους.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στα σενάρια που έχει εκπονήσει ο ΔΕΣΜΗΕ για την κατάρτιση της ΜΑΣΜ, ακόμη και στο πλέον αρνητικό ο ρυθμός αύξησης της μέσης ετήσιας ζήτησης είναι 3,5%, ενώ στο σενάριο αναφοράς η μέση ετήσια ζήτηση αυξάνεται με ρυθμό 3% και στο ήπιο σενάριο με 2,5%. Τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά σε ό,τι αφορά την εξέλιξη της αιχμής της ζήτησης που έχει αναδειχθεί το πλέον κρίσιμο μέγεθος, αφού το σύστημα δεν διαθέτει εφεδρείες για την κάλυψη των αιχμών. Και τούτο διότι επιβάλλεται η πραγματοποίηση τεράστιων επενδύσεων για μονάδες που θα λειτουργούν λίγες μόνο ώρες τον χρόνο σε πλήρη δυναμικότητα. Αυτό, δε, σε όρους ελεύθερης αγοράς σημαίνει ότι οι μονάδες αυτές θα πουλάνε πάρα πολύ ακριβό ρεύμα. Το κόστος αυτό μέχρι στιγμής δεν αναλαμβάνεται από κανέναν και η εύκολη λύση που τείνει να παγιωθεί είναι οι οργανωμένες περικοπές ρεύματος.
Το πρόβλημα δεν είναι καινούργιο. Αναδείχθηκε για πρώτη φορά εν όψει του καλοκαιριού του 2004 και των Ολυμπιακών Αγώνων, οπότε η πρόβλεψη για την αιχμή της ζήτησης ήταν μεγάλη και ο κίνδυνος να εκτεθεί διεθνώς η χώρα ακόμη μεγαλύτερος. Οι επιτελείς της ΔΕΗ τότε, δήλωναν σε όλους τους τόνους ότι είχαν λάβει όλα τα μέτρα και ότι δεν επρόκειτο να υπάρξει πρόβλημα. Κάτι το οποίο αποδείχθηκε στην πράξη, αφού δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα στην ηλεκτροδότηση κατά την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων. Σε ό,τι αφορά δε το black out της 12ης Ιουλίου του 2004, αποδείχθηκε ότι ήταν αποτέλεσμα λανθασμένων χειρισμών από την πλευρά του ΔΕΣΜΗΕ. Eκτοτε όμως, και όπως όλα δείχνουν και μέχρι τουλάχιστον το 2012 τα προβλήματα είναι υπαρκτά και αποτελούν καθημερινότητα με την οποία καλούνται να μάθουν να ζουν ο Eλληνας πολίτης και η ελληνική οικονομία. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι οι συμφωνημένες περικοπές 165 MW του 2005 έφθασαν το 2007 στα 500 MW. Το 2007 η πραγματική αιχμή έφθασε τα 10.616 MW και σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΔΕΣΜΗΕ θα είχε φθάσει στα 11.110 εάν δεν γίνονταν περικοπές.
Για τα επόμενα χρόνια και με δεδομένο ότι δεν προβλέπεται να εισαχθούν νέες μονάδες στο σύστημα τα πράγματα αναμένεται να είναι ακόμη χειρότερα. Για το εφετινό καλοκαίρι το ακραίο σενάριο (όλα δείχνουν ότι θα επιβεβαιωθεί, αν σκεφθεί κανείς ότι την προηγούμενη εβδομάδα η αιχμή έφθασε τα 10.060 MW και μάλιστα χωρίς παρατεταμένο καύσωνα) προβλέπει ότι η αιχμή θα φθάσει τα 11.580 MW, ενώ το 2012 θα είναι της τάξεως των 12.640.

Πηγή: Express.gr 29/06/08-09:30


Ακόμα πιο εφιαλτικές στιγμές θα περάσουμε όλοι εμείς που ζούμε "στην σκιά του ενεργειακού Νταχάου της Ελλάδας", στην Κοζάνη.Για να μπορέσει να είναι συνεπής στις υποχρεώσεις της απέναντι στους πελάτες της η ΔΕΗ Α.Ε θα εντατικοποίησει την λειτουργία των διασυνδεμένων μονάδων αλλά και των ορυχείων που είναι υπεύθυνα για την συνεχή τροφοδότηση τους με λιγνίτη, πράγμα που σημαίνει πως χιλιάδες τόνοι λιγνίτη και χώματος θα μετακινηθούν. Έτσι μεγάλες αιωρούμενων σωματιδίων και διοξειδίου του άνθρακα θα κατακλείσουν την ατμόσφαιρα, αφού ούτε καν για τα στοιχειώδη πράγματα πέρνονται μέτρα πρόληψης (διαβροχές κλπ). Για να λειτουργεί σωστά η ΔΕΗ Α.Ε στην περιοχή 2 είναι τα πιθανά σενάρια:
Σενάριο1: Σε καθημερινή βάση να μας επισκέπτονται υψηλά "ιστάμενα πρόσωπα" της κυβέρνησης ή μη.
Σενάριο 2:Να το διεκδικήσουμε εμείς.
Το σενάριο 1 είναι δύσκολο να εφαρμοστεί. Οι πολιτικοί μας επισκέπτονται μόνο στις προεκλογικές περιόδους για να διεκδικήσουν την ψήφο μας, οι δε άλλοι υψηλά ιστάμενοι δύσκολα φεύγουν από τα μεγάλα αστικά κέντρα για να έρθουν στην λεγόμενη επαρχία.
Το σενάριο 2 είναι αυτό που μπορεί να φέρει αποτελέσματα. Αφού δεν αντιδρουμε η ΔΕΗ Α.Ε κάνει την δουλειά της όπως θέλει. Στο βωμό της επάρκειας της ηλεκτρικής ενέργειας καταπατήται το αναφέρετο δικαίωμα μας στην υγεία. Ως πότε λοιπόν θα παραμένουμε με σταυρομένα τα χέρια, περιμένωντας τις εξελίξεις; Μήπως θα πρέπει να είμαστε αυτοί που θα δημιουργήσουμε τις εξελίξεις; Κανείς δεν μας προσφέρει κάτι επειδή μας "αγάπησε" ξαφνικά...
Βασική προυπόθεση για να αλλάξει κάτι είναι να "σπάσουμε την τέφρα" που έχει τσιμεντοποιηθεί στον εγκέφαλο μας...Ας παίξουμε επιτέλους τον ρόλο του πρωταγωνιστή σε αυτό το πολυπαιγμένου έργου και όχι το ρόλο του ευτελή κομπάρσου στον οποίο δίνοντας του κάτι κάνεις εύκολα την δουλειά σου ...

Sunday, June 29, 2008

Μια άποψη ακόμα

Σημειώνω ότι η παρακάτω ανάρτηση (η οποία αναδημοσιεύεται από το blog μου), αντικατοπτρίζει μόνο την άποψή μου, δεν θέλω δε να έρθω σε αντιπαράθεση με κανέναν που πιστεύει κάτι το διαφορετικό. Αποτελεί απλά μια διαφορετική προσέγγιση του θέματος "επανάσταση".

Ένα σωρό mails καταφτάνουν στο inbox μου τις τελευταίες μέρες. Όλα μιλούν για "επαναστάσεις" ώστε να "νικήσουμε" τα "τέρατα" της σύγχρονης κοινωνίας.

Ένα από αυτά τα τέρατα είναι η ακρίβεια.

Έλαβα λοιπόν ένα mail που λίγο ή πολύ με παρακινούσε να μην ψωνίζω κάθε Πέμπτη, ώστε να τιμωρηθούν όλοι αυτοί οι παραγωγο-μεσαζοντο-έμποροι που πουλούν ακριβά την πραμάτεια τους.

Δεν ξέρω σε πόσους έχει κυκλοφορήσει κάτι παρόμοιο, μου φάνηκε όμως αστείο. Δηλαδή τι θα γίνει αν δεν ψωνίσω Πέμπτη και κάνω τα ψώνια μου ...Σάββατο; Έτσι κι αλλιώς ποτέ δεν ψώνιζα Πέμπτη! Πάντα Παρασκευή ή Σάββατο κάνω τις προμήθειές μου...

Οι εμπνευστές αυτής της επανάστασης πρέπει να έχουν μια και μόνη φιλοδοξία: την πλάκα! Αν θέλετε κύριοι σοβαρά μέτρα, συγκρίνετε τιμές και αγοράστε το φθηνότερο όπου το βρείτε. Σας φαίνεται κάποιο προϊόν ακριβό; Αντικαταστήστε το με κάτι παρόμοιο. Μην το αγοράσετε καμιά μέρα της εβδομάδας κι όχι μόνο την Πέμπτη.

Για να λειτουργήσει η "κοινωνική επανάσταση" κατά της ακρίβειας χρειάζεται ουσιαστική κοινωνική αφύπνιση. Ένα τέτοιο ρόλο πρέπει να παίξει το ΙΝΚΑ και όλοι οι σύλλογοι καταναλωτών. Αλλά για να εφαρμοστεί η όποια "οδηγία", πρέπει ο καθένας από εμάς να μάθει να επιλέγει σωστά, δίχως να τον πιάνει κορόιδο η κάθε εταιρεία κι ο κάθε επιτήδειος.

Ένα mail σαν αυτό, είναι σαν την "διαδήλωση των bloggers" που έγινε στο σύνταγμα με μαύρες φανέλες για την καμένη Πάρνηθα: Διαφημίστηκε το "τι είναι blogger" και η Πάρνηθα συνεχίζει να χτίζεται παράνομα.

Saturday, June 28, 2008

ΟΧΙ στις επικίνδυνες λάμπες υδραργύρου των ψευτοοικολόγων και της Ε.Ε. !

ΔΩΡΕΑΝ βιβλίο για το σοβαρότατο αυτό πρόβλημα, εδώ.

Ο συγγραφέας τού δολαριανού νόμου επιβολής των ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΩΝ λαμπτήρων υδραργύρου, τώρα ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ!!!



Το μέγα ζήτημα τής ραδιενέργειας
Άγνωστα παραμένουν όσα συνέβησαν, μεταξύ τού διευθυντή τής Greenpeace δόκτορα Klaus Stanjek (Κλάους Στέινεκ), επικεφαλής τής οργάνωσης στο Αμβούργο και άλλων στελεχών τής Greenpeace, όταν τού ανέθεσαν την πραγματοποίηση έρευνας για τους συμπαγείς λαμπτήρες φθορισμού.
Όταν η έρευνα ολοκληρώθηκε είχε τον αυτοπεριγραφόμενο τίτλο «Energy “Saving” Lamps = Energy Wasting Lamps»(1) δηλαδή: «Λαμπτήρες εξοικονόμησης ενέργειας = λαμπτήρες σπατάλης ενέργειας».
Μεταξύ άλλων σημαντικών δεδομένων ο δόκτορας Stanjek, τότε το κορυφαίο στέλεχος τής Greenpeace στο Αμβούργο, ανέφερε ότι οι «οικο-λαμπτήρες» περιέχουν και ραδιενεργά υλικά.
Ραδιενεργά υλικά όπως κρυπτό, προμήθιο, τρίτιο και θόριο, εισήχθησαν στις υδραργυρικές λυχνίες, με στόχο να βελτιωθεί το ταχύτατο αναβόσβημα που εμφανίζει το φως τους (flickering), παρέθετε μάλιστα τις μετρήσεις τού Περιβαλλοντικού Ινστιτούτου τού Μονάχου, που βρήκε ότι εκπέμπονται μέχρι και 1.100 μπεκερέλ.(2)
O τ. πρόεδρος του ΕΦΕΤ ΚΑΤΑ των ΦΟΝΙΚΩΝ λαμπτήρων υδραργύρου!!!
Όσα θα έπρεπε να γίνουν χωρίς καμία καθυστέρηση
Η έκδοση τού βιβλίου «Λάμπες ‘‘Οικονομίας”: το Μεγάλο Λάθος» γίνεται εξαιρετικά επίκαιρη καθώς συμπίπτει με την απαγόρευση από το Σεπτέμβριο τού 2009 παραγωγής και εμπορίας λαμπτήρων πυράκτωσης 100 Watt και άνω από τις χώρες τής Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σταδιακά οι συμπαγείς λαμπτήρες φθορισμού ή λαμπτήρες εξοικονόμησης ενέργειας θα επικρατήσουν στην ευρωπαϊκή αγορά κατά τα επόμενα χρόνια, χωρίς οι Ευρωπαίοι καταναλωτές να γνωρίζουν τις αρνητικές επιπτώσεις αυτών των λαμπτήρων στην υγεία τους και το περιβάλλον.
Βλέπουμε να διαφημίζονται συστηματικά τα “πλεονεκτήματα” των λαμπτήρων οικονομίας, όπως ότι έχουν μεγαλύτερη διάρκεια χρήσης και λιγότερη κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας, ενώ ταυτόχρονα υφίσταται συστηματική αποσιώπηση των μειονεκτημάτων τους. Αυτό συμβαίνει όχι μόνο από τις μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες που τους παράγουν, αλλά και από κυβερνήσεις, κόμματα τής αντιπολίτευσης και “περιβαλλοντικές” οργανώσεις.
Είναι γνωστό ότι από τον Απρίλιο τού 2009 αποσύρθηκαν από την ευρωπαϊκή αγορά όλα τα θερμόμετρα, τα πιεσόμετρα και τα μανόμετρα υδραργύρου. Επιπλέον από το 2020 θα αποσυρθεί κάθε είδος συσκευής που περιέχει υδράργυρο, ακόμα και αν χρησιμοποιείται στη βιομηχανία. Συγχρόνως η ΕΕ απαγορεύει την εξαγωγή υδραργύρου σε τρίτες χώρες. Όλα αυτά τα εξαιρετικά αυστηρά περιοριστικά μέτρα λαμβάνονται λόγω τής μέγιστης επικινδυνότητας τού υδραργύρου στην ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον.
Επιπλέον θα πρέπει να τονισθεί ότι οι λαμπτήρες εξοικονόμησης συνιστούν ιδιαίτερη απειλή για τη χώρα μας αφού οι καταναλωτές δεν είναι ενημερωμένοι για αυτά που πρέπει να κάνουν όταν σπάσει μια λάμπα εξοικονόμησης, ούτε βεβαίως γνωρίζουν τις βαρύτατες επιπτώσεις στην υγεία και το χερσαίο και υδάτινο περιβάλλον, ενώ δεν γνωρίζουν καν πώς να χειριστούν ένα τέτοιο λαμπτήρα όταν αχρηστευθεί,
Χωρίς καμία καθυστέρηση το υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας και το Υπουργείο Ανάπτυξης θα πρέπει να κυκλοφορήσουν ειδικά έντυπα ενημέρωσης των καταναλωτών σχετικά με τη χρήση και την επικινδυνότητα των υδραργυρικών λαμπτήρων εξοικονόμησης.
Ο συγγραφέας από τη μεριά του αποδεικνύει με απόλυτα σαφή και τεκμηριωμένο τρόπο την επικινδυνότητα τού υδραργύρου στην υγεία και το περιβάλλον. Με θάρρος, αντικειμενικότητα και απόλυτη ειλικρίνεια παρουσιάζει τα δεδομένα για τις βλάβες που προκαλούν οι λαμπτήρες εξοικονόμησης και αναλύει την επικείμενη πολύπλευρη τραγωδία. Τεκμηριώνει με περισσότερες από 300 παραπομπές, κυρίως επιστημονικών εργασιών, τριάντα τέσσερα μειονεκτήματα των λαμπτήρων εξοικονόμησης, έναντι ενός πλεονεκτήματος που διαθέτουν και αυτό, κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις.
Προτείνω το βιβλίο να αγοραστεί από την πολιτεία και να χορηγείται από τα καταστήματα μαζί με τους λαμπτήρες εξοικονόμησης ενέργειας, προκειμένου να ενημερώνονται οι καταναλωτές, βοηθούντος και τού τρόπου γραφής τού συγγραφέα που είναι απλός και κατανοητός για κάθε πολίτη.
Επίσης θα πρέπει να διατεθεί σε όλα τα σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης για την ενημέρωση των εκπαιδευτικών και στη συνέχεια να πραγματοποιούνται σεμινάρια σε μαθητές και συλλόγους γονέων και κηδεμόνων σχετικά με την επικινδυνότητα των λαμπτήρων εξοικονόμησης.
Καταλήγοντας επιθυμώ να τονίσω ότι πρόκειται για ένα βιβλίο που ο κάθε καταναλωτής θα πρέπει να διαβάσει και να υπάρχει σε κάθε σχολική, δημοτική και πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη.
Νίκος Κατσαρός
Επιστημονικός συνεργάτης τού Δημόκριτου
π. πρόεδρος τού ΕΦΕΤ
π. πρόεδρος των Ελλήνων Χημικών
π. Διευθυντής Ερευνών στο Δημόκριτο

Σερνόμενο από την εγκληματική E.E. (που απαγόρευσε τον υδράργυρο στα θερμόμετρα και τα σφραγίσματα των δοντιών...), ένα υπουργείο αποφάσισε να τους πλασάρει σχεδόν υποχρεωτικά στον (παραπλανητικά) λεγόμενο δημόσιο τομέα με τη βοήθεια της 5ης φάλαγγας των ψευτοοικολόγων...
Τους ξέρουμε από τα βι-αι-οκαύσιμα και το ραδιενεργό διαμελισμό των Βαλκανίων, όλους αυτούς τους εχθρούς τής διαφάνειας των συλλογικών αποφάσεων, της αποκέντρωσης, της Αυτάρκειας και οπαδούς τής συλλογικής ενοχοποίησής μας για ό,τι τους κατέβει στο άρρωστο κεφάλι, από τις φυσικές κλιματικές αλλαγές ως την πομπηιακή κατευθυνόμενη γενική εξουθένωση...
Σκεφτείτε ότι περιμένουν κράχ και συνεχίζουν να εμποδίζουν τον ανοιχτό δημόσιο διάλογο...

ΛΑΜΠΕΣ ΥΔΡΑΡΓΥΡΟΥ - ΜΟΛΥΒΔΟΥ, "ψευτοεξοικονόμησης ενέργειας"...
Ο ΝΕΟΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ !!!
Η ΑΠΟΚΡΥΨΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, που περιφρονείται από τους κερδομανείς.
ΔΩΣΤΕ ΛΙΓΗ
ΠΡΟΣΟΧΗ για τις πανάκριβες λάμπες "εξοικονόμησης" ενέργειας που τόσο επίμονα πλασάρει ο Σκάι και οι ψευτοοικολόγοι :
*Έχει αποδειχτεί ότι οι λάμπες αυτές είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνες για τον άνθρωπο και το περιβάλλον!
*Περιέχουν υδράργυρο και μόλυβδο και εκπέμπουν ακτινοβολία!
*Έχουν ήδη σημειωθεί τα πρώτα κρούσματα διαταραχής τής υγείας (ζαλάδες, πονοκέφαλοι) σε άτομα που στο χώρο τους υπάρχουν τέτοιες λάμπες!
Αποτελούν, κυριολεκτικά πονοκέφαλο για τους πάσχοντες από ημικρανία. Ο λόγος για τους νέας τεχνολογίας λαμπτήρες χαμηλής κατανάλωσης ενέργειας οι οποίοι, σύμφωνα με τους ειδικούς, «πυροδοτούν» κρίσεις ημικρανίας στα ευάλωτα στους πονοκεφάλους άτομα. Και αυτό διότι «τρεμοπαίζουν» περισσότερο από τους συμβατικούς λαμπτήρες, ενώ συγχρόνως το φως που εκπέμπουν έχει χαμηλή ένταση με αποτέλεσμα να κουράζει τα μάτια και να καταπονεί τον οργανισμό. http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=15254&m=H02&aa=1
Το επίσης σημαντικό είναι ότι αυτές για τις λάμπες θα έπρεπε να ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ διά ροπάλου να πετιούνται στα σκουπίδια και πρέπει να ανακυκλώνονται.
Δεν υπάρχει όμως ως αυτή τη στιγμή η ανάλογη υποδομή.
- Γιατί αφού το θέμα των παρενεργειών είναι γνωστό από πέρυσι, τα λαμόγια συνεχίζουν να τις προωθούν ως πανάκεια;
- Ποιοι -εκτός από την εταιρία που τις παράγει- και πόσα χρήματα καρπώνονται για να τις προωθήσουν;

Η καμπάνια εταιρίας που κατασκευάζει πανάκριβους λαμπτήρες "εξοικονόμησης" ενέργειας σε συνεργασία με τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΙ, μας τα ζάλισε.
Ήδη έδειξαν στα δελτία ειδήσεων του σταθμού πόσο ανταποκρίνονται οι μισόΔημοι- ή καλύτερα οι δήμιοι - της χώρας και αντικαθιστούν τις παλιές λάμπες με αυτές του υδραργύρου.
Οι συνάνθρωποί μας στην πλειοψηφία τους είναι πλέον αρκετά ευαισθητοποιημένοι σε θέματα περιβάλλοντος και κάνουν ό,τι μπορούν για να βοηθήσουν στη διάσωση του πλανήτη.
Οι διάφορες εταιρίες από τη μεριά τους επίσης πολύ "ευαισθητοποιημένες" για το περιβάλλον (;) δηλαδή για την τσέπη τους, δημιούργησαν ένα προϊόν το οποίο πλασάρουν ως πανάκεια και ως ακόμη μια 'μοναδική' λύση η οποία θα σώσει τον πλανήτη.
Πολύ συγκινητικά όλα αυτά αλλά στο συγκεκριμένο θέμα υπάρχει ένα 'αλλά'.
Πόσοι από εμάς γνωρίζουμε - ή καλύτερα μας επιτρέπουν να γνωρίζουμε- από τι υλικά είναι φτιαγμένοι αυτοί οι λαμπτήρες;
Δείτε τώρα μερικά στοιχεία που αφορούν στους λαμπτήρες αυτούς και για τα οποία κανείς τους δεν μας ενημερώνει:
-
Ο σωλήνας χαλαζία τού λαμπτήρα, όταν λειτουργεί δημιουργεί φως παράγοντας ένα σεβαστό ποσό υπεριώδους ακτινοβολίας!
Πόση υπεριώδης ακτινοβολία περνάει από το γυαλί του λαμπτήρα και ποια είναι τα προβλήματα υγείας που δημιουργούνται σε όσους εκτίθενται σε αυτή;
- Α
ν ο λαμπτήρας σπάσει, μπορεί να προκληθεί σοβαρή φλεγμονή στα μάτια και στο δέρμα λόγω της υπεριώδους ακτινοβολίας.
-
Οι λαμπτήρες περιέχουν επικίνδυνα ποσοστά Υδράργυρου και Μόλυβδου. Γι αυτόν το λόγο απαγορεύεται να πετιούνται αυτοί οι λαμπτήρες στα σκουπίδια αλλά επιβάλλεται να πηγαίνουν στην ανακύκλωση. Τέτοια υποδομή όμως όπως ξέρουμε δεν υπάρχει! Στα κουτιά του προϊόντος, δυστυχώς δεν αναφέρεται το ποσοστό των τοξικών που περιέχονται.
Στην πραγματικότητα, η αντικατάσταση των παλαιών λαμπτήρων με τους νέους λαμπτήρες και το όφελος που έχουν στο περιβάλλον, είναι υπό αμφισβήτηση.
Η έλλειψη ανακύκλωσης έχει σαν αποτέλεσμα την μόλυνση νερού και εδάφους από αυτό το ΤΟΞΙΚΟ τελικά προϊόν.
- Δεν υπάρχουν πουθενά οδηγίες καθαρισμού του χώρου σε περίπτωση που ο Υδράργυρος απελευθερωθεί εάν μια λάμπα σπάσει. Πώς λοιπόν μπορούν οι καταναλωτές να ξέρουν τι πρέπει να κάνουν όταν εκτεθούν σε τέτοιο κίνδυνο και πως θα μάθουν πόσο επικίνδυνη είναι η έκθεσή τους σε περίπτωση απελευθέρωσης του Υδράργυρου;
Προσέξτε λοιπόν τα εξής σημαντικά αν είστε από αυτούς που έχουν ήδη πειστεί και έχετε στο σπίτι σας ή στη δουλειά σας τέτοιους λαμπτήρες:
- Ποτέ μη χρησιμοποιείτε ηλεκτρική σκούπα για να καθαρίσετε τον Υδράργυρο, διότι με αυτόν τον τρόπο θα αυξηθεί η έκθεση του Υδράργυρου στον αέρα!
Η ηλεκτρική σκούπα θα μολυνθεί και θα πρέπει να πεταχτεί σε χώρο ειδικό για επικίνδυνα απόβλητα.
- Ποτέ μη χρησιμοποιείτε σκούπα για να καθαρίσετε τον Υδράργυρο.
- Ποτέ μην πλένετε σκεύη που έχουν μολυνθεί από Υδράργυρο, στο πλυντήριο πιάτων. Το αποτέλεσμα θα είναι να μολυνθεί η συσκευή καθώς και ο υπόνομος στον οποίο θα καταλήξει το νερό της συσκευής.
- Όλοι - συμπεριλαμβανομένων και των ζώων - πρέπει να μετακινηθούν από το σημείο που έχει υπάρξει διαρροή Υδραργύρου, να σφραγιστεί ο χώρος και να κλείσουν όλα τα συστήματα εξαερισμού.
- Σε περίπτωση τέτοιου ατυχήματος, μολύνονται αυτομάτως τα παπούτσια και τα ρούχα μας με αποτέλεσμα την εξάπλωση του Υδράργυρου σε όλον το χώρο του σπιτιού!
Έχουν ήδη παρουσιαστεί οι παρενέργειες σε σχέση με τη χρήση αυτών των λαμπτήρων. Πολλά άτομα υπέφεραν από ζαλάδες και πονοκεφάλους μέχρι τη στιγμή που τους κατάργησαν και τοποθέτησαν και πάλι συμβατικούς λαμπτήρες.
Πόσοι καταναλωτές τα γνωρίζουν αυτά; Τα κουτιά των λαμπτήρων δεν αναγράφουν καμία από τις επικίνδυνες 'δράσεις' τους , δεν προφυλάσσουν τον καταναλωτή και δεν γράφουν καν ότι οι χαλασμένοι λαμπτήρες πρέπει απαραιτήτως να τοποθετούνται σε κιβώτια ώστε να μην υπάρχει περίπτωση να σπάσουν πριν την απόρριψή τους στην ανακύκλωση.
Κατά τα άλλα, με πρωτοστάτη τον ραδιενεργό νομπελίστα Al Gore, η εξάπλωση της προώθησης αυτών των λαμπτήρων γίνεται όλο και πιο έντονη.
Στην Ελλάδα για ακόμη μια φορά η ανεπάρκεια των ειδημόνων μας εκθέτει σε κινδύνους οι οποίοι ενώ δεν είναι άγνωστοι, παραμένουν κρυμμένοι!
Οι αρμόδιοι ετοιμάζονται να απαγορεύσουν οριστικά τη χρήση των συμβατικών λαμπτήρων και να επιβάλλουν σταδιακά τη χρήση των καινούριων.
Το ερώτημα είναι: ΓΙΑΤΙ;
Γιατί ενώ γνωρίζουν, ειδικά οι κατασκευάστριες εταιρίες, δεν ανακοινώνουν στους πολίτες όλες τις πληροφορίες ώστε να προφυλαχτούμε;
Γιατί για ακόμη μια φορά γινόμαστε εμείς πειραματόζωα για να κερδίσουν κάποιοι άλλοι;
ΘΑ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΑΝΕΝΟΧΛΗΤΟΥΣ
ΝΑ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΟΥΝ;

Στη μαύρη λίστα ο υδράργυρος
με οδηγία τής αντιΕυρωπαϊκής Ένωσης:
  • O YΔΡAΡΓΥΡΟΣ ΣΤΟ ΑΙΜΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ KΕΝΤΡΙΚΗΣ XΙΟΥ :

Τακτική υπενθύμιση της εν εξελίξει κλιματοενεργειακής κατάρρευσης των απανταχού ιερατείων - πρόκειται για διάγνωση της ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ κατάστασής τους:

Και πάλι κάνουμε έκκληση για συχνές συζητήσεις σχετικά με την Αυτάρκεια (αυτές που αποφεύγουν όλα τα ιερατεία και οι μοιρολάτρες), στις οποίες με χαρά να συμβάλουμε!
Για όσους θέλουν να στείλουν το μήνυμα μαζί με το ανέκδοτο του βοσκού και του γιάπη:
http://www.filaki.gr/jokes_cat.php?jcID=2&start=56&len=2&orderby=insertdate
ΕΚΤΑΚΤΗ ΠΡΟΣΘΗΚΗ:
Με τους αυξομειούμενους πάγους στην Αρκτική να χρησιμοποιούνται μονομερώς, αποσιωπάται από τα πομπηιακά ΜΜΕ
η ανακοίνωση της Αυστραλιανής Αστρονομικής Ένωσης για επερχόμενη ψύξη, καθώς οι ανά τον κόσμο εγωμανείς πολιτικάντηδες είναι ανίκανοι έστω και μια απλή άσκηση εκκένωσης οικισμών να οργανώσουν... Η αποκέντρωση σε Αυτάρκη χωριά, παραμένει η πιο δοκιμασμένη, ασφαλής, οικονομική λύση κι ας την πολεμάνε με λύσσα ιερατεία και ψευτοοικολόγοι... Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΑΠΟ ΜΑΣ!

tkouss

Friday, June 27, 2008

Η ΙΣΠΑΝΙΑ ΨΗΦΙΖΕΙ ΝΑΙ, ΣΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΟΜΟΙΩΝ ΜΑΣ

Επειδή δε πιστεύω πως θα μας σώσει τίποτε άλλο, απ' την ηθική κι υπεύθυνη στάση ζωής,
κι όσο περισσότερο θα ζούμε με βία στον εαυτό μας, στους συνανθρώπους μας και ειδικά στα ζώα που δε φταίνε τίποτε για τις θηριωδίες που υφίστανται,
θα βιαιοπραγεί κι η ζωή μαζί μας, και θα πληρώνουμε συνέπειες κακών πράξεων συνεχώς, θα σας φέρω μια ελπιδοφόρα είδηση απ' το φόρουμ στο οικολόγιο, μήπως το σκεφτούμε κι αλλιώς:
.................................................................................
"""Βρε παιδάκια, να μην υπάρχει ενότητα για ζώα σε οικολογικό φόρουμ? Ακατανόητο, δε σωζόμαστε χωρίς να σώσουμε τα ζώα, θα πληρώνουμε συνεχώς τις συνέπειες της σκληρότητάς μας, καταλάβετέ το!!! Δείτε είδηση κεφαλαιώδη, μετά τα φιλοζωικά κόμματα σε ευρωπαικά κοινοβούλια, και πείτε μου, είναι για τα "Γενικά"?.... μα άπτονται του πολιτισμού μας, πώς τα υποβιβάζουμε? Δεν τόπε μόνο ο Γκάντι, μαζί με σύγχρονους διανοητές, όλοι το ίδιο λένε!
Αν και καίγεται η καρδιά μου για τα άλλα άμοιρα πειραματόζωα, :o δείθεν για φάρμακα, (πόσα ακόμα?), κι όχι για τα οικονομικά προγράμματα, για τις ατέλιωτες κι όλο αυξανόμενες αρρώστιες, παρά την "πρόοδο" της επιστήμης:

Η Ισπανία αναγνωρίζει τα δικαιώματα των πιθήκων
http://www.reuters.com/article/scienceNews/idUSL256586320080625?feedType=RSS&feedName
=scienceNews&rpc=22&sp=true

Το ισπανικό κοινοβούλιο αποφάσισε να δηλώσει τη συμπαράστασή του προς το κίνημα για τα δικαιώματα των πιθήκων, αναγνωρίζοντάς τους το δικαίωμα στη ζωή και στην ελευθερία.

Παράθεση
Parliament's environmental committee approved resolutions urging Spain to comply with the Great Apes Project, devised by scientists and philosophers who say our closest genetic relatives deserve rights hitherto limited to humans.

"This is a historic day in the struggle for animal rights and in defense of our evolutionary comrades, which will doubtless go down in the history of humanity," said Pedro Pozas, Spanish director of the Great Apes Project.
Μετάφραση:
Η Περιβαλλοντική Επιτροπή του κοινοβουλίου ενέκρινε αποφάσεις που παρότρυναν την Ισπανία να συμβαδίσει με τις αρχές του Great Apes Project, το οποίο έχει ιδρυθεί από επιστήμονες και φιλοσόφους που λένε ότι οι κοντινότεροι γενετικοί συγγενείς μας δικαιούνται να έχουν δικαιώματα που μέχρι τώρα περιορίζονταιι στους ανθρώπους.

Αυτή είναι μία ιστορική μέρα για τον αγώνα υπέρ των δικαιωμάτων των ζώων και για την υπεράσπιση των συντρόφων μας στην σκάλα της εξέλιξης, η οποία αδιαμφισβήτητα θα περάσει στην ιστορία της ανθρωπότητας," δήλωσε ο Πέντρο Πόζας, ο Ισπανός διευθυντής του Great Apes Project.


Παράθεση
The new resolutions have cross-party or majority support and are expected to become law and the government is now committed to update the statute book within a year to outlaw harmful experiments on apes in Spain.
[...]
Keeping apes for circuses, television commercials or filming will also be forbidden and breaking the new laws will become an offence under Spain's penal code.

Οι νέες αποφάσεις έχουν υποστήριξη από πάνω από ένα κόμμα και από την πλειοψηφία, και αναμένεται να γίνουν νόμοι. Η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί να ανανεώσει τη νομοθεσία εντός ενός έτους, ώστε να απαγορευτούν επιβλαβή πειράματα σε πιθήκους στην Ισπανία.
Η χρήση πιθήκων για τσίρκο, τηλεοπτικές διαφημίσεις ή ταινίες θα απαγορευτεί επίσης, και παράβαση των νέων νόμων θα γίνει αδίκημα σύμφωνα με τον ισπανικό ποινικό κώδικα.

Παράθεση
Philosophers Peter Singer and Paola Cavalieri founded the Great Ape Project in 1993, arguing that "non-human hominids" like chimpanzees, gorillas, orang-utans and bonobos should enjoy the right to life, freedom and not to be tortured.

Οι φιλόσοφοι Πήτερ Σίνγκερ και Πάολα Καβαλιέρι ίδρυσαν το Great Ape Project το 1993, προτείνοντας ότι "μη ανθρώπινα ανθρωποειδή" όπως οι χιμπατζίδες, γορίλλες, ουρακοτάγκοι και μπονόμπος θα έπρεπε να απολαμβάνουν δικαιώματα στη ζωή, ελευθερία και μη βασανισμό.

(Από το "χορτοφαγία-στάση ζωής-φόρουμ")""""""
.....................................................................................
Παρ' όλες τις φρικτές ταυρομαχίες, και για τις οποίες υπάρχουν ισχυρές αντιδράσεις, περισσότερο το κράτος τις θέλει για το τουρισμό, (άλλο κι αυτό το .....τουριστικό βίτσιο...), η Ισπανία προχωράει παντού κι από ουραγός, μας ξεπέρασε σε όλα....
Στα μεγάλα πάρκα τους ο κόσμος παρακολουθεί πολύ συχνά υπαίθριες δωρεάν συναυλίες, ή από μεγάφωνα, κλασσικής μουσικής, τι άλλο θέλετε;;

Ρήγας: επανέφερε το συμφιλιωτικό ΕΝΙΑΙΟ ψηφοδέλτιο

Μπορεί να γίνει Αντικατοχικό ΕΝΙΑΙΟ ψηφοδέλτιο, από τις αντιμνημονιακές οργανώσεις, με κάθε υποψήφιο να αναφέρει δίπλα από το όνομά του σε παρένθεση την ομάδα από την οποία προέρχεται.



Οι υποστηρικτές τής υπερθέρμανσης και της συλλογικής ενοχοποίησής μας, όσο και όσοι από τους αμφισβητίες τους είναι το ίδιο επιθετικοί και όχι συμφιλιωτικοί, δεν απαντούν σε μια πολύ απλή ερώτηση:
γιατί δεν υποστηρίζουν διεθνή εκεχειρία, ειρηνικό έλεγχο των γεννήσεων, αναδασώσεις παντού, ιδιαίτερα στις τεράστιες ερήμους, και αμεσοδημοκρατική αποκέντρωση σε αυτάρκη, συνεργαζόμενα χωριά; Μήπως γιατί ακριβώς φοβούνται ότι δε θα έχουν τον έλεγχό μας για να μας βλέπουν αφ' υψηλού, παρασιτώντας σε βάρος μας;
Έτσι αλαζονικά ΚΑΤΕΡΡΕΥΣΑΝ φαραώ, Ρωμαίοι, Μάγια και ΟΛΑ τα φοβικά καθεστώτα από την εποχή που ξεκίνησαν οι πόλεμοι πριν από 6.000 χρόνια στη Σαχαρασία. Σε λίγο το πετρέλαιο τελειώνει και δεν έχουν άλλο τρόπο να μας ελέγχουν !
Θα τους αφήσουμε να μας παρασύρουν στον κατήφορό τους;

Thursday, June 26, 2008

ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ

ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ
ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΓΟΝΑΤΙΣΕΙ
ΔΙΚΑΙΕΣ ΤΙΜΕΣ ΣΤΑ ΤΡΟΦΙΜΑ !!! Το ζητούμε και το δικαιούμαστε.
Αλλιώς, ΚΑΘΕ ΠΕΜΠΤΗ . ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ
ΗΜΕΡΑ ΔΗΛΩΣΗ ΑΠΟΧΗΣ - ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ
ΘΑ ΚΑΤΣΩ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ . ΠΑΩ ΜΟΝΟ ΣΤΗ ΛΑΪΚΗ - ΕΛΛΗΝΑ Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΣΟΥ
ΤΟ ΙΝΚΑ ΣΟΥ ΣΤΕΛΝΕΙ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ
ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΚΟΥΣΕΙ Η ΑΓΟΡΑ ΚΑΤ ΕΥΘΕΙΑΝ ΑΠΟ ΕΣΕΝΑ.
ΑΚΟΥΣΕΣ ΤΙ ΛΕΕΙ ΤΟ ΙΝΚΑ
ΚΑΘΕ ΠΕΜΠΤΗ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΕΥΡΩ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ
... ΟΤΑΝ., Η ΠΕΜΠΤΗ ΓΙΝΕΙ ΑΡΓΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ, ..... Η ΑΓΟΡΑ ΘΑ ΞΕΡΕΙ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΗ ΑΡΓΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ.
ΤΟ ΘΑ ΚΑΤΣΩ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ . ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΠΕΜΠΤΗ ΓΕΝΙΚΟ.
ΤΟ ΑΝ ΘΑ ΨΩΝΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ Η ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, δεν μας είναι το σημαντικό.
ΕΛΛΗΝΕΣ, Η ΑΓΟΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ, ΟΤΙ ΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΚΡΑΤΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ, ΔΗΛΑΔΗ ΕΣΥ.
ΚΑΙ,.. ΜΑΘΕ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΜΕ ΛΕΠΤΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΕΥΡΩ.
ΔΗΛΑΔΗ ΜΗ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΜΕ ΧΡΥΣΕΣ ΛΙΡΕΣ, ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΑΛΗΡΑ.
ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΚΟΡΟΪΔΙΑ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΛΕΓΧΩΝ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΚΑΜΠΤΕΤΑΙ Η ΑΓΡΙΟΤΗΤΑ Της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ.
ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΕΜΠΤΗ . ΔΕΝ ΑΓΟΡΑΖΩ ΤΡΟΦΙΜΑ . ΔΕΝ ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ ΣΤΗΝ ΑΚΑΤΑΠΑΥΣΤΗ ΑΙΣΧΡΟΚΕΡΔΕΙΑ . ΔΕΝ ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ ΣΕ ΕΝΑ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΚΛΑΥΘΜΟ ΚΟΙΤΑΖΟΝΤΑΣ τους ΑΛΛΟΥΣ.
ΔΕΝ ΠΑΩ ΑΓΟΡΑ ΓΙΑ ΤΡΟΦΙΜΑ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ
ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΝ, ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΕΙΝΑΙ, ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΕΙ ΟΥΤΕ Η ΑΓΟΡΑ ΟΥΤΕ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΟΥΤΕ ΤΑ ΜΜΕ, ΝΑ ΕΠΙΚΑΛΕΣΤΟΥΝ ΟΤΙ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΜΕΤΟΧΟΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ και ΔΡΑΣΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ.
ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ, ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ: ΜΠΟΥΚΟΤΑΖ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ ΚΑΙ - ΚΑΘΕ ΠΕΜΠΤΗ ΔΕΝ ΠΑΩ ΓΙΑ ΑΓΟΡΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ -, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΦΗΣΕΙ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ, ΤΙΣ ΛΑΜΠΕΣ ΝΑ ΚΑΙΝΕ ΧΩΡΙΣ ΠΕΛΑΤΕΣ.
ΘΕΛΟΥΜΕ . ΘΕΛΕΤΕ, ΝΑ ΞΕΡΕΙ Η ΑΓΟΡΑ, ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΣ ΓΙΝΕΙ ΜΑΘΗΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟ ΘΥΜΑΤΑΙ, το ότι ΚΟΥΜΑΝΤΟ ΚΑΝΕΙ Ο ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΥΤΗ.
Στο ταγκό της αισχροκέρδειας, δεν έχουμε τακούνια κατάλληλα και.. στο τραπέζι της,.. να κάτσουν μόνοι τους να την φάνε. Και, .... καλή χώνεψη. Ο τελευταίος γελάει καλύτερα.

ΙΝΚΑ

***

Ελαβα αυτό το μαιλ, το προωθώ γιατί πιστεύω πως αξίζει τον κόπο. Το παραξυλώσανε. Πρέπει να γίνουμε συνειδητοποιημένοι καταναλωτές και όχι αρνιά καραπαζοεισπράκτορες.

Wednesday, June 25, 2008

Flight to Freedom...

Πήρα πάλι σήμερα ένα e-mail, ξενόγλωσσο αυτή τη φορά:

Look, here is a bird I found lying on the hot sidewalk last year.
I raised him until he was full grown
(which only takes three weeks I discovered).
I made my entire bathroom into a bird cage for him. *giggle*.
And the first time I opened the window he flew away,
through the membrane into the "universe of birds"
and I never saw him again.

And I cried, of course.
-Shanni

Η ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ Sustainable Development is the Real Global Challenge

ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΟΛΥΜΠΟΥ

Ας στηρίξουμε τον θεσμό προβάλλοντας τον παντού!Απο το site olympus marathonO ΑΓΩΝΑΣΟ "Olympus Marathon" είναι ο μοναδικός διεθνής αγώνας ορεινού τρεξίματος (διεθνώς υπάρχουν αρκετοί όροι που προσδιορίζουν το άθλημα: skyrunning, mountain rumnning, trail running) στην Ελλάδα και γίνεται στον Όλυμπο, το μυθικό «βουνό των θεών» με την παγκόσμια φήμη. Η διαδρομή του αναβιώνει την ιερή πορεία των πιστών της αρχαιότητας, οι οποίοι ανέβαιναν από τη λατρευτική πόλη του Δίου κάθε αρχή καλοκαιριού στις κορυφές του Ολύμπου, για να θυσιάσουν στον υπέρτατο θεό, τον πατέρα των θεών, το Δία, και να καταθέσουν τα αφιερώματά τους. Η διαδρομή του αγώνα, ακολουθεί στην αρχή της την ίδια ακριβώς αρχαία διαδρομή, την ίδια εκείνη περίοδο του χρόνου που οι αρχαίοι Έλληνες όδευαν ψηλά στις κορυφές του βουνού που έμελλε να αποτελέσει στην εποχή μας ένα παγκόσμιο σύμβολο πολιτισμού.Από το σχεδόν απόλυτο μηδέν υψόμετρο της εκκίνησης στον αρχαιολογικό χώρο του Δίου στα 3 μόλις μέτρα, οι αθλητές φτάνουν μετά από 21 χιλιόμετρα πάνω στα εκπληκτικής ομορφιάς μονοπάτια του Ολύμπου μέχρι τα 2780 μέτρα, περνώντας μπροστά από τον «Θρόνο του Δία», μια από τις ψηλότερες και πιο απόκρημνες κορυφές του βουνού. Η ανάβαση από την εκκίνηση του αγώνα μέχρι το ψηλότερο σημείο της διαδρομής είναι σχεδόν μονοκόμματη, καλύπτοντας σε 21 χιλιόμετρα πάνω από 2900 μέτρα ανάβασης. Ο αγώνας, ο οποίος έχει συνολικό μήκος 44 χιλιόμετρα, ολοκληρώνεται στην πόλη του Λιτοχώρου, ένα από τα σημαντικότερα παραδοσιακά θέρετρα της βόρειας Ελλάδας, σε υψόμετρο 300 μέτρα. Η διαδρομή του αγώνα διασχίζει όλη την ανατολική πλευρά του βουνού και η θέα που έχουν οι αθλητές καθώς αγωνίζονται κόβει την ανάσα, στα ψηλότερα σημεία της.Ο Olympus Marathon διοργανώνεται κάθε τελευταία Κυριακή του Ιουνίου από τη Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία "Μαραθώνιος Ολύμπου", με την υποστήριξη όλων των φορέων και της κοινωνίας της περιοχής Λιτοχώρου και Δίου και συγκεντρώνει αθλητές απ όλο τον κόσμο, που καταφθάνουν στο μυθικό Όλυμπο για να πάρουν μέρος σε μια μοναδική εμπειρία ζωής, έναν αγώνα με διεθνή ακτινοβολία σε ένα βουνό που εκτός από Εθνικό Πάρκο έχει ανακηρυχθεί και από την UNESCO ως ένα «Μνημείο Παγκόσμιας Φυσικής Κληρονομιάς».Δίον - Ρέμα Ορλιά - Πετρόστρουγκα - Σκούρτα - Οροπέδιο Μουσών - Ζωνάρια - Χονδρομεσοράχι - Πριόνια - Χαράδρα Ενιπέα - Λιτόχωρο Ο αγώνας ξεκινά από τον Αρχαιολογικό χώρο του Δίου, σε υψόμετρο 3 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Αρχικά η διαδρομή ακολουθεί τον ασφαλτόδρομο ο οποίος σε 200 μόλις μέτρα μπαίνει στο ομώνυμο χωριό, που βρίσκεται χτισμένο στη δυτική πλευρά του αρχαιολογικού χώρου. Διασχίζοντας το χωριό για 1,5 km, η διαδρομή συνεχίζει από ασφαλτόδρομο και βγαίνει από τα όρια του οικισμού, με νοτιοδυτική κατεύθυνση. Για τα επόμενα 2 km ο δρόμος κινείται σταθερά σε νοτιοδυτική κατεύθυνση, κερδίζοντας με πολύ αργό ρυθμό υψόμετρο. Στο ΚΜ-5 ξεκινά η ανάβασή του στις πρώτες πλαγιές του βουνού, σε υψόμετρο 180μ. Εκεί βρίσκεται και ο 1ος Σταθμός («Άγιος Κωνσταντίνος», υψόμ. 180μ, ΚΜ-5,0) Μετά από μερικές απότομες και κλειστές στροφές ο δρόμος φτάνει στο μικρό ξωκλήσι του Αγίου Κωνσταντίνου. Στα 50 μέτρα μετά, ο δρόμος στρίβει αριστερά, η άσφαλτος σταματά και πάνω στη στροφή ξεκινά το μονοπάτι για Κορομηλιά - Πετρόστρουγκα, το οποίο ακολουθεί και η διαδρομή του αγώνα. Η βλάστηση στο σημείο αυτό είναι θαμνώδης και το μικρό ποτάμι του Ορλιά (ή Ουρλιά) κυλά πολύ κοντά στο μονοπάτι. Σύντομα το μονοπάτι ανηφορίζει απότομα για λίγο και περνά δίπλα από το ποτάμι στο ΚΜ-7. Στο σημείο αυτό βρίσκεται και η μικρή βρύση "Ίταμος", ακριβώς δίπλα από το μονοπάτι. Εκεί υπάρχει ενδιάμεσος βοηθητικός σταθμός που προσφέρει νερό της πηγής στους αθλητές. Μετά, το μονοπάτι απομακρύνεται και αρχίζει και πάλι να κερδίζει ύψος μέσα σε πολύ πυκνή βλάστηση. Για τα επόμενα 2 km η διαδρομή κινείται ανηφορικά με διάφορες κλίσεις και σε διαφορετικούς τύπους βλάστησης, με τον ήχο του ποταμιού να έρχεται από το βάθος της ρεματιάς, στην δεξιά πλευρά του. Το μονοπάτι είναι καλογραμμένο αλλά η πυκνή βλάστηση δημιουργεί την αίσθηση ότι λίγο πιο πέρα χάνεται, χωρίς βέβαια κάτι τέτοιο να συμβαίνει. Στο δεύτερο φυσικό πατάρι που συναντά το μονοπάτι, όπου και πινακίδα με την ένδειξη «Ορλιά» βρίσκεται ο 2ος Σταθμός («Ορλιάς», υψόμ. 740μ, ΚΜ-8,5). Οι πλαγιές είναι δασωμένες με διάφορους τύπους βλάστησης πλατύφυλλων, ανάμικτα με κωνοφόρα. Αμέσως μετά και καθώς το μονοπάτι απομακρύνεται από τη ρεματιά του Ορλιά, με νότια κατεύθυνση, κυριαρχεί η βλάστηση του πεύκου. Στο KM-9,6 το μονοπάτι συναντά και διασχίζει χωματόδρομο δύο φορές, με διαφορά 200 μέτρων την πρώτη από τη δεύτερη. Την 3η φορά που θα τον ξανασυναντήσει, στο ΚΜ-10,1 η διαδρομή ακολουθεί τον χωματόδρομο πλέον προς την ανηφορική του πλευρά, για 300 μέτρα και φτάνει στην τοποθεσία «Κορομηλιά» όπου βρίσκεται ο 3ος Σταθμός («Κορομηλιά», υψόμ. 1000μ, ΚΜ-10,6), μπροστά στο νεόδμητο καταφύγιο της Κορομηλιάς. Στο καταφύγιο τερματίζει και ο αυτοκινητόδρομος. Η διαδρομή του αγώνα ακολουθεί και πάλι το μονοπάτι, το οποίο ξεκινά μπροστά από το καταφύγιο, στο πρανές του δρόμου, στην αριστερή του πλευρά, ανηφορίζοντας ανάμεσα σε χαμηλή βλάστηση με θαμνώδη κέδρα και πεύκα, τα οποία σε λίγες δεκάδες μέτρα πυκνώνουν και γίνονται κανονικά δέντρα, σχηματίζοντας πευκοδάσος. Το μονοπάτι στο ξεκίνημά του (πρώτα 30 μέτρα) διακρίνεται μόλις, αμέσως μετά όμως γίνεται καλογραμμένο και όσο ανηφορίζει γίνεται ακόμα πιο φαρδύ και ομαλό. Μετά από 1,5 km η κλίση του μονοπατιού, που κινείται συνεχώς σε δασωμένη ράχη, έχει μικρύνει πολύ και ανάμεσα στο δάσος πεύκου ξεπροβάλλουν οι πρώτες οξιές. Στην τοποθεσία «Μπάρα», στο ΚΜ 12,5 το μονοπάτι περνά από ένα μεγάλο χαρακτηριστικό επίπεδο πλάτωμα που βρίσκεται μέσα σε πυκνό δάσος οξιάς στρίβει απότομα αριστερά και ανηφορίζει χαρακτηριστικά, μετά από ένα διάστημα με ελάχιστο ανήφορο. Εδώ βρίσκεται ο 4ος Σταθμός («Μπάρα», υψόμ. 1.300μ, ΚΜ-12,5). Από το καταφύγιο της Κορομηλιάς και μέχρι εδώ υπάρχει αναπτυγμένο μαύρο σκληρό λάστιχο μεταφοράς πόσιμου νερού, το οποίο κατηφορίζει προς το καταφύγιο καλύπτοντας τις ανάγκες του όλο το χρόνο. Λίγα μέτρα μετά τη Μπάρα η διαδρομή του αγώνα στρίβει απότομα αριστερά και ανηφορικά (ΠΡΟΣΟΧΗ: αν ακολουθήσουμε άλλο από εδώ και πέρα το λάστιχο του νερού φεύγουμε από τη διαδρομή και κατευθυνόμαστε σε κλειστή ρεματιά και σε αδιέξοδο).Συνεχίζοντας μέσα σε δάσος οξιάς, το μονοπάτι κάνει πολλές στροφές για να "σπάσει" τον ανήφορο. Οι στροφές είναι συνεχείς και ακανόνιστες, με κατεύθυνση άλλοτε δεξιά και άλλοτε αριστερή. Κάποια στιγμή το μονοπάτι βγαίνει σε χαρακτηριστική ράχη του βουνού (τοποθεσία "Οξούλα") και για πρώτη φορά μπορεί κανείς να δει σε μεγάλη απόσταση μπροστά του (νότια) ψηλές κορυφές του βουνού (συγκρότημα Καλόγερος). Η πορεία γίνεται για λίγο πάνω στη ράχη και αφού περάσει ένα απότομο σημείο με 3-4 σκάλες από μπετόν, περνά από την αντίθετη πλευρά της ράχης σε βορινή πλαγιά. Λίγο αργότερα και ενώ στην ουσία κινείται και πάλι στη ράχη, το μονοπάτι κάνει μια μικρή βουτιά και ξεκινά έναν δυνατό ανήφορο μέσα σε δάσος οξιάς. Περίπου στο ΚΜ-14,5 το μονοπάτι δείχνει να χάνεται καθώς απλώνεται ανηφορίζοντας μέσα στις οξιές. Το χαρακτηριστικό εδώ είναι το παχύ στρώμα των ξερών φύλλων που καλύπτει το έδαφος, κάνοντας δύσκολο το έργο της ανίχνευσης του μονοπατιού. Πέρα από τη σηματοδότηση, το χαρακτηριστικό εδώ είναι ότι ο αθλητής πρέπει να ανηφορίσει κατά μέτωπο αυτή την πλαγιά και κάθε τόσο θα βρίσκει μπροστά του ίχνη σηματοδότησης. Το τέλος αυτού του τμήματος σηματοδοτείται από το τέλος του δάσους οξιάς και την είσοδο πλέον στο δάσος ρόμπολου, του πεύκου με το λευκόδερμο κορμό που φύεται στα μεγάλα υψόμετρα. Το μονοπάτι γρήγορα χάνει την κλίση του και κινείται σε ένα τοπίο με αραιή βλάστηση και επικλινή λιβάδια. Εκεί βρίσκεται το ΚΜ-15. Λίγο μετά, το μονοπάτι στρίβει απότομα αριστερά και οδηγεί ανηφορικά σε ένα εξαιρετικά εκτεταμένο επικλινές λιβάδι, στην τοποθεσία που ονομάζεται Πετρόστρουγκα. Μεγάλα χαρακτηριστικά ρόμπολα είναι αραιοφυτεμένα στην περιοχή, όπως επίσης και πρόχειροι θερινοί καταυλισμοί κτηνοτρόφων. Το ψηλό χορτάρι και οι τσουκνίδες του λιβαδιού σβήνουν το μονοπάτι, όμως η νοητή συνέχεια της μέχρι εκείνου του σημείου διαδρομής του μονοπατιού, οδηγεί εύκολα μετά από 150 μέτρα στον 5ο Σταθμό («Πετρόστρουγκα», υψόμ. 1.940μ, ΚΜ-15,3). Ο Σταθμός αυτός είναι ο δεύτερος από τους πέντε κεντρικούς του αγώνα, όπου βρίσκεται και το δεύτερο σημείο αποκλεισμού και αφορά όσους δεν καταφέρουν να φτάσουν μέχρι τις 3.45 ώρες. Στην Πετρόστρουγκα, η διαδρομή του αγώνα συναντά και ακολουθεί το κύριο μονοπάτι που κατευθύνεται προς το Οροπέδιο των Μουσών και το συγκρότημα των κύριων κορυφών του Ολύμπου. (Σημαντικό: Εκατό περίπου μέτρα προς την αντίθετη κατεύθυνση βρίσκεται νεόδμητο ορειβατικό καταφύγιο, που μπορεί να χρησιμεύσει σε περίπτωση ανάγκης σε φάση ανίχνευσης της διαδρομής ή προπόνησης). Το μονοπάτι είναι εντελώς σαφές και πολύ φαρδύτερο τώρα και κινείται χωρίς να κερδίζει ιδιαίτερο ύψος, μέσα σε αραιό δάσος με ρόμπολα αλλά χωρίς θέα στις κορυφές του βουνού. Σε απόσταση 1,5 km και ενώ το δάσος έχει αραιώσει και τα δέντρα είναι πια χαμηλά λόγω υψομέτρου (σαν μεγάλοι θάμνοι), το μονοπάτι μετά από μια σύντομη ευθεία που οδηγεί σε εντελώς γυμνές πλαγιές, αρχίζει έναν επίπονο κατά μέτωπο ανήφορο και μέσα σε 700 μόνο μέτρα κερδίζει 200 μέτρα υψομετρικής διαφοράς. Λίγο πριν το τέλος της ανάβασης βρίσκεται 6ος Σταθμός («Σκούρτα», υψόμ. 2.425μ, ΚΜ-17,7). Αμέσως μετά βρίσκεται η κορυφή Σκούρτα (2.495μ) και το μονοπάτι βγαίνει ακριβώς δίπλα από το υψομετρικό της ομώνυμης κορυφής, χαρίζοντας για πρώτη φορά εκπληκτική θέα των κορυφών και του «λαιμού» (μιας ραχοκοκαλιάς του βουνού) πάνω στον οποίο κινείται από εδώ και μετά η διαδρομή, καθώς κατευθύνεται σ αυτήν ακριβώς την περιοχή. Για λίγο το μονοπάτι κατηφορίζει (μόλις στο ΚΜ-18 από την εκκίνηση βρίσκεται το πρώτο σημείο που οι αθλητές συναντούν πραγματικό κατήφορο!!!) και κινείται με απόλυτη ασφάλεια ακριβώς πάνω σε ράχη με εντυπωσιακή θέα σε όλες τις κατευθύνσεις. Σε 1 km το μονοπάτι αρχίζει και πάλι έναν επίπονο ανήφορο σε πετρώδες κακοτράχαλο μονοπάτι με σπασμένη πέτρα, που κάνει εξοντωτική την προσπάθεια και μετά από μερικές στροφές φτάνει σε χαρακτηριστικό σημείο (Πέρασμα Γιόσου), όπου βγαίνει σε εκτεταμένα αλπικά λιβάδια και το τοπίο γίνεται καταπράσινο χωρίς σχεδόν καθόλου πέτρες, ακόμα και στο ίδιο το μονοπάτι. Σε ακόμα 1 km ευθείας και μικρού ανήφορου σε μονοπάτι σαφέστατο, ενώ μπροστά ξεπροβάλει σιγά-σιγά η χαρακτηριστική κορυφή «Στεφάνι» ή «Θρόνος του Δία», το μονοπάτι προσεγγίζει το Καταφύγιο «Γιόσος Αποστολίδης», όπου βρίσκεται ο 7ος Σταθμός («Οροπέδιο Μουσών», υψόμ. 2.700μ, ΚΜ-20,8). Εδώ βρίσκεται ο τρίτος κεντρικός Σταθμός και το τρίτο σημείο αποκλεισμού του αγώνα, για όσους δεν καταφέρουν να φτάσουν σε λιγότερο από 5.30 ώρες. Το καταφύγιο αυτό λειτουργεί κανονικά την εποχή του αγώνα και μπορεί να προσφέρει -έναντι τιμήματος πάντα- οτιδήποτε στους αθλητές. Στη συνέχεια, το μονοπάτι κινείται κάτω ακριβώς από την κορυφή «Θρόνος του Δία» με εντυπωσιακούς κάθετους βράχους να ορθώνονται για 150 μέτρα πάνω απ το μονοπάτι, που σε λίγο περνά από το σημείο καμπής, το ψηλότερο σημείο της διαδρομής, σε υψόμετρο 2.780 μέτρα (ΚΜ-21,8). Το μονοπάτι παρότι είναι απόλυτα ασφαλές, σε μερικά σημεία κάτω από το Θρόνο του Δία είναι στενό και η μεγάλη κλίση προς την κατηφορική πλευρά της πλαγιάς μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα σε όσους πάσχουν από υψοφοβία. Μετά το σημείο καμπής, σε χαρακτηριστική στροφή του μονοπατιού, η κλίση αρχίζει να γίνεται κατηφορική και η θέα προς τις ανατολικές πλαγιές του βουνού, εκεί που ο Όλυμπος σβήνει στη θάλασσα, κόβει την ανάσα. Εδώ βρίσκεται η τοποθεσία «Ζωνάρια», που πήρε το όνομά της από το χαρακτηριστικό γεωλογικό σχηματισμό που δημιουργεί ζώνες ορατές από πολύ μεγάλη απόσταση, ξεπροβάλλοντας στην επιφάνεια της πλαγιάς. Είναι πιθανόν σ αυτό το τμήμα να υπάρχουν μικρά υπολείμματα από χειμωνιάτικο χιόνι την ημέρα του αγώνα, αλλά δεν δημιουργούν κανένα πρόβλημα στους αθλητές, καθώς η διοργάνωση ανοίγει το μονοπάτι και τοποθετεί σχοινιά ασφάλειας, που χρησιμεύουν περισσότερο για συναισθηματικούς λόγους, δίνοντας αίσθηση ασφάλειας. Σταθερά το μονοπάτι χάνει υψόμετρο αλλά με αργό ρυθμό και μετά από 1,5 km φτάνει σε χαρακτηριστικό σημείο σε υψόμετρο 2.450μ που «σπάει» στα δύο. Από εδώ ξεκινά ένας μακρύς κι επίπονος κατήφορος που θα διαρκέσει αρκετά χιλιόμετρα ακόμα (περίπου 7 χιλιόμετρα), μέχρι η κλίση να εξομαλυνθεί. Το μονοπάτι από εδώ είναι μεν καλογραμμένο αλλά με πολλή σπασμένη μικρή πέτρα που μπορεί να δυσκολέψει το ρυθμό των αθλητών, ειδικά εκείνων που καταπονήθηκαν στον ανήφορο. Κάνει διάφορα ζιγκ-ζαγκ («καγκέλια») καθώς κινείται πάνω σε ράχη, το Χονδρομεσοράχι, που έχει βλάστηση από ρόμπολα, αραιά και χαμηλά στην αρχή και πυκνότερα καθώς κατηφορίζει το μονοπάτι. Τώρα η θέα των ψηλότερων κορυφών βρίσκεται στα αριστερά της διαδρομής. Μετά από ακόμα 1,5 km και ενώ η βλάστηση γίνεται πυκνότερη και τα δέντρα μεγαλώνουν, το μονοπάτι φτάνει στο καταφύγιο «Σπήλιος Αγαπητός» ή "Καταφύγιο-Α", όπου βρίσκεται ο 8ος Σταθμός («Καταφύγιο-Α», υψόμ. 2.060μ, ΚΜ-25,0). Και αυτό το καταφύγιο είναι οργανωμένο και λειτουργεί έξι μήνες το χρόνο, προσφέροντας τα πάντα στους πεζοπόρους. Χαρακτηριστικό εδώ ότι υπάρχει και τρεχούμενο νερό, για πρώτη φορά μετά από τον Ίταμο (ΚΜ-7,0), δηλαδή μετά από 18 ολόκληρα χιλιόμετρα.Ο κακοκτράχαλος κατήφορος συνεχίζεται μέσα σε δάσος πεύκου και χωρίς ίχνος τρεχούμενων νερών, με το μονοπάτι να κάνει πολλές απότομες κατηφορικές στροφές, αλλά δίχως κανένα απολύτως κίνδυνο σοβαρής πτώσης, με εξαίρεση τους μεταλλικούς πασσάλους που στο παρελθόν συγκρατούσαν κομμάτια κορμού για να σχηματίζονται σκαλοπάτια και τώρα απομένουν έτσι γυμνοί, αποτελώντας ελάχιστα ορατό κίνδυνο για επώδυνες πτώσεις. Την ημέρα του αγώνα, το σοβαρότερο πρόβλημα για τους περισσότερους αθλητές εδώ θα είναι η μεσημεριανή ζέστη. Στο ΚΜ-28,5 το μονοπάτι γίνεται ξαφνικά επίπεδο και μπαίνει σε δάσος οξιάς, ανακουφίζοντας τους αθλητές. Από εδώ και μετά για τα επόμενα 2,5 km η διαδρομή κινείται με μικρότερες κατηφορικές κλίσεις σε δάσος οξιάς ανάμικτο με πεύκα, για να φτάσει στην τοποθεσία «Πριόνια», όπου βρίσκεται ο 9ος Σταθμός («Πριόνια», υψόμ. 1.140μ, ΚΜ-31,1). Εδώ βρίσκεται το τέταρτο σημείο αποκλεισμού του αγώνα, στις 7.30 ώρες. Εδώ πηγάζει ο ποταμός Ενιπέας, του οποίου τη ροή ακολουθεί ο αγώνας στο τελευταίο τμήμα του. Στα Πριόνια φτάνει και ο ασφάλτινος αυτοκινητόδρομος από το Λιτόχωρο (18 km), δίνοντας την δυνατότητα σε φίλους του αγώνα να παραβρεθούν σαν θεατές και να υποστηρίξουν τους αθλητές που συνοδεύουν.Η τελευταία ενότητα της διαδρομής του αγώνα εξελίσσεται μέσα στη χαράδρα του Ενιπέα, προσφέροντας πολλή δροσιά στους αθλητές, χάρη στην πυκνή βλάστηση και στη συχνή επαφή με το ίδιο το ποτάμι -αλλά και γειτονικές στην κοίτη πηγές- το νερό του οποίου είναι πόσιμο (ο Ενιπέας υδρεύει την πόλη του Λιτοχώρου) και μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τους αθλητές χωρίς κανένα φόβο. Η κλίση του μονοπατιού είναι εμφανώς μικρότερη τώρα και η αίσθηση ότι δίπλα κυλά ποτάμι δημιουργεί θετική ψυχολογία στους αθλητές. Στα 3 km μετά τα Πριόνια βρίσκεται το μοναστήρι του Αγίου Διονυσίου, λίγα μέτρα πιο ψηλά από την κοίτη του Ενιπέα και ο 10ος Σταθμός («Μοναστήρι», υψομ. 875μ, ΚΜ-34,1). Σε απόσταση ακόμα 1 km, η διαδρομή περνά από μια χαρακτηριστική ανοιχτή σπηλιά με πηγή, το «Αγίασμα». Μετά, το μονοπάτι συνεχίζει από πολύ πυκνό δάσος οξιάς και περνά το ποτάμι 4 φορές διαδοχικά από αντίστοιχες ξύλινες γέφυρες καθώς ακολουθεί τη χάραξη που αποφεύγει τις απόκρημνες όχθες. Μετά και την τελευταία γέφυρα το μονοπάτι κρατά την νότια πλευρά της κοιλάδας (οι αθλητές έχουν αριστερά τους το ποτάμι από εδώ και μετά, μέχρι να φτάσουν στο Λιτόχωρο) και σιγά-σιγά απομακρύνεται από το ποτάμι, που ακούγεται πλέον στο βάθος αλλά δεν φαίνεται. Περίπου 0,7 km μετά από την τελευταία γέφυρα, βρίσκεται ο 11ος Σταθμός («Καστάνα», υψομ. 705μ, ΚΜ-37,2), στην όχθη ενός δευτερεύοντος ρέματος που λίγο μετά ενώνεται με τον Ενιπέα. Εκεί ακριβώς υπάρχει και μια ακόμα ξύλινη γέφυρα (η 7η και τελευταία μέχρι το Λιτόχωρο) και μια πετρόχτιστη βρύση εκτός λειτουργίας. Εδώ βρίσκεται και το τελευταίο σημείο αποκλεισμού, στις 8.45 ώρες.Για λίγο ακόμα το μονοπάτι βρίσκεται σε πυκνό δάσος οξιάς και κάνει μικρά σκαμπανεβάσματα, ενώ η χαράδρα του Ενιπέα γίνεται σχεδόν φαράγγι με πολύ απότομες κλίσεις χαμηλότερα από το μονοπάτι, που όμως δεν γίνονται αντιληπτές εξαιτίας της πυκνής βλάστησης. Ένας απότομος κακοτράχαλος κατήφορος φέρνει το μονοπάτι σε χαμηλό υψόμετρο, περνώντας από μια χαρακτηριστική πλαγιά με θρυμματισμένη πέτρα (σάρα). Στο τέλος αυτού του κατήφορου, το μονοπάτι φτάνει λίγα μόλις μέτρα πάνω από την κοίτη του Ενιπέα, ο οποίος φαίνεται και για τελευταία φορά στη διάρκεια του αγώνα. Αμέσως μετά, ξεκινά ένας σημαντικός ανήφορος μέσα σε πυκνή βλάστηση αλλά το μονοπάτι είναι εξαιρετικό σε χάραξη, καθώς περνά κάτω από ένα φυσικό τούνελ, που σχηματίζουν τα μέτριου ύψους δέντρα της περιοχής. Σε 1 km από το σημείο αυτής της τελευταίας προσέγγισης του μονοπατιού στο ποτάμι, υπάρχει ο 12ος Σταθμός («Πόρτες», υψόμ. 680μ, ΚΜ-40,2). 200 μέτρα μετά, το μονοπάτι κάνει έναν τελευταίο ανήφορο και περνά από ένα χαρακτηριστικό σημείο που μοιάζει με πύλη (πρόκειται για την τοποθεσία Πόρτες). Από το σημείο αυτό κάποιος έχει για πρώτη φορά οπτική επαφή με το Λιτόχωρο, το οποίο φαίνεται σε όχι μακρινή απόσταση. Ένας απότομος κατήφορος σε σαθρό έδαφος με πολλή σπασμένη πέτρα οδηγεί γρήγορα χαμηλότερα, όπου η βλάστηση γίνεται πια θαμνώδης και η εικόνα της χαράδρας του Ενιπέα στα αριστερά σας (πάντα) είναι σαφέστατη χάρη στην καλή ορατότητα που προσφέρει η χαμηλή βλάστηση. Σε 2 km περίπου (στο ΚΜ-42), το μονοπάτι βγαίνει πάνω σε τσιμεντένιες πλάκες που σκεπάζουν το αυλάκι ύδρευσης του Λιτοχώρου. Το μονοπάτι ακολουθεί για 100 μέτρα αυτό το ιδιόρρυθμο πλακώστρωτο για να φύγει αμέσως μετά αριστερά, φτάνοντας στις παρυφές του Λιτοχώρου. Στο σημείο αυτό τελειώνει οριστικά το μονοπάτι και οι αθλητές κινούνται πάνω στους δρόμους της μικρής κωμόπολης μέχρι και τον τερματισμό, μετά από 1700 μέτρα. Μετά το εξοχικό κέντρο "Μύλοι", η διαδρομή περνά τα κοιμητήρια του Λιτοχώρου αφήνοντάς τα αριστερά και αμέσως μετά κατηφορίζει προς το "Χοροστάσι", αφήνοντας μια παιδική χαρά με πλατάνια στα δεξιά. Στη συνέχεια κινείται ευθεία προς το παραδοσιακό 1ο Δημοτικό Σχολείο και την εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, για να κατηφορίσει προς την κεντρική πλατεία με το σιντριβάνι και μετά από 300 μέτρα να φτάσει στο πάρκο του Λιτοχώρου, όπου και ο τερματισμός.

ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΟΛΥΜΠΟΥ

Ας στηρίξουμε τον θεσμό προβάλλοντας τον παντού!Απο το site olympus marathonO ΑΓΩΝΑΣΟ "Olympus Marathon" είναι ο μοναδικός διεθνής αγώνας ορεινού τρεξίματος (διεθνώς υπάρχουν αρκετοί όροι που προσδιορίζουν το άθλημα: skyrunning, mountain rumnning, trail running) στην Ελλάδα και γίνεται στον Όλυμπο, το μυθικό «βουνό των θεών» με την παγκόσμια φήμη. Η διαδρομή του αναβιώνει την ιερή πορεία των πιστών της αρχαιότητας, οι οποίοι ανέβαιναν από τη λατρευτική πόλη του Δίου κάθε αρχή καλοκαιριού στις κορυφές του Ολύμπου, για να θυσιάσουν στον υπέρτατο θεό, τον πατέρα των θεών, το Δία, και να καταθέσουν τα αφιερώματά τους. Η διαδρομή του αγώνα, ακολουθεί στην αρχή της την ίδια ακριβώς αρχαία διαδρομή, την ίδια εκείνη περίοδο του χρόνου που οι αρχαίοι Έλληνες όδευαν ψηλά στις κορυφές του βουνού που έμελλε να αποτελέσει στην εποχή μας ένα παγκόσμιο σύμβολο πολιτισμού.Από το σχεδόν απόλυτο μηδέν υψόμετρο της εκκίνησης στον αρχαιολογικό χώρο του Δίου στα 3 μόλις μέτρα, οι αθλητές φτάνουν μετά από 21 χιλιόμετρα πάνω στα εκπληκτικής ομορφιάς μονοπάτια του Ολύμπου μέχρι τα 2780 μέτρα, περνώντας μπροστά από τον «Θρόνο του Δία», μια από τις ψηλότερες και πιο απόκρημνες κορυφές του βουνού. Η ανάβαση από την εκκίνηση του αγώνα μέχρι το ψηλότερο σημείο της διαδρομής είναι σχεδόν μονοκόμματη, καλύπτοντας σε 21 χιλιόμετρα πάνω από 2900 μέτρα ανάβασης. Ο αγώνας, ο οποίος έχει συνολικό μήκος 44 χιλιόμετρα, ολοκληρώνεται στην πόλη του Λιτοχώρου, ένα από τα σημαντικότερα παραδοσιακά θέρετρα της βόρειας Ελλάδας, σε υψόμετρο 300 μέτρα. Η διαδρομή του αγώνα διασχίζει όλη την ανατολική πλευρά του βουνού και η θέα που έχουν οι αθλητές καθώς αγωνίζονται κόβει την ανάσα, στα ψηλότερα σημεία της.Ο Olympus Marathon διοργανώνεται κάθε τελευταία Κυριακή του Ιουνίου από τη Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία "Μαραθώνιος Ολύμπου", με την υποστήριξη όλων των φορέων και της κοινωνίας της περιοχής Λιτοχώρου και Δίου και συγκεντρώνει αθλητές απ όλο τον κόσμο, που καταφθάνουν στο μυθικό Όλυμπο για να πάρουν μέρος σε μια μοναδική εμπειρία ζωής, έναν αγώνα με διεθνή ακτινοβολία σε ένα βουνό που εκτός από Εθνικό Πάρκο έχει ανακηρυχθεί και από την UNESCO ως ένα «Μνημείο Παγκόσμιας Φυσικής Κληρονομιάς».Δίον - Ρέμα Ορλιά - Πετρόστρουγκα - Σκούρτα - Οροπέδιο Μουσών - Ζωνάρια - Χονδρομεσοράχι - Πριόνια - Χαράδρα Ενιπέα - Λιτόχωρο Ο αγώνας ξεκινά από τον Αρχαιολογικό χώρο του Δίου, σε υψόμετρο 3 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Αρχικά η διαδρομή ακολουθεί τον ασφαλτόδρομο ο οποίος σε 200 μόλις μέτρα μπαίνει στο ομώνυμο χωριό, που βρίσκεται χτισμένο στη δυτική πλευρά του αρχαιολογικού χώρου. Διασχίζοντας το χωριό για 1,5 km, η διαδρομή συνεχίζει από ασφαλτόδρομο και βγαίνει από τα όρια του οικισμού, με νοτιοδυτική κατεύθυνση. Για τα επόμενα 2 km ο δρόμος κινείται σταθερά σε νοτιοδυτική κατεύθυνση, κερδίζοντας με πολύ αργό ρυθμό υψόμετρο. Στο ΚΜ-5 ξεκινά η ανάβασή του στις πρώτες πλαγιές του βουνού, σε υψόμετρο 180μ. Εκεί βρίσκεται και ο 1ος Σταθμός («Άγιος Κωνσταντίνος», υψόμ. 180μ, ΚΜ-5,0) Μετά από μερικές απότομες και κλειστές στροφές ο δρόμος φτάνει στο μικρό ξωκλήσι του Αγίου Κωνσταντίνου. Στα 50 μέτρα μετά, ο δρόμος στρίβει αριστερά, η άσφαλτος σταματά και πάνω στη στροφή ξεκινά το μονοπάτι για Κορομηλιά - Πετρόστρουγκα, το οποίο ακολουθεί και η διαδρομή του αγώνα. Η βλάστηση στο σημείο αυτό είναι θαμνώδης και το μικρό ποτάμι του Ορλιά (ή Ουρλιά) κυλά πολύ κοντά στο μονοπάτι. Σύντομα το μονοπάτι ανηφορίζει απότομα για λίγο και περνά δίπλα από το ποτάμι στο ΚΜ-7. Στο σημείο αυτό βρίσκεται και η μικρή βρύση "Ίταμος", ακριβώς δίπλα από το μονοπάτι. Εκεί υπάρχει ενδιάμεσος βοηθητικός σταθμός που προσφέρει νερό της πηγής στους αθλητές. Μετά, το μονοπάτι απομακρύνεται και αρχίζει και πάλι να κερδίζει ύψος μέσα σε πολύ πυκνή βλάστηση. Για τα επόμενα 2 km η διαδρομή κινείται ανηφορικά με διάφορες κλίσεις και σε διαφορετικούς τύπους βλάστησης, με τον ήχο του ποταμιού να έρχεται από το βάθος της ρεματιάς, στην δεξιά πλευρά του. Το μονοπάτι είναι καλογραμμένο αλλά η πυκνή βλάστηση δημιουργεί την αίσθηση ότι λίγο πιο πέρα χάνεται, χωρίς βέβαια κάτι τέτοιο να συμβαίνει. Στο δεύτερο φυσικό πατάρι που συναντά το μονοπάτι, όπου και πινακίδα με την ένδειξη «Ορλιά» βρίσκεται ο 2ος Σταθμός («Ορλιάς», υψόμ. 740μ, ΚΜ-8,5). Οι πλαγιές είναι δασωμένες με διάφορους τύπους βλάστησης πλατύφυλλων, ανάμικτα με κωνοφόρα. Αμέσως μετά και καθώς το μονοπάτι απομακρύνεται από τη ρεματιά του Ορλιά, με νότια κατεύθυνση, κυριαρχεί η βλάστηση του πεύκου. Στο KM-9,6 το μονοπάτι συναντά και διασχίζει χωματόδρομο δύο φορές, με διαφορά 200 μέτρων την πρώτη από τη δεύτερη. Την 3η φορά που θα τον ξανασυναντήσει, στο ΚΜ-10,1 η διαδρομή ακολουθεί τον χωματόδρομο πλέον προς την ανηφορική του πλευρά, για 300 μέτρα και φτάνει στην τοποθεσία «Κορομηλιά» όπου βρίσκεται ο 3ος Σταθμός («Κορομηλιά», υψόμ. 1000μ, ΚΜ-10,6), μπροστά στο νεόδμητο καταφύγιο της Κορομηλιάς. Στο καταφύγιο τερματίζει και ο αυτοκινητόδρομος. Η διαδρομή του αγώνα ακολουθεί και πάλι το μονοπάτι, το οποίο ξεκινά μπροστά από το καταφύγιο, στο πρανές του δρόμου, στην αριστερή του πλευρά, ανηφορίζοντας ανάμεσα σε χαμηλή βλάστηση με θαμνώδη κέδρα και πεύκα, τα οποία σε λίγες δεκάδες μέτρα πυκνώνουν και γίνονται κανονικά δέντρα, σχηματίζοντας πευκοδάσος. Το μονοπάτι στο ξεκίνημά του (πρώτα 30 μέτρα) διακρίνεται μόλις, αμέσως μετά όμως γίνεται καλογραμμένο και όσο ανηφορίζει γίνεται ακόμα πιο φαρδύ και ομαλό. Μετά από 1,5 km η κλίση του μονοπατιού, που κινείται συνεχώς σε δασωμένη ράχη, έχει μικρύνει πολύ και ανάμεσα στο δάσος πεύκου ξεπροβάλλουν οι πρώτες οξιές. Στην τοποθεσία «Μπάρα», στο ΚΜ 12,5 το μονοπάτι περνά από ένα μεγάλο χαρακτηριστικό επίπεδο πλάτωμα που βρίσκεται μέσα σε πυκνό δάσος οξιάς στρίβει απότομα αριστερά και ανηφορίζει χαρακτηριστικά, μετά από ένα διάστημα με ελάχιστο ανήφορο. Εδώ βρίσκεται ο 4ος Σταθμός («Μπάρα», υψόμ. 1.300μ, ΚΜ-12,5). Από το καταφύγιο της Κορομηλιάς και μέχρι εδώ υπάρχει αναπτυγμένο μαύρο σκληρό λάστιχο μεταφοράς πόσιμου νερού, το οποίο κατηφορίζει προς το καταφύγιο καλύπτοντας τις ανάγκες του όλο το χρόνο. Λίγα μέτρα μετά τη Μπάρα η διαδρομή του αγώνα στρίβει απότομα αριστερά και ανηφορικά (ΠΡΟΣΟΧΗ: αν ακολουθήσουμε άλλο από εδώ και πέρα το λάστιχο του νερού φεύγουμε από τη διαδρομή και κατευθυνόμαστε σε κλειστή ρεματιά και σε αδιέξοδο).Συνεχίζοντας μέσα σε δάσος οξιάς, το μονοπάτι κάνει πολλές στροφές για να "σπάσει" τον ανήφορο. Οι στροφές είναι συνεχείς και ακανόνιστες, με κατεύθυνση άλλοτε δεξιά και άλλοτε αριστερή. Κάποια στιγμή το μονοπάτι βγαίνει σε χαρακτηριστική ράχη του βουνού (τοποθεσία "Οξούλα") και για πρώτη φορά μπορεί κανείς να δει σε μεγάλη απόσταση μπροστά του (νότια) ψηλές κορυφές του βουνού (συγκρότημα Καλόγερος). Η πορεία γίνεται για λίγο πάνω στη ράχη και αφού περάσει ένα απότομο σημείο με 3-4 σκάλες από μπετόν, περνά από την αντίθετη πλευρά της ράχης σε βορινή πλαγιά. Λίγο αργότερα και ενώ στην ουσία κινείται και πάλι στη ράχη, το μονοπάτι κάνει μια μικρή βουτιά και ξεκινά έναν δυνατό ανήφορο μέσα σε δάσος οξιάς. Περίπου στο ΚΜ-14,5 το μονοπάτι δείχνει να χάνεται καθώς απλώνεται ανηφορίζοντας μέσα στις οξιές. Το χαρακτηριστικό εδώ είναι το παχύ στρώμα των ξερών φύλλων που καλύπτει το έδαφος, κάνοντας δύσκολο το έργο της ανίχνευσης του μονοπατιού. Πέρα από τη σηματοδότηση, το χαρακτηριστικό εδώ είναι ότι ο αθλητής πρέπει να ανηφορίσει κατά μέτωπο αυτή την πλαγιά και κάθε τόσο θα βρίσκει μπροστά του ίχνη σηματοδότησης. Το τέλος αυτού του τμήματος σηματοδοτείται από το τέλος του δάσους οξιάς και την είσοδο πλέον στο δάσος ρόμπολου, του πεύκου με το λευκόδερμο κορμό που φύεται στα μεγάλα υψόμετρα. Το μονοπάτι γρήγορα χάνει την κλίση του και κινείται σε ένα τοπίο με αραιή βλάστηση και επικλινή λιβάδια. Εκεί βρίσκεται το ΚΜ-15. Λίγο μετά, το μονοπάτι στρίβει απότομα αριστερά και οδηγεί ανηφορικά σε ένα εξαιρετικά εκτεταμένο επικλινές λιβάδι, στην τοποθεσία που ονομάζεται Πετρόστρουγκα. Μεγάλα χαρακτηριστικά ρόμπολα είναι αραιοφυτεμένα στην περιοχή, όπως επίσης και πρόχειροι θερινοί καταυλισμοί κτηνοτρόφων. Το ψηλό χορτάρι και οι τσουκνίδες του λιβαδιού σβήνουν το μονοπάτι, όμως η νοητή συνέχεια της μέχρι εκείνου του σημείου διαδρομής του μονοπατιού, οδηγεί εύκολα μετά από 150 μέτρα στον 5ο Σταθμό («Πετρόστρουγκα», υψόμ. 1.940μ, ΚΜ-15,3). Ο Σταθμός αυτός είναι ο δεύτερος από τους πέντε κεντρικούς του αγώνα, όπου βρίσκεται και το δεύτερο σημείο αποκλεισμού και αφορά όσους δεν καταφέρουν να φτάσουν μέχρι τις 3.45 ώρες. Στην Πετρόστρουγκα, η διαδρομή του αγώνα συναντά και ακολουθεί το κύριο μονοπάτι που κατευθύνεται προς το Οροπέδιο των Μουσών και το συγκρότημα των κύριων κορυφών του Ολύμπου. (Σημαντικό: Εκατό περίπου μέτρα προς την αντίθετη κατεύθυνση βρίσκεται νεόδμητο ορειβατικό καταφύγιο, που μπορεί να χρησιμεύσει σε περίπτωση ανάγκης σε φάση ανίχνευσης της διαδρομής ή προπόνησης). Το μονοπάτι είναι εντελώς σαφές και πολύ φαρδύτερο τώρα και κινείται χωρίς να κερδίζει ιδιαίτερο ύψος, μέσα σε αραιό δάσος με ρόμπολα αλλά χωρίς θέα στις κορυφές του βουνού. Σε απόσταση 1,5 km και ενώ το δάσος έχει αραιώσει και τα δέντρα είναι πια χαμηλά λόγω υψομέτρου (σαν μεγάλοι θάμνοι), το μονοπάτι μετά από μια σύντομη ευθεία που οδηγεί σε εντελώς γυμνές πλαγιές, αρχίζει έναν επίπονο κατά μέτωπο ανήφορο και μέσα σε 700 μόνο μέτρα κερδίζει 200 μέτρα υψομετρικής διαφοράς. Λίγο πριν το τέλος της ανάβασης βρίσκεται 6ος Σταθμός («Σκούρτα», υψόμ. 2.425μ, ΚΜ-17,7). Αμέσως μετά βρίσκεται η κορυφή Σκούρτα (2.495μ) και το μονοπάτι βγαίνει ακριβώς δίπλα από το υψομετρικό της ομώνυμης κορυφής, χαρίζοντας για πρώτη φορά εκπληκτική θέα των κορυφών και του «λαιμού» (μιας ραχοκοκαλιάς του βουνού) πάνω στον οποίο κινείται από εδώ και μετά η διαδρομή, καθώς κατευθύνεται σ αυτήν ακριβώς την περιοχή. Για λίγο το μονοπάτι κατηφορίζει (μόλις στο ΚΜ-18 από την εκκίνηση βρίσκεται το πρώτο σημείο που οι αθλητές συναντούν πραγματικό κατήφορο!!!) και κινείται με απόλυτη ασφάλεια ακριβώς πάνω σε ράχη με εντυπωσιακή θέα σε όλες τις κατευθύνσεις. Σε 1 km το μονοπάτι αρχίζει και πάλι έναν επίπονο ανήφορο σε πετρώδες κακοτράχαλο μονοπάτι με σπασμένη πέτρα, που κάνει εξοντωτική την προσπάθεια και μετά από μερικές στροφές φτάνει σε χαρακτηριστικό σημείο (Πέρασμα Γιόσου), όπου βγαίνει σε εκτεταμένα αλπικά λιβάδια και το τοπίο γίνεται καταπράσινο χωρίς σχεδόν καθόλου πέτρες, ακόμα και στο ίδιο το μονοπάτι. Σε ακόμα 1 km ευθείας και μικρού ανήφορου σε μονοπάτι σαφέστατο, ενώ μπροστά ξεπροβάλει σιγά-σιγά η χαρακτηριστική κορυφή «Στεφάνι» ή «Θρόνος του Δία», το μονοπάτι προσεγγίζει το Καταφύγιο «Γιόσος Αποστολίδης», όπου βρίσκεται ο 7ος Σταθμός («Οροπέδιο Μουσών», υψόμ. 2.700μ, ΚΜ-20,8). Εδώ βρίσκεται ο τρίτος κεντρικός Σταθμός και το τρίτο σημείο αποκλεισμού του αγώνα, για όσους δεν καταφέρουν να φτάσουν σε λιγότερο από 5.30 ώρες. Το καταφύγιο αυτό λειτουργεί κανονικά την εποχή του αγώνα και μπορεί να προσφέρει -έναντι τιμήματος πάντα- οτιδήποτε στους αθλητές. Στη συνέχεια, το μονοπάτι κινείται κάτω ακριβώς από την κορυφή «Θρόνος του Δία» με εντυπωσιακούς κάθετους βράχους να ορθώνονται για 150 μέτρα πάνω απ το μονοπάτι, που σε λίγο περνά από το σημείο καμπής, το ψηλότερο σημείο της διαδρομής, σε υψόμετρο 2.780 μέτρα (ΚΜ-21,8). Το μονοπάτι παρότι είναι απόλυτα ασφαλές, σε μερικά σημεία κάτω από το Θρόνο του Δία είναι στενό και η μεγάλη κλίση προς την κατηφορική πλευρά της πλαγιάς μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα σε όσους πάσχουν από υψοφοβία. Μετά το σημείο καμπής, σε χαρακτηριστική στροφή του μονοπατιού, η κλίση αρχίζει να γίνεται κατηφορική και η θέα προς τις ανατολικές πλαγιές του βουνού, εκεί που ο Όλυμπος σβήνει στη θάλασσα, κόβει την ανάσα. Εδώ βρίσκεται η τοποθεσία «Ζωνάρια», που πήρε το όνομά της από το χαρακτηριστικό γεωλογικό σχηματισμό που δημιουργεί ζώνες ορατές από πολύ μεγάλη απόσταση, ξεπροβάλλοντας στην επιφάνεια της πλαγιάς. Είναι πιθανόν σ αυτό το τμήμα να υπάρχουν μικρά υπολείμματα από χειμωνιάτικο χιόνι την ημέρα του αγώνα, αλλά δεν δημιουργούν κανένα πρόβλημα στους αθλητές, καθώς η διοργάνωση ανοίγει το μονοπάτι και τοποθετεί σχοινιά ασφάλειας, που χρησιμεύουν περισσότερο για συναισθηματικούς λόγους, δίνοντας αίσθηση ασφάλειας. Σταθερά το μονοπάτι χάνει υψόμετρο αλλά με αργό ρυθμό και μετά από 1,5 km φτάνει σε χαρακτηριστικό σημείο σε υψόμετρο 2.450μ που «σπάει» στα δύο. Από εδώ ξεκινά ένας μακρύς κι επίπονος κατήφορος που θα διαρκέσει αρκετά χιλιόμετρα ακόμα (περίπου 7 χιλιόμετρα), μέχρι η κλίση να εξομαλυνθεί. Το μονοπάτι από εδώ είναι μεν καλογραμμένο αλλά με πολλή σπασμένη μικρή πέτρα που μπορεί να δυσκολέψει το ρυθμό των αθλητών, ειδικά εκείνων που καταπονήθηκαν στον ανήφορο. Κάνει διάφορα ζιγκ-ζαγκ («καγκέλια») καθώς κινείται πάνω σε ράχη, το Χονδρομεσοράχι, που έχει βλάστηση από ρόμπολα, αραιά και χαμηλά στην αρχή και πυκνότερα καθώς κατηφορίζει το μονοπάτι. Τώρα η θέα των ψηλότερων κορυφών βρίσκεται στα αριστερά της διαδρομής. Μετά από ακόμα 1,5 km και ενώ η βλάστηση γίνεται πυκνότερη και τα δέντρα μεγαλώνουν, το μονοπάτι φτάνει στο καταφύγιο «Σπήλιος Αγαπητός» ή "Καταφύγιο-Α", όπου βρίσκεται ο 8ος Σταθμός («Καταφύγιο-Α», υψόμ. 2.060μ, ΚΜ-25,0). Και αυτό το καταφύγιο είναι οργανωμένο και λειτουργεί έξι μήνες το χρόνο, προσφέροντας τα πάντα στους πεζοπόρους. Χαρακτηριστικό εδώ ότι υπάρχει και τρεχούμενο νερό, για πρώτη φορά μετά από τον Ίταμο (ΚΜ-7,0), δηλαδή μετά από 18 ολόκληρα χιλιόμετρα.Ο κακοκτράχαλος κατήφορος συνεχίζεται μέσα σε δάσος πεύκου και χωρίς ίχνος τρεχούμενων νερών, με το μονοπάτι να κάνει πολλές απότομες κατηφορικές στροφές, αλλά δίχως κανένα απολύτως κίνδυνο σοβαρής πτώσης, με εξαίρεση τους μεταλλικούς πασσάλους που στο παρελθόν συγκρατούσαν κομμάτια κορμού για να σχηματίζονται σκαλοπάτια και τώρα απομένουν έτσι γυμνοί, αποτελώντας ελάχιστα ορατό κίνδυνο για επώδυνες πτώσεις. Την ημέρα του αγώνα, το σοβαρότερο πρόβλημα για τους περισσότερους αθλητές εδώ θα είναι η μεσημεριανή ζέστη. Στο ΚΜ-28,5 το μονοπάτι γίνεται ξαφνικά επίπεδο και μπαίνει σε δάσος οξιάς, ανακουφίζοντας τους αθλητές. Από εδώ και μετά για τα επόμενα 2,5 km η διαδρομή κινείται με μικρότερες κατηφορικές κλίσεις σε δάσος οξιάς ανάμικτο με πεύκα, για να φτάσει στην τοποθεσία «Πριόνια», όπου βρίσκεται ο 9ος Σταθμός («Πριόνια», υψόμ. 1.140μ, ΚΜ-31,1). Εδώ βρίσκεται το τέταρτο σημείο αποκλεισμού του αγώνα, στις 7.30 ώρες. Εδώ πηγάζει ο ποταμός Ενιπέας, του οποίου τη ροή ακολουθεί ο αγώνας στο τελευταίο τμήμα του. Στα Πριόνια φτάνει και ο ασφάλτινος αυτοκινητόδρομος από το Λιτόχωρο (18 km), δίνοντας την δυνατότητα σε φίλους του αγώνα να παραβρεθούν σαν θεατές και να υποστηρίξουν τους αθλητές που συνοδεύουν.Η τελευταία ενότητα της διαδρομής του αγώνα εξελίσσεται μέσα στη χαράδρα του Ενιπέα, προσφέροντας πολλή δροσιά στους αθλητές, χάρη στην πυκνή βλάστηση και στη συχνή επαφή με το ίδιο το ποτάμι -αλλά και γειτονικές στην κοίτη πηγές- το νερό του οποίου είναι πόσιμο (ο Ενιπέας υδρεύει την πόλη του Λιτοχώρου) και μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τους αθλητές χωρίς κανένα φόβο. Η κλίση του μονοπατιού είναι εμφανώς μικρότερη τώρα και η αίσθηση ότι δίπλα κυλά ποτάμι δημιουργεί θετική ψυχολογία στους αθλητές. Στα 3 km μετά τα Πριόνια βρίσκεται το μοναστήρι του Αγίου Διονυσίου, λίγα μέτρα πιο ψηλά από την κοίτη του Ενιπέα και ο 10ος Σταθμός («Μοναστήρι», υψομ. 875μ, ΚΜ-34,1). Σε απόσταση ακόμα 1 km, η διαδρομή περνά από μια χαρακτηριστική ανοιχτή σπηλιά με πηγή, το «Αγίασμα». Μετά, το μονοπάτι συνεχίζει από πολύ πυκνό δάσος οξιάς και περνά το ποτάμι 4 φορές διαδοχικά από αντίστοιχες ξύλινες γέφυρες καθώς ακολουθεί τη χάραξη που αποφεύγει τις απόκρημνες όχθες. Μετά και την τελευταία γέφυρα το μονοπάτι κρατά την νότια πλευρά της κοιλάδας (οι αθλητές έχουν αριστερά τους το ποτάμι από εδώ και μετά, μέχρι να φτάσουν στο Λιτόχωρο) και σιγά-σιγά απομακρύνεται από το ποτάμι, που ακούγεται πλέον στο βάθος αλλά δεν φαίνεται. Περίπου 0,7 km μετά από την τελευταία γέφυρα, βρίσκεται ο 11ος Σταθμός («Καστάνα», υψομ. 705μ, ΚΜ-37,2), στην όχθη ενός δευτερεύοντος ρέματος που λίγο μετά ενώνεται με τον Ενιπέα. Εκεί ακριβώς υπάρχει και μια ακόμα ξύλινη γέφυρα (η 7η και τελευταία μέχρι το Λιτόχωρο) και μια πετρόχτιστη βρύση εκτός λειτουργίας. Εδώ βρίσκεται και το τελευταίο σημείο αποκλεισμού, στις 8.45 ώρες.Για λίγο ακόμα το μονοπάτι βρίσκεται σε πυκνό δάσος οξιάς και κάνει μικρά σκαμπανεβάσματα, ενώ η χαράδρα του Ενιπέα γίνεται σχεδόν φαράγγι με πολύ απότομες κλίσεις χαμηλότερα από το μονοπάτι, που όμως δεν γίνονται αντιληπτές εξαιτίας της πυκνής βλάστησης. Ένας απότομος κακοτράχαλος κατήφορος φέρνει το μονοπάτι σε χαμηλό υψόμετρο, περνώντας από μια χαρακτηριστική πλαγιά με θρυμματισμένη πέτρα (σάρα). Στο τέλος αυτού του κατήφορου, το μονοπάτι φτάνει λίγα μόλις μέτρα πάνω από την κοίτη του Ενιπέα, ο οποίος φαίνεται και για τελευταία φορά στη διάρκεια του αγώνα. Αμέσως μετά, ξεκινά ένας σημαντικός ανήφορος μέσα σε πυκνή βλάστηση αλλά το μονοπάτι είναι εξαιρετικό σε χάραξη, καθώς περνά κάτω από ένα φυσικό τούνελ, που σχηματίζουν τα μέτριου ύψους δέντρα της περιοχής. Σε 1 km από το σημείο αυτής της τελευταίας προσέγγισης του μονοπατιού στο ποτάμι, υπάρχει ο 12ος Σταθμός («Πόρτες», υψόμ. 680μ, ΚΜ-40,2). 200 μέτρα μετά, το μονοπάτι κάνει έναν τελευταίο ανήφορο και περνά από ένα χαρακτηριστικό σημείο που μοιάζει με πύλη (πρόκειται για την τοποθεσία Πόρτες). Από το σημείο αυτό κάποιος έχει για πρώτη φορά οπτική επαφή με το Λιτόχωρο, το οποίο φαίνεται σε όχι μακρινή απόσταση. Ένας απότομος κατήφορος σε σαθρό έδαφος με πολλή σπασμένη πέτρα οδηγεί γρήγορα χαμηλότερα, όπου η βλάστηση γίνεται πια θαμνώδης και η εικόνα της χαράδρας του Ενιπέα στα αριστερά σας (πάντα) είναι σαφέστατη χάρη στην καλή ορατότητα που προσφέρει η χαμηλή βλάστηση. Σε 2 km περίπου (στο ΚΜ-42), το μονοπάτι βγαίνει πάνω σε τσιμεντένιες πλάκες που σκεπάζουν το αυλάκι ύδρευσης του Λιτοχώρου. Το μονοπάτι ακολουθεί για 100 μέτρα αυτό το ιδιόρρυθμο πλακώστρωτο για να φύγει αμέσως μετά αριστερά, φτάνοντας στις παρυφές του Λιτοχώρου. Στο σημείο αυτό τελειώνει οριστικά το μονοπάτι και οι αθλητές κινούνται πάνω στους δρόμους της μικρής κωμόπολης μέχρι και τον τερματισμό, μετά από 1700 μέτρα. Μετά το εξοχικό κέντρο "Μύλοι", η διαδρομή περνά τα κοιμητήρια του Λιτοχώρου αφήνοντάς τα αριστερά και αμέσως μετά κατηφορίζει προς το "Χοροστάσι", αφήνοντας μια παιδική χαρά με πλατάνια στα δεξιά. Στη συνέχεια κινείται ευθεία προς το παραδοσιακό 1ο Δημοτικό Σχολείο και την εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, για να κατηφορίσει προς την κεντρική πλατεία με το σιντριβάνι και μετά από 300 μέτρα να φτάσει στο πάρκο του Λιτοχώρου, όπου και ο τερματισμός.

Tuesday, June 24, 2008

Νερολογίες

Από τα τέλη της περασμένης δεκαετίας υπάρχει η θεωρία ότι ο επόμενος παγκόσμιος πόλεμος θα γίνει για το νερό. Με το τελευταίο ράλι των τιμών του πετρελαίου, αυτή η διατύπωση φαίνεται πιο μακρινή, συνάμα όμως αρκετά υπαρκτή.

Προερχόμενος από περιοχή όπου λειτουργεί το οξύμωρο της λειψυδρίας και της άσκοπης σπατάλης νερού από την γεωργία μέσω των μπεκ (στον θεσσαλικό κάμπο η εικόνα με τα μπεκ που ψεκάζουν μέρα-μεσημέρι και κατασπαταλούν έως και 80% της ποσότητας του νερού είναι απόλυτα συνηθισμένη) αλλά και επισκεπτόμενος περιοχές όπως πχ τα νησιά του Αιγαίου όπου το πρόβλημα είναι εξίσου μεγάλο, βλέπω από πρώτο χέρι το πρόβλημα. Όσοι περνάμε από την Υλίκη δίπλα στην Εθνική οδό μπορούμε να δούμε ότι το πρόβλημα μεγαλώνει διαρκώς.

Ήδη οι φορείς κινούνται προς κάποιες συγκεκριμένες κατευθύνσεις. Αύριο υπογράφεται η Χάρτα της Εθελοντικής Δέσμευσης για την εξοικονόμηση του νερού. Γιατί όμως μας αφορά όλους;

Πέρα από τα κλασικά ότι το νερό είναι ζωοδότρια δύναμη για τον πλανήτη και για εμάς, είναι υπόθεση που αφορά σε πολλούς. Όλοι μπορούμε να βοηθήσουμε, εξοικονομώντας όσο το δυνατόν περισσότερο νερό αλλάζοντας ελαφρώς ορισμένες από τις συνήθειές μας, τόσο απλές που ούτε θα το καταλάβουμε πόσο καλό κάνουμε.

Για παράδειγμα, στο ξύρισμα ή στο μπάνιο μπορούμε να μην αφήνουμε την βρύση να τρέχει αδιάκοπα αλλά απλώς να την ανοιγοκλείνουμε όταν χρειάζεται. Το πότισμα των γλαστρών στις βεράντες μας έχει καλύτερη απόδοση όταν γίνεται το βράδυ, καθότι οι απώλειες νερού από την εξάτμιση είναι πολύ μικρές. Το πλύσιμο του αυτοκινήτου με το λάστιχο να είναι μονίμως ανοιχτό μπορεί επίσης να περιοριστεί. Οι βρύσες που στάζουν ή ακόμη και οι βλάβες της ΕΥΔΑΠ είναι εξίσου τεράστιο πρόβλημα. Σίγουρα υπάρχουν πολλές άλλες προτάσεις.

Όλα αυτά χρειάζονται απλώς λίγη περισσότερη προσοχή από πλευράς μας. Ας μην αδιαφορούμε γιατί το νερό είναι πολύτιμο και δυστυχώς δεν είναι απεριόριστο. Η εξοικονόμηση στην κατανάλωση από καθέναν από εμάς είναι πολύ σημαντική, γιατί και πάλι η δύναμη είναι στα χέρια μας.Ας μην κοιτάξουμε για μια φορά τις σπατάλες που κάνουν οι άλλοι και ας προσπαθήσουμε να κάνουμε κάτι οι ίδιοι. Προσέχουμε για να έχουμε.

Περισσότερες πληροφορίες εδώ. Επίσης η χάρτα του νερού και η εθελοντική δέσμευση πολιτών.
Επιπλέον, φόρμα υποβολής βλάβης προς την ΕΥΔΑΠ.

Friday, June 20, 2008

Πισίνες: πόσα κυβικά νερό κοστίζει η ...επίδειξη πλούτου;

Σε ποιόν δεν αρέσει η Πισίνα?
Να κάνεις το μπανάκι σου με την παρέα σου δίπλα στο σπίτι σου με όλα τα κομφόρ, τα ποτά και φαγητά σου, τη μουσική σου, τα παιχνίδια με το νερό για μικρούς και μεγάλους...
Ωραίες στιγμές χαλάρωσης με ενα βιβλίο στην ξαπλώστρα,
ή τα βράδυα με τα φώτα της πισίνας να αντανακλούν στούς τοίχους, με το τυρκουάζ χρώμα και το φεγγάρι!

Αλλά... όλα τα παραπάνω τα βρίσκεις λίγο πολύ και στην παραλία. Και ακόμη, οι πισίνες καταναλώνουν νερό.. Και επιδεινώνουν το μεγάλο πρόβλημα λειψυδρίας που αντιμετωπίζουν ήδη τα ελληνικά νησιά.

Στα οποία νησιά θα τις βρείτε σε κάθε παραλλαγή:
Πισίνες μικρές ή μεγάλες πισίνες ...νεοπλούτων ακριβώς λίγα μέτρα από τη θάλασσα!
Πισίνες με φρέσκο, δυσεύρετο και ακριβό πόσιμο νερό ή και με θαλασσινό..
Πισίνες με την σχετική απαιτούμενη άδεια αλλά και χωρίς αυτήν..
Πισίνες με νερό από γεωτρήσεις που επίσης δεν έχουν άδεια και έχουν οδηγήσει σε μείωση του υδροφόρου ορίζοντα και υφαλμύρωση του νερού..

Το ερωτήματα που τίθενται ειναι εύλογα: "η πιο ωραία θάλασσα του κόσμου ειναι λιγα λεπτά μακρυά και εσύ προτιμάς την χλωριωμένη πισίνα; Πόσα κυβικά νερό κοστίζει η επίδειξη πλούτου; και πόση λειψυδρία;"

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΣΤΟ Η ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Thursday, June 19, 2008

Κανιβαλισμός ή Αυτάρκεια; Να ρωτήσουμε τους συνδρομητάκηδες ψευτοοικολόγους;

Αποσιωπούμενη ΨΥΞΗ, λιγότεροι υδρατμοί, περισσότερη ξηρασία... Πότε θα αντιδράσουμε στην κατευθυνόμενη πομπηιακή μοιρολατρεία;
Για να δείτε την εικόνα συσχετισμού μεγεθυμένη, κάντε κλικ πάνω της.

Μακάρι να πάρει πορεία ξανά προς την Αυτάρκεια και τις εκτεταμένες αναδασώσεις η ανθρωπότητα, να διαψευστούν οι προβλέψεις και των 2 πλευρών και να καταφέρουμε με αλληλοβοήθεια να σταθεροποιήσουμε το κλίμα και προετοιμαζόμαστε καλύτερα για οποιαδήποτε αλλαγή του!

ΕΚΤΑΚΤΗ ΠΡΟΣΘΗΚΗ:
Συνεχίζονται οι εκρήξεις στο ηφαίστειο Chaiten της Χιλής και, ενώ η ηλιακή ακτινοβολία έχει πέσει, οι πανικόβλητοι "εκλεκτοί",
όπως βλέπουμε, "προετοιμάζουν" την ανθρωπότητα για ενδεχόμενο βαρύ χειμώνα...
http://www.climatepatrol.com/forum/17/3661/pg5/index.php#pid17516

Στο μεταξύ...:
Προειδοποίηση για ενδεχόμενη κατάρρευση των παγκόσμιων χρηματιστηριακών και πιστωτικών αγορών εντός των επόμενων τριών μηνών εξέδωσε προς τους πελάτες της η Royal Bank of Scotland, σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα της βρετανικής Telegraph. Η τράπεζα εκτιμά ότι ο πληθωρισμός θα προκαλέσει «παράλυση» στις μεγάλες κεντρικές τράπεζες. «Θα αντιμετωπίσουμε μια πολύ άσχημη κατάσταση σύντομα, να είσαστε προετοιμασμένοι», φέρεται να δήλωσε ο υπεύθυνος πιστωτικής στρατηγικής της τράπεζας, Bob Janjuah.
http://www.express.gr/news/agores2/41942oz_2008061941942.php3
ΜΕ ΤΗΝ ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ΘΑ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΩΡΑ;

Power Of Community
http://www.youtube.com/watch?v=CCiHpPkp3pU

ΟΛΗ Η ΤΑΙΝΙΑ:
http://www.livevideo.com/flvplayer/embed/CD893609A0CB495D9A9CF04AC9E4AEFF

Learning From the Collapse of Earlier Societies http://www.youtube.com/watch?v=NSt338hXLHk

...Να συμβουλευτούμε άραγε αυτούς που "αγνοούν" ότι το μισό πετρέλαιο πάει στις μεταφορές, ότι ανεμογεννήτριες κλπ απάτες στηρίζονται στο πετρέλαιο που τελειώνει και ακριβαίνει, άρα είναι ασύμφορες κι όποιοι καθυστερούν την Αποκέντρωση είναι απλώς μισάνθρωποι;
Να ρωτήσουμε τη μια από τις πιο πολυδιαφημισμένες φασιστικές ψευτοοικολογικές οργανώσεις που οι μιμητές της παριστάνουν ότι αγνοούν πως ανήκει στην πιο αιματοβαμμένη μοναρχία τής ιστορίας;
Ή μήπως καλύτερα να ρωτήσουμε την άλλη που, μεταμφιεσμένη σε σωτήρα που κι αυτός μας ενοχοποιεί συλλογικά, με τα υπερθερμασμένα ψέματα που διαδίδει επί πληρωμή διευκόλυνε τόσα ιερατεία να αναγγείλουν νέα ραδιενεργά εργοστάσια;
Να τους ρωτήσουμε όλους αυτούς τους εχθρούς τής Αυτάρκειας αν διαφέρουν από τους φαραώ και δεν πιστεύουν ότι είναι ...αθάνατοι;
Ευτυχώς οι ανά τον κόσμο τοπικές αμεσοδημοκρατικές πρωτοβουλίες δεν έχουν τσίμπλες και πομπηιακά σύνδρομα αυτο-καταστροφικού παρασιτισμού!

Και κάτι για όσους φίλους έφτασαν ως εδώ:
Όταν λέμε από καιρό ότι η Ανταρκτική ΨΥΧΕΤΑΙ, οι υδρατμοί λιγοστεύουν και γι΄αυτό έχουμε ξηρασίες (όσοι δεν έχετε δει τη σχετική ερμηνεία για την κατάρρευση των Μάγια, ακολουθεί αμέσως πιο κάτω), μπορείτε να δείτε την με ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ προχθεσινή προκαταρκτική ανακοίνωση της ΝΑΣΑ για την κατακόρυφη παγκόσμια πτώση των βροχοπτώσεων, εδώ:
http://wattsupwiththat.wordpress.com/2008/06/18/a-window-on-water-vapor-and-planetary-temperature

Όσον αφορά το επιχείρημα ότι και στο διάστημα 1945-75 υπήρχε ανησυχία για την τότε παγκόσμια φυσική ψύξη (που, ευτυχώς, δεν επιδεινώθηκε), σήμερα, με ακόμα μεγαλύτερο υπερπληθυσμό και κατευθυνόμενη εξουθένωση-αποσύνθεση, η λύση τής Συμφιλιωτικής Αποκέντρωσης-Αυτάρκειας παραμένει η μόνη δοκιμασμένη και χωρίς την αυτο-καταστροφική επιθετικότητα των ιερατείων.
ΣΥΜΦΙΛΙΩΤΙΚΗ ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ πριν είναι αργά !
http://animats.wordpress.com/2008/06/14/autarky
Είμαστε στη διάθεση κάθε κοινωφελούς προσπάθειας!
Προτείνουμε τη συχνή οργάνωση ανοιχτών συζητήσεων αλληλοβοήθειας!